Het stemt verdrietig en is stuitend bovendien dat er over deze rasmuzikant (tevens chemicus die baanbrekend werk verrichtte voor het behoud van Moeder Aarde) zo ontzettend weinig wordt geschreven en beluisterd op MuMe.

Geen foto op de artiestenpagina.
Geen stemmen bij zijn albums.
Geen recensies bij zijn albums
(laatste twee: uitgezonderd 1 MuMe'er, die albums plaatste en wat schreef).

Appie wordt dit jaar 70.
De laatste CD kwam zeer recent uit dit jaar.
Deze laatste CD zal a.s. zondag worden gepresenteerd.
Appie treedt regelmatig op.

Appie's motto:
Van hun nieuwste CD:

Die Appie. Hij zag ooit eens The Cramps optreden in Amsterdam (dan zijn wij waarschijnlijk bij hetzelfde concert geweest) en 'kon' daarna zelf een jaar lang niet optreden.
"Ik vond mezelf een verschrikkelijke 'square', te lomp, te boers."
Maar: "Nu is alles goed. De hele band heeft goede schoenen. De muzikanten hebben mooie koppen en zitten prachtig in de kleren. Prima zo, hier kan ik mee voor de dag komen. Oke, we zijn The Cramps niet maar we zijn wel The Doctors".
Nou, die kledingtips had ik 'm ook wel kunnen geven. Maar blij dat Appie op zijn leeftijd het licht ook nog ziet, qua attitude in rock 'n roll, on stage.
De nieuwe clip mag er ook zijn, lekker sleazy.

"Rock 'N Roll hoort schunnig te zijn"

Hedenmiddag CD-presentatie.

AA & The Doctors. Jaren geleden een keer gezien in een kroeg in Assen. Ik was er heen gegaan zonder verwachtingen. Nog nooit een plaat van de man gehoord. Mijn zwager wilde me graag mee hebben. Prima. Het werd een fantastische avond! Na afloop van de eerste set kwam de drummer in een streep naar me lopen en vroeg: "Nou, hoe vond je het?" Ik reageerde met iets als "Hardstikke mooi", waarop de drummer me vroeg of ik terug zou komen voor de tweede set waarop ik met enige verbazing reageerde dat ik niet van plan was om weg te gaan. Mijn zwager vroeg me hoe het kwam dat de drummer me kende. Het enige wat ik uit kon brengen was dat ik zeker wist dat ik hem niet kende maar dat hij kennelijk gewoon van iemand uit het publiek wilde horen hoe het klonk en dat ik aanspreekbaar leek of i.d.
De begeleidende muzikanten waren allemaal jonger, maar hadden wel allemaal van die mooie karakterkoppen. Kan me herinneren dat ik nig opmerkte tegen mijn zwager dat als Appie er mee stopte de begeleiders zo aan de bak konden als een New Adventures tribute band.
Het optreden leek een on/off gelegenheid want het leek of Appie weer verdween in de anonimiteit.
Mooi dat hij weer een album heeft uitgebracht.

Toevallig kwam ik op YT in aanraking met Appie, toen hij als gast-saxofonist een rol had tijdens een optreden van The Wild Romance.
Zodoende kwam ik ook bij recente gigs van het nog altijd bestaande AA & The Doctors terecht.
Geen straf. Eigenzinnige goeie muziek, die toendertijd nog heel ver weg van mij was.
Ben ook zeker van plan om eens te gaan speuren in de discografie.

Tips zijn welkom in deze.

Er is niet zoveel van Appie, bikkel2. De albums die hij heeft gemaakt zijn opgevoerd op MM. Dat zijn er drie. Zijn nieuwste, nummer vier dus, nog niet maar als ik het berichtje van buizen lees zal dat niet lang duren.
Wash Mah Brain is bij mij bekend en geldt toch een beetje als een semi-klassiekertje.
Waarschijnlijk heb ik ze in Assen gezien t.t.v. hun derde album Get Well. Dat concert was in elk geval top. Dat dat ook alweer zo'n tien jaar geleden is.....
Overigens heb ik vandaag Get Well op Discogs opgevoerd en een artiestenfoto van Appie.

Toeval bestaat niet, bikkel2. Je bent die opname niet 'toevallig' tegen gekomen.
Oude LP's - Wash Mah Brain is wel een aanrader - zijn heel moeilijk aan te komen.
Maar dat geeft niet: AA & The Doctors is vooral een band die je live moet gaan zien.
(Appie's motto: "Rock 'n roll is made on the road" ).
Hilversum is toch niet zo ver voor een Zaankanter?
08 april: Hilversum De Vorstin (Veronica's Countdown Café).

Toevoeging van het jongste album laat nog even op zich wachten, nlkink, geen fatsoenlijke foto beschikbaar.

Vanochtend trouwens nog even aan de lijn gehangen met de manager or whatever van AA & The Doctors. Gevraagd om toestemming om een v.d. a.s. concerten te filmen en op YT te knallen. Dit was helemaal prima (onder natuurlijk wel enkele - uiterst redelijke - voorwaarden), 'drinken we samen even een biertje' viel al. Mooi! Ik doe het in elk geval om de band aan meer naamsbekendheid te helpen.
Wellicht dat die opnamen eerder hier (via een link) verschijnen dan de toevoeging van het album..

