The Wigs - File Under: Pop Vocal (1981)
mijn stem
geen stemmen
Verenigde Staten
Rock / Pop
Label: Streetwise
-
I Can See It Now (3:13)
-
180 Degrees * (3:22)
-
Susie's Got a Problem (3:01)
-
Tell It All (3:02)
-
First Time (2:05)
-
Tijuana (2:01)
-
Popular Girl (3:35)
-
Mony, Mony (3:07)
-
What I Got (2:09)
-
It's Over (2:50)
-
Blood (3:04)
-
Stupid People (2:25)
-
You Say Ono (1:18)
-
Hard Candy * (3:13)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
31:50
(38:25)
0
geplaatst: afgelopen vrijdag om 08:45 uur
Van Minneapolis en punk van The Replacements naar Milwaukee en The Wigs. Nooit van gehoord, totdat onlangs maatje Edo mij tipte. In 1981 brachten ze hun enige album uit, File Under: Pop Vocal genaamd.
Hier klinkt powerpop: uiterst melodieuze, energieke gitaarliedjes met de nodige meerstemmige zang. De wortels stevig in vroege jaren '60 beat en rock 'n' roll. Op sommige nummers schemert rock 'n' roll stevig door, te weten First Time en Tijuana, waar echo's van bijvoorbeeld I Saw Her Standing There van The Beatles klinken.
Popular Girl is - toch wel verrassend voor powerpop - een ballade te zijn met akoestische gitaar, het sluit kant 1 af.
Kant 2 opent met de rollende toms van Mony, Mony en ook What I Got houdt het uptempo, waarbij kort een blazerssectie meespeelt. Iets kalmer is pareltje It's Over, waarna het weer steviger wordt. Van de laatste nummers is You Say Ono mijn favoriet dankzij vinnig drumwerk en pakkende koortjes.
Koeklen leert dat de plaat in hun regio een succes was, maar omdat The Wigs reeds kort na verschijnen van de plaat uit elkaar vielen, was de naam spoedig met stof bedekt. Een doorstart in 1984 zakte spoedig door de hoeven, wel proberen enkele leden het nog in Los Angeles en duikt hun muziek op in de film My Chauffeur uit 1986, waarvan hier de trailer. Ook dat baatte niet. In 2009 verschijnt File Under: Pop Vocal op cd met twee bonusnummers.
NB Mijn streamingdienst geeft aan dat er nóg een The Wigs is/was. Uit Vlaanderen, hun albums heten Beste Vrienden, Wakker Geschud en Dance with Me. De kans op verwarring lijkt me echter niet zo groot... Wie meer wil weten over de Amerikaanse groep, kan terecht bij Shepherd Express.
Ik beluister de albums uit de wondere wereld van new wave en ben momenteel in 1981. Opnieuw een Amerikaanse naam, door naar de tegendraadse rock 'n' roll van Alan Vega, voorheen bij de groep Suicide.
Hier klinkt powerpop: uiterst melodieuze, energieke gitaarliedjes met de nodige meerstemmige zang. De wortels stevig in vroege jaren '60 beat en rock 'n' roll. Op sommige nummers schemert rock 'n' roll stevig door, te weten First Time en Tijuana, waar echo's van bijvoorbeeld I Saw Her Standing There van The Beatles klinken.
Popular Girl is - toch wel verrassend voor powerpop - een ballade te zijn met akoestische gitaar, het sluit kant 1 af.
Kant 2 opent met de rollende toms van Mony, Mony en ook What I Got houdt het uptempo, waarbij kort een blazerssectie meespeelt. Iets kalmer is pareltje It's Over, waarna het weer steviger wordt. Van de laatste nummers is You Say Ono mijn favoriet dankzij vinnig drumwerk en pakkende koortjes.
Koeklen leert dat de plaat in hun regio een succes was, maar omdat The Wigs reeds kort na verschijnen van de plaat uit elkaar vielen, was de naam spoedig met stof bedekt. Een doorstart in 1984 zakte spoedig door de hoeven, wel proberen enkele leden het nog in Los Angeles en duikt hun muziek op in de film My Chauffeur uit 1986, waarvan hier de trailer. Ook dat baatte niet. In 2009 verschijnt File Under: Pop Vocal op cd met twee bonusnummers.
NB Mijn streamingdienst geeft aan dat er nóg een The Wigs is/was. Uit Vlaanderen, hun albums heten Beste Vrienden, Wakker Geschud en Dance with Me. De kans op verwarring lijkt me echter niet zo groot... Wie meer wil weten over de Amerikaanse groep, kan terecht bij Shepherd Express.
Ik beluister de albums uit de wondere wereld van new wave en ben momenteel in 1981. Opnieuw een Amerikaanse naam, door naar de tegendraadse rock 'n' roll van Alan Vega, voorheen bij de groep Suicide.
* denotes required fields.
* denotes required fields.