menu

Paradise Lost - Symbol of Life (2002)

mijn stem
3,69 (53)
53 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Koch

  1. Isolate (3:41)
  2. Erased (3:27)
  3. Two Worlds (3:26)

    met Devin Townsend

  4. Pray Nightfall (4:07)
  5. Primal (4:21)
  6. Perfect Mask (3:45)
  7. Mystify (3:41)
  8. No Celebration (3:44)
  9. Self-Obsessed (3:04)
  10. Symbol of Life (3:53)
  11. Channel for the Pain (3:50)
  12. Xavier * (6:02)
  13. Small Town Boy * (5:14)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 40:59 (52:15)
zoeken in:
avatar van james_cameron
4,0
Weer een keer uit de kast gepakt. Blijft een sterk album, qua sfeer een beetje vergelijkbaar met One Second. Hier en daar wat electronica, met prima songs die tot het einde van het album blijven boeien. Twee aardige bonustracks ook.

avatar van wizard
4,0
Ik had dit album al een tijdje als mp3 voordat ik hem vorig jaar zomer als 2e handsje op de kop kon tikken. Zonder de bonustracks die mijn digitale versie wel had, helaas.
Symbol of Life is het Paradise Lostalbum dat ik het vaakst draai, maar het is niet het album dat ik het hoogst gewaardeerd heb. Klinkt wellicht raar, maar zo is het wel.

Op dit album verlaat Paradise Lost het electronicapad van One Second en Host en zet weer koers richting een meer gitaargeorienteerde sound. De electronica is niet helemaal verdwenen. Symbol of Life begint zelfs met een (gedateerd klinkende) beat. Als de gitaren invallen, verdwijnt de electronica al snel naar de achtergrond, om hier en daar weer eens boven water te komen.
Redelijk veel gitaar dus. Helaas veelal op min of meer hetzelfde tempo. Waar op andere PL-albums de riffs van Gregor Mackintosh er meestal uitsprongen qua toon, zijn ze hier vooral laag en verdwenen in de brij van geluid van laaggestemde gitaren. Daarom zijn de nummers van Pray Nightfall tot en met No Celebration voor mij redelijk inwisselbaar. Wel goed, en stuk voor stuk veel geinspireerder dan alle nummers van Believe in Nothing bij elkaar, maar toch klinkt het allemaal een beetje hetzelfde.
Channel for the Pain is in dat opzicht een nummer dat eruit springt. Iets sneller dan de rest, en vooral ook feller. Wel jammer dat dat samengaat met een wat irritante, simpele drumpartij.

Al met al een goed album. De gitaren domineren weer, de inspiratie lijkt terug, maar de nummers lijken wat op elkaar.

4*

Gast
geplaatst: vandaag om 08:19 uur

geplaatst: vandaag om 08:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.