ABBA - ABBA (1975)

Mooie LP met nummers die in stijl nogal uiteen lopen maar allen zeer herkenbaar als ABBA.
Mijn favorieten zijn Mamma Mia en I've Been Waiting for You waarin Agnetha fantastisch uithaalt.

Mamma Mia een leuk nummer.

Het is ABBA's 3e album en echt een topper!! Mijn lievelingsnummers zijn o.a.: Mamma Mia, S.O.S., Intermezzo No.1, Rock Me en Bang-A-Boomerang.

Goed "vroeg" ABBA album, met veel hits erop. Mijn versie heeft nog 7 extra nummers van de vorige 2 albums erop, waaronder "Waterloo" en "Ring, ring".

Derde album van de Zweden en je merkt hoe erg ze als songwriters zijn gegroeid.
Volwassen popsongs zoals Mamma Mia en S.O.S. (toevallig mijn vaders zaliger favorieten), het prachtige Tropical Loveland, de onderschatte single Bang-A-Boomerang, het sfeervolle Rock Me, het magnifieke instrumentale Intermezzo No. 1, de prachtballad I've Been Waiting For you...
Man, I loved Abba - and I still do ! prachtplaat **** 1/2

Beste EVANSHEWSON, je treft het . Vanavond wordt er door de NPS op Nederland 3 een documentaire over Abba uitgezonden. Aanvang 20.35 uur. Het is de documentaire "ABBA's All time greatest hits" met daarin een terugblik op de vele hits van ABBA, de ontwikkeling in hun muziek en teksten, becommentarieerd door de bandleden zelf en andere popsterren zoals Bono en Robin Gibb. Kijken dus zou ik zo zeggen!! Ik ga er vanuit EVANSHEWSON dat je in het mooie België ook de Nederlandse zenders kunt ontvangen .

Ik heb gisteren erg genoten van de documentaire over ABBA. Het deed mij deugd dat zelfs U2 zanger Bono zijn bewondering voor ABBA niet onder stoelen of banken stak . Als ik zo direct met de trein weer naar mijn werk mag, gaat er maar weer eens een ABBA cd mee in mijn discman . Tenslotte blijft ABBA altijd een genot om naar te luisteren .

. Precies .

Bah, bah en nog eens abbah...

Jammer dat Dancing Queen er niet op staat.

Nou, wat een gemis inderdaad...

Zullen we een keer naar een ABBA concert gaan, friek?

Met jou altijd! Over 30 jaar ofzo, dan weet ik zeker dat ze er niet meer zijn

Friek toch . Vind je ABBA echt zó vreselijk? Ik ken alleen de hits (zoals je waarschijnlijk kunt zien aan mijn ABBA top 10, die in het forum staat) van de band, en daarvan kan ik het merendeel zeker waarderen. Tot een paar jaar geleden mocht ik graag tegen ABBA aanschoppen, maar tegenwoordig durf ik best te zeggen, dat ik ABBA gewoon een goede band vind.

ABBA

Ja, ik vind ze echt verschrikkelijk... Voor meer info verwijs ik je naar hun Gold-album. Als ik dan toch een nummer moest kiezen van ze (minst erg zeg maar), dan is het The Day Before You Came, de rest kan me totaal niet boeien Over overgewaardeerd gesproken, zwaar overtrokken gedoe met deze band..

The Day Before You Came... jaja

Ik heb net even gelezen wat je bij "Gold" hebt geschreven, musicfriek, en ik kan me voorstellen, dat je door de overdosis aan ABBA tijdens je discotheekperiode niet bepaald positief over de band bent gaan denken. Persoonlijk luister ik ABBA af en toe. Door gedoseerd naar ABBA te hebben geluisterd en te luisteren, kan ik de band waarschijnlijk waarderen.

Ik zou zeggen: laat de band de komende jaren links liggen, en probeer na je afkickperiode weer eens naar de band te luisteren. Misschien kun je ABBA dan een beetje beter waarderen.

Denk niet dat dat veel zin heeft. De muziek doet gewoon niks met me. Plus de stemmen van Frida en Agnetha vind ik niet veel aan. Ook over 10 of 20 jaar denk ik er nog hetzelfde over. Dat weet ik gewoon al. En niet iedereen hoeft ze te waarderen toch? Daar vind ik hun muziek niet bijzonder genoeg voor

Je hebt helemaal gelijk, friek. Ieder zijn mening, hoor (maar ik kon natuurlijk proberen om je van gedachten te laten veranderen ).

Dit is het oudste ABBA album dat ik bezit. De twee hiervoor schijnen prut te zijn dus daar begin ik maar niet aan. De bekendste nummers daarvan heb ik wel op een verzamelcd. Dit is een vrij aardig album, maar nog niet van het niveau dat begint bij Arrival.

Met name Hey,Hey Helen, Tropical Loveland, Man in the Middle en Rock Me kunnen wat mij betreft overgeslagen worden. De overige nummers zijn echter prima songs met een speciale vermelding voor het instrumentale Intermezzo No.1 en de mooie ballad I've Been Waiting For You.