Misschien kun je een hoge resolutie CD hoesfoto scoren bij de 'manager' van AA & The Doctors, buizen als je 'm toch treft om 'een biertje te drinken'.
Als jou dat lukt en 'm hier opvoert op MM dan wil ik het daarna wel doen op Discogs. Overigens heb ik bij Discogs ook een paar foto's van AA & The Doctors geplaatst, zowel oude als nieuwe.

Heb er zelfs al over gedacht om dan maar zelf een foto te maken van het exemplaar hier. Plastic hoesje ('jewel case', proest) er af ivm 'schittering'.
Maar ga ik zeker doen, verzoek om een goede foto op de site bijv. Of op hun Facebook.
Tof dat jij foto's hebt aangeleverd voor Discogs, nlkink.
Kun je er ook niet eentje indienen voor de artiestenpagina op MuMe hier?

Weet ik eigenlijk niet, buizen. De foto's heb ik opgesnord via Google afbeeldingen. Discogs is niet zo streng/strikt met het accepteren van foto's en artwork. Zelf vind ik de foto's die ik heb gevonden best goed maar soms is de kwaliteit ronduit slecht en dat ben ik op MM nog nooit tegengekomen.

Even voorstellen:




(staat ook - o.a. - als tekst op de nieuwste CD, loep erbij met die priegelletters).

Daar waar foto's voor albumhoezen van toe te voegen albums aan allerlei kwaliteitseisen (pixels, 'randen') moeten voldoen hoeft dit voor artiesten-/bandfoto's weer niet maar moet het absoluut voldoen aan 'vrij van rechten'.
Zie de Help-wiki daarvoor.
Van sommige artiesten is gewoon helemaal niet zo'n foto te vinden op bijv. Creative Commons van Wiki.
Ik voorzie hierin problemen voor Appie.

En aan de andere kant staan er alom foto's op de site die niet voldoen aan dat vrijvanrechtencriterium. En die foto's staan toch ook forever op de site.

Misschien kun je ook hier je slag slaan bij de manager van Appie, buizen. Je zou zelf een nette foto kunnen maken. Je mag 'm toch ook filmen?
Een manager of artiest kan zich toch niks beters wensen dan een gratis promotor?

Een goede foto van de albumhoes inmiddels gevonden.
Maar nu komt het kip of ei verhaal, nlkink.
Staat nog niet op Discogs. Dus de tijden van de tracks zal ik dan zelf met een blocnote vanaf de CD speler moeten noteren (staan ook niet op CD vermeld), ivm toevoegen album op MuMe.
Maar MuMe wil weer weten hoe je aan die info komt, als je zegt "heb hier de cd zelf in huis, voor m'n neus, de CD bestaat echt' wordt dat niet geaccepteerd. Je moet een link naar Discogs (o.i.d.) meezenden als 'bewijs'.
Dus als ik nou even vanaf de CD hier voor m'n neus de info in een PM aan jou zend en als jij dan weer het album op Discogs plaatst (ik heb daar geen account) dan voeg ik wel het album toe op MuMe met verwijzing naar 'jouw' Discogsplaatsing.



Ik neem in elk geval twee volgeladen accu's mee om AA & The Doctors te filmen.
Dat wordt een knaller op YouTube!

Weetje:
De drum en bas zijn erg belangrijk bij AA & The Doctors. De ritmesectie.
Appie en zijn band beschikt over Peter Walrecht en Gerrit Veen, jeweetwel: precies die tandem die ook de motor was achter het debuutalbum Street van Herman Brood’s Wild Romance.

En dan heeft ie nog twee (!) gitaristen.
Laat Appie maar schuiven, en blazen.
AA & The Doctors speelt de komen maanden altijd wel ergens bij u in de buurt: Be there!

Dank voor de info buizen en nlkink !

En jij dank voor je interesse in deze noordelijke rock 'n roll band, bikkel!

Als uitsmijter een openhartig interview* met Appie. Appie vertelt er o.a. hoe hij ooit begonnen is met vele jaren klarinetlessen tot hij met gespaarde centjes zijn eerste (alt)sax(je) kocht. De hele week blies hij op zijn nieuwe prachtige instrument. En toen .... ging hij weer naar de volgende klarinetles en hij blies één noot, waarna zijn leraar hem onmiddellijk onderbrak met "Ho! Jij speelt saxofoon he?!"
Appie: "Ja"
Leraar: "Wat wil je nou, klarinet of saxofoon?!"
Appie: "Saxofoon"
Leraar: "Flikker dan maar op!"

Appie heeft zijn leraar sinds dat moment nooit meer gezien.
"Weet je nog welke noot dat was die je speelde?"
Appie: "Ja, (bulderend van het lachen): een A!".

Over drank, vrouwen, Brood die hem op slechte pad bracht *en veel meer.

