Q-Tip - Amplified (1999)

Is dat sarcastisch?

http://www.youtube.com/watch?v=c5p6pxMXnBw

Hier staat de clip van Like that, voor de geïnteresseerden.
En oh ja, het nummer staat op het album van Black eyed Peas: Monkey Business. Misschien voor velen niet echt een top plaat, maar het nummer is echt tof.

Tja, dat weet zo'n beetje iedereen hier denk ik.

Niek vroeg er naar. Vandaar dat ik het zei.

Ik denk dat hij meer een grapje maakte. Lees mijn bericht daarna ook.

Ik denk niet dat iedereen dat weet

Althans, ikzelf heb geen idee wat er precies op de latere albums van Black Eyed Peas staat..

Tot nu toe een lekkere plaat, die piepjes. Alles, mooie tracks, Ik ga hem nu een 4,0 geven. Dit kan echter nog alle kanten op.


EDIT:
Lekkere plaat, goede tekst. Lekkere Vibe er in.

Ik zou hem eigenlijk iets van een 4,3 willen geven, dit word dan maar een 4,5. Hoewel ik dat eigenlijk net ietsjes té vind.

Ik heb toch besloten hem een 4,0 te geven, ik vind dat een best mooi cijfer.

Ik blijf het ook een lekkere plaat vinden, hoog mainstream gehalte maar Tip en Dilla weten er toch iets anders mee te doen. Plaat die het prima zou doen in het uitgaansleven.

Die productie van NT vind ik toch wel zalig.. Meeste producers zouden het gehouden hebben bij die achtergrondbeat, maar dat extra geluidje maakt het AF (het is moeilijk uit te leggen, ik bedoel dat geluidje alsof er iemand aan het schrijven is )
Nu nog de rest eens beluisteren

Ik vind het wel een leuk album enzo, maar ik dig die hele party-vibe niet zo. Daarom dat ik het zeker niet meer dan een 3,5 kan geven. Desondanks wel een paar leuke tracks. (Busta is lachen op NT )

Dit album gisteren nog eens een kans gegeven, maar het doet me echt niets.

Ik vind het zelfs kutbeats en Q-Tip die steeds over the girls en the clubs bezig is... vreselijk.

N.T. is tof, Wait Up kan ook nog door de beugel, maar Let's Ride vind ik een topper: heerlijk beatje...

De rest vind ik matig tot slecht (Breathe And Stop, Vivrant Thing, End Of Time,...)

Is dit Q-Tip, mijn held met vele Tribe-classics op zijn naam?? Misschien dat die party-vibe wél nog overslaat op mij, maar voorlopig moet ik eerlijk zijn tegenover mezelf (ook al doet het wat pijn om Q-Tip zo weinig te geven) en geef ik slechts 2,5*

Jaweldegelijk, Maar zoals je zegt weerschaduwen de sololyrics van Q-tip zijn obsessie voor booty. Een groot verschil met zn moralistische texten op de tribe platen.

De bonus track is aan te raden. op de cd komt het na het nr. met Korn

Cool album. Q-Tip is een fijne rapper en de meeste producties zijn sterk. Als geheel verveelt het album ook niet en de gastoptredens voegen daadwerkelijk ook wat toe aan de tracks. (en het zijn er gelukkig maar 2).

4 sterren

Altijd dit album een beetje vermijd, aangezien de geruchten gingen dat het een redelijk mainstream gericht album zou zijn. Dat is natuurlijk heel wat anders als we van ATCQ en dus Q-Tip gewend zijn. Dit album is dan ook heel anders dan de ATCQ albums.

Toch vind ik het een redelijk album. Zowel de producties als teksten zijn goed maar ook niet echt bijzonder. Over het algemeen luistert het album gewoon lekker weg, en is het gewoon een chill album voor op de achtergrond of een feestje met als hoogtepunt Let's Ride.

3,5*

Busta:
To all my bitches, Dance if you know that ya damnsure, let ya pussy drip on the dancefloor if you wanna (get down) fuck that niggas will bust gats... etc

Metro Man http://www.youtube.com/watch?v=7A3OHelBweY&feature=user

Leuk album, niet geniaal in mijn ogen, maar toch wel zeer degelijke hiphop, met als favoriete track het 8 minuten durende End Of Time, en verder ook N.T. en Let's Ride.

