Big Big Train - Woodcut (2026)

Sterk album. Het klinkt fris, sterke composities, interessante wendingen en voldoende variatie. En Bravin is een hele goede zanger. Het vorige album deed me minder en heb ik uiteindelijk niet zo vaak beluisterd. De sterke zang van Bravin valt me nu dus pas echt op.

Ik begin voorzichtig met 4 sterren. Voorlopig blijf ik deze nog wel even draaien.

Een hele stap vooruit tov de vorige. De veranderde samenstelling begint elkaar aan te voelen. Ik was al om en blijf ook om. Nog steeds bizar dat ze nog niet zijn opgepikt door een groter publiek.

De eerste luisterbeurten gehad. Wacht nog op de bezorging van de vinyl-lp voor een diepere kennismaking, inclusief teksten en alles. Maar alleen al op basis van de muziek: WOW!

Er zijn altijd van die bands die je als ‘prog head’ eigenlijk goed zou moeten vinden, maar die op een of andere manier je toch niet weten te raken. Flower Kings en Yes zijn in mijn geval goede voorbeelden.
Big Big Train was ook altijd een prima voorbeeld van een band die op papier in mijn straatje zou moeten passen, maar hoe vaak ik het ook probeerde, de spreekwoordelijke klik bleef uit.

Tot nu dan! Wat een magnifiek album. Het concept, de uitwerking van de teksten, de geweldig gevarieerde muziek, de prachtige finale, álles klopt aan dit album.
Het is nog vroeg in het jaar, maar dit is absoluut ‘album of the year’ materiaal.
5 sterren.

Wat een heerlijke plaat! Die gaat nog veel digitale rondjes draaien...

Inmiddels ook twee diepere luisterbeurten van mijn groene vinyl achter de rug. Was mijn eerste gevoel WOW.... Inmiddels is het wel WOW WOW!!! Dit is echt het beste totaalpakket dat ze ooit geleverd hebben. Beter dan English Electric? Ja. Dat was ook werelds, maar dit is echt van zo'n hoog niveau. Eigenlijk voelt het als één lang nummer. Maar ook de teksten, de uitwerking van het concept. Het is allemaal zo erg goed. En het mooiste vind ik dat elk bandlid bijdragen levert aan het geheel, in de teksten, de muziek, de solo's. En dat het toch als één geheel en als BIG BIG TRAIN klinkt. Genoeg geschreven. Ik ga hem weer opzetten.

Oh waw, dat zijn fraaie woorden. Ik heb er de tijd nog niet voor genomen of gemaakt sinds de release. Moet ik als fan van het eerste uur duidelijk dringend doen!

Het komt in ieder geval akelig dicht in de buurt van de kwaliteit van English Electric. Of ik deze uiteindelijk ook beter vind moet op de wat langere termijn blijken, maar het zo zo maar kunnen. Fantastisch album!

Prachtig album!
Via social media kreeg ik advertenties over dit album binnen, ik had eerder nog nooit van deze band gehoord. Na Counting Stars opgezet te hebben, was ik gelijk nieuwsgierig naar de rest van dit album. Het nummer deed me qua sfeer heel erg denken aan het nummer Happy Returns van Steven Wilson (van het album Hand Cannot Erase). Laat dat nou 1 van mijn favoriete albums aller tijden zijn...

Maar deze band en dit album zijn wel een ontdekking, ik ga zeker meer van deze band luisteren. De LP van Woodcut gaat ook nog wel in mijn bezit komen.

Leuk om te horen. Ik heb deze band jaren geleden ontdekt via een mooie recensie. Eerste aanschaf was Folklore en dat was al direct een schot in de roos. BBT doet me denken aan Genesis, maar heeft een eigen sound.
Ga vandaag deze Woodcut nog bestellen, want alle recensies zijn uitermate lovend

BBT liet met voorganger The Likes Of Us al horen dat de band met Alberto Bravin een waardig opvolger van David Longdon te hebben gevonden. Inmiddels heeft de Italiaan zich dermate bewezen dat hij als arrangeur en producer een centrale rol heeft bij de totstandkoming van het 16de album van de band. Het leidt ertoe dat de band in zijn 36-jarig bestaan misschien wel het sterkste en meest coherente album uit hun discografie afleveren!

