Drive-By Truckers - Brighter Than Creation's Dark (2008)

Dit is een release waar ik erg naar uit kijk. Jason Isbell heeft de band afgelopen April verlaten, daarvoor is John Neff als volwaardig lid in de band gekomen. John Neff speelde al voor de band op Gangstabilly, Pizza Deliverance, Decoration Day en A Blessing and a Curse, maar was nooit volwaardig lid van de band.

Dit album komt op 21 januari uit. Het album zal volgens de recente informatie weer meer richting de Decoration Day kant op gaan, daar kan ik alleen maar blij mee wezen gezien dat mijn favoriete album is.

Na drie meesterwerkjes viel "A Blessing And A Curse" mij lichtelijk tegen. Ze begonnen mij wat teveel mainstream klinken, iets waarvoor ik Jason Isbell verantwoordelijk hield, waarmee ik niet wil zeggen dat ik hem geen goed gitarist/zanger/songwriter vind.
Ik heb al drie live uitvoeringen gehoord van nummers van "Brighter Than Creation's Dark" en op alle drie is de pedal steel van John Neff duidelijk aanwezig. Ben wel benieuwd naar de zang- en songwriters kwaliteiten van bassiste Shonna Tucker. Zij heeft drie nummers bijgedragen aan dit album.

Op http://www.myspace.com/driv... alvast een voorproefje van dit album.

Het stuwende nummer The Righteous Path, het door Shonna Tucker gezongen I'm Sorry Huston en A Ghost to Most (de lap-steel is weer terug, ja dat maakt mij gelukkig )

a ghost to most met heerlijke luie pedalsteel ..

Laat het héééel snel 2008 worden.

Voorlopig een 3,5*. Ik heb album nu 3 keer gehoord en het album lijkt meer op Decoration Day dan A Blessing And A Curse. Toch vind ik het album nog niet het niveau halen van Decoration Day, wat op zich geen schande is. Het album is natuurlijk ook 75 minuten lang en gevarieerd dus het heeft wat inwerk tijd nodig. Shonna Tucker zingt goed en de pedal steel is weer duidelijk aanwezig op dit album. Beste nummer tot nu toe is That Man I Shot, tevens het meest rockende nummer van de plaat.

ik ben meer van de rustige landelijke nummers van de truckers ik hoop dan ook dat er op dit album een paar komen te staan.... beetje in de trend van Pizza Deliverance , wat ik nog steeds de beste plaat vind van deze smerige cowboys.

Rustige nummers zijn er op deze plaat zat te vinden. Ik denk dat deze plaat je erg kan bevallen.

Kijk het album begint te groeien. Het is ook zo'n lang en rederlijk gevariëerd album, het heeft even de tijd nodig.

cooley komt sterk naar voren met een mix van rock en country nummers. Truckershit van 2008 moet LIsa's birthday worden. Wat een heerlijk countrynummer is dat. Verder is het jammer dat er in twee van de drie nummers van shonna heel veel is gewerkt met Echo. Haar nummers zijn, naar mijn mening, nog niet erg sterk.
En inderdaad. The man I shot is een ouderwets "smerig" drive-by truckers nummers. KNaller! Blessing... was te veel gepolijst en niet mijn smaak. Zoals Patterson al zei: ze probeerden dat ook een keer en had niet zo goed uitgepakt. Terug naar de basis. En na het beluisteren van de cd dacht ik: ik mis iets.....Jason....
Helaas moet ik het zeggen, want zijn sterke nummers en guitaarspel wordt op deze cd gemist.

Heb net een luisterbeurt van Bettye LaVette's The Crime of the Scene achter de rug en was - naast haar geweldige stem - vooral aangenaam getroffen door de begeleidingsband. En dat bleken deze Drive-By Truckers te zijn, waar ik nog nooit een nummer van gehoord heb. Ben dus erg benieuwd naar dit album.

@ dopey : Truckershit Maar goed dat je het nog even uitlegt, nu weten we tenminste bij welk woord de "s" hoort.

Wat het niet zo dat juist de bijdrages, en met name de zang, van Jason Isbell zorgde voor dat gepolijste geluid. Dat de nummers van Shonna Tucker misschien wat minder zijn is natuurlijk weer een nadeel van de democratie binnen de band. Een ieder is vrij om wat bij te dragen, je moet het wel zelf zingen. Persoonlijk houd ik ook meer van de uitvoeringen van Cooley's nummers maar Hood schrijft mooiere teksten.

@ lebowski: Dan zou ik als ik jou was snel naar de platenboer rennen om pizza deliverance aan te schaffen (en de rest natuurlijk ook).

weer een goed album, ik ben zelf helemaal gek van het nummer - opening act - lekker zeikerig gezongen.

