Kingfisher Sky - Hallway of Dreams (2007)

Nu toch maar eens een recensie van mijn hand over deze band. Ik denk dat deze band op zich moeilijk te plaatsen is in een bepaalde hoek. Absoluut, ze hebben een duidelijke “metal” inslag, maar de term “pop-rock” zou ook zeker toepasselijk zijn op sommige tracks van dit album. (Bijv op “Her white dress”) Wat ik absoluut wil verwerpen, is de term gothic. Dat is absoluut niet op zijn plaats bij deze band, alleen bijv. al omdat de band daarvoor een te goede zangeres in huis heeft die op moderne wijze loepzuiver haar act neerzet. Haar stem is zo gevarieerd op dit album, dat je soms de indruk hebt dat je met Sharon den Adel (bijv in hetlaatste stuk van November) te maken hebt, maar ook de naam Nancy Wilson van Heart zou op dit album stukken ingezongen kunnen hebben. (al ben ik wel een beetje op weg geholpen door Seamus ) Maar uiteindelijk kan Rijnveld ook op een geweldige manier haar eigen identiteit neerzetten. Bijv “Through your eyes” is een nummer wat echt geweldige klinkt door haar performance, wat mij betreft had het heftige stuk na 2/3 van het nummer wel weg mogen blijven, aangezien het nummer door Judith Rijnveld al genoeg power heeft meegekregen, zonder het “geweld’ op het einde.
Seven feet is een nummer dat mij heel erg doet denken (zonder zang) aan Riverside, Anathema of Porcupine tree, je wordt alleen op een zijspoor gezet door; jawel wederom de zangeres. Ik heb het hier al eerder gehad over het nummer “The craving” wat ik enorm op het nummer “Our thruth” van Lacuna coil vind lijken en daar blijf ik bij, al houden alle vergelijkingen met die laatste band daar wel mee op.
Het enige nummer wat mij niet kan bekoren is “persephone”. Waarom? Ik weet het niet echt, maar ik hou het maar op het feit dat er teveel stijlen door elkaar gemengd zijn. Een beetje celtic, maar ook weer rock, de gevarieerde zang van Judith, uiteindelijk is het voor mijn gehoor te rommelig, en word eigenlijk altijd in de auto “geskipt”.

Nogmaals, ik hoor en lees regelmatig dat deze band “gothic” georiënteerd zou zijn, in mijn oren kan ik dat weinig ontdekken. Het is allemaal te veel gevarieerd met diverse stijlen muziek, om het in een bepaalde hoek te plaatsen. En ondanks dat alle muzikanten een hoog niveau handhaven, is denk is de bijdrage van Judith Rijnveld van onschatbare waarde voor dit album.

Aangenaam debuut, vol overwegend sterke songs. De sound gaat inderdaad minder richting gothic metal dan naar meer folk-georiënteerd werk. Neemt niet weg dat een aantal songs best heavy zijn, met lekker zwaar gitaarwerk. Ik vind de band dan ook het beste in de stevigere songs. De meer 'zweverige' songs zijn net wat minder interessant. De zangeres is in ieder geval continu uitstekend.