Urne - Setting Fire to the Sky (2026)

Zin in (in)...

(zie m'n bijdrage hier)

Lichte tegenvaller na het geweldige vorige album. Het songmateriaal is hier gewoonweg minder boeiend, uitzonderingen daargelaten. De opzwepende opener Be Not Dismayed, het fijne titelnummer (inclusief heerlijke tempoversnelling) en het proggy Harken The Waves (met een geslaagd gastoptreden van Troy Sanders van Mastodon) zijn prima tracks, maar de rest van de songs blijft hier een beetje bij achter.

Het vorige album ‘A Feast On Sorrow’ was een van de hoogtepunten uit dat jaar en een album dat ik nog steeds erg graag draai. Ik verheugde me dan ook erg op deze nieuwe worp.

Het voorproefje in de vorm van ‘Harken The Waves’ was aardig maar deed me nog niet omver blazen. Helaas blijkt dit veruit het sterkste nummer van ‘Setting Fire To The Sky’. De gelaagdheid van het vorige album is hier niet terug te horen. In plaats daarvan horen we vrij eendimensionale metal horen die me te vaak aan Machine Head in mindere tijden doet denken.

Misschien dat wat meer tijd met deze plaat me milder doet stemmen, maar ik verwacht het niet.

Ook ik had hier meer van gehoopt op basis van m'n zeer prettige ontdekking van A Feast on Sorrow.

Harken The Waves springt er idd bovenuit, maar dat is eigenlijk gewoon een Mastodon nummer...

Met de voortdurende stroom aan nieuwe interessante releases die ik volg, vermoed ik dat ik hier niet nog heel veel tijd aan ga besteden. Maar ik blijf hun ontwikkeling zeker volgen !