Bij Split Enz - Dizrythmia (1977):

Second Thoughts moet ik er inderdaad nog bij hebben.
Op een bepaalde manier heb ik een klik met deze plaat.
Ik vind eigenlijk alleen True Colours en Time And Tide kwalitatief beter dan deze.
Waiata is ook een goede plaat, zonder meer, maar die heeft her en der wat inzak momentjes. Maar dat is mijn beleving.

Dit is duidelijk een plaat die er een beetje tussen in hangt qua vorm en daardoor wellicht wat onevenwichtig is. Judd is inderdaad vertrokken, de piepjonge Neil komt er bij. Maar ik houd van dit geluid en benadering.
Er staan echt memorabele songs op , waarvan er een paar steevast op de setlijst stonden van de reunieconcerten die plaatsvonden en af en toe nog steeds worden gedaan.

Second Thoughts ( waarvan ik vermoed dat die mij prima gaat bevallen) en Conflicting Emotions wil ik er nog bij hebben.
Mental Notes heb ik. En die vind ik ook best aardig. ( mysterieus donker album waar Judd zijn rol groot is) draai ik ook graag trouwens.

Maar ik bljjf er bij. Dit is een wat onderschat album.
Frenzy heeft een hoger gemiddelde. Daar snap ik dus helemaal niets van.

Frenzy heeft al meer die pop-inslag, maar was slecht geproducet.
Op de remaster heeft men het album zelfs opnieuw moeten mixen.

Conflicting Emotions blijft kwalitatief goed, maar je merkt dat het verhaal over is.
Neil schrijft (denk aan Message to My Girl) nummers die al aan Crowded House doen denken.
En Tim verschoot zijn beste kruit op zijn solo-plaat Escapade, hoewel Bon Voyage een beauty is.

Als je Mental Notes heb, zal je merken dat Second Thoughts
een paar songs opnieuw aanbiedt, maar in een rijker arrangement.
De productie van Phil Manzanera doet ook wonderen en bij wijlen klinkt Split Enz
voor in hun manische songs als een Nieuw Zeelandse variant van de vroege Roxy Music.
De link met de kunstacademie en studentenkamer 129 (Matinee Idyll), is daar niet vreemd aan.

Second Thoughts komt er zeker nog bij. Ik vergiste mij in de titel. Dus heb toen Mental Notes meegenomen.
Terwijl dit niet echt de bedoeling was. Maar het is leuk om er bij te hebben.
Geeft aardig weer wat voor bandje Split Enz toen was. Een heel avontuurlijke plaat eigenlijk.
Die Judd was volslagen idioot volgens mij. Maar in het tijdperk van de mid 70's pakt het best aardig uit.

Frenzy zal ik niet heel veel draaien denk ik. Tot nu toe niet zo'n klik mee gehad. Staat echt wat magerder materiaal op die plaat.

De verwarring met Mental Notes is begrijpelijk.
Dat album werd nooit buiten Australië en NZ uitgebracht.

De platendeal van Split Enz met Chrysalis begon met Second Thoughts.
Maar omdat het een beetje belachelijk was om een debuutalbum van een NZ groep
in Europa Second Thoughts te noemen, werd ST hier uitgebracht met als titel Mental Notes.


http://eil.com/images/main/Split+Enz+-+Mental+Notes+-+Blue+Label+-+LP+RECORD-417013.jpg

Meer nog, het vinylalbum kreeg ook een aan MN gerelateerde hoes
en de korte albumtrack Mental Notes werd er als bonus aan toegevoegd.
En de helft van ST bestaat dan ook nog eens uit herwerkte nummers van MN.

Je moet al een nerd als dazzler zijn om daar nog aan uit te geraken.

Chrysalis bracht in Europa enkel Second Thoughs (dat Mental Notes werd getiteld) en Dizrythmia uit. Daarna viel Split Enz zonder internationaal platencontract. Frenzy versheen enkel down under.

Tot A&M, dat in Europa True Colours en Waiata had uitbracht, besloot om in 1981
een herwerkte versie van Frenzy uit te brengen. Die versie staat op MuMe bij de verzamelaars.

See Ya Round uit 1984 werd op vinyl nooit in Europa uitgebracht.
In 1984 brak Tim FInn helemaal door met Escapade en daardoor werd
ook Conflicting Emotions in de herkansing gegooid zodat SYR achterwege bleef.

