Galahad - Empires Never Last (2007)

mijn stem
4,08
26 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Voiceprint

  1. De-fi-ance (5:46)
  2. Termination (7:14)
  3. I Could Be God (14:00)
  4. Sidewinder (11:04)
  5. Memories from an Africa Twin (4:07)
  6. Empires Never Last (9:07)
  7. This Life Could Be My Last... (10:23)
totale tijdsduur: 1:01:41
19 BERICHTEN 3 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Paulus53
5,0
0
Lang geleden dat iets me de eerste keer al zo wist te boeien.

5,0
0
Grijpt je van begin tot eind bij de strot.
Een top album!!!

avatar van snarf349
 
0
zeer goede neo progrock, met een zanger die niet alleen met de rustige maar ook met de wat ruigere nummers uit de voeten kan.
ze draaien al wat jaartjes mee, maar dit is het beste tot nu toe.

avatar van soundchaser
5,0
0
Het oudere werk kon mij niet echt boeien. Maar dit is echt geweldig.

Een echte aanrader........

avatar van Ayreonfreak
4,5
0
Er zijn altijd van die bands waar je aan voorbij gaat. Zo’n band is Galahad voor mij geweest, geheel ten onrechte bleek de laatste weken, want dit album is echt een dijk van een plaat. Eigenlijk wel vreemd, want dit is een band met een duidelijke “neo” inslag, dat kan je nog steeds goed horen, maar toch is het allemaal langs mij heen gegaan. Maar aangezien ik prog/symfo heb leren kennen via “neo’ prog, zou je kunnen verwachten dat ik dit wel eens eerder gehoord zou hebben. Maar dat is dus niet zo, ook al ken ik de naam Galahad al zeker 10 jaar, maar op één of andere manier heb ik het altijd links laten liggen. Stom, stom, stom, maar fouten zijn er om goed te maken, dus heb ik mij nu vol overgave gestort op dit album.

Maar alles klopt wel zo’n beetje aan Empires never last. Het album begint lieflijk met een koortje, wat abrupt word afgebroken door een muur van geluid, en een waanzinnige die er door heen zingt, maar het vervolgt met een heerlijke gitaar riff en strakke drums. Hier is in mijn opinie al te horen dat er soms bepaalde “dance” technieken worden gebruikt, die normaal niet in de neo prog gebruikt worden

Termination is daarna een echt lekker bruut nummer, voornamelijk door het heerlijke gitaar ritme wat de spanning hoog houdt. Vooral hier toont de zanger zijn diversiteit, waar hij verschillende toonhoogtes feilloos weet te brengen. Lekker verslavend deuntje door het nummer heen.

I could be god begint met een geweldig “dance” achtige melodie. Dit komt telkens weer terug in het nummer, gemengd met perfecte gitaren, drums en synths. De zanger klinkt lekker scherp, eigenlijk klopt alles wel aan dit nummer. Lekker gevarieerd, met soms een duidelijke knipoog naar bijv. Miseplaced Childhood van Marillion. Ook het gebruik van een kerkorgel wordt hier niet in geschuwd. Wat kan dat soms heerlijk klinken, ook al is het een veelgebruikt instrument, vooral in de symfo. Al met al het beste nummer van het album.

Sidewinder is een langzaam “indraaiend” en rockend nummer. Na anderhalf minuut gaat het volume iets omhoog en spuit dan je boxen uit, enorm lekker. Weer een moderne beat eronder, eigenlijk heel eenvoudig, maar briljant gekozen, het klinkt eens iets anders dan het normale voorspelbare neo geluid. Vooral de sferische toetsen springen er uit. Jammer dat Bush langs moet komen, niet echt een verrijking van het nummer in tegenstelling tot Martin Luther King, die in het nummer hiervoor zijn speech laat horen.

Memories of an african Twin begint met akoestische gitaren, maar wordt vrij snel vervangen door elektrische gitaren. Lekkere solo, en hier komt het kerkorgel weer om de hoek kijken, en zelfs een klaversimbel. Instrumentaal nummer en zeker niet onplezierig.

