British Sea Power - Do You Like Rock Music? (2008)

British Sea Power is een indierockband. Een van de kenmerken van een indierockband is, dat ze aanstekelijke en catchy songs maken die (meestal) niet al te veel om het lijf hebben, maar gewoon vreselijk lekker klinken. Hieronder vallen bands als The Wombats, The Kooks, The Fratellis en Kaiser Chiefs. Do You Like Rock Music? is echter geen 'pure' indie rock. British Sea Power lijkt van twee walletjes te willen eten: Van de ene kant maken ze lekker in het gehoor liggende indie, maar van de andere kant lijken ze zich een 'volwassen' geluid aan te willen meten. Hun muziek willen ze graag wat degelijker en meer solide laten klinken (onder andere door zwaarder gitaarwerk en ruigere zang) en daardoor schuiven ze qua genre wat op in de richting van bands als Editors en White Lies. Meer rock en minder indie dus.
Nu zijn laatstgenoemden toevallig twee bands die ik vrij hoog heb zitten, dus met deze genreverschuiving ben ik in principe best tevreden. Het probleem met dit album is echter dat deze combinatie van stijlen ongelofelijk slecht uit de verf komt.

Ten eerste wijkt dit album te ver af van de echte indie rock. Do You Like Rock Music? schiet tekort op het gebied van aanstekelijke deuntjes en riffjes. Ze zijn er wel, bijvoorbeeld in nummers als Lights Out for Darker Skies, Down on the Ground en A Trip Out, maar het zijn er te weinig. Veel te weinig. Als je zin hebt in simpele, catchy gitaarrock moet je dit album niet opzetten. Er staan te veel nummers op die absoluut niet thuishoren op een indierockalbum. Met name de rustigere, langzamere of zwaardere nummers vallen volledig uit de toon.

Ten tweede slaagt dit abum er totaal niet in om 'volwassen' over te komen en daar zijn meerdere oorzaken voor. Dit komt in eerste instantie door het feit dat er op dit album wel degelijk een aantal echte indierockers staat. Leuke nummers, maar totaal ongepast als je als rockband serieus genomen wilt worden.
Daarnaast klinken ook de wat meer gewichtige nummers nog altijd te simpel. Het gitaarwerk is bij vlagen erg sterk (zoals op Lights Out for Darker Skies, waarvan het gitaarspel zeker niet zou misstaan op een album van Editors), maar over de gehele linie is het eenvoudigheid troef. Bands als Editors en White Lies hebben een veel sterker geluid en laten duidelijk merken in welk genre ze thuis horen. British Sea Power lukt dat niet. Muzikaal is het allemaal te oppervlakkig, waardoor ze gezien de kwaliteit die ze leveren veel meer thuishoren in de indie rock.
Bovendien staat er op dit album een aantal ongelofelijk saaie nummers. Hun poging om subtiele, rustige nummers te schrijven is hopeloos gefaald, want het heeft geresulteerd in twee ongelofelijke draken met vreselijk irritante zanglijnen die met geen mogelijkheid vooruit te branden zijn: No Need to Cry en Open the Door. En dan komt het slotnummer nog! Precies hetzelfde als All in It, maar dan uitgerekt en met 5 minuten oersaaie aanloop.

De 'simpelheid' in hun muziek is helaas ook terug te horen in de songteksten. Of beter gezegd: Hier komt die simpelheid pas goed tot haar recht! De lyrics van dit album zijn namelijk abominabel slecht: Simpel, goedkoop, cliché en vooral kinderlijk eenvoudig. Deze voorbeelden spreken wat mij betreft boekdelen:
Als je als band serieus genomen wilt worden zul je met veel betere songteksten op de proppen moeten komen, want anders zet je jezelf ongelofelijk voor schut. British Sea Power slaat met dit soort teksten een modderfiguur en zou zich eigenlijk diep moeten schamen.

Wanneer je geen fatsoenlijke teksten kunt schrijven en je muzikaal niet al te veel kwaliteit kunt bieden, is er één vluchtweg: maak de muziek zó aanstekelijk dat de luisteraar al snel geen aandacht meer voor de teksten, opbouw of instrumentatie heeft. Kortom: Zoek je heil in de indie rock! British Sea Power was echter eigenwijs: Ze kozen hun eigen weg en hebben zich daar lelijk mee in de vingers gesneden.
British Sea Power probeert duidelijk van twee walletjes te eten, maar voert dat vervolgens erg slecht uit. Hun muziek is kwalitatief veel te karig voor een zichzelf respecterende rockband. Helaas is hun muziek ook niet catchy genoeg om als echte indie door het leven te kunnen gaan. Ze belanden daardoor tussen wal en schip, gaan kopje onder en verdrinken. Kansloos.

Do You Like Rock Music? Jazeker, maar niet de bagger die ik hier voorgeschoteld krijg! Het feit dat het intronummer (All in It) tot mijn favorieten behoort zegt wat mij betreft al genoeg over wat ik van dit album vind. Het is dat er stiekem nog een paar lekkere nummertjes opstaan, anders was ik nog genadelozer geweest in mijn beoordeling.

Ik lijk wel gek dat ik hier nog 2,5 sterren aan geef...