Geoff Tate - Operation: Mindcrime III (2026)

Bij het 2de deel had ik op voorhand al wat bedenkingen maar die was op zich nog best te doen. Bij het blijkbaar komende 3de deel zijn mijn bedenkingen nog weer ietsjes groter.

Eerste nummer (Power) wat uitgebracht is, stemt me niet echt vrolijk. Zijn stem is door de elektronische mangel gehaald om nog ergens op te lijken, maar niet echt gelukt. Het nummer zelf kan er mee door.

Ook hier dus mijn bedenkingen, maar ik laat me graag positief verrassen

Ik had een tijdje terug een waar-blijft-de-tijd-erlebnis toen ik me (bij het draaien van deel II) realiseerde dat er meer tijd tussen deel II en het (toen) heden verstreken was dan tussen deel I en deel II. Ik heb toen ook geconstateerd dat deel II toch best meeviel.

Maar ik vermoed dat ook ik deze beker vooralsnog voorbij laat gaan.

Ik vind het jammer dat Geoff Tate het verleden toch niet los lijkt te kunnen laten. Het live opvoeren van de integrale klassieker uit 1988 vind ik nog tot daar aan toe, maar op den duur moet je toch live wat andere dingen willen spelen zou ik zeggen. Deel 2 was al een slap aftreksel van het eerste deel, en dat was feitelijk ook al een soloplaat van hem. 'Power' klinkt daarentegen best aardig en de beste man is tegenwoordig ook weer prima bij stem, dus ik laat het geheel toch maar weer over me heenkomen tzt. Maar een nieuwe plaat in de stijl van Sweet Oblivion had ik ook niet erg gevonden.

Vanuit commercieel oogpunt snap ik Tate wel, de link met Queensryche moet blijven. Zo bereik je in ieder geval op maximale wijze je fanschare.
Dat de heren elkaar nu al jaren de tent uitvechten en juist de rechtszaal in maakt het schouwspel wat treurig.
Hoewel La Torre een degelijke vervanger van Tate is, wordt ik eigenlijk na Promised Land niet meer warm of koud van de platen van de heren.
Het zou mij verbazen als dit vehikel van Tate mij zou overtuigen.

Op zich is Power geen slecht nummer maar ik hoop niet dat weer een album is met louter mid-tempo songs. Vooralsnog roept Power meer associaties op met American Soldier dan met Operation : Mindcrime.

oef
wat slecht

kan het slechter dan deel II? Lijkt er wel op getuige Power.

Ik wordt er ook nog niet heel warm van.

Misschien zegt het iets over mijn verwachting , maar Power overtreft ze wel.

De geluidskwaliteit van de YT-stream die ik luister is erg matig, maar ik vrees dat het uiteindelijke product ook geen dynamische belevenis zal blijken.

Power is geen onaardige song. Het is leuk om te horen hoe Tate weer wat lekkerder in zijn vel lijkt te zitten. Tegelijkertijd valt me op hoezeer dit nummer past bij datgene wat Queensrÿche met Todd LaTorre deed. Ik ben wel benieuwd naar de rest.

Volgens mij was dit onderdeel van de schikking destijds, toen Tate opeens ook onder de naam Queensryche ging optreden. Na wat juridisch getouwtrek mocht hij uiteindelijk geen Queensryche meer heten, maar kreeg hij wel toestemming om het Operation Mindcrime concept te gebruiken.

OEPS!!!!!! heb even in de gauwigheid de tracks bekeken van Operation Mindcrime . Daaruit blijkt dat van de 15 songs er maar liefst 12 door Geoff Tate is geschreven. Over 6 weken komt de andere Queensrÿche shift naar mijn woonplaats voor een optreden. Het is te hopen dat Geoff Tate in een goeie bui is en dat hij toestemming geeft om die tracks te spelen. Mocht dat niet het geval zijn, dan hebben we weer te maken met "Pink Floyd achtige" toestanden. En kan er maar slechts 3 nummers worden gespeeld van dat machtige en prachtige concept album uit 1988. Opmerkelijk is overigens wel de eerste reactie op dit album dateert van 18 Maart. Maar het album is vanaf 3 mei te koop, hoogst merkwaardig!!!!!

Toen kwam Power uit als eerste track.

Geen nood, Queensryche speelde de afgelopen jaren gewoon nummers van Operation: Mindcrime. En Wilton en DeGarmo hebben op zo’n beetje alle nummers meegeschreven.

Deel II is grotendeels door Tate met producer Stone geschreven. Maar daarvan wil je toch niets horen tijdens een QR-concert .

In de huidige setlist van QR zitten vijf nummers van OM. Ze spelen zestien nummers waarvan maar eentje van de Todd years.

