Kreator - Krushers of the World (2026)

Als fan van Dario Argento's horrormeesterwerk Suspiria én bijpassende muziek van Goblin, is "Tränenpalast" alvast een geweldige binnenkomer. Los daarvan ook een geweldig nummer, als de moderne Kreator je niet tegenstaat.

Wauw, dit is een vette plaat. Begeesterde thrash met moddervette riffs, hier en daar voorzien van een fijne melodieuze insteek die af en toe opduikt om voor de afwisseling te zorgen en het geheel fris en rijk maken, en de vocals hier doen mij ontzettend aan het zangwerk van Triptykon denken. Wat gaaf dat deze legendarische band anno 2026 nog met zo'n fijne plaat op de proppen weet te komen. Fijn middagvertier alhier!

Wow, sinds Endorama uit de late 90s niets meer van deze band gehoord, maar ruim 25 jaar later kunnen de Duitsers het nog steeds! De nummers zijn catchy, misschien iets té soms (de refreintjes zijn soms wel heel makkelijk mee te zingen) maar al met al een prettige plaat.

Prima album hoor!

Voorheen nooit wat van Kreator geluisterd (ik kende de band alleen van naam), maar de afgelopen tijd kwam ik al wat nummers van dit nieuwe album op Youtube tegen die mij dusdanig bevielen dat ik dan ook maar besloot dit album te gaan kopen.

4*

Fijne oldschool thrashmetal in een modern jasje, van deze doorgaans betrouwbare duitse band. Ook nu staat het geluid weer als een huis; luister maar eens naar de vette uptempo opener Seven Serpents en het heerlijk catchy Satanic Anarchy dat daarop volgt. Ook Tränenpalast (gebaseerd op Dario Argento's Suspiria) en het makkelijk mee te zingen titelnummer zijn te gek. Na zoveel moois zakt het album in de tweede helft onherroepelijk in, al blijft de schade gelukkig beperkt. Tracks als het matte Combatants en de onbestendige afsluiter Loyal To The Grave maken gewoonweg niet de benodigde indruk. Niettemin een prima plaat.

Helaas… op basis van enkele singles had ik best hoop dat Krushers Of The World de nare smaak van Hate Uber Alles kon wegspoelen. En ja, er staan een paar aardige nummers op dit album, maar als geheel genomen klinkt me dit album weer veel te formulematig in de oren en ontstijgt dit album het niveau van de voorganger maar net.

Erg leuk album. Het klassieke thrashgeluid, met voldoende afwisseling en lekker melodieus op zijn tijd. Degelijk en constant zonder echte inzakmomenten. Zo'n album dat je altijd wel kunt opzetten.

Nou, nou, dat is even binnenkomen! Seven Serpents is wel een erg toffe starter van dit nieuwe album van de oude Duitse thrashers. Hier hoor je wat deze band groot maakt(e)! Venijnige messcherpe riffs, lekker tempo, en bovenal zeer herkenbaar als Kreator. En...(ik verklap mijn grootste probleem met deze band in huidige vorm alvast) het gelukkig ontbreken van een flauw meezingreffreintje

Naar aanleiding van de afgelopen albums waren mijn verwachtingen niet heel hoog. Ik denk dat Kreator al lang en breed over hun creatieve hoogtepunt is, en de afgelopen jaren eindelijk commercieel loon krijgt sinds het wegvallen van andere thrashgrootheden. Deze band kan je nog in de gewone (grotere) zalen zien en levert natuurlijk altijd een kwalitatieve show af. Helaas is dit wel gepaard gegaan met vrij gemakkelijke songs waar het meezing (of meeschreeuw) gehalte wel vrij hoog is. Satanic anarchy en Krushers of the World zijn hier wel goede voorbeelden van. Muzikaal staat (met name Krushers) eigenlijk nog best wel goed, maar mij raak je wel kwijt met dit soort simpele meeschreeuwrefreintjes. Natuurlijk hebben deze mannen dit in het verleden ook altijd wel gedaan, maar het ligt er de laatste 10 jaar gewoon erg dik op, men wil de vuisten op elkaar en het publiek en masse mee laten doen, en dat lukt ze verdomd goed, maar ik haak dan juist af.

Muzikaal wordt er best nog wel flink strak en fel gespeeld (dank aan de productie natuurlijk). Het riff-werk is altijd netjes verzorgd en is daarmee ook de grootste kwaliteit van Kreator. Ook op deze plaat komt het gevoel van het zeer oude "People of the Lie" met zijn riff zo strak als een eendereet hier en daar goed naar voren. Tränenpalast begint wat dat betreft heerlijk, en is eigenlijk ook een van de beste tracks van deze plaat. Hier wordt niet het meezingformuletje gebruikt, waardoor het weer wat authentieker overkomt. Barbarian gaat met zijn flauwe intermezzo dan dus flink onderuit, terwijl het verder best een goede song is, en dan heb ik het nog niet over Combatants

Gaandeweg het album worden de opvallende delen iets minder in aantal, maar moet gezegd worden dat het allemaal nog best overtuigend wordt gebracht. Als je echter iets beter luistert dan blijft het echter vooral door de flitsende productie overeind.

Met Loyal to the Grave wordt er ook nog een behoorlijke poging gedaan om tot epische hoogten te komen, maar gaat het toch al weer na een halve minuut mis met het reffrein. Ook dit nummer wordt nog best goed gered door het geluid en de riffs, maar het nummer is gemaakt om de shows de komende shows mee te eindigen. Vrij doorzichtig, maar waarschijnlijk wel effectief.

Concluderend: Kreator gaat door waar ze al een flink aantal albums mee bezig zijn, en dat is het commercieel uitbuiten van hun positie als meest toegankelijke thrashband, zowel muzikaal toegankelijk als fysieke toegankelijkheid, men speelt veel en overal.

In de categorie "Niets nieuws onder de zon": De laatste nieuwe worp van de Duitse thrashmetalheads van Kreator. Ruim 40 jaar geleden kwam de band met debuut Endless Pain op de proppen, al was het vooral de opvolger die in 1986 een fraai rijtje splinterbommen inluidde.

De band zit dus al een hele tijd in het vak, maar klinkt nog steeds energiek en fris - je weet als luisteraar ook wel wat je mag verwachten, helemaal niets mis mee.

Lekker melodieuze plaat dus alweer, catchy ook. En geef toe, songs als de opener, het titelnummer en Barbarian jakkeren een flink end in het rond.

3,5 sterren