menu

Joni Mitchell - Ladies of the Canyon (1970)

mijn stem
3,96 (150)
150 stemmen

Canada
Pop / Folk
Label: Reprise

  1. Morning Morgantown (3:12)
  2. For Free (4:31)
  3. Conversation (4:21)
  4. Ladies of the Canyon (3:32)
  5. Willy (3:00)
  6. the Arrangement (3:32)
  7. Rainy Night House (3:22)
  8. The Priest (3:39)
  9. Blue Boy (2:53)
  10. Big Yellow Taxi (2:16)
  11. Woodstock (5:25)
  12. The Circle Game (4:40)
totale tijdsduur: 44:23
zoeken in:
avatar van aERodynamIC
4,5
Prachtige cd ! Hier zie je toch wel waar sterren als Kate Bush en Tori Amos goed naar geluisterd hebben.

avatar van lebowski
3,5
aERodynamIC schreef:

Prachtige cd ! Hier zie je toch wel waar sterren als Kate Bush en Tori Amos goed naar geluisterd hebben.


Helemaal mee eens, al vind ik wel dat haar stem een paar jaar later (Court and Spark) veel mooier was geworden.

avatar van gemaster
Als ik 'Big Yellow Taxi' hoor moet ik altijd denken aan deze quote:

Alan Partridge: That was Big Yellow Taxi by Joni Mitchell, a song in which Joni complains they 'Paved paradise to put up a parking lot', a measure which actually would have alleviated traffic congestion on the outskirts of paradise, something which Joni singularly fails to point out, perhaps because it doesn't quite fit in with her blinkered view of the world. Nevertheless, nice song.

avatar van Seamus
4,5
Voorloper van Blue en samen met die plaat mijn favoriete Joni Mitchell albums. Mooi mooi mooi...

avatar van Matys
4,5
Na Blue mijn favoriete Joni Mitchell album. Elk album heeft wel een paar klassiekers en op deze zijn dat Big Yellow Taxi, the Circle Game en mijn favoriet Woodstock. Alle nummers kloppen en ondanks of juist dankzij een minimale begeleiding verveelt het nooit. 4,5*

avatar van Seamus
4,5
Matys schreef:
Na Blue mijn favoriete Joni Mitchell album. Elk album heeft wel een paar klassiekers en op deze zijn dat Big Yellow Taxi, the Circle Game en mijn favoriet Woodstock. Alle nummers kloppen en ondanks of juist dankzij een minimale begeleiding verveelt het nooit. 4,5*


We hebben exact dezelfde mening dan
Na Blue het beste album.

Woodstock en Circle Game zijn prachtig !

Thijssie024
Deze draai ik echt stukken minder dan latere albums, maar ik vond in het begin haar stem hier wat te schril. Het hele album ademt hippiedom maar dat maakt Ladies of the Canyon wel een verassend warm album. Hier en daar begin je elementen te horen wie ze op latere albums perfectioneerde, (de arrangementen, tekstueel en muzikaal) Je kan wel horen dat ze hier echt helemaal weg was Graham Nash, en opvolger Blue was natuurlijk het resultaat van die stukgelopen relatie. De originele versie van Woodstock brengt nog altijd gevoelens terug van een periode waar je nog steeds met weemoed aan terugdenkt, en dan niet alleen voor de generatie wie opgroeide in de jaren 60. Dat is nou net het sterke van Joni, ze raakt mij iig met haar tijdloze teksten over waar het leven nu echt om draait.

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Het eerste album na Blue dat ik van Joni Mitchell heb gehoord. Toch ook een lekkere plaat, maar ik vind Blue een klasse beter. Het begin doet me hier eigenlijk niks, maar vanaf het derde nummer is het een en al prachtig. Vooral The Priest is erg goed, en uiteraard Big Yellow Taxi en Woodstock die ik al wel kende.

avatar van Kronos
4,0
Probeer zeker The Hissing of Summer Lawns en Hejira eens, Stijn.
Net als op Blue, Joni op haar best, maar dan met de muziek veel verfijnder en gelaagder dan op Blue.

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Dank voor de tip, zal met de tijd nog eens het een en ander gaan beluisteren. ''Court and Spark'' moet ook goed zijn of niet?

avatar van Kronos
4,0
Die is ook erg mooi. Op de twee die ik noemde is de muziek wat jazziër.

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Oke, lijkt me ook wel interessant om eens te horen

avatar van Kronos
4,0
Als je dan nog niet uitgeluisterd bent, de opvolger Don Juan's Reckless Daughter is wat minder bekend maar minstens even goed als Hejira. Als je van Joni Mitchell houdt en ook van jazzrock, dan zijn die drie achtereenvolgende albums niet te missen.

Down_By_Law
Dit was één van de albums waardoor ik enkele jaren geleden een grote fan van Joni werd. Kan het nog mooier dan 'Morning Morgantown' of 'The Circle Game'? Ik moet wel toegeven dat ik 'Woodstock' liever in de CSN&Y of Matthews' Southern Comfort versies hoor.

