R.E.M. - Dead Letter Office (1987)

Een hoop ongein op deze REM plaat vol extraatjes, b-kantjes en covertjes, aangevuld met de EP Chronic Town, zij het in iets andere volgorde.

Die EP zit natuurlijk prima in elkaar en is een must voor elke zichzelf respecterende REM fan (met name Gardening at Night is bloedstollend mooi), maar voor de rest is er nog al wat 'skippable'. Dat geld dan niet voor opener 'Crazy', het catchy 'Bandwagon' en het dronkenmanslied 'King of the Road', maar daar blijft het dan ook wel bij. Een hoop onzin, dus.

Omdat de EP afzonderlijk te beoordelen is, laat ik het hier bij een score voor de eerste 15 nummers. U begrijpt, die is niet zo hoog.

1,5 sterren.

Voor mij voeren hier de rustige songs de boventoon. Ages of You, Pale Blue Eyes en King of the Road vind ik zalige toppers van deze band. Destijds veel gedraaid, maar ligt inmiddels wat stof te happen, hoog tijd weer dus om te draaien. Ik zal hoe dan ook altijd een zwak voor R.E.M. blijven houden.. (Ondanks het mindere Accelerate)


Eens.

Ja, als fan van R.E.M. moet je toch wel je vingers aflikken bij een compilatie als deze: al die rarities op één plek verzameld, heerlijk, (bijna) alles bij elkaar! Maar de plaat zelf... de toelichting van Peter Buck is informatief en af en toe hilarisch, en de CD-versie is natuurlijk goud waard met het briljante Chronic town erbij, maar in de vijftien nummers van de oorspronkelijke plaat zelf kan ik toch maar weinig horen dat echt de moeite waard is. Het geweldige openingsnummer is meteen ook het hoogtepunt van de plaat, Windout is lekker stevig en puntig, en de twee instrumentals zijn swingend en sfeervol, maar de rest is vrij pover, zelfs als (in de woorden van Buck) "a record [not] to be taken too seriously".
        Overigens zegt (schrijft) Buck dat de alternatieve tekst van Voice of Harold door Michael Stipe in één keer is geïmproviseerd, maar volgens allmusic.com zingt Stipe daar de hoestekst van een gospelplaat.