Dat moet dan een nummer van Patterson Hood zijn.

helemaal goed.

Een beetje een wisselvallig album dit. Een aantal nummers vindt ik direct geweldig. oa.: Two Daughters and a Beautiful Wife, opening act en Check Out Time in Vegas. Maar daartegenover staan ook direct: 3 Dimes Down , Self Destructive Zones en The Home Front waar ik weer heel weinig mee kan.

Ik vind het opvallend hoe het gemiddelde op rateyourmusic blijft stijgen en hier maar blijft dalen.

Dat viel mij ook op. Het album heeft goede pers gehad, maar wordt op MuMe maar koeltjes ontvangen. Ik geef daarom graag een voorzet waarom ik dit wél weer een geweldig Truckers album vind.

Ik moet bekennen dat ik, na aanschaf en zo op het eerste gehoor, er ook een beetje sceptisch tegenover stond. Het was ook wel een flinke brok, 19 nummers 75 minuten. Niet elk nummer even makkelijk te verteren, veel verschil in sfeer en thema’s.

Ja als toevallige passant denk je dan snel laat maar. (press del, mapje naar de prullenbak)
Maar ik ben nu eenmaal geen toevallige passant en volg ze al vanaf ‘Southern Rock Opera’. Er moest dus een manier zijn om de code van dit album te kraken.

De code is dus doseren. Tekstboekje op schoot, rustig zitten en dan een paar nummer luisteren. (misschien zijn daarom de nummers verdeeld over side 1 tot 4). Weg leggen en later weer wat nummers tot je nemen.

En langzaam ontvouwen zich dan de mooie verhalen die de heren en dame aan ons kwijt willen. Verhalen uit ‘small town’ Amerika over verlies, God, relaties, drank, de oorlog in Irak en Rock & Roll. Bekende onderwerpen voor de Truckers, maar dit keer moeilijker te volgen (minder verhalend, meer gevoelens beschreven) en nog meer divers.

De muziek is als vanouds een mix tussen stevige rock en rustigere nummers. Met de nadruk meer dan voorheen op de laatste. John Neff (pedal steel) en ‘special guest’ Spooner Oldham (wurlitzer, piano) kleuren de muziek mooi in. Omdat de club muzikanten hetzelfde blijft en de Truckers als van ouds wars zijn van toeters en bellen, blijft het album toch één geheel. Soms ook een tikje eentonig.


Een album dus dat zijn geheimen langzaam prijs geeft, maar zeker de moeite waard is.
4,5*

Goed, dan wil ik 'm graag inkoppen.

Na het licht tegenvallende "A Blessing and a Curse" was ik bang dat deze dalende lijn zich zou voortzeten en een eerste oppervlakkige beluistering deed dat vermoeden bevestigen. Maar ik ben een fan en ga dus niet over één nacht ijs. En nu, na een flink aantal luisterbeurten kan ik het niet minder dan roerend eens zijn met Dudehere.

Een klein punt van kritiek is wel dat ik Patterson Hood de meest wisselvallige vind van het drietal songwriters. Met "You and your Crystal Meth" kan ik niet zoveel en daar zit, en dat is niet des Truckers, wat effect op. Daar tegenover staat dan weer het magistrale "The Man I Shot"

Mike Cooley doet wat hij al eerder deed, en dat is songs schrijven die de Stones groen moeten doen zie van jaloezie, getuige "3"Dimes Down" Bovendien is Cooley een uitstekende verhalenverteller zoals te horen in "Lisa's Birthday" en "Bob" Mooi contrast vormt ook het cynisme van Cooley met het ontroerende van Hood.

En wat te zeggen over de drie nummers van Shonna Tucker? Over haar songwriterskwaliteiten kan ik nog niet zo veel zeggen maar haar stem kan mij wel bekoren, zeker in samenzang met Cooley en Hood. Ik kan me vergissen maar in "Home Field Advantage" meen in nog een vage echo van Jason Isbell te ontwaren. Vreemde opbouw heeft dat nummer trouwens, het springt van kop naar staart zonder tussenstuk en mondt uit in een kleine anderhalve minuut uitfreaken.

