Heltah Skeltah - Nocturnal (1996)

Ik vind dit album wel okay, maar ben er niet lyrisch over. Qua productie is het meestal prima, maar het is voor mij een album met pieken en dalen. Gelukkig zijn er meer pieken dan dalen. 3,5* is voor mij een lage waardering voor werk van BCC uit de beginperiode.

Underground classic.
Mijn favo BCC plaat.

Sean Price's stijl is inmiddels tot volle wasdom gekomen, meer zelfverzekerd en nog meer punchline gericht. Vind hem tegenwoordig soms meer als stand up comedian dan als MC klinken. Niet dat dat slecht is maar als niet steeds van die pauzes laat vallen tussen zijn lines en gewoon hard die track probeert te rippen, zoals op Guilty Simpson's album, dan is hij echt een van de beste MC's die er is wat mij betreft. Grappig dat Rock destijds voor iedereen er het meeste uitsprong (ook voor mij). Nu hij speelt hij tweede viool bij Sean Price.

Terug naar dit album: niet zo goed als The Infamous of vergelijkbare classics uit die periode, maar wat gaan die gasten tekeer hier. Wat het album enigszins minpunten oplevert is het ontbreken van een rode draad of een idee wat ze nou precies willen met het album. Gewoon dope beats + dope rhymes, met een donkere, strictly underground stijl. Leflaur Leflah Eshkoshka is wel het hoogtepunt voor mij, maar ook Letha Brainz Blo en Clans Posses Crews & Cliks gaan hard.

lekker rough hardcore album, helemaal niks mis mee
ik vind sean price sowieso een heerlijke rapper en rock doet natuurlijk niet voor hem onder..
onderdeel van de hoogtijdagen van de bootcamp clik dit

Heerlijke beats and rhymes. The way hiphop's supposed to be. Zo'n album waar je nek letterlijk pijn van gaat doen van het headbangen (in niet heavy metal-achtige zin). Ruig, grappig, ghetto en griezelig. Maak met die kenmerken maar een topalbum...

hou alleen nooit zo van die totaal richtlingloze raps
ben meer van de inhoud dan de brag & boasting stijl die ook bij hiphop hoort

3,5 sterren.

Refrein van Sean Price .

op Therapy word grappig gerapt. lekker oldschool.

Tof album van Ruck & Rock, erg hard duo. Lekker rauwe underground hiphop, al vind ik zeker Sean Price alleen maar vermakelijker geworden in de loop der jaren.

Erg goed album uit de toptijd van hiphop. Vond dit altijd de mindere van de 4 BBC solo's. Lekker pretentieloze harde rap op prachtige producties. Vooral de rustige nummers Undastand en Therapy zijn hoogtepunten voor mij. Rock & Ruck (rip) hebben ook duidijke stemmen.

Classic op wereld niveau! Soldiers gone psyco is mijn favoriet. Duck Down op z’n best qua beats n flow.

Ik ben een tourtje klassieke Boot Camp aan het doen, en kwam erachter dit album nog maar een enkele keer beluisterd te hebben. Wat een absoluut heerlijk chille en duistere sfeer hangt hier. Letha Brainz Blo en Undastand zijn jammer genoeg wel uitschieters hierop, waardoor verwachtingen heel snel heel hoog geschoten worden. En ook de skit Who Dat? heeft zo'n heerlijke instrumentatie (dat sample en het rustigere tempo... ), terwijl de raps heel erg lakoniek gebracht worden alsof ze een freestyle neerleggen terwijl ze met vrienden aan het hangen zijn (wat ergens jammer is, daar had ik wel een volledig nummer op gewild).

Er staan een paar minder interessante nummers op als Clans etc., Place to Be en de instrumentatie van The Square is ook niet geweldig (het refrein daarentegen is erg leuk). Ze zijn niet slecht, maar in de context van geweldige nummers, en een album dat langer dan een uur is hadden ze er best afgeschaafd mogen worden.

Misschien wel het lekkerste album van de Boot Camp Clik subgroepen. Kwalitatief niet per se beter dan bijvoorbeeld Dah Shinin' of Enta Da Stage, maar de combinatie Sean Price + Rock is gigantisch fijn en dit album was hun absolute hoogtepunt als duo. De speelse, maar ritmisch absurd sterke manier van rappen doet me denken aan de manier waarop Redman destijds rapte. De producties die voornamelijk door Da Beatminerz zijn gedaan zijn hier ook top notch naar mijn mening en sluiten erg goed aan op de stijl van beide rappers.
Soldiers Gone Psycho is mijn favoriet, de beat klapt op een onverwacht maar gruwelijk goed moment "Straight from the unda, I make N****s wonder why, I tap jaws, rock black eyes, see I, never think about things i be doing, lives i ruin, in this here shit we pursuing, my parabellum be swellin cerebellums when your dwelling"
Eigenlijk alleen Da Wiggy, Clan's, Posse's, Crew's and Clik's, Grate Unknown en The Square pakken me niet zo ontzettend. De rest van het album is naar mijn mening van vergelijkbaar kaliber als Soldiers Gone Psycho, erg rijk aan een typische grimmige sfeer die interessant blijft, ook na vele luistersessies.
Volgens last.fm daarom ook mijn meest beluisterde album, ik draai hem nog een keertje.

Als liefhebber die Sean Price in de jaren nul leerde kennen, vind ik het altijd opvallend hoe onopvallend hij eigenlijk rapt op die eerste twee Heltah Skeltah platen. Wel dope, maar vrij gewoontjes voor die tijd. Alleen in het idee van de onzintitel Lefleur Leflah Eshkoshka en die gekke clip bij Therapy herken ik de latere Sean P.

Een plaat die ik zo nu en dan opzette vanwege Sean Price, maar vanwege zijn (inderdaad) minder opvallende raps heeft het album mij nooit echt weten te pakken. De laatste tijd veel gedraaid om te beslissen of ik de bijzonder toffe reissue op vinyl ga aanschaffen en ik merk dat dit album toch wel bijzonder goed is. Lekkere no-nonsense raps en heerlijke beats! En ondanks de titel en cover anders doen vermoeden is het sfeertje ook erg prettig.