Pff ik kan sommigen hier niet begrijpen. Ik vond persoonlijk dat X&Y juist heel anders was, omdat er in de vorige albums de stem de hoofdrol speelde. Bij X&Y was dat een stuk minder en dat kon je ook wel horen.. kijk naar square one. Het was gewoon een stuk harder.
Ik voel me niet helemaal goed na het horen van de nrs van Viva la Vida. Van mij hoefden ze helemaal geen andere kant op te gaan. Geef mij maar nrs zoals Green Eyes, maar dan met andere tekst en een andere melodie. Kvind Viva la Vida nu nog niet klinken als Coldplay .

Om een kort verhaal nog wat langer te maken...
Ik snap het nog steeds niet. Mensen kunnen dus positief zijn over een album, mooie liedjes, mooie stijl, mooie stem, etc. Vervolgens komt er nog een album, weer met goede liedjes in dito stijl, en dan is het opeens niet goed meer? Dan moet het opeens nieuw zijn???
Dus als A Rush een dubbelalbum was geweest, dan hadden we 2e cd gewoon weg kunnen knikkeren (omdat die niet nieuw was geweest t.o.v. de 1e)?
Merkwaardig....

dat is het probleem niet, was X&Y maar zo goed als zijn voorganger....

Ok, dat is persoonlijk, en dat mag je natuurlijk vinden, maar ik ging in op de kritiek dat het niet nieuw is. Persoonlijk denk ik dat als mensen de nummers op X&Y wel even goed zouden vinden als op A Rush, dat ze dan niet zouden zeuren over het feit dat het niet nieuw is.
Mijn stelling is dus dat 'niet nieuw' een slap is excuus voor 'de melodietjes en teksten spreken me niet aan'.

Ik geef je daar gelijk in, Koerok. Hoewel X&Y natuurlijk wel een stuk minder is dan Parachutes en AROBTTH, naar mijn idee. Voor mijn apart maken ze nog 5 albums in de stijl van AROBTTH, als ze net zo goed zijn, vind ik het best. Het is natuurlijk wel leuk om te zien en te horen als een band een andere kant opgaat en af en toe eens een verfrissend album maakt.

Gasten, het leven is simpel:
- plaat met mooie/goede liedjes (dus liedjes die je emotioneel iets opwekken) = goede plaat
- plaat met liedjes die niets of alleen ergernis opwekken = slechte plaat

Ik heb het dus meer voor een groep die liedjes maken die me iets doen, ook al is het qua stijl al jaren wat hetzelfde; dan groepen die constant vernieuwen maar vroeger goede nummers (naar mijn mening) maakten en nu niet meer (Radiohead bv.)

Vernieuwing mag en moet zelfs om mee te zijn met tijdsgeest maar dit is ook maar aankleding. Een sterk nummer overleeft, in welke gedaante ook.

Op coldplay toegepast
Parachutes: sterke plaat met goede nummers (trouble, yellow, sparks, don't panic, everything not lost)
AROBTTH: kenik het minst maar the scientist is beste nummer die ik van coldplay ken, en clocks het meest catchy
X&Y: Vele nummers die me niets deden (Talk,Speed of Sound,...) maar ook een aantal pareltjes (Fix You, Swallowed In The Sea,)
=> gemiddeld dus

En wat ik gehoord heb van Viva la vida zal ook zo wat gemiddeld zijn (naar de 4 eerste nummers te horen). Violet Hill & vooral Viva La vida beloven veel goeds (vernieuwing zonder goede nummers uit het oog te verliezen), Technicolor & lost doen me voorlopig weinig. Benieuwd !

De eerste 3 albums waren een triologie volgens de band, daar ben ik het mee eens. Heel zwart wit:

Parachutes had rustige gevoelige liedjes
X&Y had ruigere ongevoelige liedjes
AROBTTH had het beste van die 2 en zat er precies tussen in.

Als ik coldplay was zou ik de vierde met andere instrumenten (bv folk achtig) doen, of wat meer elektronisch. De rest hebben we nu wel gehad

Violet Hill is het meest elektronische wat ze tot nu toe hebben gemaakt....

X&Y had ruigere ongevoelige liedjes? Dan denk ik toch dat het aan mij ligt. Kvond The hardest part, en Fix you 2 van hun beste nummers, maar dat ligt dan aan mij .

Dit topic is eigenlijk puur mening . Ik zie Coldplay gewoon wat meer als muziek die ik luister wanneer ik mijn ogen dicht doe. Daarom vond ik Green eyes, A message, the scientist, Till kindom come, en nu ook Lost!, erg sterke nummers!