Bij deze verhoog ik mijn stem van 4* naar 4,5*.

ook duidelijk te horen dat "You and your crystal meth" eigenlijk bedoeld was voor Blessing and a curse. Dit is ook de take die ze voor blessing hadden gemaakt. Vind het zelf ook het minste nummer van de cd. Past niet echt.
Valt mij ook op dat de cd hoog staat in de bilboard top 200. Op nummer 37. Met een mix van rock en country hebben de truckers misschien de goede ingredienten gevonden voor een puike cd. Ik verhoog hierbij ook van 4.0 tot 4.5

Kant 4 vind ik tot nu toe de minste, You and Your Crystal Meth voegt inderdaad vrij weinig toe, evenals Goode's Field Road. Maar goed, het duurt ook wel even een paar luisterbeurten voordat je ook daadwerkelijk alle 75 minuten goed op waarde kunt schatten. Ik zal eens een paar keer enkel kant 3 en 4 beluisteren want ik heb tot nu toe het idee dat de echte topnummers allemaal op 1 en 2 staan.

Heb hem ook maar eens aangeschaft en alles klinkt gewoon al zeer goed. nog een beluistering of 3 en ik zal het stemgemiddelde hier eens naar boven trekken. de 2 beste nummers tot nu toe vind ik wel the righteous pad en that man I shot

@ bubbachups: A Ghost To Most (kant 4) is voor mij vooralsnog het absolute prijsnummer van deze plaat. Sowieso is Mike Cooley sterk op dreef op dit album (3 Dimes Down mag er ook absoluut zijn!).

Met enorme verwachtingen heb ik deze plaat de voorbije dagen een aantal malen tot me laten doordringen. Daar waar albums als Decoration Day en vooral The Dirty South me direct bevielen, ben ik na enkele luisterbeurten van het nieuwe album van de Truckers echter niet geheel overtuigd.

Het album begint sterk en herbergt in de vorm van Bob, Self Destructive Zones, Two Daughters and a Beautiful Girl, 3 Dimes Down en A Ghost to Most een aantal prachtsongs. Ook de ietwat vreemde eend in de bijt You and Your Crystal Meth kan ik wel waarderen. Met songs als Daddy Needs a Drink en Lisa's Birthday kan ik daarentegen weer vrij weinig.

Brighter Than Creation's Dark duurt me echter net iets te lang om te kunnen blijven boeien. Ik betrapte mezelf er laatst op dat ik voor het eerst echt nummers ging skippen bij de Truckers, iets wat ik bij een overtuigende plaat als The Dirty South eigenlijk nooit deed of doe. Misschien stel ik mijn mening in de loop der tijd nog wel bij, voorlopig krijgt deze een krappe 4*.

Toen ik zo net mijn waarderingen voor de albums van DBT bekeek kwam ik tot een belangrijke conclussie.

Southern Rock Opera en Dirty South scoren een verdiende 4,5*. Decoration Day raakte mij direct in het hart en doet dat nog steeds vandaar 5*.

Maar dan nu Brighter Than Creation's Dark. Begon met een 4* werd al snel een 4,5* en nu ik hem een tijdje heb en nog steeds vaak luister zit er maar één ding op, de volle 5* geven.

Ik vind hem beter dan SRO en DS, die beide toch een aantal mindere nummers bevatten.


Ze komen in augustus deze kant op. Ik zal er zeker bij zijn.

Sun August 10 VENLO, Netherlands Zomerparkfeest
Tue August 12 AMSTERDAM, Netherlands Paradiso
Wed August 13 GRONINGEN, Netherlands Vera
Thu August 14 Hasselt, Belgium PUKKELPOP Festival
(http://www.drivebytruckers.com/tourdates.html)

Ze hebben wat mij betreft weer een lekkere plaat gemaakt. De nummers blijven mij boeien van begin tot eind en in feite vind ik hem steeds beter worden.

Wat een heerlijke plaat is dit weer zeg!
Hij begint vooral heel sterk en laat je daarna bijna niet meer los, dat bijna is dan vooral wanneer Shoanna T. gaat zingen.

Cooley is beresterk, vooral 3dimes down en ghost to most -wat een heerlijk refrein- heeft deze song.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik een grote fan ben en niet helmaal objectief ben, voor mij blijft Dirty South het beste album, die donkere onheilspellendheid, en rauwe sound.

Dit album klinkt toch volwassener, na de misser a`bleesing and a curse (hoewel afermath goede song is) zou het komen omdat er een gitaar minder is?
Zal Jason niet echt missen denk ik, was tocj wat meer van de rustige songs...ik wou dat het al Augustus was, lekker naar Pardadiso, en ja, in de grote zaal!

Lekkere plaat, voelt in het begin wat afwisselend maar daarna worden ze allemaal goed.

Mooie groeiplaat, heeft even nodig!
Dat blijken later de echte pareltjes te zijn....

Deze vrij onbekende band nog niet zo lang geleden ontdekt.
De cd "Decoration Day" uit 2003 behoort al bij mijn favorieten.
Deze is ook fantastisch. Beste nummer is "That Man I Shot".