Markante man die Appie en staat nog steeds gewoon achter zijn missie en dat is bewonderingswaardig.
Het is immers een cult-artiest hier bij ons.

Omdat het album nog niet is toegevoegd, bijgaande een - voorlopige - recensie van het jongste album van AA & The Doctors. Deze zal t.z.t. worden verplaatst naar het albumtopic.
Er kon niet langer gewacht. Het gaat niet om zomaar een band. Album nu in de winkels, en de band on tour.
The time is now!

AA & The Doctors - Floozyman (2016).

Na elf jaar studiostilte is er dan eindelijk een nieuw album van deze Nederlands rock 'n roll band die z'n roots heeft in de weide vlakten, het strokarton en de geur van aardappelmeelfabrieken. Noord - Nederland dus. De samenstelling van de band heeft in het verleden 'nogal' (understatement) eens gewisseld maar de huidige gang speelt al sinds 2011 onveranderd samen.

De zang van Appie is op dit album lekker ‘mean’ and ‘raw’. Een doorleefde stem.. En klinkt ook vrij Amerikaans.
Where Did My Cumshot Go (Appie, Appie) is een heerlijke rocksong met een ritmesectie die staat als een huis en ineens is daar een zoemend Hammond-achtig orgeltje en zowaar ook nog een piano-outtro: dat is Remko Wind.
Het zal er live vanaf hangen of Remko er is ja dan nee want Remko komt vaak als ‘surprise’ opdraven bij een gig. Het is geen vast lid van de band, als Appie de band voorstelt on stage eindigt ie vaak ook met “Wie is die man achter de keyboards?”. Of zou dat allemaal spel zijn? Je weet het niet met Appie.
Kissy Kissy is een beetje bee-bop-balooba-achtig. Fijne samenzang, rolling drums, driftig toetsenwerk, een puike saxofoonsolo.
Plumbing School voert ons in laid-back countrysferen, including bottle-neck-gitaarwerk. Niet een van m’n favoriete nummers (smaak).
Trash In Mah Trailer klinkt als de titel. Smerig gitaarwerk, genadeloos modderige bass en Appie die in vuigheid de instrumenten de loef af lijkt te willen steken met zijn boze zang. Ontzettend heftig drumwerk. Het hardste nummer van het album. Amper een saxofoon, wel ook weer de ‘Hammond’.
Het rustige nummer Ladyboy is waarschijnlijk als ballad bedoeld. Fijn twinguitar-werk.
Met Grandma verrast de band ons zowaar op reggae. Appie zingt deels in het Swahili of Surinaams of zelfverzonnen taaltje, wat grappig bedacht zeg!
Vinnig gitaarsolowerk vinden we op Skank Shaggin’, evenals fijne samenzang. Doet een beetje aan de Wild Romance in betere tijden denken.
Elvis Never Left is wat easy listening met (eindelijk weer eens) een zacht zoemende sax. Zo’n nummer wat de vaste band van het cruiseship of in de betere hotelbars speelt. Misschien was het beter geweest als Peter Walrecht hier met brushes had gespeeld op de snare. Maar daar is deze houthakker de man niet naar, qua drumstyle.
Het album eindigt lekker funky met knorrend basswerk van Gerrit Veen, zoemende toetsen. Ik had hier wel flink wat saxofoonwerk verwacht maar nee hoor.

Er zijn veel bands die je gewoon vooral live moet zien, omdat de band bestaat uit doorgewinterde rasmuzikanten die hun instrumenten beheersen en altijd wel wat improviseren of bijv. een gitaarsolo net even anders doen. Bands ook die weten te performen. AA & The Doctors is zo’n band. Niettemin is dit een CD die uitnodigt om vaker te draaien. Een saxofoon is amper op het album te horen. Maar dit geeft niet: die zul je live wel horen, Appie frommelt on stage in de song er dan gewoon zoemende saxdeuntjes en zelfs saxsolo’s tussen hoor.
Bij mij gaat het een CD worden die op allerlei momenten tijdens lange autoritten de weg naar de speler zal vinden. Geweldige muziek, en Appie’s motto toch een beetje indachtig: “Rock ’n Roll is made on the road!”

Het album moet nog wat inklinken maar voorlopig een ruime 3,5 sterren.
Recensie afkomstig van mijn favo-site: http://www.musicmeter.nl/

Additionele info.

Gisteravond dan eindelijk (na vele jaren, weer eens, heb 'm in de jaren '80 en '90 wel zo'n 10x zien optreden) Appie en zijn bandkornuiten mogen smaken, wat een geweldige gig zeg!
Het zijn gewoon uitstekende door de wol geverfde muzikanten en Doctor Albert is en blijft een coole en humoristische performer.
De venue betrof een kleine doch qua live-music vermaarde kroeg: De Witte Bal te Assen.

Let er a.u.b. even op hoe dit nummer op het einde de pan uit rock 'n rollt, Appie is al van het podium verdwenen maar de jongens gaan nog even door!

Country Life Sucks
Rebel rebel