Ik had dit album erg lang niet gehoord voor ik het deze week weer een paar keer luisterde. In mijn herinnering was dit een verschrikkelijk album. Dat bleek toch niet helemaal te kloppen.
Hoewel ik de folk/country-kant van Neil Young over het algemeen weinig interessant vind, zijn de eerste paar nummers van Hawks & Doves nog best heel aardig. Vooral Little Wing en The Old Homestead. De tweede kant van het album vind ik dan weer niet al te best. Is Union Man grappig bedoeld? Ik vind het nogal een pijnlijk nummer. Comin’ Apart at Every Nail is niet veel beter. Het titelnummer tenslotte staat me vooral tegen vanwege de simpele en onbeschaamd patriottische tekst. Ik vind het nummer daardoor nogal lastig uit te houden.
Kortom, een paar aardige nummers, en een paar die ik echt de moeite niet waard vind. Neil Young’s werk uit de jaren ’80 is nogal wisselend van kwaliteit (This Note’s for You vind ik het eerste echt overtuigende album), en met Hawks & Doves begint hij het decennium in ieder geval in mineur.
2.5*