menu

ABBA - ABBA (1975)

Alternatieve titel: Mamma Mia

mijn stem
3,25 (136)
136 stemmen

Zweden
Pop
Label: Polar

  1. Mamma Mia (3:33)
  2. Hey, Hey Helen (3:15)
  3. Tropical Loveland (3:03)
  4. S.O.S. (3:22)
  5. Man in the Middle (3:00)
  6. Bang-A-Boomerang (3:02)
  7. I Do, I Do, I Do, I Do, I Do (3:15)
  8. Rock Me (3:04)
  9. Intermezzo No. 1 (3:44)
  10. I've Been Waiting for You (3:40)
  11. So Long (3:05)
  12. Crazy World * (3:46)
  13. Medley (Pick a Bale of Cotton / on Top of Old Smokey / Midnight Special) * (4:21)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 36:03 (44:10)
zoeken in:
avatar van LucM
4,0
Ik heb juist een zwak voor I Do, I Do, I Do, I Do, I Do, een nummer dat overigens geïnspireerd is door Sail Along Silvery Moon van Billy Vaughn (1958), die saxofoons maken het nummer af. Björn & Benny zijn meesters in arrangementen.

Het album lijkt een ratjetoe van stijlen (glamrock, symfonische rock, reggae, ballads, bubbelgumpop) en wat onevenwichtig (Intermezzo No. 1 zou ik als slotnummer geplaatst hebben) en de volgende albums vind ik beter in die zin dat ze meer een geheel vormen. Maar Abba kan heel wat stijlen tot een eigen sound smeden, reden waarom ze vaak met the Beatles werden vergeleken, ook al omdat alle 4 groepsleden zongen.

Man in the Middle en Rock Me vind ik ook minder, de rest vind ik prima luistervoer (S.O.S. is een parel). De muziek van Abba maakt mij echt vrolijk, inzake luchtige hitparadepop is Abba onovertroffen.

avatar van Angelo
2,0
De naam van de band die op te hoesfoto staat belooft nogal wat, de inhoud van dit album echter niet. Dat je een album wilt maken met verschillende stijlen is prima natuurlijk en ook wel riskant, zo blijkt hier, want werkelijk niets is hier goed uitgewerkt. Eén nummer maakt dit album voor mij de moeite waard, en dat is S.O.S., vanwege de écht mooie compositie en vooral de coupletten die prachtig zijn ingezongen door Agnetha. Laat dit nou net dan ook het enige échte pop nummer op dit album zijn.

Naar het overige kan ik niet goed luisteren. Mamma mia heeft de eer gekregen dat de ABBA musical ernaar vernoemd is, maar ik vind het een kitscherige, goedkoop klinkende schlager. Het refrein vind ik ook behoorlijk irritant. Tropical loveland heeft niet dat écht tropische sfeertje dat het hoort te hebben waardoor het gewoon nu gewoon een ordinaire smartlap is, I do I do I do I do I do heeft niet dat lome jazzy sfeertje dat het hoort te hebben, Man in the middle had best potentie maar het is te poppy en braaf om onder het funk genre te vallen (al vind ik het wel het op-een-na beste nummer dat hierop te vinden is), de Intermezzo no. 1 komt hier totaal niet tot z’n recht hier en is zelfs een storende onderbreking (terwijl het zeker een interessante compositie is), Rock me is glamrock voor kleuters, dan heb je nog Boom-a-boomerang,die mag dan wel een catchy refrein hebben, de tekst is nogal infantiel (en dan met name het refrein). Hey hey Helen en So long zijn dan op zich nog wel te doen, maar voor ABBA-begrippen toch aan de matige kant, als je het mij vraagt. Nee, dit album laat ik aan mij voorbij gaan.

Gelukkig zijn alle albums die hierna werden uitgebracht wel leuk.

avatar van dazzler
3,0
Men mag niet vergeten dat dit ABBA album de laatste is in de rij albums
die niet meer waren dan verzamelingen van single a-kantjes en b-kantjes.

Voor Arrival (1976) ging ABBA echt zitten
en met The Album (1977 - what's in an album title)
probeerde de groep ook bewust een "echt" album te maken.

avatar van Dibbel
3,0
Weer een stukje beter dan de eerste twee, deze derde van ABBA.

Nog lang niet alles is goed, bv. de flirt met reggae en caribic in Tropical Loveland, of het rocknummer Rock Me (waarin de heren weer zingen).
Ook Man In The Middle en in mindere mate het weer wat meer rockende Hey Hey Helen doen mij niet zoveel.
Tot zover het slechte nieuws.
Want S.O.S. is natuurlijk een wereldnummer, wat voor mij altijd verbonden blijft met de hete zomer van 1975.
Het Intermezzo No. 1 is een geval apart, een soort mini-symfonie, welhaast klassieke muziek.
So Long is met een geweldige Phil Spectoriaanse Crystals/Ronettes wall of sound gezegend.
Bang-A-Boomerang moet al helemaal de inspiratie zijn geweest voor talloze gewiekste procucers in veel landen, om zelf ook soortgelijke popgroepjes te krejeeren.
En I've Been Waiting For You is een prachtige, door Agnetha gezongen ballad.
En Mamma Mia en I Do, I Do kent natuurlijk iedereen en waren ook dikke hits.

Na deze kwamen inderdaad de echte albums pas en werden ze nog beter.
Voor deze 3*

avatar van edje1969
4,5
Afgelopen week was ik in het Abba museum. Werd zowaar wat melancholisch om terug naar de 70's te gaan. Dit album was de overgang van de meer glamrock/pop van de eerste 2 albums (hier nog met bang-a-boomerang en So Long) naar de typische abbasound die ze in het vervolg toepasten, zoals met SOS, Mamma Mia en I've been waiting for you.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:43 uur

geplaatst: vandaag om 14:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.