Empires never last begint met een heerlijke bass melodie, lekker stevige gitaren, subliem gewoon. Gewoon een belevenis dit nummer, heerlijke zang, instrumenten, komt net onder “I could be god”, maar scheelt niet veel.

“This life could be the last” is een wat toegankelijker nummer, lekker refrein, waardig slot van dit album.

Nadat ik dit dus aan heb mogen horen, ben ik maar snel naar de Plato gehaast, maar helaas; volgens deze winkel zijn de andere albums moeilijk te verkrijgen. Ze zullen het onderste uit de kan halen, maar de verkoper was hier erg negatief over om nog exemplaren te bemachtigen, al heb ik het in het verleden wel eens meegemaakt dat ze na een maand alsnog bellen dat ze een album hebben gevonden. Afwachten dus. Wellicht hebben jullie nog tips?

avatar van soundchaser
5,0
0
Ayreonfreak schreef:
Er zijn altijd van die bands waar je aan voorbij gaat. Zo’n band is Galahad voor mij geweest, geheel ten onrechte bleek de laatste weken, want dit album is echt een dijk van een plaat. Eigenlijk wel vreemd, want dit is een band met een duidelijke “neo” inslag, dat kan je nog steeds goed horen, maar toch is het allemaal langs mij heen gegaan. Maar aangezien ik prog/symfo heb leren kennen via “neo’ prog, zou je kunnen verwachten dat ik dit wel eens eerder gehoord zou hebben. Maar dat is dus niet zo, ook al ken ik de naam Galahad al zeker 10 jaar, maar op één of andere manier heb ik het altijd links laten liggen. Stom, stom, stom, maar fouten zijn er om goed te maken, dus heb ik mij nu vol overgave gestort op dit album.

Maar alles klopt wel zo’n beetje aan Empires never last. Het album begint lieflijk met een koortje, wat abrupt word afgebroken door een muur van geluid, en een waanzinnige die er door heen zingt, maar het vervolgt met een heerlijke gitaar riff en strakke drums. Hier is in mijn opinie al te horen dat er soms bepaalde “dance” technieken worden gebruikt, die normaal niet in de neo prog gebruikt worden

Termination is daarna een echt lekker bruut nummer, voornamelijk door het heerlijke gitaar ritme wat de spanning hoog houdt. Vooral hier toont de zanger zijn diversiteit, waar hij verschillende toonhoogtes feilloos weet te brengen. Lekker verslavend deuntje door het nummer heen.

I could be god begint met een geweldig “dance” achtige melodie. Dit komt telkens weer terug in het nummer, gemengd met perfecte gitaren, drums en synths. De zanger klinkt lekker scherp, eigenlijk klopt alles wel aan dit nummer. Lekker gevarieerd, met soms een duidelijke knipoog naar bijv. Miseplaced Childhood van Marillion. Ook het gebruik van een kerkorgel wordt hier niet in geschuwd. Wat kan dat soms heerlijk klinken, ook al is het een veelgebruikt instrument, vooral in de symfo. Al met al het beste nummer van het album.

Sidewinder is een langzaam “indraaiend” en rockend nummer. Na anderhalf minuut gaat het volume iets omhoog en spuit dan je boxen uit, enorm lekker. Weer een moderne beat eronder, eigenlijk heel eenvoudig, maar briljant gekozen, het klinkt eens iets anders dan het normale voorspelbare neo geluid. Vooral de sferische toetsen springen er uit. Jammer dat Bush langs moet komen, niet echt een verrijking van het nummer in tegenstelling tot Martin Luther King, die in het nummer hiervoor zijn speech laat horen.

Memories of an african Twin begint met akoestische gitaren, maar wordt vrij snel vervangen door elektrische gitaren. Lekkere solo, en hier komt het kerkorgel weer om de hoek kijken, en zelfs een klaversimbel. Instrumentaal nummer en zeker niet onplezierig.

