Bij Porcupine Tree - Fear of a Blank Planet (2007):


Wereldwijd? Dat weet ik zo net nog niet. Nederland is het land waar ze na Engeland het meest hebben opgetreden dus ik denk dat het vooral een doorbraak is in Nederland. Ik vind het wel mooi dat een band waar ik die scheve gezichten een jaar of 6 terug al had nu eindelijk echt bekend (en niet alleen bij Marillion fans ) aan het worden is. Al moeten ze nog steeds moeite doen om bijvoorbeeld de HMH uitverkocht te krijgen.

Zeker waar,ze zijn in België relatief onbekend. Ik denk dat zelfs in de humo hun cd's niet gerecenseerd werden.

Gajarigon, toch was de concertzaal in Antwerpen (welke niet echt klein is) helemaal afgeladen vol afgelopen jaar.

Moeite? Ze hebben twee concerten gegeven in 2007, de eerste in een stampvolle Melkweg en het tweede in een zeer goed gevulde HMH.

Staat kwantiteit synoniem voor kwaliteit?

Het stond daar idd erg erg erg vol in Antwerpen... Overigens humo als waardemeter voor bekendheid van cd's loopt wel spaak hoor...

Sheplays, vergeet niet dat ze ook nog in de effenaar hebben opgetreden

En dan vergeet ik dat ze in 2007 zelfs in de Effenaar hebben opgetreden.

Was het daar uitverkocht, voltazy?

poeh, door die aparte vorm van de zaal is dat lastig te zeggen, maar ik denk het zo ongeveer wel

effenaar was uitverkocht ! melkweg dus ook

paradiso het jaar ervoor ook.

en als het geen klaasavond was geweest wat hmh nog voller geweest.

plaatsen als londen, new york is doorgaans ook 2000-capacity zalen.

De Melkweg was zelfs 2 keer uitverkocht want het was echt niet normaal hoe druk het was. Iets te veel haringen in een ton zeg maar...

Ik zag op High Fidelity Discs een DVD-A uitgave van Porcupine's Fear of A Blank Planet, met daarop:

Grammy nominated, limited edition audiophile 5.1 surround sound version of PT’s acclaimed 2007 album, released on the band’s own Transmission imprint. Features the 5.1 mix of the album in advanced resolution/MLP lossless 5.1 surround, DTS 5.1 digital surround sound, and 24 bit stereo, as well as all 4 tracks from the Nil Recurring mini album in surround sound. The disc also includes three video works directed by Lasse Hoile: a special Blank Planet Introduction short film, the uncensored version of the Fear of a Blank Planet promo video, and the full length 17 minute film for Anesthetize as seen during the band’s live shows.


Nieuw zeker, iemand deze al in huis? Ga ik zeker bestellen, wil alleen graag weten of de Nil Recurring nummers tussen de de andere nummers verwerkt zitten, of dat ze los staan als bonus, iemand?

als losse bonus lijkt me beter, op de lp staan ze ook alleen maar door elkaar vanwege de tracktijden.

Bij Porcupine Tree - Fear of a Blank Planet (2007):


progressieve rock

Hoewel dat ook een enigszins bedriegelijke term is, want zo 'progressief' is het nou ook weer niet vergeleken met bands die al eerder dat label kregen, maar dat is inmiddels niet echt meer een vereiste.

Progressief is een te wazige en niet complete term voor deze band.
Deze band heeft zich in de loop der jaren zo divers ontwikkeld dat ze onder meerdere genres zouden vallen. Progressief staat voor vernieuwend, en in dat geval zou de term wel van toepassing zijn, maar er zijn te veel stijlen die onder progressief vallen, die deze band met zich meedraagt. Het valt volgens vele "kenners" onder "heavy prog". Feit is dat deze band de laatste jaren meer naar metal prog neigt, máár met verschillende tempowisselingen én rustige momenten. Veel gitaar draagt de muziek van Porcupine tree. Maar ook acoustische gitaren worden niet geschuwd. Persoonlijk vind ik Steven Wilson één van de grootste genieën van dit moment. Een ongelooflijk druk baasje, die diverse projecten vorm geeft. Het ene vind ik wat beter geslaagd dan het andere, maar kwaliteit maakt Wilson altijd.

Ik vind dat vernieuwend toch enigszins betrekkelijk. Vergeleken met albums als Red (1974) van King Crimson en Close to the Edge (1972) van Yes (allebei ook 'progressieve rock') vind ik dat er toch niet zoveel vooruitgang is geboekt op een album als Fear of a Blank Planet.

Is het niet zo dat PT de omgekeerde weg volgt van Progressief? Hoe goed het allemaal ook is.

Volgens mij is de term 'Progressive Rock' gewoon een term voor muziek met lange nummer die naar de rock neigen en met veel tempowisselingen etc.

Overigens noemt auto pilot nu twee albums die misschien vernieuwend zijn geweest maar er zijn in die tijd honderden progressive rock albums uitgebracht, of mag dat niet zo heten?

