Autechre - Incunabula (1993)

Dit klinkt verbazingwekkend goed voor 1993.

Dit is gewoon een geweldige plaat.

Bij het horen van één vd ''Pi''-tunes en en het daaropvolgende nummer dacht ik echt 'dit is mijn soort muziek', dus het hele ouvre gaat uitgekamd worden.

Magnifiek goed album.

Ik verbaas me er ook over dat dit al zo oud is. Klinkt namelijk echt nergens verouderd. Heel erg lekker album tot nu toe.

Verouderd ... 't is maar hoe je het bekijkt. Moest er 2004 staan zou ik toch wel even opkijken denk ik. Vooral in de samplekeuze komt enige vorm van ouderdom naar voren. Wat niet wegneemt dat dit toch wel een geweldig album is.

"Kalpot Introl" is een gedroomde opener, en zou vijf jaar later als één van de muzikale hoogtepunten dienen in Pi. Er huist een prachtige sfeer in deze track, mede dankzij enkele wondermooie onderliggende waves. "Bike" is zo'n trackje waar je wel aan merkt dat het over een ouder album gaat, maar een leuke (beetje Orbitalachtig aandoende) melodie zorgt er wel voor dat het nog steeds zeer aangenaam om luisteren is, zeker wanneer halverwege enkele zeer warme waves het geheel vergezellen. "Aut Riche" is een wat chillere track, met leuke voice samples in de achtergrond, maar wat mindere melodieën. Niet echt mijn ding. "Bronchus" is plots weer een stuk donkerder en bouwt voor op enkele zeer mooi soundscapes. Het bassje klinkt lekker warm en geeft het geheel een mysterieuze sfeer. Mooie track. "Basscadet" is een volgend hoogtepunt. Mooie melodie, wat steviger, enkele leuke voice samples en ritmisch ook best boeiend. Genoeg variatie en mooie mix van alle elementen.

"Eggshel" is een aangenaam tussendoortje. Leuke track, niet al te speciaal, maar gewoon aangenaam en lekker chill. Mooie waves en een zeer leuk melodietje. "Doctrine" is weer net ietsje donkerder qua toon, al trekt het na een tijdje wel open. Weer een zeer aangename track. "Maetl" is weer zo'n trackje dat duidelijk z'n ouderdom toont. Melodie is toch niet helemaal wat het moet zijn vind ik. Aardig, maar valt toch een beetje uit de toon. "Windwind" pikt het goeie niveau terug op en is perfect ook even op weg te dromen. Zeer mooie en rustige track. "Lowride" is een beetje dubbel, met een zeer mooi begin, maar een nogal irritant intermezzo, tot tweemaal toe. Gelukkig is "444" nog wel een echte topper, en tevens ook de gedroomde afsluiter. Licht geratel over mooie, kamervullende waves en melodieën. Ik kom meestal ergens hoog in de wolken uit bij het luisteren van dit nummer .

Al bij al een zeer goed album, niet Autechre's beste (nog steeds Anvil Vapre), maar wel zeer aangenaam om af en toe eens door te luisteren. 4*

De érg mooie melodieën van "Bike" en "Eggshell" geven de doorslag; op dit moment is Incunabula even m'n favo oldschool Autechre album

Vandaag weer geluisterd in de start van mijn plan om al het Autechre werk in chronologische volgorde te luisteren en het is erg harmonieus en machtig hoe die verschillende melodieën bij elkaar worden gepresenteerd. Totale kwetsbaarheid, als je de melodieën zo open en bloot op de voorgrond plaatst, dan moet het goed zijn en Autechre blijkt daarin meer dan bekwaam. Ik kan horen dat Autechre ontzettend scherpe gedachtes heeft over hoe de muziek van hun albums in elkaar moet zitten. Deze inzichten zijn erg welkom voor muzikanten die vernieuwend bezig willen zijn. Daarbij wil ik nog wel even kwijt dat de muziek van Autechre haast wetenschappelijk klinkt. Er lijkt echt zo goed over nagedacht te zijn dat het nut van de manier van plaatsing van elke noot en elk geluid te zien is. Niet alleen bij de melodieën, maar ook in de ritmiek. Fascinerende muziek dus.

'Wetenschappelijk' werd het toch pas vanaf ongeveer '98? Juist dit album, maar ook Amber en Tri Repetae, hebben de basis gelegd voor de usual idm. Als in: knappe (melancholische) melodietjes met lekker ronddeinende ritmes. Later werd het pas moeilijk en werden de melodieën meer naar de achtergrond gedrukt.