Ik zei ook: heel zwart- wit gezien.
X&Y heeft goede nummers maar in vergelijking met de vorige 2 albums miste ik de echt gevoelige muziek, de nummers zijn bijna allemaal up-tempo en akoestische momenten zijn er nauwelijks meer. Niet dat het slecht is, het was hun bedoeling ook meer volume te brengen of te rocken, maar van mij had het niet gehoeven

in een interview na het uitbrengen van x&y zeiden ze schaamteloos, dat ze nu geen softe emo vrouwenmuziek wilden maken als de vorige 2 albums. wat ik een zeer pijnlijke, en bijna kwetsende, opmerking vond richting de fans van deze albums. je geniale vorige albums afkraken zodat het lijkt alsof je nieuwe album beter is.

zeiden ze dat tuktak? de grote kracht van coldplay was net dat emotionele aspect..
wat niet wil zeggen dat de wat steverige nummers ook goed kunnen zijn. talk vind ik 1 vande beste nummers van x&y. die uitbarsting op het einde: heerlijk.

rare gasten maarja ik vind het raar dat sommige mensen AROBTTH en X&Y niet zo goed vonden als Parachutes maar ja op AROBTTH en X&Y is er de zelfde muziek aanwezig als op Parachutes...tja alleen de originaliteit is eraf

Arghh daar baal ik echt van, had ik net gehoopt dat ze ooit nog terug zouden vallen op een album a la Parachutes. Maarja, ik koop het nieuwe album toch, maar ik vind het toch heel erg jammer

Bij Coldplay - Viva La Vida Or Death and All His Friends (2008):

huppa 2 oktober gaat deze jongeman erheen , en staanplaatse , was binne 5 minuten uitverkocht.

De kaarten voor 2 concerten waren in een kwartier uitverkocht, waardoor ik geen kaarten heb. Jammer. Ze staan al op Marktplaats voor EUR 100,- per stuk en duurder.

Staanplaatsen waren zelfs binnen 2 minuten uitverkocht van het 1e concert. Toch zijn ze nog lang geen U2, toen stond het postkantoor helemaal vol, nu waren er maar een handjevol mensen.

Bij Coldplay - Viva La Vida Or Death and All His Friends (2008):

Coldplay in Ahoy
Kan niet wachten!!

Bij Coldplay - Viva La Vida Or Death and All His Friends (2008):

http://www.newmixes.com/coldplay-live_at_brixton_academy_london-sat-06-16-2008.html

voor de liefhebber kan je hier het coldplay-concertje downloaden van afgelopen 16 juni, met veel nieuwe nummers.
voor mij een bevestiging dat coldplay live gewoon nog steeds niet goed is.

dankje

Bij Coldplay - Viva La Vida Or Death and All His Friends (2008):

En liet ik vanaf de Bahama's mijn personeel de leukste quotes van MuMe aanreiken bij een koel glas.

Vanaf de grote internet-crash wist ik precies wat ik wanneer moest kopen en verkopen. En ondertussen had ik een venture capital club opdracht gegeven in MuMe te investeren, omdat ik dat zo'n mooie community vind.

Van deze plaat had ik - en ik niet alleen - veel meer verwacht: er was een soort stemming gezet van "nou gaan we het meemaken". Waar we hier over hebben zijn teleurgestelde, trouwe consumenten (want ik koop veel). En voor een normale prijs van 15 -20 mag je best serieus genomen worden als consument. En nog iets: ga over enige tijd op zoek naar de verkoopcijfers van ALLE albums van Coldplay en ik durf de voorspelling nu al aan dat de verkoopcijfers van deze plaat lager zullen liggen dan die van de andere drie.

Hoe ik dat weet? Nou ik heb in een discussie met de popredactie van een krant eens een aantal zaken op een rijtje gezet: de terugloop van cd-verkoop en downloaden; ik heb dat gedaan aan de hand van blockbuster-acts als Madonna en Janet Jackson en wat bleek: vanaf 2000 is er inderdaad een dalende trend, maar de verkoopcijfers gaan wel weer omhoog als een artiest een goed album uitbrengt.

Ik snap dat dit way-off topic is, maar laat me 1 voorbeeld geven: Madonna - de opvolger van Ray of Light, American Life, verkocht ca 1/4 van Ray of Light. American Life wordt bijv. door Allmusic.com als een zwakkere plaat gezien; Music, waarvoor de waardering groter was, verkocht ongeveer 2,5 zoveel als American Life en dat was dus ongevere 60 - 65% van Ray of Light. Kwaliteit van een album bepaalt dus mede de verkoopcijfers.

Mooi stukje hoor, maar wie bepaalt wat kwaliteit is??
De massa die het nieuwe album van Britneys Spears koopt of Allmusic.com OF bepaal ik dat bijvoorbeeld zelf door het zeer matig verkochte album van The Boxer Rebellion (Exits) als kwalitatief zeer goed te beschouwen??

Nonsens dus!!

Oasis vind ik persoonlijk de meest overschatte band allertijden waar ik niet erg veel waardering voor kan vinden. Blur is leuk voor een best-of, maar over het algemeen ook iets tè veel Kinks, Jam etc. Slechts de disco-achtige nummers kan je als vooruitstrevend/vernieuwend beschouwen. Bij de Strokes vind ik alleen het eerste album echt goed en vernieuwend. In de albums erna zijn er per album nog een stuk of 4 leuke nummers maar inderdaad ook niet vernieuwend.

