Electric Wizard - Dopethrone (2000)

Funeralopolis!!
Compleet weggeblazen, het huis davert op z'n grondvesten...

Dit album behoort met Dopesmoker en Sky Valley tot de absolute classics in het genre, maar deze band heeft voor mij een streepje voor door het sombere Britse witchcult sausje. Een sfeer die te vergelijken valt met films als "The Devil Rides Out" of "Living Dead at Manchester Morgue". Anders dan de (ook lekkere) Amerikaanse desert variant. Funeralopolis is sowieso een van de vetste nummers ooit.

Electric Wizard vond wel zijn ultieme vorm op Dopethrone. Natuurlijk is het helemaal Sabbath en aanverwanten wat de klok slaat. Toch raakt de band snaren door vooral heel vuig en zwaar te klinken met zo weinig mogelijk aandacht voor modernere fratsen. En dat occulte sausje maakt het helemaal af.

Vooral I, Witchfinder schiet er bovenuit omdat de Elektrische Tovenaar hier ook nog eens helemaal Hawkwind gaat zonder ook maar een moment afstand te nemen van de eigen doombeginselen. Trippen met een hoofdletter T dus. Het werkt net zo goed zonder de verdovende middelen die hier verheerlijkt worden, weet ik uit eigen ervaring.

Iedereen in Electric Wizard klinkt brak. Aangezien alle leden op hetzelfde niveau van brakheid zitten klinkt het juist heel vet. Het schommelt en scheurt met moddervette stoner/doomriffs, alsof Sabbath in de modder heeft liggen rollen. De sfeer is ontzettend onheilspellend en de band neemt af en toe ook goed de tijd om lekker uit te waaieren. Dit mag met recht tot de topalbums in de stoner/doom behoren.

Klopt helemaal! Weird Tales vind ik zelfs behoorlijk trippy.
Er hangt zo'n heerlijk verstikkende bad-trip vibe over Dopethrone, alsof ze van de Doornappel hebben gesnoept.
De productie is dik vet in orde, vunzig.
Helaas wel, wat mij betreft, het enige goede album van E.W. Mijlpaal

Klopt die tracktijd van Dopethrone wel? Op Spotify duurt die 10.36 (en voor zover ik kan zien op Discogs ook) maar misschien kan iemand de hoes checken.

Edit*: dat zal te maken hebben met de Hidden track natuurlijk