De eerste albums vind ik die wetenschappelijke instelling zeker hebben. Welke geluiden op welke manier en in welke compositie en samenstelling, bereiken wat voor effect, die instelling. Ritmes en melodieën zijn zo ijzersterk, daar hebben de mannen van Autechre echt op een zeer rationele manier tegenaan gekeken. Dat moet ook al wil je deze IDM bepalende albums maken die zo vrij zijn van voorgaande muziek. Dat is wetenschap, deze verkenning van de omgeving. Ik hoor hun hypotheses en theorieën, hun geëxperimenteer. Het latere werk heb ik nog niet genoeg beluisterd op ''Untilted'' na die ook wel vrij wetenschappelijk is te noemen ja Ze zijn immers ook steeds doorgegaan met de verkenning van nieuw gebied. Ik zal bij het luisteren van die latere albums vast ook het gevoel hebben dat er een flinke muzikale visie te ontdekken valt in hun muziek.

dit album heeft mij bijgestaan tijdens vele slapeloze nachten in de zomer van 2000. aan het eind van een feestje, samen met een goede vriend, flesje wijn, zomernachtgeur, tuinfakkels en deze cd... en dan alleen maar praten over onze 'problemen' met, en 'veroveringen' van de dames in ons leven tot dan toe. heerlijke sfeermaker, heerlijke cd, doeltreffend, melancholisch, emotioneel, wonderschoon en een speciaal plekje in mijn hart..

Bij deze plaat moet ik altijd denken aan een treinreis naar Berlijn. Ik kan me nog wel herinneren dat ik begin vorig jaar met de trein naar Berlijn ging. We vertrokken vroeg in de ochtend en ik had nog niet geslapen (we hadden de trein van 6 uur uit A'dam ofzo en we kwamen uit Leiden en ik was de hele nacht aan het schrijven geweest). Ik heb toen in de trein naar Berlijn heerlijk half gewaakt, half geslapen op de klanken van Incunabala...

klassieker en inspiratiebron voor vele albums en artiesten die in mijn verzameling staan.

Laatst ben ik ook (half) gaan slapen met dit album op herman Dit lijkt me ook zeker een inspiratiebron.

dit was mijn eerste kennismaking met Autechre zo'n 10 jaar terug en samen met de opvolger Amber een van de beste albums in het gehele genre. Bij het horen van de eerste klanken was ik meteen verkocht.

Ja, het is echt te mooi voor woorden... Amber heb ik voor het eerst gehoord in de zomerzon. Lekker met zijn allen buiten zitten en een beetje kletsen. Drankje erbij, jointje voor sommigen en vanuit het vakantiehuisje die magische klanken horen opkomen. Prachtig.

Ik heb dit album pas een jaar denk ik en ik zie nu pas dat het uit 1993 komt, dat zou ik zelf nooit gedacht hebben. Strakke plaat is het!

Samen met Tri Repetae is Incunabula mijn favoriete Autechre-album. Ik denk dat ik deze zelfs nog iets beter vind, maar net als alle andere Autechre-cd's stijgt ook deze (nog) niet boven de 4* uit. Dit komt omdat letterlijk elk Autechre album wel enkele echte missers bevat.

'Kalpol Introl' is een mooie, niet te lange opener, en ook 'Bike' is een erg goed nummer. Niet heel exceptioneel, maar wel fijne melodietjes. Vooral erg fijn voor op de achtergrond.

Helaas gaat het met 'Autriche' dan nogal mis. Het begint wel OK, totdat die rare geluidjes er na 1½ minuut bijkomen. Ze klinken erg geforceerd, en houden bovendien vanaf daar het hele nummer aan. Ook Bronchus 2 heeft nogal weinig te bieden. Het is een beetje een vervelend intermezzo'tje dat qua stijl bovendien een beetje uit de toon valt. Niet echt irritant, maar ook weinig plezier aan te beleven.

Erg jammer, want vanaf dat moment wordt de goede weg weer ingeslagen, en ook aangehouden. Basscadet is een leuk opstapje naar Eggshell, wat een van de mooiere nummers van het album is. Wederom niet de alleringewikkeldste structuren, maar heerlijk rustige melodietjes. Dit type nummers gaat vervolgens het hele album verder, allemaal leuk, niets springt eruit tot afsluiter 444. Een van Autechre's beste nummers. Al het goede van het hele album komt samen, en de 9 minuten die het nummer duurt zijn niets te lang. Een perfecte afsluiter.

