Okee, ik voel me naar aanleiding van
wowters bericht toch geroepen om met een wat genuanceerder reactie te komen. Ik denk dat ik - zeker in mijn allereerste reactie op 20 december - iets teveel vanuit de heup heb geschoten. Misschien te primair en te snel gereageerd. Waarvoor mijn excuses.
Want ik vind je uitleg bij nadere beschouwing eigenlijk best plausibel. Dat dit geen release is voor oudere muziekliefhebbers die al veel Earring in de kast hebben staan, was me van het begin af aan duidelijk. Misschien heb ik onderschat dat de vraag naar zo'n release best groot kan zijn onder jongeren die de Earring net ontdekken. Dat laatste is niet denkbeeldig naar aanleiding van de reeks afscheidsconcerten, waar de band het podium deelde met veel jongere artiesten, die vaak ook nog in andere genres opereren. Dat geeft al aan dat de band ook zelf waarde hecht aan het doorgeven van hun muziek aan nieuwe generaties. Het is sowieso mooi dat dat gebeurt.
Mijn reactie was mede ingegeven door het feit dat het de zoveelste Earring-verzamelaar is. Ook op vinyl is er natuurlijk genoeg te krijgen dat in het verleden is uitgebracht. Ikzelf zou dan in tweedehands platenzaken op zoek gaan naar bijvoorbeeld
deze of
deze. Maar ik geef toe: dan moet crate-diggen wel je hobby zijn en het kan zomaar een paar maanden, of zelfs langer, duren voordat je een geschikt exemplaar tegenkomt. Ik snap best dat sommigen - en vooral jongeren, die het bestaan van die eerdere releases misschien niet eens kennen - dan kiezen voor de kortste klap.
Daar komt bij: op LP is een samenstelling als deze nog niet eerder verschenen. En hoewel ik geloof dat dit niet de zoveelste liefdeloos in elkaar geflanste verzamelaar is, blijf ik toch een paar kritiekpuntjes houden: de hoes had mooier gekund, maar allicht is dat ook een kwestie van smaak. De 'prettige' prijs valt me nog steeds niet mee - ik zie 'm overal voor 23 tot 25 euro, en op Discogs vaak nog veel duurder - maar waarschijnlijk is dat het nieuwe normaal. En ik zou op z'n minst Quiet eyes hebben vervangen door Going to the run. Maar misschien is Sony Music daarvan wellicht nog steeds de rechthebbende, waardoor zo'n track lastiger te licenseren is.
Wat mij op een uit oprechte interesse gestelde vraag brengt, over een facet van deze release dat tot dusver onderbelicht is gebleven: de remastering van Wouter. Eerdere Earring-releases, zoals de expanded reissues van Moontan en Something heavy going down, hebben me in dit opzicht positief verrast. Zou je wellicht kunnen toelichten wat de remastering van dit album mogelijk toevoegt aan de kennelijk '
ongeevenaarde' geluidskwaliteit? Wat zijn je criteria en keuzes, zonder het al te technisch te maken? Mag eventueel ook via pm, maar misschien is het interessant om je uitleg op deze pagina te delen.
Tot slot: mooi om te horen dat er nog veel in het verschiet ligt op reissue-gebied m.b.t. de Earring. Daar zit ook voor de doelgroep die al wat langer meeloopt vast wel wat interessants bij.
Deze was al eerder aangkondigd. So keep up the good work en laat je niet ontmoedigen door de soms zure reacties.