3.5*

Misschien leuk om te weten, en misschien staat het ook al ergens tussen de reacties, maar:

de leadsinger van Korn heet Jonathan Davis.
en q-tip's echte naam is ook Jonathan Davis.

ik vond het wel grappig dat ze dus samen een nummer hebben gemaakt

Nét niet goed genoeg voor een echt hoge score (wat te wisselvallig), maar zeker een lekker album van Tip met beats die bij vlagen bij de man passen en rappend valt hij eigenlijk nooit tegen. Dikke 3,5*. Hier kom ik op terug; als je hem in de lijn dan het album beluistert is het best een leuk nummertje.

We on a brand new page. ("Uh.") Millennium days,
desperation on the streets gotta find a new way
Keep the mics and choke holds. The saga unfolds
Machavellian approaches executed by the coach
I'm in these streets like a ghost
The air-jettin' artist
To the love, I hit 'em right plus I hit the hardest, man
I got a whole new approach for the rhymin'


Zo'n briljante opening!
Serieus één van de meest flowende stukjes die ik ken

Als iets een uptempo, club achtig nummer is, is het dan meteen slecht? Kom op, Vivrant Thing en wat zeg ik, al die andere tracks zijn toch allemaal hele dikke, swingende, top beats? Is dit commercieel? Ik vind van niet. Het is niet zo dat het een makkelijk en formulematig album is, met R&B refreintjes en gladde keyboard beats.
Je hoort juist twee vakmannen aan het werk. De manier waarop Tip het hele album door ongelooflijk op de (niet de makkelijkste) beats blijft is geweldig.

Heb dit album pas twee dagen (net als vele anderen tien jaar genegeerd omdat het commercieel zou zijn, maar toch gekocht na Renaissance) dus wacht even met beoordeling. In ieder geval wel een vier, misschien meer.

Ja mensen, ik blijf het zeggen: Wat een heerlijk album!
N.T. is in potentie een van de allervetste hiphoptracks ooit. Als Busta na Tip's tweede vers ook nog een keer knetterhard gekomen had, dan had deze steevast op mijn favorietenlijstje gestaan. Daarnaast vind ik Q-Tip qua flow hier ms wel beter dan op welke andere plaat ook. En dat het wat minder diepe teksten betreft maakt me dan ook niet zo veel meer uit. Verder kent het album non-stop heerlijke producties. Ik kan echt niet stilzitten op deze plaat. De 'mindere' nummers zijn verre van storend oid. Zelfs End of Time (die tot voor kort niet eens begon, aangezien ik de plaat altijd afzette na NT) kan ik nu aanhoren, wat betekend dat ik ook weer van de prima bonustrack kan genieten.
Enfin, nog beter dan The Renaissance. Ik overweeg een 5. Iig een hele dikke 4,5*.

Nou ik zal hem maar is herluisteren dan . Laatste keer dat ik hem luisterde vond ik het een nipte 3,5.

Ik verhoog van 2,5* naar 4*... Het kwartje is dan toch uiteindelijk gevallen. Het is gewoon een erg tof album met aparte beats van J Dilla, die in '99 vrij vooruitstrevend en experimenteel moeten hebben geklonken.

Q-Tip rapt hier misschien "iets" meer over de meiden dan op de Tribe-classics al valt dat ook wel mee, hoor. Hij flowt vooral met bijna onopgemerkt gemak op de Dilla-producties. Het ritme of de aard van de Dilla-producties zijn soms nogal apart of minder voor de hand liggend, waardoor Q-Tip een extra pluim verdient voor de flows die hij aan de dag legt. "Amplified" is volgens mij typisch zo'n album waarbij de luisteraar alle beats en flows misschien te evident gaat vinden, zonder te bedenken dat het eigenlijk verdomd origineel is en opgewekt en lekker klinkt.

Zomerse en goedgeluimde pianomelodieën zijn hier prominent aanwezig. "Higher" is een mooi voorbeeld. "Wait Up" bestaat dan meer uit de naadloze samenwerking van een pianobegeleiding en een lage blazer. Ook de stuwende piano op "N.T." van DJ Scratch is een eminent hoogtepunt. Op "Things U Do" is ook een piano te horen, maar zeggen dat de op en neer gaande pianotonen het leeuwendeel van de productie opeisen zou onrecht doen aan de complexe gelaagde Dilla-productie waar allerlei verschillende elementen ongemerkt hand in hand gaan en in elkaar passen.

