Neil Young - Comes a Time (1978)

Een zeer sterk album van Neil Young, zoals hij er wel meer heeft gemaakt. Met mijn huidige Young favoriet: Already One

Met verder heerlijke nummers als Going Back, Comes a Time en Four Strong Winds (!).

4,5

Misschien net iets beter dan "American Stars 'N Bars", maar zeker niet een van Neil's beste. erg sterke plaat verder, met 'Field Of Opportunity' en 'Look Out For My Love' (met CRAZY HORSE!) als favorieten.

Uit de jaren dat het goed ging met Neil. Hij voelde zich beter dan ooit en dat hoor je in dit album terug. Ik vind het een afwisseling van mooie composities (Look out for my love, Goin' Back) met enige draken (Motorcycle Mama, Already one, Field of Opportunity). Verder toch wat middelmatig. Neil op z'n gezelligst en dat vind ik de minder interessante kant van hem. Ik hoor liever Neil The loner.

Dat dit al dateert van 1978 ! Vind dit één van Neil's sterkere albums; schitterende melodiën, prachtig gespeeld, veel country-invloeden...
Weinig of geen missers, gewoon lekkere songs...
Verplichte kost in het oevre van deze gigant !
Comes a time... when you're driftin'...

Comes a time... when you settle down...

Ik ben me de laatste tijd helemaal in Neil Young aan het storten en nu ben ik aan deze toe gekomen. Een heerlijk album om 's avond mee over de snelweg te cruisen. Ik geef ook dit album 4 sterren, het blijft me verbazen hoeveel goed werk deze man heeft afgeleverd. Ik kan niet wachten om me in het volgende album te verdiepen, waarschijnlijk wordt dat zuma (gevonden bij mijn vader op zolder )

Zuma Zuma Zuma

Ik ben jaloers! Helemaal Neil young nog kunnen ontdekken. Zuma gaat je vast niet tegenvallen.Zuma is wat steviger als de albums waarop je nu gestemd hebt. maar minstens zo lekker.

Ragged Glory is nog ietsje steviger denk ik zelfs...

Helemaal overheen gekeken. Maar je hebt gelijk. Net als Living with war

Dit is een country album van Neil Young. Uit de zelfde categorie als Prairie WInd, Harvest en Harvest Moon. Ik hou meer van de rockende Neil Young.
Albums als Freedom en Zuma. Ook vind ik Greendale een bijzonder goed album. Als je de discografie bekijkt van NY is deze rocker een zeer veelzijdig artiest. En ik ben al een fan van het eerste uur.
Crosby, Stills, Nash en Young zonder Young is ook minder zonder dan met Neil Young.

P.

Heerlijk album. Een plaat die je gerust 2 of 3 x achter elkaar kunt draaien zonder dat deze verveeld. Aanrader!

Fantastische plaat waar de tijd geen enkel vat op heeft. Slechts alleen en enkel hoogtepunten op één van zijn beste uit zijn grote catalogus! Een waar meesterwerk.

Ik heb de plaat gisteren nog maar eens beluisterd, ze verveelt inderdaad voor geen seconde.
Ik ben in een NY periode, dan draai en luister ik haast naar niets anders dan mijn favoriete houthakker!
Deze springt er voor mij ook uit, omdat ze zo tijdloos is, en omdat er zulke pareltjes opstaan, eigenlijk stuk voor stuk
Ik verhoog van 4 naar 4.5, yippieyahoo

Goed gehoord Evan!! Vanaf het begin in het heerlijk Goin back pakt de plaat al door het enorme sfeervolle aanslaan op de acoustische gitaar, waarna de sfeer nogmaal word verhoogd door Comes a time, en dat gaat maar door. Heerlijke plaat ook voor onderweg, als de zon al opkomt!

