John Henry Bonham, 69 jaar zou ie vandaag zijn geworden.
Bonzo, of John Heineken ( bijnamen) stierf noodlottig in 1980, na een te heftige wodka marathon.
Er was een repetitie gepland die dag en de drummer zat niet lekker in zijn vel.
Volgens Robert Plant zei hij in de auto, dat hij geen zin meer had om te drummen.
John was een stagebeest, maar het moordende lange touren was nooit echt aan hem besteed geweest.
Hij was feitelijk een familyman en heimwee naar huis, maakte hem somber en onrustig.
Drank was daarbij een middel om dat enigzins te verzachten en net als collega Page, raakte hij ook nog aan de heroine.
Onderweg op 24 September 1980, scoorde Bonham een paar broodjes ham en spoelde het weg met wodka, de wodka bleef binnen handbereik en ook tijdens de repetitie werd er door hem flink ingenomen.
Thuisgekomen bij Jimmy Page, was hij zo ver heen dat een paar roadies hem naar een bed begeleiden. 's werelds beste rockdrummer werd dood gevonden de volgende dag. 32 jaar slechts.

Het was een incident. Bonham was een natnek en had wel vaker extreme uitspattingen in dat kader, maar hij hield teveel van zijn familie en ook collega's, om doelbewust zo aan zijn einde te komen.
Zo kwam er ook een einde aan de band Led Zeppelin, want John zijn unieke spel was te veel verbonden aan de sound van de band.

Nog altijd een voorbeeld voor velen.
Zijn techniek, de inmense power en zijn kick, die gewoon als een double bass pendaal klonk.
In de loop der tijd zijn er ongetwijfeld technisch betere drummers opgestaan, maar zo eigen en uniek als John Bonham, zijn er zelden meer gespot in de rockwereld.

Geweldig drumbeest idd!
Wat dat betreft toch jammer dat de drum/rockwereld kort achter elkaar 2 van hun grootste iconische types verloor, Moon in1977 en Bonham een kleine 3 jaar later.
Dat de band besloot te stoppen is tegelijk ook een 'mooi eerbetoon' aan hem. Waar The Who wel besloot door te gaan, ondanks dat de heartbeat eruit was, niks ten nadele van Kenny Jones of Ziggy Star trouwens.
Ook vind ik het 'eerbetoon' van de overige bandleden mooi in Londen 10 jaar geleden waar zijn zoon de plek mocht innemen van zijn vader. Als er dan toch iemand erfgenaam moest zijn van die hele grote schoenen... de lach van Page richting Jason is gemeend ?

Moon was natuurlijk ook een geweldenaar.
Of het allemaal klopte wat hij deed, is nog altijd discutabel, maar zijn energie en tegendraadsheid in zijn spel blijft uniek.
Bonham was preciezer en technisch de betere.
Meer in dienst van het gebodende.
The Who ging idd wel door, maar het unieke verdween juist door Moon's zijn afwezigheid.
Kenny Jones was strak en to the point, terwijl The Loon juist nooit iets recht speelde.
Met Zak Starkey is dat wel weer enigzins teruggekomen trouwens.

Jason Bonham deed het uitstekend tijdens de reunie in 2007.
Mooi om te zien hoe hij zijn Pa verving.

Never forgotten: John Bonham en Keith Moon.
R.I.P.

Dat Bonham's sound niet alleen aan Page's productionele vermogens lag, bewijzen zijn bijdragen aan enige Screaming Lord Sutch nummers; pré Zeppelin.

Lord Sutch, dat is toch pure cult.
1 album en nooit meer iets van vernomen toch?
Maar inderdaad, Bonzo heeft die herkenbaarheid.
Zijn aanslag bijv. was bijzonder powerfull en dan hield hij zich vaak nog in.