Maar over het algemeen denk ik dat dergelijke nummers zelfs bij de sceptici (onder wie ik tot voor kort ook viel) nog te pruimen vielen. Het waren eerder nummers als "Breathe & Stop", "Go Hard" en "Vivrant Thing" die écht de wenkbrauwen doen/deden fronsen. De link met commercialisme en club-imago schrikt veel hiphoppers af en mij ook wel, maar als een nummer goed is opgebouwd en met liefde en muzikaliteit is gemaakt en ook zo klinkt dat kan je er gewoon geen problemen mee hebben. De percussie op "Breathe & Stop" klinkt gewoon heerlijk funky. De track ademt hedonisme, feestgedruis en vrolijkheid uit én is op de koop toe dansbaar. "Go Hard" is minimalistisch, dat is wel het minste dat kan gezegd worden. Een monotoon computerbliepje met een monotone bass en een drumpatroon. En toch weet J Dilla een funky geluid te creëren met de weinige middelen die hij aanwendt. Q-Tip vernietigt de beat met zijn flow die genoeg kracht bezit om begeleid te worden door een productie die eerder een skelet is dan een volwaardig lijf. Let ook op hoe innovatief de productie klinkt. Zouden The Neptunes niet erg goed naar dergelijke Dilla-nummers geluisterd hebben in '99? "Vivrant Thing" is ook nog zo'n "clubnummer", maar hetzelfde verhaal als hierboven. Alle geluiden die dit nummer bezit zijn funkier dan een spastische kangoeroe op XTC. Een dominerende en elastische bass die de richting bepaalt en alle bijhorende percussie-elementen die in de aangegeven cadans meebewegen, waardoor het nummer enorm veel energie uitstraalt en overdraagt. En ja, een flowende Q-Tip kan ook nooit kwaad uiteraard...

Ik heb "Amplified" leren appreciëren. "Let's Ride" vond ik al jaren een ware parel en vreemd genoeg vond ik de rest over het algemeen ruk. Maar eens je beginnen letten bent op de secure wijze van produceren van J Dilla (eenzame cymbalen of blazersuggesties e.d. op de juiste momenten) en alle vooroordelen naast je neer hebt gelegd en in de stemming bent gekomen voor zonnige, zorgeloze en überfunky muziek dan pakt "Amplified" wel degelijk. Q-Tip is hier vormelijk erg sterk bezig: hij pakt elk ritme goed aan en zijn flexibele flow en stemgeluid staan nog altijd als een huis.

Toch slechts 4*, want "End Of Time" is nog steeds niet écht mijn ding. Verder vond ik "Do It" vrij saai met een nogal oppervlakkige productie. En natuurlijk betreur ik het enerzijds nog altijd een beetje dat de jazzy sfeer van vorige Tribe-classics en de Native Tongue-ideologie van voorheen heeft moeten plaats maken voor een feestende en opgewekte, maar nog steeds stijl- en soulvolle Q-Tip in samenwerking met een bij vlagen wervelende J Dilla achter de knoppen.


(Ik verwacht een tevreden en opgeluchte reactie van onze "Amplified"-kruisvaarder, Niek )

End of Time is ook allesbehalve mijn ding zeg, toen ik dit album gisteren herluisterde was ik wel weer positief verrast, maar zo tegen het einde herinnerde ik me meteen weer waarom ik nooit verder ben gekomen (en waarschijnlijk zal komen) dan 3,5*: End of Time.

End Of Time is inderdaad een smakeloos misbaksel op deze verder vrolijke en plezierige cd.

. Idd fijn te lezen dat de door de euro met uitsterven bedreigde kwartjes hier en daar toch nog vallen. Nietemin wil ik opmerken dat je wel heel makkelijk aanneemt dat alle productionele genialiteit enkel van Dilla komt. Het album is volgens de officiele credits door zowel Jay Dee als Tip geproduceerd (op twee DJ Scratch tracks na) en zoals Tip zich bij al zijn materiaal zeer nadrukkelijk met alles bemoeit zal hij ook een dikke vinger in de pap hebben gehad bij de productie van deze plaat.
Top dat je nu ook kunt genieten van deze prachtplaat .

Ik hoopte eigenlijk dat het nieuwe album van Q-Tip verder door zou gaan met de stijl van Amplified (liever tribe natuurlijk) maar helaas. Lekker vrolijk en opgewekt. Dit album blijf ik nog steeds draaien.

Go Hard!!! Super beat.