In 1985 was Tim er al met een nieuwe soloplaat en in 1986 debuteerde Crowded House.

Het is een heel aparte story inderdaad.
Wel duidelijk dat het allemaal niet van een leien dakje ging.
Europa ging pas later voor de bijl.
Maar toch had de band goede sier kunnen maken met hun prille werk......als het allemaal wat minder verwarrend had geweest.

Hun uitstraling en eigenzinnige stijl ( akkoord, wat gerelateerd aan Roxy Music)
had prima gepast in het tijdsbeeld.
Dat werk heeft nu een soort cultstatus.
Maar dat heeft ook wel weer zijn charme.

Ik las ooit dat na de kiwi's, het werk van de gebroeders Finn het grootste export product van NZ zou zijn.
Misschien niet in omzetcijfers, maar wel in cultureel erfgoed waarover de doorsnee NZ'er best fier is.

Knappe prestatie. Absoluut.

Nog tips aangaande het solowerk van Tim Finn dazzler ?

Hij heeft er aardig wat gemaakt zo ondertussen. Zijn meest recente werk lijkt mij wat onderbelicht.
Zijn debuut ken ik, maar vind ik deels aardig. Mij net even te luchtig.

Tims tweede langspeler flopte en... terecht.
Een veel te overladen en ambitieuze productie met songs die daardoor niet overeind blijven.

In 1989 een sterke comeback met een plaat
die helemaal in het verlengde ligt van de ondertussen twee eerste Crowded House platen.
Met CH producer Mitchel Froom en broertje Neil op backing vocalen ook niet zo verwonderlijk natuurlijk.

Eigenlijk de plaat bij uitstek om het verschil tussen Neil en Tim mee te illustreren.
Daarvoor moet je ze naast Temple of Low Men van Crowded House leggen.

Een broederplaat gaat in 1990 niet door en 7 van de 10 songs belanden op Woodface
met Tim als extra lid, maar die zal al na de release van de tweede single weer verdwijnen.

De songs die Tim voor en na Woodface componeerde vinden een plaatsje
op het toepasselijk getitelde Before and After. Voor mijn part ook een plaat met goeie momenten.

Een broederplaat komt er dan toch in 1995, maar daarna volgde ik de Finns niet meer op de voet.

Bij sommige van zijn platen schreef ik een recensie die je misschien kan vooruit helpen.

Before & After lijkt mij een mooie instap plaat.
Zijn meer recentere werk krijgt niet veel aandacht. Maar ik herinner mij redelijk tot goede recenties in de muziekbladen.

Kan het altijd nog beluisteren natuurlijk.

Grappig dat Roxy Music hier genoemd wordt.
Beide bands begonnen zeer experimenteel, maar in de loop van tijd kwamen er meer ballads, en een zoeter en toegankelijker geluid.
Bij beide betekende dit het einde.
Na Split Enz kwam Crowded House die daar op voort borduurde, bij Roxy Music ging Bryan Ferry in die stijl door.
Of zeg ik nu iets verkeerds?
Message to My Girl en Don't Dream it's Over vind ik pareltjes.
Weather with You heeft die prachtige baslijn.
Alleen een verzamelaar van Split Enz in bezit, wel verschillende Crowded House albums en een solo album van Neil Finn, zelfs nog een van de twee broertjes.
Vreemd genoeg zie ik de studio albums van Split Enz bijna nooit in de winkel liggen, wel verzamelalbums.

De Enz cd's zijn zover ik weet gewoon leverbaar.
Ik heb dicht bij huis een platenboer die een behoorlijk assortiment in huis heeft.
Een heel vakje Split Enz. En als ik er eentje kocht, stond ie de week er op weer keurig in het vakje. Ik heb binnen korte tijd het meeste aangeschaft.
Een livecd van de band ( reunie 1992) getitelt Extravagenza, heb ik besteld en was binnen een dag of 3 binnen......ik bedoel maar.

Split Enz - The Gold Collection (1997)

Deze met een andere hoes wel vroeger voor eel langere tijd bij FRS zien liggen, voor volgens mij zelfs maar 1 Euro, maar nooit gekocht; kwam mij te vaag over.
In Doetinchem lagen bij Het Keldertje wel Split Enz albums, maar ook alleen maar verzamelaars en live werk.
Misschien moet ik gewoon beter op zoek gaan.