'Willy' gaat over Graham Nash, destijds haar vriendje

avatar van Madjack71
5,0
Klasse album van een artieste die een klasse apart is. Kan mij vinden in veel van de commentaren die hier gegeven zijn. Ook ik hoor de toekomstige muzes van Tori en Kate voorbij trekken, naast de vibe van Graham Nash. Verder hoor je latere echo's van experimentele arrangementen, typische sound van het wonderlijke gitaarspel van Joni. Haar stem klinkt hier over het algemeen hoger en meer vibrato dan op latere albums, maar zij komt er mee weg.
Op the Arrangement komt dat het meest naar voren, maar ze geeft het op het eind dan weer een eigen twist.
Heerlijk om naar te luisteren en te horen hoe ze elk nummer met minimale begeleiding zo een eigen gezicht meegeeft, dat het geen moment verveelt. Vooral in Ladies of the Canyon voel ik me zowat wegzweven op haar gitaarspel met die hemelse melodie en zang.
Dit album is voor mij wederom een parel uit de oester. Van een in mijn ogen grootste vrouwelijke singer/songwriter ever!
Ook dit album verrast mij weer.
5*, begint zowat een gewoonte te worden in het oeuvre dat ik van Joni hoor.

Aquila
Wonderschoon. Wat mij betreft het hoogtepunt van Mitchell van voor haar 'jazzy' periode. Ook (nog) beter dan Blue als je 't mij vraagt. Eigenlijk is haar hit Big Yellow Taxi de enige smet op het album want dat is met afstand het zwakste nummer. Verder louter hoogtepunten, mijn favorieten: Rainy Night House en For Free.

Rizz
Mooie voorkant (:

Pow
Ik ben zelf meer van de (acoustische) gitaren en meestal iets minder van de piano. De nummers op deze plaat met hoofdzakelijk acoustische gitaar komen bij mij veel beter over dan de nummers met hoofdzakelijk piano. Lastig om een duidelijk cijfer te geven op deze plaat. De nummers Ladies of the canyon en Conversation zijn super!

avatar van Don Cappuccino
Blue is het enige album wat ik ken van Joni Mitchell maar daar ga ik maar eens verandering in brengen. Dit komt door de cover van A Case Of You van James Blake die mij weer enthousiast maakte voor deze artieste. Ook werd gisteren bij de DWDD Recordings een nummer van Joni Mitchell gespeeld.

Deze vind ik misschien nog wel wat mooier dan Blue. Dit album heeft mij een warmer gevoel en het luistert veel makkelijker weg. Blue is toch iets moeilijker vind ik. Vrouwenstemmen zijn nooit echt mijn favoriet geweest maar met Kate Bush, Joanna Newsom, PJ Harvey en Joni Mitchell begint daar verandering in te komen. Ik wacht nog met een beoordeling. In ieder geval een prachtig album!

avatar van aERodynamIC
4,5
Hoe goed ik Blue ook vind; deze en Court and Spark zijn voor mij toch net een stapje beter, dus het zou zomaar kunnen dat jij Court and Spark ook geweldig gaat vinden

avatar van Don Cappuccino
Die stond bij de favoriete albums van een van mijn favoriete artiesten, namelijk Mikael Akerfeldt van Opeth. Die ga ik zeker beluisteren!

avatar van Ataloona
4,0
Aan Blue en Hejira kan het nog niet tippen, maar dit album is zeker erg mooi. Zoals vrijwel al haar albums uit tot zo'n beetje de 80's.

Banjo024
The Arrangement is zo wonderschoon...

avatar van Cor
4,0
Cor
Kijk, daar komt de piano er bij en meteen lift de muziek van Joni een niveautje hoger. Staat haar goed, kleurt prachtig bij haar stem. En de arrangementen (The Arrangement) zijn wonderschoon.

avatar van Minneapolis
Toch net voor haar piek vind ik. Het viertal Blue, Court and Spark, The Hissing of Summer Lawns en Hejira staan voor mij toch een treetje hoger, maar ja, wat een hoop mooie albums heeft ze gemaakt in dit decennium.
For free en het prachtige Rainy Night House (staat hier laag gewaardeerd zeg..) geven die richting wel alvast aan. Morning Morgantown, Ladies of the Canyon en Woodstock zijn ook mooi.
In songs als Conversation, Willy en het tekstueel mooie The Arrangement schiet ze mij iets te veel omhoog en de originelen van Big yellow taxi en The Circle game (met dit koortje) zijn nooit mijn favorieten geweest. Op Miles of Aisles vind ik ze dan weer prima.

Wrathchild1
Het is mijn favoriete Joni , maar ook ik heb altijd wat lichte irritatie als ze heel hoog gaat zingen.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:26 uur

geplaatst: vandaag om 12:26 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.