16 Horsepower - Hoarse (2001)

Dit is en blijft de beste live plaat van 16 Horsepower..........

Begint al gelijk fantastisch met American Wheeze en dan even later de CCR cover Bad moon Rising geweldig en de Joy Division cover Day of the Lords is ook helemaal top.....
Het album zakt nergens echt in en is in een bijna perfecte geluids kwaliteit opgenomen.......

Dit album is veeeeel beter dan Olden en Live March..........

Gekocht bij het concert dat Sixteen Horsepower gaf op een warme zomeravond in Paradiso, Amsterdam. Ik vermoed dat dit 2 juni 2000 is geweest, met hulp van setlist.fm - toen lag Hoarse namelijk nog niet in de winkels, maar wél bij hun concerten. Of ben ik in de war met 26 augustus 2002 toen ze opnieuw in Paradiso stonden?
Zeker is dat bij de cd een erratum werd geleverd, een los blaadje met de correcte trackvolgorde. Het album geeft een goed beeld van hetgeen de groep op dat moment voorstond. En dat betekent dat de muziek met als startpunt country en countryblues steeds harder werd, waarin de voorliefde van David Eugene Edwards voor (post-)punk werd beleden.

Maar vooral klinkt zijn liefde voor de Heer: Edwards draaide er niet omheen. Zo coverde hij met zijn vierhoofdige groep Bad Moon Risin' van Creedence Clearwater Revival, verbouwd tot een trager nummer met in blues gedrenkte slidegitaar. Regel "The end is comin' soon" is echter gewijzigd in "I know the end, He will come soon, oh yes He will." Bijzonder toch dat hij met deze boodschap zo populair was in de wereld van alternatieve popmuziek van pakkumbeet Oor en VPRO. Het erratumblad vermeldt overigens dat dit een eigen compositie is, terwijl bij de afsluiters wél de oorspronkelijke vertolkers staan vermeld.

Kleine wijzigingen zijn te horen in de arrangementen, zoals een iets andere banjopartij of drumpatroon. Vooral is het intens, ook vanaf cd. Dat was het in de zaal helemaal. Van het concert herinner ik me dat het volume ten opzichte van het vorige concert dat ik indertijd zag (Tivoli, Utrecht in 1996? - mijn geheugen is een gatenkaas, had ik de concertkaartjes maar bewaard...) een stuk hoger was. Dat is hoorbaar aan het einde van Hoarse, waar het punkachtige Fire Spirit van de The Gun Club en Day of the Lords van Joy Division worden gecoverd. Gelukkig belandden die covers op Hoarse en opnieuw krijg ik de indruk dat Edwards zijn persoonlijke insteek in de teksten stopte.

De ruim 52 minuten bevatten uiteraard geen volledige weergave van de setlist van de groep, wél een meer dan pakkende samenvatting die bovendien helder is vastgelegd. De eerste drie studioalbums gaf ik de volle mep en deze een 9,5, uitgedrukt in 4,5 ster.

Na Hoarse en Folklore volgden geen reguliere albums meer, wel de compilatie Olden (2003) die ik indertijd oversloeg. Misschien toch maar eens aanschaffen als ik 'm tegenkom. Ondertussen werd duidelijk dat 16Hp was ontbonden en dat Edwards actief was met de nieuwe groep Wovenhand, albums die ik binnenkort wil herverkennen.

Mooi verslag van RonaldjK. Ik was erbij op 12 juli 2004 in Tivoli Utrecht. Subliem concert, in november van datzelfde jaar was de groep inmiddels ontbonden en ging David Eugene Edwards door als Woven Hand. Ook fraai, maar zo goed als 16HP is het nooit meer geworden. Heb hem daar in 2008 opnieuw gezien en in de afgelopen jaren ook in 't Burgerweeshuis (Deventer) en Vredenburg Utrecht (Pandora zaal). Helaas ligt de nadruk steeds meer op (alleen) elektrisch en nogal luid versterkt, waarbij ik vaak met weemoed terugdenk aan de optredens waar hij met zoveel meer variatie en passie speelde, ook op accordeon en banjo + begeleider op contrabas, muzikaal heel dik in orde. En de religieuze teksten kon ik juist (als heiden) zeer waarderen, want doordrenkt met passie (alsof de duivel op z'n hielen zat) en absolute overtuiging.
Het was een bijzondere ervaring om dit te hebben gezien/gehoord. Bij mijn digipack versie van Hoarse (die 1e met foutieve vermeldingen op de achterkant), gekocht op dat concert in 2004, zat geen correctie-bijsluiter maar dat kon me weinig schelen, want alles klopt aan dit live album, ook de covers. In 2004 Tivoli Utrecht was hun toegift Heart and Soul (Joy Division), kippenvel zo mooi als toepasselijke afsluiter van die legendarische avond.