Op basis van één track (Power) wat in Maart op You-tube is gezet een album beoordelen. Het blijft hoogst merkwaardig. Wat ik wel weet is dat Operation Mindcrime III in Maart al uitgebracht had moeten worden. Maar het is uiteindelijk 2 maanden later geworden : vandaag 3 mei. Persoonlijk heb ik weinig met vervolg albums. Het is het uitmelken van het grote succes van het machtige album uit 1988 in een poging om het succes te overtreffen of op z'n minst proberen te evenaren. 9 van de 10 keer lukt dat niet, bijvoorbeeld Vanhalen II is beduidend minder dan Vanhalen I, maar dit terzijde. Operation Mindcrime III zal ongetwijfeld in het Juni nummer van Aardschok beschreven worden. Album van de maand OF in de rubriek 10x ere metaal OF het valt in de rubriek Album reviews. De tijd zal het leren, heb overigens wel andere nummers van Geoff Tate op you-tube gezien en beluistert. Ik moet wel toegeven dat hij nog goed bij stem is!!!!!

Niet beoordeeld hier het album toch in maart? Slechts Power.....

Toegegeven, Tate zingt gepassioneerd. Niet meer zo hoog maar wel beter dan op Dedicated To Chaos of American Soldier. Operation: Mindcrime III vind ik voor de rest wel een enorme tegenvaller. Slome composities zonder enig vernuft maken er hele lange zit van. Alsof elk mager idee maar goedgekeurd is en de plaat heeft gehaald. De gortdroge productie past ook niet echt. Het wordt echt tijd dat Tate weer eens een goede componist erbij haalt die wat tegengas geeft. Want anders wordt het nooit meer wat.

[quote]namsaap schreef:


Geen nood, Queensryche speelde de afgelopen jaren gewoon nummers van Operation: Mindcrime. En Wilton en DeGarmo hebben op zo’n beetje alle nummers meegeschreven.

Deel II is grotendeels door Tate met producer Stone geschreven. Maar daarvan wil je toch niets horen tijdens een QR-concert .[/quote
Eigenlijk zou Operation Mindcrime integraal moeten worden gespeeld op een festival. In het geval van Into the Grave is dat niet mogelijk, omdat Queensrÿche NIET!!! als hoofd act staat geprogrammeerd. Queensrÿche staat als één na laatste geprogrammeerd voor de hoofd act. Ik vind dat zeer opmerkelijk dat Queensrÿche niet de hoofd act is. Als hoofd act heb je een speeltijd van 1.5 uur. De bands daarvoor hebben een speeltijd van een uur. Als hoofd act hadden ze het album wel integraal kunnen spelen en het laatste half uur het recente werk. Operation Mindcrime II ken ik overigens niet kan daar dus niet over oordelen. Heb de albums t/m Empire ben daarna afgehaakt. Ik ken evenmin de Todd de la Torre ploeg van Queensrÿche. Die zie en hoor ik dus voor de allereerste keer in mijn woonplaats. Ik ben benieuwt, heb zo net Power even beluistert . Vind het absoluut geen slecht nummer, als de overige 11 nummers min of meer in het verlengde liggen en A Monster like me het niveau kan aantikken van de waanzinnige afsluiter van Operation Mindcrime I Eyes of a stranger. Dan is het helemaal geen slecht album!!!!!! Tot slot het is maar goed dat ik Operation Mindcrime I en The Warning op cd heb. Deze albums zijn echt verslavend, in elpee uitvoering waren ze helemaal grijs gedraaid!!!!!!!!

Tate heeft de exclusieve uitvoeringsrechten. Queensrÿche mag individuele nummers spelen live.

Klopt. Dat was onderdeel van de rechterlijke uitspraak destijds. Wilton, Jackson en toen nog Rockenfield mochten blijven opereren onder de naam Queensrÿche. Geoff Tate behield de exclusieve rechten van het Mindcrime concept waardoor alleen hij nog het hele ding integraal mag brengen.

Overigens snap ik niet waarom Queensrÿche anno 2026 nog een hoofdact zou moeten zijn. Veel meer dan een coverbandje is het niet meer. Dan is de tweede plek op zaterdag nog heel wat. Mastodon is echt wel groter. Zelf zou ik Severe Torture als hoofdact laten spelen op de zaterdag. (ghehe)

Vooralsnog wordt ik er allemaal nog niet heel enthousiast van. Ik dacht dat vriend Tate ons een stevig album had beloofd, maar ik vind het voornamelijk een trage saaie bedoeling. Enkele nummers zijn wel oke maar fantastisch lijkt het nooit te worden. Daar waar ik vroeger enorm gecharmeerd was van Tate zn zang vind ik het nu allemaal maar wat vlakjes.

Voor nu 2* maar wie weet veranderd dat nog na een aantal luisterbeurten meer.

