Chris Rea - (Blue Guitars) (2005)

Vandaag de Country Blues weer eens beluisterd...om de tijd een CD uit dit geheel, blijft genieten.

Heb jij model gestaan voor die cool-smiley, beaster?

yup , Lura , knap hé ?

Favoriete albums tot nu toe: Beginnings, Blues Ballads en Gospel Soul Blues & Mototwn. Die drie hebben het meeste 'eigen smoel'.

Louisiana & New Orleans (Ik houd niet van Dixieland, en Rea beheerst de franse taal maar heel matig) en Celtic & Irish Blues (associaties met muzak) laat ik voorlopig in de box zitten.

Mijn box heb ik tweedehands gekocht en is helaas in het bezit geweest van een kettingroker. Er zit dus letterlijk een luchtje aan. Maar voor de 35 euro die ik ervoor betaald heb hoor je mij verder niet klagen.

Ik heb 32 euri betaald voor een nieuw exemplaar...
(hij ruikt prima)

Geluksvogel!

Ondanks dat ik groot fan ben van Chris Rea heb ik met "zijn" blues een stuk minder dan met zijn voorgaande werken. Ik moet wel bekennen dat ik voorzichtig de dubbelcd "Blue Guitars a collection" heb gekocht om wat inzicht te krijgen in deze blues-materie. Ik heb de albums verschillende malen gedraaid, maar het kan me absoluut niet boeien. Met vlagen vind ik het zelfs uitermate saai. Jammer...in ieder geval voor mij een reden om de 11 cd-box zeker niet aan te schaffen. Staat wel tegenover dat ik veel bewondering heb voor het feit dat hij dit project na zijn zware ziekte heeft uitgevoerd. En, eerlijk is eerlijk, de muziek zit verder heel goed in elkaar.

Hoe kun je dan een beoordeling geven over dit album? Je hebt maar een klein deel gehoord. Maar twee elfde. Dat is slechts 18% van het album waarop je hebt gestemd...

Als je bij Blue Guitars bent beland via het meer pop-georienteerde jaren '80 werk van Rea, dan is dit inderdaad een lange zit. En met een speelduur van meer dan 10 uur kan het niet anders of er zit wel wat kaf tussen het koren. Maar dat is op de meeste Rea-albums het geval. Van deze box laat ik er 2 of 3 links liggen. Blijft er veel, heel veel moois over.
Misschien moeten we WPE nog even de tijd geven..

Mooi boekwerk plus CD's en DVD, en voor een prikkie 2de hands op de kop getikt (15 Euro). Ik ben hem nog aan het beluisteren, en heb nog niet alle CD's doorgeakkert, maar het zit allemaal goed in elkaar gestoken. Man, man, waar haalt hij de inspiratie vandaan?

Ook net aangeschaft bij Wow HD. Op dit moment maar 34 Euro dus echt een koopje. Aangeschaft omdat ik de CD Stony road geweldig vind en vanwege de goede recensies hier. Na de eerste luisterbeurt komt mijn cijfer eraan. Zal gezien de zeer lange speelduur wel even duren

Nog steeds niet binnen dus maar even gepindakaast (kon niet wachten). Een heel groot deel al geluisterd en wat een kwaliteit. Vooralsnog 4 sterren maar het zou wel eens hoger kunnen worden. Grootste favoriet tot nu toe is de eerste CD Beginnings, de minste tot nu toe is CD twee.

Punt erbij. Wat een prachtig werk heeft Chris Rea hier afgeleverd. Niet alles vind ik even goed maar er zitten dermate veel uitschieters bij dat dit de volle 5 punten waard is. Hoogtepunten voor mijn zijn CD 1, 4, 6, 8 en 9 maar bijna al het overige is ook ruim voldoende. Alleen CD 3 (Louisiana & New Orleans) vind ik tegenvallen en CD 7 (Blues Ballads) is op zich goed maar wordt op een gegeven ogenblik een beetje veel van hetzelfde. De box zelf is prachtig uitgevoerd maar wel wat kwetsbaar. Ben benieuwd of ik de CD "pagina's" netjes hou.

Je kunt het beste de box / het boek recht ophouden om er een cd'tje uit te vissen. Leg je 'm plat op tafel bij het openen dan donderen alle schijfjes eruit zoals je waarschijnlijk al hebt ondervonden. Het is vanwege dit schoonheidsfoutje dat ik Blue Guitars nog geen 5 sterren heb toebedeeld..

Nou nee, bij mij zitten sommige hoesjes dermate strak dat ik moeite heb om ze weer netjes in te steken. Wellicht gaat dat later wat makkelijker (of zoals je zegt, zo makkelijk dat ze eruit vallen).

Hoe erg is het als je deze box al 5 jaren bezit en er nog nooit naar geluisterd hebt?

Erg weet ik niet. Vreemd is het wel. Je hebt hem toch niet voor niets gekocht, goldendream?

