The Mary Onettes - The Mary Onettes (2007)

Interesse is gewekt door een mailtje van Red Sun... Ik ga dit eens opzoeken...

Denk dat je dit wel wat vindt, zit een beetje in de rafelige liedjeshoek (denk de Jesus & Mary Chain). Hun Ep van vorig jaar is ook erg leuk.

Voor de liefhebber: hun myspace. Ik ga hier nog op terugkomen...

Wie of wat is trouwens Red Sun? Die nieuwe nummers klinken toch wel weer goed. De zoveelste fijne indie-weltschmerz uit Scandinavië.

heerlijke band met dito liedjes,echo &the bunnymen achtig,alhoewel er zitten wel meer invloeden in van andere bands waar ik momenteel niet van op de naam kan komen

trouwens redsun records is een internet site waar je veel meer van dit soort muziek kan kopen!

Slechts één nummer doet me een klein beetje denken aan the J & M C. Verder een snufje Echo, een tipje New Order en zelfs een vleugje A-Ha. Rafelig is het zeer zeker niet naar mijn mening, eerder behoorlijk poppy en gladjes.
Ik neem de tijd het album nog wat keren te luisteren om te zien of er nog blijvertjes opstaan.

Gisteren hun myspace bezocht en wat liedjes gedownload. Klinkt erg goed. Ga deze cd denk ik bestellen. Doet mij bij vlagen zelfs denken aan The Chameleons niet zozeer qua zang maar eerder wat de drums betreft. Veel keyboards die duidelijk teruggrijpen op de jaren tachtig. Ik zou het willen omschrijven als dreampop.

Ik vind het echt wat te poppy, perfume. Ik zou nog maar eens nadenken over je bestelling.

Ik heb het album nu een paar keer beluisterd en dit is gewoon lekkere wave/pop a la the good old 1980's!! Niet origineel maar ja wie is dat tegenwoordig nog? Een heel mooi liedje vind ik o.a. Explosions, The Companion en The Laughter. Lekkere muziek voor de komende feestdagen!

Vind het jammer dat het geheel meer klinkt als Echo/Coldplay, etc. Had gehoopt dat het wat meer richting Jesus & Mary Chains (zoals Explosions dat ook al op een oud EP'tje stond) zou gaan. Best een aardig plaatje, maar niet veel bijzonders verder...

Ik heb deze pas voor de eerste keer beluisterd en mijn indruk is ook dat het te poppy klinkt. New Order, maar ook het meer poppy werk van The Cure en Clan of Xymox zijn niet veraf.
Mooi artwork, dat wel.

Bevalt me uiteindelijk toch bovengemiddeld goed. Poppy ja, maar wel lekkere dreampop, nostalgie ten top!

Dit lijkt idd een mengelmoesje van veel van de hierboven genoemde bandjes. Ik vind het erg leuk klinken, maar ik ben me constant bewust van waar het me sterk aan doet denken. "Ow, dit is New Order.. en dit loopje is van The Cure .. en dat ..". Blijft een prima plaat, met mooi artwork, maar het is eerder en zeker niet slechter dan dit gedaan. Wel een topplaat als je zin in een uurtje eighties hebt ! En het heeft wat sympatieks over zich, kweet niet waarom ...

Ik begin deze nu toch heel erg te waarderen. Ik besef maar al te goed als je hier objectief een recensie plaatst, dat je hem dan serieus de grond in kan boren, maar toch, ik hou van deze sound.
Laten we het erop houden dat dit in zijn genre een prima album is, met hoogtepunten Lost ( ok het is Cure minded ) en Explosions, wat me steeds doet denken aan Happy when it rains van The Jesus and Mary Chain.
We mogen die 'nu new wave bandjes' ook niet steeds afdoen als copieën van de oude garde. Als je toch kritisch bezig bent moet je stellen dat erin de dance nog wat meer geplakt en gekopieerd wordt, geroemde bandjes zoals Arctic Monkeys al jaren en jaren bestaan, om nog maar te zwijgen over de originaliteit van een Amy Winehouse. Soms is 'lekker klinken in zijn genre' voldoende om het graag te beluisteren, dit is daar een uitstekend voorbeeld van.