Heerlijke countryrock van Neil Young .Het wordt hier overduidelijk hoe "klein" hij kan schrijven zonder zeggingskracht te verliezen.Nummers als "Comes a Time" en Look Out for My Love" lijken niemendalletjes maar bevatten mooie onderhuidse lagen.De cover van "Four Strong Winds" is werkelijk subliem en sluit dit album perfect af.

ja, een fantastische kalme hoofdzakelijk acoestische neil vooral lotta love en 4 strong winds zijn super

Goed album, maar het behoort wel tot de mindere dingen die Neil deed in de jaren '70. Het klinkt allemaal erg lekker in de oren, maar ik mis het scherpe randje. Daarnaast kunnen niet alle nummers me even lang boeien.

3,5* kan ik er echter wel aan kwijt, maar dat is toch een beetje teleurstellend voor een Neil Young album.

Misschien het enige minpuntje is dat Harvest beter is, qua ''sound'' vind ik ze redelijk vergelijkbaar alleen is Harvest dan gewoon net iets beter. Hoewel ik op deze de teksten en de prachtige dubbelstemmige zang beter vind.

Fenomenaal hoe prachtig Neil en Nicolette samen zingen in Comes A Time. Direct gevolgd door het prachtige Look out for my love. Alleen het intro al en dan het ''There's a lot to learn'' prachtig maar ook kwetsbaar gezongen. Dan Lotta Love.. deze nummers vullen elkaar steeds perfect aan en doen dan ook nog eens niks voor elkaar onder.

Wat me wel ontiegelijk irriteert is dat Comes A Time en Field of Opportunity dezelfde vioollijn hebben.

Vind je dat werkelijk?

Ik vind het 1e album, Crosby Stills & Nash, het absolute toppunt uit hun discografie. Deja Vu, met Neil, is natuurlijk ook geweldig maar die vind ik het persoonlijk niet halen bij zijn voorganger.

Maar ik ben het deels met je eens. Live zie en hoor ik Neil er ook veel liever bij, maar puur naar studioplaten gekeken vind ik niet dat het zonder Neil sterker is. Alleen vanaf American Dream is het gewoonweg beroerd, met of zonder Neil.

Zonder Neil minder sterk bedoel ik in bovenstaande post.

Dit is de kant die mij het meeste aanspreekt van Neil Young, na After the gold rush en Harvest mijn favo NY album.

Eén van de vele prachtige albums van Neil Young uit de jaren '70. Hij brengt hier country(rock) en dat ligt hem erg goed, gezien het resultaat. Sterks songs, zowel melodisch als tekstueel en met passie gezongen door Neil Young. Een album dat lekker wegluistert en nooit verveelt.

Four Strongs Winds, daar heb ik altijd een zwak voor gehad. Human Highway, Comes A Time, Lotta Love, ik kan wel doorgaan. Pracht cd ,die nog nooit is gaan vervelen en waarschijnlijk ook nooit zal doen

Dit is voor mij ook de juiste definitie van goede muziek.
Een goede album of song is er één waarvan je kunt zeggen : die wil ik nog eens horen.

En waarvan je dat blijft zeggen, ook al heb je hem al tientallen keren gehoord

Ik denk, in de loop der jaren misschien honderden keren,!!!

kwam hem net tegen bij uitpluizen van platenkast
nog nooit gehoord maar het moet er maar eens van komen

Ga daar maar eens goed voor zitten. En geniet met volle teugen!!!

Ik heb wat probleempjes met dit album. Ik maak er toch een 4,0 van. Het zijn erg mooie liedjes vaak, maar het klinkt me net iets te gepolijst en wellicht iets te berust. Het staat me soms een beetje tegen. Er zit een handjevol erg sterke nummers tussen (Goin' Back, Motorcycle Mama, Lotte Love), de rest is van kwaliteit, maar mij te gepolijst. Eerlijk gezegd vind ik Neil eigenlijk hier tekstueel ook niet zo op dreef. Misschien komt het later nog wel veel beter met dit album, maar die 4,0 heeft ie wel verdiend.