Ik heb hem gekocht voor net geen 40 euro en omdat ik een heel grote Chris Rea-fan ben. Mark Knopfler de betere gitarist, Chris Rea de betere songs. Alleen vind ik 'Stony Road' zwaar op de maag liggend en dat heeft me altijd weerhouden hieraan te beginnen. 'Shamrock Diaries' en 'Auberge' vind ik zijn beste albums. Ik vermoed dat die ver afstaan van wat hier te vinden is. De goesting het te ontdekken neemt wel toe ...

Een tip: probeer het album niet in één dag te ontdekken!

Inderdaad dit album staat ver van Shamrock Diaries en Auberge, waar niks mis mee is. Maar zie dit album na het ziekte beeld wat Chris heeft gehad en het idee...ik doe nu even wat ik wil maken. Prachtig boekwerk met diverse stijlen uit de blues...Voor mij een schitterend document. Met diverse hoogtepunten.

Ik vind het vreemd dat Shamrock Diaries en Auberge niet waren wat Chris Rea wilde maken. Dat hij toegevingen moest doen aan platenmaatschappijen door een hit te voorzien zoals het nummer Auberge begrijp ik wel, maar toch denk ik dat die albums voldeden aan wat hij wilde, althans toen wilde.

Tja is het niet eenmaal zo in de muziek....en ook bij andere zaken dat degene met de mach ten het geld voor het zeggen hebben...

Ik zal met één schijfje beginnen tussen het herontdekken van Dire Straits/Mark Knopfler door. Ik houd enorm van de warme gitaarklanken van een nummer als 'Looking for the Summer' en weet dat dit hier niet te vinden zal zijn. Met volle moed eraan beginnen!

Als Stony Road zwaar op maag ligt dan is dit elfgangendiner zeker een hele kluif. Zoals Rogyros als aangeeft: ééntje tegelijk. Zelf vind ik de CD's Blues Ballads) en Gospel Soul Blues and Motown het meest geslaagd. Maar een tweede Shamrock Diaries of On the Beach zul je niet aantreffen.

Ik ben geweldig onder de indruk van de muziek die Chris Rea de laatste jaren is ingeslagen. Ik was hem al een tijdje uit het oog verloren. Ik heb dus heel wat achterstallige cd's moeten bijkopen ondere andere ook deze box. Ondertussen dus alleen nog tweedehands verkrijgbaar voor de prijs van 78,28 euro. Erg veel geld, maar ik heb er nog geen seconde spijt van. Het is een prachtig werk. Ik ga nog wat wachten om een beoordeling te geven, want ik ben alles nog aan het beluisteren...

78 euro. Tjee....
Ik heb hem een jaar of vier, vijf terug gekocht voor slechts 32 euro. Nieuw. Dat scheelt dan toch behoorlijk.

Ik kocht de box nieuw in 2007 voor net geen 40 euro. We zijn 10 jaar later. Het is dus stiiletjes aan tijd om er voor de eerste keer naar te luisteren. Het eerste schijfje speelt nu op de achtergrond. Veel te vroeg om iets zinnigs te zeggen. To be continued ...

O ja, gisteren bekeek en luisterde ik dit: Chris Rea - A.I.M.S. Gala live 1988 - YouTube
De 11-delige box staat ver van deze periode en muziek waar ik mijn hart aan verloor. Het wordt moeilijk de box evenzeer te waarderen, maar wie weet?

De eerste twee schijfjes kregen intussen meerdere luisterbeurten.

Beginnings: valt beter mee dan gedacht. Vooral de eerste drie nummers vind ik verrassend en zijn niet meteen wat ik verwacht. Daarna wordt het meer wat ik verwacht. 'Sweet Sunday' bekoort me ook.

Country Blues: valt minder goed mee; de meeste nummers lijken sterk op elkaar en ik ben er niet ondersteboven van. Een nummer als 'Wild Pony' vind ik zelfs vervelend.

Ik hoop dat het beste nog moet komen.

De eerste twee schijfjes moeten groeikansen krijgen en beginnen steeds meer te beklijven.
Klopt het dat een aantal nummers van 'Country Blues' beginnen met een soort gekraak, alsof je luistert naar een oude plaat? Ik denk aan de nummers 7 en 12, in de lange lijst 18 en 23? Of is er iets mis met mijn cd'tje?

De eerste 3 schijfjes kregen meerdere luisterbeurten. Het zijn echt groeidiamanten en als de muziek de kans krijgt, heeft die een beklijvende werking, bij mij is het zo althans. Voor minder goede dagen als deze biedt Chris Rea altijd troost.
De box krijgt op MuMe weinig stemmen, maar ze zijn wel heel hoog. Ik denk dat de hoeveelheid aan songs daarin een rol speelt. Wie 5 geeft, vindt dus eigenlijk elk schijfje super. Ik kan maar stemmen als ik ze alle 11 ken, maar voortgaande op de eerste 3 vind ik 5 stemmen overdreven. Op de eerste 3 schijfjes staan mijns inziens telkens ook mindere nummers. Eigenlijk zou je ze alle 11 apart moeten beoordelen. Ik denk dat het stemgemiddelde dan lager zou liggen. Hoe goed ik ze ook vind, toch houd ik nog meer van de oudere Chris Rea, neem bv. 'Shamrock Diaries' of 'Auberge'. Deze 3 schijfjes geef ik een 3.5 of 4.