Nik Kershaw - The Essential (2000)

Oe wat was ik verliefd op het nummer The Riddle in die tijd. Heb deze cd er onlangs maar weer eens bij gepakt en wat blijkt ? Ik vind het nog steeds zijn leukste nummer. Lekker onbezorgd deuntje: gewoon een mooi popliedje. De rest van de nummers varieert in kwaliteit. Nik Kershaw heeft niet lang geleden een come-back poging gewaagd. Erg gelukt was deze niet.

Prachtige verzamelaar voor een spotprijsje te vinden.

Selecteer 9 nummers uit het eerste album Human Racing.
Drum Talk, Gone to Pieces en Cloak and Dagger hoefden niet.

Selecteert 5 nummers uit het tweede album The Riddle.
Save the Whale hoefde niet.

Selecteert 3 nummers uit het derde album Radio Musicola.

En met de singel One Step Ahead is ook het album The Works vertegenwoordigd.
Jammer dat hier de tweede singel Elisabeths Eyes ontbreekt.

Op dat laatste nummer na staan dus al zijn singels erop,
Inclusief een handvol sterke (en minder sterke) albumsongs.

Niet twijfelen.

Nik Kershaw schreef zijn nummers zelf en had duidelijk meer in huis dan de meeste (huidige) tieneridolen. Hij kwam snel op in 1984 om dan even snel van het toneel te verdwijnen. Er staan wel een aantal leuke en aanstekelijke hits (Wouldn't It Be Good, I Won't Let the Sun Go Down on Me, The Riddle) en zingen kan Nik beslist. Minpunt is de typische 80's-productie die nu toch wel gedateerd klinkt en het doffe geluid. Maar deze compilatie mag er zijn.

Is Kershaw nu een opbeurende representant van het elektronica-gilde of is zijn inbreng gewoon popmuziek?

Feit is, dat er in ieder geval sprake is van een ééndagsvlieg of, vooruit, een éénjaarsvlieg.
1984 was zijn jaar en hij brengt maar liefst 2 albums uit waar je niet van kunt ontkennen dat er talent aanwezig is. Pijnlijk genoeg is het daarna gelijk met hem gebeurd.

Wonderlijke carrière.

Die twee albums zijn het debuut Human racing en The Riddle. Het is natuurlijk al armoede als een grootste hits van 16 jaar later van een artiest een vrijwel compleet album (Human racing) herbergt. De helft van alle songs.

Wat is er gebeurd met Kershaw, dat hij van de ene op de andere dag geen fatsoenlijke noot meer op papier kreeg? Misschien was zijn missie erg tijdsgebonden en had iedereen het na twee albums wel gezien.

Ik moet zeggen, dat ik deze compilatie niet alleen als hernieuwde, aardige kennismaking met zijn oude singles heb beluisterd. Ik wilde weten of het klopte, dat zijn muziek inmiddels inderdaad zo belegen is dat je het voor je goede fatsoen niet meer kan draaien.

Maar als ik heel eerlijk ben, vind ik dat dan nog weer meevallen. Het klinkt niet gedateerd en ik denk dat Kershaw zich in principe nog verder had kunnen verdiepen. Zijn stem klinkt niet onsympathiek. Maar zijn muziek schurkt wel erg tegen de betere popmuziek aan.

Daar hoeft op zich verder niets op tegen te zijn.

Het ligt dus toch aan Kershaw zelf, die er niet meer in wist te slagen om met een interessant vervolg te komen. Ja, hij kwam nog wel met een paar albums, een aantal nummers is zelfs nog op deze Greatest Hits te vinden. Het was alleen stukken minder indrukwekkend en sloeg in het geheel niet meer aan.

Ben het overigens helemaal eens met aERodynamIC: The Riddle is verreweg het aardigste nummer dat Nik Kershaw heeft uitgebracht.

Nik Kersaw, een moeilijk verhaal. Onthaalt als wonderkind. Geliefd bij een groot publiek, maar onwaarschijnlijk met de intentie om de diepgang niet uit het oog te verliezen.
De singles waren best ok. Wouldn't It Be Good, The Riddle ( inderdaad het beste nummer) het frivole I Won't Let The Sun Go Down On me, Wide Boy ,Dancing Girls, vooral in de UK big sellers.
Tja, waar loopt het dan spaak. Wellicht de druk om met iets nieuws te komen. De volwassenheid en verandering als songschrijver die niet lekker uit de verf komt.
En natuurlijk de verandering van het popklimaat.
Ik kan me nog wel herinneren dat er een later album prima werd onthaalt, maar het was kennelijk allemaal al te laat.
Kershaw kon niet meer aansluiten. Was al ingehaald door nieuwe iconen.
Erg jammer, want ik geloof dat deze man echt wel wat kan.

Een cijfer laat ik hier achterwege, want ben simpelweg niet bekend genoeg met zijn latere werk wat hier opstaat. Wellicht gaan ik deze artiest wat uitgebreider onder de loep nemen.
Eens zien wat hij later fabriceerde.

Valt best mee met dat latere werk op deze collectie: slechts 4 van de 18 songs
zijn niet afkomstig van zijn eerste twee langspelers. De overige 14 dus lekker wel.

Kershaw maakte deel uit van de teenybobber synthpop boom medio jaren 80.
Dat latere albums enkel de fans nog konden bekoren is niet zo vreemd.

Wie Kershaw een eerlijke kans wil gunnen, begint best bij deze puike verzamelaar.
Of bij zijn eerste album, echt wel goed en daarna zijn tweede dat er ook nog mag zijn.

Daarna schakelde hij langzaam maar zeker over naar een volwassen publiek.
Vergelijkbaar met de carrière move van Howard Jones, maar inderdaad minder succesvol.

En dat hij wel degelijk een neus had voor hitpotent materiaal
bewees deze UK nummer 1 hit uit 1991 die hij voor Chesney Hawkes schreef.
YouTube - Chesney Hawkes - The One And Only