Keef Hartley Band - Halfbreed (1969)

Degelijke plaat uit de nadagen van de Britse bluesgolf. Helaas valt hij wat mij betreft niet in de eredivisie daarvan: de zang van Miller Anderson is niet "persoonlijk" genoeg, en de gitaarsolo's van hem en/of Ian Cruickshank vind ik nergens echt interessant. Wat de nummers vaak toch boeiend houdt zijn de "versieringen" op de arrangementen: het Santana-achtige begin van het instrumentale gedeelte na de eerste twee minuten van het openingsnummer, de verrassende fluit op Sinnin' for you, de geweldige half jazzy half experimentele trompet-hook op Just to cry, de fraaie viool op Too much thinking, en de blazers waarvan de sound vooruit lijkt te wijzen naar hoe Chicago (Sinnin' for you) en Blood Sweat & Tears (Too much thinking) niet veel later zouden gaan klinken. Door die toevoegingen krijgen de nummers (en daardoor de plaat als geheel) toch genoeg karakter om tot een voldoende te komen. (Getipt door Mssr Renard.)
        Op de remaster van One Way Records uit 1995 staat als bonustrack overigens nog de aardige single Leave it 'til the morning, een lief poppy liedje met een country-achtig gitaartje dat geen hit werd. (Op de B-kant stond een ingekorte versie van Just to cry.)