Empires never last begint met een heerlijke bass melodie, lekker stevige gitaren, subliem gewoon. Gewoon een belevenis dit nummer, heerlijke zang, instrumenten, komt net onder “I could be god”, maar scheelt niet veel.

“This life could be the last” is een wat toegankelijker nummer, lekker refrein, waardig slot van dit album.

Nadat ik dit dus aan heb mogen horen, ben ik maar snel naar de Plato gehaast, maar helaas; volgens deze winkel zijn de andere albums moeilijk te verkrijgen. Ze zullen het onderste uit de kan halen, maar de verkoper was hier erg negatief over om nog exemplaren te bemachtigen, al heb ik het in het verleden wel eens meegemaakt dat ze na een maand alsnog bellen dat ze een album hebben gevonden. Afwachten dus. Wellicht hebben jullie nog tips?



Wat een mooi verhaal.

 
0
Kingsnake
geplaatst:
De zanglijn van I Could Be God, doet denken aan een nummer van Duran Duran.

Verder is deze neoprogrock/progmetal lekker divers en superb geproduceerd. Niet uniek, maar ook weer niet uitermate clichematig.

Een verborgen goudmijntje, deze band.
Maar ik ga dat mijntje eens uitgraven.
Ben benieuwd naar de andere platen.

 
0
Kingsnake
geplaatst:
Kingsnake schreef:
De zanglijn van I Could Be God, doet denken aan een nummer van Duran Duran.
....


Ik bedoel natuurlijk de zanglijn van Termination.

 
0
Ozric Spacefolk
geplaatst:
IJzersterke plaat, die tussen de progmetal en de neoprog inhangt. Erg goede zanger die een heerlijke kopstem heeft.

Gitaarriffs zijn lekker zwaar en heerlijk staccato. Ook de zangeressen voegen extra smaak toe.

avatar van Brunniepoo
4,0
0
Volgend jaar komt er een geremixte en geremasterde versie van dit album uit, waar ook nog bonusmateriaal bij zal zitten.

avatar van vigil
4,0
0
Remaster na 5 jaar

avatar van Brunniepoo
4,0
0
Ja, ze vertellen er niet bij wat er mis is met de huidige mix en master, alleen dat de huidige oplage is uitverkocht en dat ze meer wilden doen dan alleen opnieuw persen.

avatar van Ayreonfreak
4,5
0
Valt wat van te zeggen. Als de vorige oplage is verkocht en je kan hem zonder veel kosten nog verder oppoetsen, waarom dan niet?

avatar van keijzm73
 
0
Recentelijk heb ik weer wat mooie neoprog (her)ontdekt. Doet het extra goed bij me in dit jaargetijde. Zodoende ook weer aan het rondneuzen binnen het progressieve landschap. Vandaag kwam dit album op mijn pad. Meteen raak bij de eerste beluistering. Het gehele album. Wat geen vanzelfsprekendheid is bij dit genre. Deze band weet hoe je epics maakt! De langste nummers zijn ook de beste. Waar andere bands zich nog wel eens verliezen in minutenlang uitgesponnen geneuzel, pakt Galahad dat werkelijk formidabel aan. Elke minuut wordt goed besteed. Galahad krijgt weinig aandacht op MuMe. De komende periode eens luisteren naar ander werk van de band om te kunnen oordelen of dat terecht is...

Uitspringers;
- I Could Be God
- Empires Never Last
- This Life Could Be My Last

avatar van keijzm73
 
0
Inmiddels een paar luisterbeurten verder. Progrock die aanleunt tegen progmetal. De zang is enigszins dramatisch aangezet, wat het theatraal en clichématig doet klinken. In dit geval in wel perfect passend bij de muziek en het concept.

Het staat in mijn beleving verder af van neo-prog, want 'het geluid' van de oude giganten (Pink Floyd, Genesis, Yes, etc.) hoor ik hier toch minder in terug. Ook kan ik niet echt een connectie ontdekken met huidige neo-prog bands (Marillion, Anathema, Big Big Train, The Pineapple Thief). Over het algemeen is dit minder melodieus/psychedelisch en meer rechtuit en bombastisch rockend, maar toch met her en der symfonische stukjes. (nergens wordt het metal).