Ben ik 100% met je eens!

new order, the cure, nou dit klinkt toch vooral echt als het nieuwe fictieve album van coldplay. uiteraard door de zang, maar ook de muziek zelf. en het klinkt dan als een van de latere albums. het klinkt allemaal wel geinig, maar het raakt je nergens en is nergens origineel. leuk kabbelende liedjes met geinige melodietjes.

Ja Coldplay lijkt het ook op, ben ik zeker met je eens.

Ik hoor er (gelukkig) geen noot Coldplay in.
Gewoon een topplaat in mijn ogen.

Beetje middle of the road plaatje. Leuk voor een keer in de auto en of trein, maar het aanschaffen niet waard. Pakt me niet.

Het zit The Mary Onettes ook niet mee. Te lichtvoetig voor de waver, te poppy voor de alto, te oubollig voor de hippe indie en niet stofzuiger genoeg voor de shoegaze. Zo blijf ik als enige genieten van dit plaatje met popparels als Still en Explosions.

Niet als enige! Ik vind dit ook best goed! Knappe pop/wave liedjes moet je ook kunnen maken. Daarin is deze band zeer zeker geslaagd.

Ik vind dit album mooie pop/wave. Vooral Lost en Explosions zijn echt prachtig. De andere nummers moeten nog even inwerken, maar ook Pleasure Songs en Under The Guillotine vind ik nu toch al zeer mooi. Voorlopig 3,5*, maar ik denk dat deze zeker nog tot 4* kan groeien

Ik heb deze band vrijdag zien spelen, en dat was zeker de moeite waard. De muziek deed met een beetje denken aan the Editors, maar voor ik een mening ga vellen moet ik eerst deze plaat maar eens gaan beluisteren.

Deze plaat heeft in elk geval weinig met Editors te maken. Ze zullen hun live performance wel wat steviger hebben gemaakt dan het album.

Dat zal het inderdaad geweest zijn, want de plaat doet me niet echt aan Editors denken. Klinkt vooral heel erg jaren '80, inclusief galmende drums. Daar ben ik niet echt heel enthousiast over, maar deze cd kan ik zo nu en dan wel beluisteren.
Het eerste deel vind ik wel beter dan de tweede helft van de plaat, hoewel Pleasure Songs voor mijn gevoel niet heel goed bij de rest van de plaat past, en Still dan wel weer een goede afsluiter is.

Al met al 3.5*.

Touren ze in Nederland? De band heeft inmiddels een nieuwe EP 'Dare' uit.

Nee, ik zit momenteel in Zweden, en daar heb ik ze gezien.

Nieuw album is onderweg, release datum 3 nov., genaamd 'Islands'. Ondanks het hoge poppy gehalte van deze plaat ben ik toch wel benieuwd naar het nieuwe werk.
Luister het titelnummer van de EP Dare hier Het A-Ha gehalte is wel weer flink hoog. Wat me toch weer wat minder benieuwd maakt naar het nieuwe album.

Zweedse vriend had me hiermee kennis laten maken, met de toevoeging dat het wellicht iets te poppy voor mijn smaak was. Maar na die waarschuwing kon het eigenlijk niet mis gaan - hij kwam daarmee toen ik hem met wat nu-wave (I Love You etc en Bell Hollow) kennis liet maken.

Invloeden/inspiratie: 80's - egt wel! Martha & The Muffins( Void), Jesus & Mary Chain (Explosions - m.n. Darklands), Echo niet echt. Lieden die de White Lies leuk vinden zullen dit ook wel kunnen waarderen. Moet live een strakke band zijn - wat er al niet in de donkere bossen van Småland groot kan groeien - behalve Pippi dan!