Ik ben wel blij dat ik nooit bewust de periode heb meegemaakt dat ABBA helemaal verguisd werd. Toen ik een beetje belangstelling voor muziek kreeg werd ABBA gewoon genegeerd. Toen de cd Gold op de markt kwam heb ik die aangeschaft en geleidelijk aan werd de collectie uitgebreid. Gelukkig ben ik ook niet erg vatbaar voor dingen die cool of uncool zijn ; Dan kan je tenminste alles luisteren wat je zelf goed vind.

Jij vuilbek....

Op dit album staat het eerste ABBA-nummer dat ik leuk vond, 'Mamma Mia.' Dat is samen met het prachtige 'S.O.S.' 'I've been waiting for you' en 'Intermezzo No 1.' het beste wat dit album te bieden heeft.

Jammer dat deze goede nummers moeten worden afgewisseld door de vreselijke nummers 'I do, I do, I do, I do' en 'Rock Me'

De rest van de nummers gaan wel, maar behoren niet echt tot m'n de beste ABBA-songs

Een royale 3,5 ster (omdat 'S.O.S.' eropstaat)

Hoe had ik in 1975, op slechts 9-jarige leeftijd, kunnen weten dat ik dit album in 2008 opnieuw zou draaien, en er nog steeds van zou genieten? Het is jarenlang al moeilijk genoeg geweest om eerlijk te vertellen dat ik ABBA in mijn collectie had, laat staan om toe te geven dat ze toch wel verdraaid goede composities maakten.

"Mamma Mia" is een ijzersterke opening, "SOS" herinner ik me als de dag van gisteren (de emotievolle stem van Agnetha) en "So Long" vond ik toen ook te gek. "Intermezzo No.1" klinkt me nu als nieuw in de oren, ik moet het nummer destijds (onterecht) geskipped hebben.

Maar het emotionele hoogtepunt is nu toch wel "I've Been Waiting For You", waar Agnetha me opnieuw betovert. Te gek dat ze op "My Colouring Book" uit 2004 nog steeds laat horen waar voor mij de ABBA-sound uit bestond...

Op het derde album ontwikkelde ABBA zich verder en integreren ze meer muziekstijlen in hun sound, terwijl de arrangementen gewaagder worden en de zang van Agnetha en Frida nog passievoller.
Zo wordt reggae verwerkt in "Tropical Loveland", "I Do, I Do, I Do, I Do, I Do" valt op door het blazersarrangement, en "Intermezzo No. 1" is zelfs een mini-symfonie.
Hoogtepunt van dit album is "S.O.S.", één van de beste popsongs ooit.
"Mama Mia" is een zeer sterke opener en de ballad "I've Been Waiting for You" en de rocker "So Long" zijn eveneens klasse.

Ik heb een zwak voor het instrumentale Intermezzo No. 1, maar buiten dat nummer staan hier wel meer nummers op die me wel wat doen. Ik geef toe dat veel nummers behoren tot mijn vroegste muzikale jeugdherinneringen. Als jong ventje vond ik het leuk hier op mee te bleren. Dus in welke mate het sentiment de nuchtere beoordeling vertroebelt durf ik niet te zeggen. Maar hey, bij beoordelingen mag je zoveel meetellen nietwaar dus zeker ook bij dit titelloze album van ABBA.

Mijn advies: kijk Mamma Mia!

Toch wel merkwaardig dat iemand als musicfreak, die toch een brede muzieksmaak heeft en liefhebber is van hitparadepop (ik hou ook van goede hitparadepop), Abba niet kan waarderen dat toch wel het schoolvoorbeeld is van perfecte hitparadepop (of mainstream).

Deze vindt ik toch wel de beste van Abba. Maar moeilijk om te zeggen. Ik vindt Abba's albums weinig onder doen voor die van The Beatles en bijna allemaal minstens 3/3.5 ster. Net zulke mooie melodieën, samenzang en instrumentatie. Alleen zijn Abba misschien nog iets meer ondergewaardeerd en wordt hun muziek meer als goedkoop en kitsch afgedaan. Toch jammer. Voor mij staan hier hun beste composities op onder andere I've Been Waiting For You een perfecte ballad, S.O.S. I do I do en Mamma Mia. Ook de geweldige instrumental Intermezzo 1 en Rock Me zijn niet onverdienstelijk.

Nummer 9 is echt heerlijk, Benny rocks!

Het eerste album van ABBA was maar matig, en het tweede albums zelfs ronduit slecht. De groep had dan wel al een paar leuke hitjes, maar echt veel stelden ze nog niet veel voor. Hun derde album werd een self-titled album, en het lijkt erop dat de heren van ABBA steeds bedrevener beginnen te worden in het schrijven van popliedjes, en ook steeds meer aandacht aan elk nummer van het album schenken. Hoewel de eerste single, So Long, het niet al te best deed in de charts, werd het album uiteindelijk toch nog best wel een succes met de drie hitsingles I Do, I Do, I Do, I Do, I Do, Mamma Mia, en SOS.