Ondanks (helaas) veel interne strubbelingen in de band is Queensrÿche wel een grote naam. Mastodon en Severe Torture zegt mij helemaal niks, althans nog niks. Ik ga ze uiteraard wel bekijken, want daarvoor ga je ook naar het Festival. Moet er wel om denken dat Severe Torture op de Reaper stage speelt. Maar trouwens Vandenberg en Crimson Glory hebben ook een grote naam en zijn ook niet de hoofd act. De hoofd act op zondag kijk ik wel naar uit : The Gathering. Heel lang geleden heb ik hun nog gezien. En het ging er onmeunig heavy en hard aan toe. Anneke van Giersbergen vind ik live erg goed. Ben benieuwt of ze dat optreden van toen hier weer kunnen neer zetten op steenworp afstand van de Harmonie waar ze toen optraden, dit terzijde. Operation Mindcrime III, heb het album op Spotify beluistert. Muzikaal bekeken zit het wel goed. Ik weet overigens niet wie die bandleden zijn. De vergelijking met het super album van 38 jaar geleden gaat echter niet op. Operation Mindcrime I was al goed na één draaibeurt. Operation Mindcrime III heeft meerdere draaibeurten nodig. Maar nogmaals muzikaal valt het mij niet tegen. Er zaten wel enkele dingen in die doet denken aan I de ziekenhuis scene en het telefoon gerinkel maar daar houd het wel bij op. Met Operation Mindcrime I viel ook echt alles op z'n plaats destijds : top line up, muzikaal meedogenloos en meeslepend en Geoff Tate die -als broekie van 29- misschien al aan z'n top was. Zijn stem zijn uithalen vooral in dat titelnummer. Zo'n soort gelijk nummer staat niet op Operation Mindcrime III maar dat is ook misschien teveel gevraagd, voorlopig cijfer een 2.5

Een eerste beluistering valt niet tegen. Jammer dat Tate zo vast zit binnen dit concept, My life is Mindcrime, Mindcrime is my life, zingt hij ergens. Toch klinkt deze plaat een stuk interessanter dan O:M2, het is me tot op de dag van vandaag niet gelukt om die in één zit te beluisteren. Nu probleemloos deel 3 uitgezeten. I'll eat your heart out springt eruit, en ook afsluiter A Monster like me valt me in positieve zin op. Volgens mij is dit (jazzy, filmisch) meer de muziek die Tate zelf zou willen maken.

Misschien zijn mijn 4 punten iets overdreven. Ik heb het album nu 5 keer beluisterd en het is zeer zeker niet slecht. Puntje van kritiek is dat het ook nergens spannend wordt en alles is mid-tempo. Vooralsnog laat ik mijn punten staan. Feit is wel dat ik momenteel niet in de stemming ben voor het gezeur van Tate. Parkeer het voor nu maar ik ga binnenkort er wel even voor zitten. Wat tegenvalt zijn de zanglijnen. Deze hadden wel gevarieerder mogen zijn. Live blijkt dat hij de hogere regionen best nog aankan. Daar had hij gebruik van mogen maken, zeker in de studio.

Inmiddels ben ik een aantal luisterbeurten verder. Nog steeds ben ik niet enorm onder de indruk maar het 1 en ander klinkt me allemaal al wel wat beter in de oren.

Kleine verhoging naar een krappe 3*

Bedroevende plaat. Heel erg matig, geen spanning, geen brille, geen sterke songs. Tate is wel goed bij stem maar dat is dan ook het enige aan deze plaat dat positief stemt. Wie heeft ooit bedacht dat Tate onder eigen naam wel een groots vervolg zou kunnen maken op een van de beste hardrock platen aller tijden ? 2 sterren en een illusie armer.

Precies dit. Meneer denkt dat het wel aan komt waaien, blijft in zijn comfortzone of is gewoon ideeënloos geweest. Een stevige componist of producer die (meer) tegengas gaf, had er meer van kunnen maken. De oude songs pushen hem op het podium om die oude flair er weer in te brengen. Maar die bestonden al. Wat pusht hem nu?

Mijn verwachtingen waren niet erg hoog. Eigenlijk is Operation: Mindcrime niet op te volgen. Als ik die mening even weglaat, dan moet ik na 2 luisterbeurten zeggen dat deze plaat me niet tegenvalt. In vergelijking met Mindcrime II zeker. Dat vond ik echt een misbaksel van een plaat. Nu dan deze schijf:
Goede tracks zijn The Answer, Power, I'll Eat Your Heart Out (lekkere riff en groove) en het afsluitende A Monster Like Me is erg sterk. Helaas ook wat mindere tracks, waarvan ik vooral You Know my Fucking Name uitermate zwak vind. Vooral de overheersende synth partijen slaan de plank volledig mis en het nummer is qua compositie ook gewoon echt heel slecht. Het gesproken intermezzo (You Can't Walk Away Now) duurt ook veel te lang. De productie is niet slecht, maar lijkt op de een of andere manier bij sommige nummers beter dan bij andere. Al met al hou ik het nu bij 3,5 ster. Wie weet is het een groeiplaat.

Er zitten zeker vlagen van inspiratie in dit album, maar op eerste gehoor ben ook ik niet echt omver geblazen. De valse start met "You Know My Fucking Name" is eigenlijk onvergeeflijk. Zelfs OM2 begon met een intro en daarna "I'm American" waar je recht van overeind ging zitten. Dat je later op dat album in slaap viel was een ander probleem, maar hier probeert Geoff niet eens om ons wakker te schudden.

Mogelijk valt e.e.a. nog op z'n plek bij meerdere luisterbeurten. Tot nu toe blijkt Power met afstand de sterkste song. Ik sluit me aan bij andere meningen dat Tate een keer een schop onder z'n kont nodig heeft van een creatieve tegenhanger. Queensryche was duidelijk meer dan alleen maar zijn teksten en concepten.