Kreator - Krushers of the World (2026)

Als fan van Dario Argento's horrormeesterwerk Suspiria én bijpassende muziek van Goblin, is "Tränenpalast" alvast een geweldige binnenkomer. Los daarvan ook een geweldig nummer, als de moderne Kreator je niet tegenstaat.

Wauw, dit is een vette plaat. Begeesterde thrash met moddervette riffs, hier en daar voorzien van een fijne melodieuze insteek die af en toe opduikt om voor de afwisseling te zorgen en het geheel fris en rijk maken, en de vocals hier doen mij ontzettend aan het zangwerk van Triptykon denken. Wat gaaf dat deze legendarische band anno 2026 nog met zo'n fijne plaat op de proppen weet te komen. Fijn middagvertier alhier!

Wow, sinds Endorama uit de late 90s niets meer van deze band gehoord, maar ruim 25 jaar later kunnen de Duitsers het nog steeds! De nummers zijn catchy, misschien iets té soms (de refreintjes zijn soms wel heel makkelijk mee te zingen) maar al met al een prettige plaat.

Prima album hoor!

Voorheen nooit wat van Kreator geluisterd (ik kende de band alleen van naam), maar de afgelopen tijd kwam ik al wat nummers van dit nieuwe album op Youtube tegen die mij dusdanig bevielen dat ik dan ook maar besloot dit album te gaan kopen.

4*

Fijne oldschool thrashmetal in een modern jasje, van deze doorgaans betrouwbare duitse band. Ook nu staat het geluid weer als een huis; luister maar eens naar de vette uptempo opener Seven Serpents en het heerlijk catchy Satanic Anarchy dat daarop volgt. Ook Tränenpalast (gebaseerd op Dario Argento's Suspiria) en het makkelijk mee te zingen titelnummer zijn te gek. Na zoveel moois zakt het album in de tweede helft onherroepelijk in, al blijft de schade gelukkig beperkt. Tracks als het matte Combatants en de onbestendige afsluiter Loyal To The Grave maken gewoonweg niet de benodigde indruk. Niettemin een prima plaat.

Helaas… op basis van enkele singles had ik best hoop dat Krushers Of The World de nare smaak van Hate Uber Alles kon wegspoelen. En ja, er staan een paar aardige nummers op dit album, maar als geheel genomen klinkt me dit album weer veel te formulematig in de oren en ontstijgt dit album het niveau van de voorganger maar net.