Angine de Poitrine - Vol. II (2026)

Ik zie wel parallellen met Black MIdi, die ook na een KEXP-sessie werden gehypet. Maar niet zo erg als hier. Als je dit vergelijkt met andere mathrock dan is het minder ruig en meer op groove en zelfs een beetje funk gericht. Dat maakt het aantrekkelijker voor een (wat) groter publiek. Het blijft natuurlijk aparte muziek die nooit mainstream zal worden.

Maar de hele aanpak bevalt me wel en er zitten prima nummers tussen. Maar zoals anderen al zeiden: één nummer per keer is mooi zat.

Ik sluit me aan bij veel anderen: één nummer is briljant (vooral met beeld erbij), maar daarna moet het ook wel weer even uit.

Overhyped, ik krijg spontaan een mental breakdown van deze muziek. De act zelf is wel grappig.

Niet aan te ontkomen op YT en Insta enzo, en uiteindelijk zelfs getipt door bandmaatjes, dus toch maar eens geluisterd. Kan bij geen enkele track ontsnappen aan dit gevoel: "heeft King Gizzard al gedaan maar dan beter"...
Maar goed, toch fijn dat er wat meer microtonale muziek populair wordt (al is het maar door fake-news AI spambot propaganda).

Dit is gewoon ronduit bagger maar wel helemaal van deze tijd. Doet me ook een beetje denken aan de laatste concerten van de Stones: belangrijker dan de muziek is zeggen dat je erbij was geweest.

Jij houdt er duidelijk niet zo van.

Muzikaal toch wel interessant hoor, maar nogal vermoeiend voor de oortjes. De beelden op youtube versterken het hypnotiserende effect. Ik ben benieuwd of ik dit leuk blijf vinden zonder beeld. Het is voor mij nieuw, intrigerend en het maakt mij nieuwsgierig naar meer.
Om dit bagger te noemen en af te doen als een hype lijkt mij een vooringenomen/voorbarige conclusie.
Voorlopig geef ik deze plaat een kans op Spotify en ben ik benieuwd naar de houdbaarheid op de lange termijn voor mij.

Het klinkt wmb beter dan de meeste populaire hedendaagse muziek.