Net iets minder dan het vorige album Stasis uit 2024. Het songmateriaal weet hier wat minder te beklijven en ook productioneel is dit een klein stapje terug. Het had allemaal nog wel iets bombastischer en krachtiger mogen klinken. Niettemin weer een sterk album van deze belgische band, dat lekker onstuimig uit de startblokken schiet met het heerlijk tegendraadse I Breathe. I Am. Daarna wordt het gaandeweg iets meer ingetogen en conventioneel.
Nieuwe plaat, nieuwe prachtige hoes die ik graag op A0 formaat zou willen hebben. En weer heerlijke muziek. Ik wist niet dat ze met nieuw werk bezig waren dus het is een leuke verrassing.
De plaat is lekker kort, stevig en bondig. En ze neigen hier nog meer naar het geluid van Psychonaut. Wat ik totaal niet erg vindt. Deze gaat de komende tijd nog flink wat digitale rondjes draaien denk ik.