Het is niet zo dat ze 'progressive' een mooi woord vonden en dat in de jaren 60/70 dan maar aan zo'n muziekstijl plakten. Progbands uit die tijd deden weldegelijk iets anders dan 'andere' bands en dat werd in die tijd ook als vooruitstrevend gezien. Inmiddels heeft het wel zo'n betekenis als jij geeft, maar dat vind ik eerlijk gezegd een beetje onterecht.

Ik noem twee (goede) albums van twee grote progbands. Er waren in die tijd inderdaad wel meer bands en meer albums, maar dat doet geen afbreuk aan het feit dat het woordje 'progressief' een beetje bedriegelijk is in het geval van Porcupine Tree. Ik ben het wat dat betreft eens met Vigil.

Porcupine Tree maakt misschien geen vooruitstrevende muziek, maar je kunt ze op zichzelf toch progressief noemen, m.a.w. ze vernieuwen hun eigen sound constant.

Bij Porcupine Tree - Fear of a Blank Planet (2007):

Kan iemand mij vertellen waar dit tegenaan leunt? Ik ken namelijk nieks van deze band, en vraag me ten zeerste af of ik iets mis.

dat verschilt welke periode je van PT benaderd. De stijl van de eerste jaren in het bestaan van PT kent zo zijn raakvlakken met PF om maar iets te noemen wat je wel kan waarderen.

@Zigstar: Gezien je top 10 zou ik Stupid Dream of Lightbulb Sun willen aanraden . Dit zijn wat rustigere, pop/rock-achtigere en sterk door de jaren 70 beinvloede werkjes dan het latere PT. Sinds 2002 heeft de band erg sterk metal-invloeden in haar muziek gestopt, wat ervoor zorgt dat de albums aanzienlijk agressiever zijn geworden.

Helemaal in het begin was Porcupine Tree inderdaad een erg psychedelische band, zeker de eerste twee albums.

Leuk dat nu.nl eindelijk eens aandacht besteedt aan de jongens van Porcupine Tree, ook al is het als voorbeschouwing bedoelt op Pinkpop: http://www.nu.nl/news/1589713/2100/Pinkpop_voorbeschouwing%3A_Porcupine_Tree_%28video%29.html

Wel weer jammer dan dat de videoclip Fear of the Blank World wordt genoemd

Op Pinkpop waren ze een van de beste acts.
Supersfeer in de tent, beter dan in de open lucht denk ik zo.
Beetje Tool achtig maar toch weer anders.

Wel echt een top band.

Bij Porcupine Tree - Fear of a Blank Planet (2007):

Ik ben enorm geintereseerd in deze band nu na het horen van het nummer Blackest Eyes. welke albums zou je in huis moeten halen wil de iig de essentie van deze band minimaal in huis hebben? ik heb het liefst ook een album met nummers als Blackest Eyes er op. volgens mij Casartelli kun jij mij daar wel een goed antwoord op geven hoop ik. want ik denk dat jij als Rush liefhebber ook van deze band wel veel afweet, of niet.

Bij Porcupine Tree - Fear of a Blank Planet (2007):

Grappig dat je Rush noemt, aangezien Rush-gitarist Alex Lifeson op deze plaat een bescheiden gastrol speelt. Op zich is er op verschillende plekken op dit forum genoeg geschreven over PT-albums denk ik... de laatste drie zijn het stevigst. Daarvan is Deadwing mijn favoriet, maar vraag het een ander en hij kan net zo goed deze of In Absentia noemen. Mijn all-time favoriet is evenwel vanaf de eerste luisterbeurt Stupid Dream.

Idem hier. Hoewel het hardere werk mij ook zeer goed bevalt, en Deadwing ook mijn hardere favoriet is, zijn Stupid Dream en Lightbulb Sun ook twee geweldige albums. Ik ben zelf met Stupid Dream begonnen, dus ik denk dat daar een deel van de oorzaak ligt Even Less en Don´t Hate Me blijven prijsnummers.

Deadwing wijkt niet zo heel veel af van Fear of a Blank Planet (zelfde stijl, ook een epic). In Absentia was de eerste van de hardere albums, bevat wat puntigere nummers waarvan Blackest Eyes, Sound of Muzak en Trains tot de absolute hoogtepunten behoren. Helaas bevat IA ook enkele, wat mij betreft, mindere nummers zoals Strip the Soul en The Creator Has A Mastertape.

Als ik dus de albums Stupid Dream (Lightbulb Sun lijkt daar erg op) In Absentia en Deadwing ga kopen (deze plaat lijkt weer veel op de vorige 2) dan heb ik wel een aardige indruk van wat Porcupine Tree nu werkelijk inhoud en is als band. als ik die 3 albums zou nemen zou ik dan wel aardig de PT essentie in huis halen dan?

Hmm de PT essentie bestaat eigenlijk uit het hele oevre inclusief de werken die meneer Wilson met Blackfield en No Man heeft gemaakt.

Van zijn solowerk ben ik minder onder de indruk dus die zouden voor mij niet essentieel zijn.

Maar met Stupid dream, Lightbulb sun, In absentia, Deadwing en FOABP heb je wel het belangrijkste werk te pakken. En dan heb je ook wel een heel goed beeld van de band op het ogenblik.