Altın Gün - Garip (2026)

Voor het eerst dat ik iets minder hoog opveer bij een nieuwe Altın Gün. Is het een soort 'nu ken ik het wel?', een vermoeidheid, een beetje uitgekeken op de stijl, er opnieuw even inkomen en het meer tijd geven of is het gewoon een klein slagje minder dan de voorgangers?

Afsluiter Bir Nazar Eyledim vind ik wel wat hebben, maar dan zijn we al aangekomen bij het einde.

Waarschijnlijk nog even wat keren draaien wellicht en dan opnieuw een oordeel vellen. Want in principe is er niks mis met Garip en is het wederom een degelijk album geworden.

Net even opgezet omdat het "album van de week" was bij Qobuz. Ik kende ze niet maar vond het best aangenaam om te beluisteren, tekstueel snap ik er uiteraard niks van maar muzikaal sprak het me zeker aan.
Gaat de komende dagen nog wel eens opgezet worden, voorlopig een 3,5 met potentie

Voor Altin Gün begrippen slaan ze best wel wat nieuwe wegen in op dit album. Op een hele subtiele manier, dat wel. Twee albums terug dacht ik dat er ook even AG-verzadiging bij mij optrad, maar een live-optreden later was ik alweer helemaal om. En zelfs de exit van zangeres Merve laat zich minder hard voelen dan ik vreesde. Het lijkt gewoon wéér een hele fijne plaat geworden. Maar laat ik even afwachten wat er gebeurt als deze plaat verder rijpt.

Söms wörd ik ğelükkiğ als iets çönseqüent is.