Zonder Autriche en Bronchus2 had ik dit album zeer waarschijnlijk een 4½* gegeven, maar dit zijn ronduit overbodige tot vervelende nummertjes, die het geheel geen goed doen. Toch is het eerste begin mooi, en het midden tot eind ook, waardoor de 4 sterren dik verdiend zijn.

autriche is misschien mijn favoriete autechre nummer ever ..

Kan iemand mij andere platen aanraden die een beetje in het verlengde liggen van deze plaat...en die ook qua kwaliteit niet veel moet onderdoen?

Alvast bedankt,

Foilip

Deze kun je zeker eens proberen:

Orbital - In Sides (1996)

Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92 (1993)

Reload - A Collection of Short Stories (1993)

Amber van Autechre is ook zeker aan te raden en de albums van Syndrone wat ik zelf wel iets minder vind, maar zeker ook niet slecht is.

Deze wordt me toch iets te hoog gewaardeerd in het rijtje autechre platen hier. Het is zeker een goede plaat en belangrijk geweest voor het hele genre. Maar ik vind hun sprong voorwaarts naar 'amber' toch wel wat spectaculairder eigenlijk. Dit blijft af en toe iets te vaak in het 'chill'-niveau hangen, waardoor de spanning weer afneemt van de tracks.
Meesterlijke tracks zijn desalniettemin toch Basscadet, Autriche, Doctrine en het prachtig opgebouwde Windwind
Maar er staan ook magere vullers tussen imo, zoals Lowride of Bronchus. Verre van een maximale score voor dit debuut. 3.5*

Ik vind Incunabula over het geheel duidelijk kwalitatiever dan Amber en na Tri Repetae het beste album. Lowride vind ik geweldig. Bronchus 2 is een goede sfeervolle overgang en kort, waardoor het ''magere'' en ''vuller'' aspect mag. Bij de meesterlijke tracks mag je imo nog Kalpol Introl, Bike, Eggshell en 444 voegen. Deze heb ik ook allemaal zwaar leren waarderen in het album, hoewel ik op Bike en Eggshell eerst dacht uitgekeken te raken. De sfeer is toch meer indruk gaan maken op de lange termijn. Amber heeft in mijn ogen juist wat minder om het lijf (in de niet favoriete tracks dan) waardoor ik net geen 5 kan toekennen. Mijn favoriet bij dit album is Windwind

Klinkt in mijn oren allesbehalve gedateerd. Autechre lijkt hier het elektronische genre af te tasten of is er duchtig mee aan 't experimenteren. Ik hoor invloeden uit Industrial, Techno maar ook Hip-Hop en zelfs Minimalisme.
Al bij al een zeer kwalitatief plaatje dat een dikke 4* krijgt.

Wat een album blijft dit toch. Het wordt alleen maar beter. Die kleine felle snares, bass en hi-hat samples naast lang uitgesmeerde atmosferische synths. Zeer optimaal uitgevoerd op dit album.

Voor de liefhebbers van Eggshell, ik heb net een oude mix van mij en een vriend opgegraven van dat nummer.

Zo, dit is niet mis. Vond Amber al erg mooi maar dit gaat er misschien nog wel overheen. Het maffe intro, de mooie melodieën, de prachtige ritmes. Daarnaast sluit alles mooi op elkaar aan en staan de nummers afzonderlijk ook als een huis.

Het is inderdaad niet verouderd, maar ouderwets is het wel een beetje. Gelukkig maakt dat helemaal niet uit. Windwind moet een van de vetste stukjes electronische muziek zijn die ik ken, of bedoel ik nou Basscadet, of Autriche, of allemaal?

4.5*

Voor het eerst sinds lange tijd heb ik 444 weer eens opgezet. Briljant nummer dat meer nog dan de andere tracks hier zijn eigen klankenpalet ontstijgt. Nummers als Bike en Eggshell leunen sterk op hun (overigens prachtige) melodieën, maar 444 is helemaal vrij van nadruk. Daarmee wordt het samenspel tussen ritme, melodie en overkoepelende structuur vanzelf tot een hoger niveau getild.

Ik kan nog altijd erg genieten van Kalpol Introl!

Mooie cd met prachtige melodieen en geluiden.

Bass Cadett blijf ik de beste vinden.