Het album opent wat apart met een rommelig instrumentaal nummer dat abrupt eindigt. Door deze onverwachte start en wending word je eigenlijk op het verkeerde been gezet, waardoor het tweede nummer Termination extra goed uit te verf komt. Mooi moment als de fraaie zangstemmen (van hem en haar) voor de eerste keer klinken. Van Termination tot aan de titeltrack Empires Never Last is het genieten. Om aan alle clichés te voldoen wordt het album afgesloten met een nummer dat voor een ballad door kan gaan.

Een heel erg fijn en krachtig album. Misschien niet vernieuwend maar toch fris genoeg om 61 minuten te boeien. Of 71 minuten als je de deluxe uitvoering hebt. Extra hierop; alternatieve versies van Termination en This Life Could Be My Last. Beiden onder enkel pianobegeleiding. Prachtig uitgevoerd!

Mezelf toch maar eens verdiepen in de discografie van Galahad. Dat zijn dus 10 reguliere albums, die over het algemeen erg goede scores hebben. Eerst maar eens luisteren naar hun meest recente werk Quiet Storms wat ze dit jaar hebben uitgebracht.

avatar van Brunniepoo
4,0
0
Quiet storms lijkt me niet het meest handige vervolg. Op oudere albums vind je toch vrij veel Genesis-invloed en wat minder 'metal'. Zeker de oude Galahad is echt heel typische neoprog, veel meer dan sommige bands die jij als zodanig noemt.

Vond dit album jaren geleden erg goed, maar merk dat ik er wat op uitgekeken ben geraakt. Geen idee waar dat aan ligt overigens.

avatar van vigil
4,0
0
Pink Floyd heeft overigens verder helemaal niets met neoprog te maken. De "huidige" neo bands Marillion (in de 80's natuurljk wel) en Anathema zitten toch ook wel op een geheel andere golflengte. Dus de vergelijkingen vat ik niet echt. De metallink kan ik ook niet echt ontdekken.

Dit uiterst fraaie album heeft dan wel weer een hoop good old Neo-prog invloeden in zich. Tegenwoordig boeit die stroming me niet echt meer maar voor Galahad maak ik nog steeds graag een uitzondering. Het dik aangezette I Could by God is voor mij Top 50 aller tijden materiaal.

avatar van keijzm73
 
1
vigil schreef:
Pink Floyd heeft overigens verder helemaal niets met neoprog te maken. De "huidige" neo bands Marillion (in de 80's natuurljk wel) en Anathema zitten toch ook wel op een geheel andere golflengte. Dus de vergelijkingen vat ik niet echt. De metallink kan ik ook niet echt ontdekken.


De metallink leg ik ook niet concreet. Maar teruglezend begrijp ik de verwarring die zo ontstaat. Ook wat betreft de Pink Floyd associatie die ik dus NIET beluister. Pink Floyd behoort uiteraard niet tot de neo-prog. Pink Floyd is er mede verantwoordelijk voor dat neo-prog als genre is ontstaan. Al met al een onhandig geschreven alinea van me. Ik wilde de oorspronkelijke prog en neo-prog juist uit elkaar te houden en benadrukken dat ik dit album meer los vind staan van die stromingen en genoemde bands. Liever denk ik los van die hokjes, maar was bedoelt om duiding te geven. Helaas het tegenovergestelde bereikt

avatar van Ayreonfreak
4,5
2
Galahad is van origine een neo prog band, maar gaat het experiment met dance en pop niet uit de weg. Een paar "vet" aangezette gitaarriffs zorgen wellicht voor een stevige sound op dit album, maar zeker niet voor een metal stempeltje. Batlle scars is een beter vervolg om de muziek te leren kennen, maar emotioneel veel meer beladen. Een album waar een heel verhaal aan vast zit.

Binnenkort komt er een nieuw album, dan zullen we weten welke kant het opgaat.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.