Ja, en True blue love ook natuurlijk, dat was in de originele versie nog een hitje in de VS. Kennelijk nieuwe opnamen, in dit ene geval een akoestische versie. En verder, zo lees ik op sites als
Blabbermouth, vooral materiaal dat hij al in de jaren tachtig schreef en dat de albums destijds niet haalden. Klinkt als restmateriaal, maar wellicht waren die nummers gewoon nog niet voltooid. Oud werk en wat nieuws geschreven nummers, in samenwerking met zijn oude maatje Bruce Turgon, die hij al kent uit de tijd van Black Sheep (pre-Foreigner).
Ik hoop er het beste van, want ik gun Lou Gramm het allerbeste, zeker na alle gezondheidsproblemen die hij heeft doorgemaakt. Maar ook mijn verwachtingen zijn niet hooggespannen. Eigenlijk is het al heel wat dat hij 'back in business' is.