Vernieuwing hoeft wat mij betreft ook niet altijd. Iemand als Nick Cave levert elke keer weer fantastische albums af maar is niet zozeer vernieuwend. Er zit wel duidelijk en eigen stijl achter met te onderscheiden nummers die wel op een bepaalde manier bij elkaar passen. Er zit een soort tijdloze kwaliteit achter. Hetzelfde kan je zeggen van Radiohead's In Rainbow: weinig echte vernieuwing maar kwalitatief eigenzinnige nummers en sterke teksten.

Dit alles mis ik bij de laatste twee albums van Coldplay, en als je als band echt de pretentie hebt te vernieuwen dan moet je (zoals de laatste recensent al aangaf) daar ook op afgerekend worden. Ik hoor U2, ik hoor the Arcade Fire maar ik hoor geen èchte Coldplay. Wat balans betreft heb ik het vooral over de dubbele nummers, wat bij Abbey Road gepast is maar bij VLVODAAHF niet, zeker aangezien de nummers niet goed op elkaar aansluiten. Ik heb het dan ook over bijvoorbeeld een instrumentale introductie die niet had gehoeven en wederom op sommige nummers teveel electrische gitaar. Het album komt naar mijn idee nooit echt op gang en zal dan ook nooit lang in mijn cdspeler kunnen rusten.......

Je bepaalt als luisteraar zelf wat je goed vindt of dat nou Coldplay is, Wire of Vader Abraham of Sounds of Silence; dat staat als een paal boven water!

Wat ik probeerde aan te tonen is dat verkoop van cd's niet lineair te wijten is aan 'downloaden' maar ook aan de intrensieke kwaliteit van een album (en waarschijnlijk ook de hooggehouden prijs). Hoe kan je anders zo'n jojo-effect bij Janet Jackson en Madonna verklaren? In de periode na 2003 (release van American Life) is immers internetgebruik en breedbandpenetratie alleen maar toegenomen.

(sorry meneer de editor voor het off-topic gebeuren, maar dit moest ik ff kwijt).

Kijk dat is nu precies wat ik bedoel. Jij vindt dat Nick Cave fantastische albums aflevert en ik vind Nick Cave geen ene reet aan.

Ik vind dat Coldplay een erg goed album heeft afgeleverd en jij vindt het matig.

Het gaat me om die subjectieve negativiteit rondom Coldplay.
Men heeft een mening over een een album maar om daar nu een hele wetenschap op los te laten en conclusies aan te verbinden die jij echt niet kan hard maken vind ik belachelijk.
Cave is dus fantastisch en Coldplay is bagger.

Wetenschappelijk denk ik niet bezig te zijn, het blijft subjectief zoals jij al aangaf. Ik probeer mijn mening alleen te onderbouwen. Dat jij het niet eens bent, de discussie met mij wilt aangaan, dat vind ik best. Alleen dan moet je niet gefrustreerd raken over het feit dat ik het album minder vind. Als jij het album wel een uitgebalanceerd geheel vindt met een eigen eigenzinnig geluid, dan mag jij dat ook weten.

Discussie is discussie, anders moet je hem niet aangaan (en had je niet moeten reageren op mijn bericht)......;-)

Daar zit nu precies mijn irritatie. Jij bent al vanaf scratch hier aan het vertellen dat je dit album niks vindt. Volgens mij ben je begonnen op pagina 1 en nu op pagina 28 van de reacties ben je nog bezig.
Get a life man! Zoals ik al zei, boeit Cave mij totaal niet, maar wel opgeteld zijn mijn reacties bij zijn albums nul!
Ik snap die drang niet om bij albums die je niet aanstaan om de haverklap de discussie met mensen aan te gaan. Frustraties dat jij het niks vindt heb ik helemaal niet. Dat is jouw goed recht.

Misschien moet je gewoon in de jaren 60 blijven hangen want dat was waarschijnlijk het decennium der vernieuwing en balans.

En als je denkt dat bijvoorbeeld Arcade Fire het wiel uitgevonden heeft, adviseer ik je eens te luisteren naar het album Horsedrawn Wishes van Rollerskate Skinny uit 1996. Dan verdwijnt die aura rondom de band als sneeuw voor de zon.

Even de quotes eruit gehaald. Als je op het laatste bericht reageert, is het niet nodig die te quoten. Levert alleen maar onnodig scrollen op...

Nu Martin een nummer heeft uitgebracht met Kayne West kan het haast niet anders of Coldplay is opnieuw politiek correct.

Bij Coldplay - Viva La Vida Or Death and All His Friends (2008):

Hoe zit het trouwens met de vorige albums van Coldplay? Doe ik er goed aan die nog uit te proberen, of kan ik de band verder gewoon helemaal links laten liggen?

[quote]andnino schreef:
Hoe zit het trouwens met de vorige albums van Coldplay? Doe ik er goed aan die nog uit te proberen, of kan ik de band verder gewoon helemaal links laten liggen?[/quote

Zeker niet links laten liggen, luister naar Parachutes & zeker naar A Rush Of Blood To The Head!!!