Waar eerdere albums altijd wel een paar tracks hadden die mijn ervan weerhielden om een maximale score te geven, passen de nummers hier helemaal in de flow van het album. Een klassieker in wording!

Album prima, 5.1 en Dolby Atmos mixes te triest voor woorden, bijna geen center and heights alsmede teveel front mix. Gemiste kans van deze verdere uitmuntende kwaliteits muziek. Muziek 4.5 en de mix 2

Tjonge tjonge. Wat een plaat is dit zeg. BBT zoals ik ze nog nooit had gehoord. Fris, soms heavy, hemelse samenzang, virtuoos... Kortom meer dan een uur zalig genieten van hedendaagse prog rock én BBT bewijst met dit zeer sterk album dat dit genre nog lang niet uitgestorven is.
Slechts één boodschap > KOOP DIT ALBUM !

Helemaal niet mijn genre, dit soort musicalmuziek - te gepolijst, te bedacht, en een stem uit de reclamefolder. Maar ach, je probeert eens iets waar veel mensen met een betrouwbare smaak enthousiast over zijn, en het is natuurlijk wel retestrak en inventief allemaal. Op ambachtelijk niveau kan ik het dan ook waarderen. Op emotioneel niveau haal ik er niet zo veel uit. Maar misschien is het op een dag wel aan me besteed, wanneer ik een slechtgeklede vijftiger ben geworden en met een dood biertje aan de bar van het lokale poppodium instemmend met Big Big Train sta mee te knikken.

Big Big Train - Poppodium Boerderij - Zoetermeer

Veel plezier daar !!

Woodcut is zo’n album waarvan de band trots vermeldt dat het hun eerste echte conceptplaat is. Alsof de vorige werkstukken vrijblijvende potloodkrabbels waren. Het verhaal draait om een kunstenaar die worstelt met inspiratie. Iets waar Big Big Train zelf geen last van heeft met een speelduur van ruim een uur. Daarnaast lijkt de band eerder te vertrouwen op hun onmiskenbare muzikaliteit om een bepaalde sfeer neer te zetten dan op hun evenzeer aanwezige talent om liedjes te schrijven.

Maar eerlijk is eerlijk. Het geluid is keurig netjes verzorgd en heel erg Big Big Train. Precies wat je verwacht van een band die Woodcut een spannende titel vindt. En dat heeft zo z’n charme. Maar in de praktijk heb je toch al snel het idee naar een museumgids te luisteren die nét iets te enthousiast en nét iets te lang blijft klessebessen over houtsnijkunst.

Bij mij is iets vreemds aan de hand met betrekking tot de muziek van Big Big Train. Ik leerde hun muziek pas in 2013 kennen met English Electric: Full Power. Dat album maakte destijds op mij een een verpletterende indruk. En nog altijd vind ik dit hun beste.

Uiteraard heb ik toen de albums van voor 2013 beluisterd, maar die deden mij niet zoveel. Echt een band die destijds nog flink zoekende was.

Maar in de jaren 2013 t/m 2021 was ik serieus verslaafd aan hun muziek. Ik draaide de albums uit die periode erg vaak, hoewel ik het met Grand Tour en Common Ground al een tikkie minder begon te vinden.

Na een aantal personele wisselingen, maar vooral na het overlijden van David Longdon in november 2021 was voor mij de magie weg. Tuurlijk, de band deed erg zijn best en de nieuwe zanger kon best wel wat, maar het sloeg bij mij niet meer aan. Die albums beluisterde ik 2 of 3 keer, maar dat was het dan wel.

Maar het vreemde is, dat ik de albums uit hun goede periode ook nog maar zelden beluisterde. Vreemd, want ik vind ze nog altijd erg goed.

Tja, en naar aanleiding van de lyrische recensies van vele muziekbladen èn die van verschillende MM'ers ben ik toch weer een paar keer naar Woodcut gaan luisteren. En ik snap het niet. Oké, ze hebben een basisidee voor het album. De songs zijn ook best wel goed, en het zijn geweldige muzikanten. Maar de muziek raakt mij nog altijd niet. Maar zoals boven uitgelegd: het ligt gewoon aan mij.