Is toch een wat ongelukkige verzamelaar want van Chrysalis
en dus voor meer dan de helft uit die twee oude albums puttend.
Aangevuld met amper een tweetal hits uit hun jaren 80 repertoire.

Wil je de band in 3 albums samenvatten,
dan zijn dat voor mij Second Thoughts, True Colours en Time and Tide.

Al bijft ik Waiata koesteren, maar dat was dan ook mijn eerste kennismaking.
Samen met TC en T&T als 15jarige meegenomen uit de plaatselijke bib, op cassette gezet en grijsgedraaid.
Aanleiding was Conflicting Emotions, plaat van de week op een of andere vrije radio.
Dat album hadden ze jammer genoeg niet in de mediatheek.

Split Enz cd's zijn inderdaad leverbaar, maar je vindt ze zelden in de winkels.
De platenboer van bikkel2 is er dus zonder twijfel een met verstand van zaken.

Een paar weekjes geleden deze Split Enz - Live in America (2007) gekocht bij Media Markt (in Rotterdam Alexandrium) voor de lieve som van 1,99. Ze hadden een stapeltje, verder stond daar ook True Colours voor 8 euro maar vreemd genoeg was dat niet de remaster maar de oude versie. Het live album heb ik nog niet goed kunnen beluisteren vandaar dat er nog geen stem is uitgedeeld door mij.

Van Tim solo kan ik de volgende aanbevelen:

Tim Finn - Tim Finn (1989)
Tim Finn - Imaginary Kingdom (2006)

Inderdaad dazzler. De eigenaar is een echte liefhebber. Heeft bijv. geen Bieber, One Direction of Britney in huis.
Een inhoudelijk zeer interessant assortiment. Bestellingen, geen probleem en vlot binnen. Ook veel regulier werk van XTC en The Kinks daar weggehaald.

Ben er mee in mijn nopjes.

Thanx vigil. Ga de Tim cd's eens beluisteren.

Die live release van Enz is ook interessant.
Even vergelijken met Extraveganza. Dat is een dubbelcd.

Dit een enkele

Extravaganza bevat een reünieconcert uit 1993 en laat dus de gebroeders Finn horen
vlak na hun succesperiode met (en zonder) Crowded House. Doen ze trouwens regelmatig.

Die waar vigil over sprak bevat een Amerikaanse live opname uit 1980
(zoals ze dus klonken toen OOR erbij was in Nederland, heb daar een verslag van thuis).
Oorspronkelijk een bootleg die toch even zijn weg vond via het officiële circuit, aldus Wikipedia.

Deze bevat hun afscheidsconcert uit 1985 (waarvoor Tim nog graag even terug kwam).
Split Enz - The Living Enz (1985)

Tracklist is behoorlijk verschillend. Top !!!
Live is Split Enz ook zeer de moeite waard.

Ga ik achter aan.

Nogmaals dank vigil

Jij ook weer bedankt dazzler. Wat een kennis en nuttige info.

Gaan we ineens hier verder

Dat zat er wel in. Nou ja...... ook gezellig.

Ja, de artiestenpagina, het weeskindje van deze site.
Vaak sterven de discussies hier een stille dood omdat niemand ze in zijn updates zet.

Maar we waren inderdaad niet meer over het betreffende album bezig.

Ik heb nochtans een idee om de artiestenpagina's weer op te waarderen.
Maar zo'n voorstel geraakt meestal meteen ondergesneeuwd in het feedback topic.

Dit soort pagina's moeten gewoon een link krijgen op de artiestenpagina: Split Enz

Uitstekend plan wat mij betreft.

Eigenlijk offtopic, maar die link is er al. Er staat 'gewoon' een tabblad 'berichten' op elke artiestenpagina.

Potverdorrie nou zeg! Ik kom hier toch vaker maar ik zie het voor het eerst

@Lukas

Mijn voorstel houdt in dat het laatste bericht zichtbaar moet zijn op de artiestenpagina
zoals je nu het laatste bericht kan zien bij de nieuwe albums op de startpagina van de site.
Dan weet je als je op de artiestenpagina komt meteen of je er wat nieuws te rapen valt of niet.

Bijvoorbeeld of er een nieuw album aan komt of er een optreden gepland staat.
Ik vermoed dat die discussie pagina's dan misschien weer wat tot leven gaan komen.