Het album begint met de hit Mamma Mia, dat in Nederland raar genoeg slechts de twaalfde plek in de top 40 haalde. Raar, omdat de twee voorgaande singles allebei de top 3 haalden, en omdat Mamma Mia in bijna elk ander land de nummer 1- of 2-positie haalde. Toch is het met terugwerkende kracht zeker een ABBA-klassieker geworden, die iedereen kent. Terecht, want er zit toch een hoop kwaliteit in het nummer. Ontzettend catchy. Zeer sterk gecomponeerd, en vooral die xylofoon (??) erin is zeer treffend, vooral leuk als ie in het refrein uit de pas gaat lopen met de zang. De dames zingen het erg sterk, en het is erg mooi gearrangeerd. Ik heb bij elk instrument wel het gevoel dat het iets toevoegt. Heel sterk nummer.

Hey, Hey Helen sluit eigenlijk heel erg op Mamma Mia aan, qua geluid. Sterke pop met een goed gevoel voor een vleugje drama. Het nummer is in z'n geheel echter net wat minder, en staat daarom toch wat in de schaduw van de opener. Toch is het best een aardig nummer, en erg leuk om mee te zingen in het refrein.

Tropical Loveland heeft een heel... ja, tropisch sfeertje. Dat is echter het enige aardige eraan, want verder is het wel een erg mager nummer. Nee, hier luister ik niet graag naar, het leunt toch wat te veel op het tropische sfeertje, en als liedje zelf zou het eerder thuishoren bij het TROS muziekfeest.

SOS is de grootste hit van dit album in Nederland. En terecht, ook mijn favoriet. Misschien komt het ook wel deelsdoordat ik een zwak heb voor de zang van Agnetha (en ook voor d'r uiterlijk), maar de refreinen zijn echt perfect. Die akoestische gitaar die er dan ineens komt om het refrein te begeleiden, in combinatie met de samenzang van de dames, tilt het nummer echt naar een hoger niveau. Verder weer een typisch allemaal-meezingen!-ABBA-refrein, maar dat kan soms ook wel erg fijn zijn. Zeker in combinatie met de coupletten die juist wat meer melancholisch zijn. Topnummer!

Man in the Middle vind ik dan weer stukken minder. De mannen van ABBA moeten ook niet zingen, dat trekt echt nergens op. Componeren en arrangeren kunnen ze prima, maar het zingen, daar hebben ze Agnetha en Frida voor. Verder wel een aanstekelijk deuntje, maar het laat mij volledig koud. Het quasi-funky van het liedje staat me ook niet zo aan.

Bang-A-Boomerang is echter juist één van m'n favorieten, een superleuk en vrolijk liedje! Echt een refrein om vrolijk van te worden, en lekker mee te zingen... dan maakt het niet eens uit wat ze eindelijk zingen. BANG! a boomeboomerang Dit hadden ze ook als single uit moeten brengen eigenlijk (in plaats van So Long of I Do). De zang is ook lekker krachtig, past goed bij het nummer.

I Do, I Do, I Do, I Do, I Do heb ik nooit zoveel mee gehad. Ik vind het maar een erg zeurderig nummer, en die saxofoon maakt het voor mij nog een stuk erger. Ik kan hier gewoon niks mee, zeiknummer...

Op Rock Me gaan de mannen weer zingen... niet doehoen! Het nummer vind ik ook niet zo sterk. Zoals de titel al zegt, is dit een rocknummer. Er wordt ook geprobeerd een beetje rauw te zingen. Verder leunt het refrein, en vooral het nummer, eigenlijk vooral op het krachtig brengen van het refrein... niet dat ze het schreeuwen, dat ook weer niet. Maar ze zijn wel vergeten om er goed liedje omheen te schrijven.

Intermezzo No. 1 is een verrassend instrumentaal nummer, dat zelfs richting de symfo/prog-rock (!) gaat. Dit instrumentale nummer had zo op een album gepast van de symfobands die toen populair waren... maar dit is ABBA! Erg cool, vind ik, en ik vind het ook zeker een tof nummer. Erg dramatisch wel, maargoed, dat heeft ABBA wel vaker.

I've Been Waiting For You is een ballad gezongen door Agnetha. Ik hou absoluut van haar als zangeres, maar haar ballads zitten altijd op het randje, en gaan er ook nog wel eens overheen. Deze gaat eigenlijk ook net eroverheen. Het is allemaal wat té. Jammer, gemiste kans.

So Long is de eerste single van het album, en ook het laatste nummer. Het werd gekozen als single, omdat het hetzelfde tempo heeft als Waterloo. Ze hadden beter een andere kunnen kiezen, maargoed, het is alsnog prima afgelopen natuurlijk. Het is inderdaad wel lekker vrolijk en up-tempo, maar het klinkt wel een beetje rommelig allemaal. Ook klinkt het allemaal net wat te overhaast.

Twee sterke singles, en nog drie goede albumtracks... ABBA is hier nog steeds niet bepaald op z'n hoogtepunt, maar hier staan tenminste niet meer echt heel erge dieptepunten op (alhoewel, Tropical Loveland is niet veel soeps). Wel wat nummers waar ik gewoon erg weinig mee kan. Het niveau is toch wat omhoog gegaan, na het barslechte album Waterloo. Ik kan hier nog wel 2,5* aan kwijt.