All Saints - Saints & Sinners (2000)

Wat ik altijd zo raar vond aan deze periode is dat ze nog geen half jaar na het verschijnen van dit album al uit elkaar waren. Dat terwijl platenmaatschappij London nog niet eens klaar was met de promotie van deze plaat (!), ze hadden zelfs nog het plan om Surrender als single uit te brengen (ik meende dat ooit ergens te hebben gelezen). Rare gang van zaken, maar goed. Net als hun debuut, en de opvolger die zes jaar op zich liet wachten, is dit ook een prima album van de meiden. Ben het wel eens met m’n voorganger dat je duidelijk het verschil merkt tussen de Orbit-producties en de overige nummers. Het is echt R&B versus pop/electronic. Een vreemde en opmerkelijke doch geslaagde combinatie, vind ik.

Het verschil voor wat betreft genre aanduiding, zorgt tevens voor enige wisselvalligheid. Je merkt dat de R&B-georiënteerde nummers klinken als jaren ’90 producties (terwijl dat soort nummers anno 2001 al redelijk passé waren), terwijl de wat meer pop/electronic nummers voor pop-begrippen in zekere zin behoorlijk modern waren. Zo is Pure shores zelfs mijn op-een-na favoriete nummer van deze meiden (alleen de ballad Never ever vind ik mooier). Naast de twee andere singles Black coffee en All hooked up plus Whoopin’ over you en Ha ha wordt het niet echt catchy, maar de Orbit-producties zijn, ondanks ze niet echt beklijven, sfeervolle nummers waarmee de meiden zich onderscheidden van andere girl-groups. Echt vernieuwend was het echter niet meer (give credit where it’s due). Verder vind ik ook I feel you tot op zekere hoogte noemenswaardig, gezien het nummer een bijzondere, soms haast lounge-achtige sfeer heeft (dit is het enige nummer dat geproduceerd werd door Stuart Zender en Femi Fem).

Ik las hier ergens boven mij trouwens een vergelijking met Madonna’s Ray of light. Zoveel credit wil ik dit album absoluut niet geven. Ray of light heeft helemaal niets te maken met R&B (in tegenstelling tot het grootste gedeelte van dit album), en hoewel de Orbit-producties van dit album zeker niet slecht, zijn ze ook weer niet zo bijzonder als op Madonna’s album. Ook de teksten zijn daarvoor –met alle respect– niet mooi en/of uitmuntend genoeg. Ondanks deze losse opmerking is het naar mijn mening wel een prima album geworden met Pure shores en Black coffee als hoogtepunten, en vooruit, I feel you ook.