0
geplaatst: 29 december 2019, 16:00 uur
Bij Dire Straits - Brothers in Arms:
Klopt. Zwakste tour die ik heb gezien en dan waren de concerten in Ahoy najaar 1991 nog echt heilig vergeleken met de serie van 5 shows voorjaar 1992 in de Kuip. Calling Elvis in een 15 minuten durende versie, pfff niet om door te komen.
bikkel2 schreef:
Overigens de band een keer gezien in 1992 dacht ik.In ieder geval ten tijden van On Every Street in Ahoy Rotterdam. Toch wel een deceptie. Veel instrumentalisten op het podium en sommige songs werden tot vervelends toe uitgerekt. Vrij saai gebeuren en alles tot in de puntjes uitgedacht.Niet mijn show.
Overigens de band een keer gezien in 1992 dacht ik.In ieder geval ten tijden van On Every Street in Ahoy Rotterdam. Toch wel een deceptie. Veel instrumentalisten op het podium en sommige songs werden tot vervelends toe uitgerekt. Vrij saai gebeuren en alles tot in de puntjes uitgedacht.Niet mijn show.
Klopt. Zwakste tour die ik heb gezien en dan waren de concerten in Ahoy najaar 1991 nog echt heilig vergeleken met de serie van 5 shows voorjaar 1992 in de Kuip. Calling Elvis in een 15 minuten durende versie, pfff niet om door te komen.
0
geplaatst: 29 december 2019, 16:11 uur
Tja, met dat laatste ga ik niet akkoord. De liveregistratie van die tournee op de dvd 'On the Night' en vooral de niet-officiële release van een concert uit Bazel (1992) toont een band in topvorm.
1
geplaatst: 29 december 2019, 16:12 uur
Calling Elvis inderdaad! Ging maar door. Solootje hier, solootje daar, echt te veel van het goede.Ook de extra percussionist vond ik overbodig.
Was een trend toendertijd. Pink Floyd had dat op een gegeven moment ook.
Als de muziek het niet echt van swing moet hebben vind ik het een vrij zinloze invulling.
Bij experimentelere muziek kan het ook nog, maar Dire Straits, nee.
Het was een echte stadionband geworden met veel opsmuk.
0
geplaatst: 29 december 2019, 16:18 uur
Toch mezelf wat corrigeren: 'Alchemy' blijft voor mij het hoogtepunt. Tijdens de tour van 1992 waren er inderdaad te veel muzikanten. 'Brothers in Arms' werd verrijkt met een dwarsfluit, maar Knopfler zelf speelde de solo beter op het Mandelaconcert. 'Romeo and Juliet' werd voorzien van een sublieme saxofoonsolo, maar deze versie was niet beter of minder dan tijdens de tour van 1982. Hun saxofonist vind ik wel een topper, want de sax kan al vlug vals klinken, wat hier niet het geval is. De nieuwe versies van 'Private Investigations' en 'Sultans of Swing' vind ik wel sterker dan op 'Alchemy'.
Toegegeven, er waren bij de laatste tournee te veel muzikanten, maar ze waren wel allen klasbakken. Naast Knopfler bewonder ik ook beide toetsenisten/ pianisten. Onovertrefbaar. De saxofonist vermeldde ik al en moet je eens vergelijken met de katten wegjagende macho die Tina Turner meezeulde.
Toegegeven, er waren bij de laatste tournee te veel muzikanten, maar ze waren wel allen klasbakken. Naast Knopfler bewonder ik ook beide toetsenisten/ pianisten. Onovertrefbaar. De saxofonist vermeldde ik al en moet je eens vergelijken met de katten wegjagende macho die Tina Turner meezeulde.
0
geplaatst: 29 december 2019, 16:26 uur
goldendream schreef:
Tja, met dat laatste ga ik niet akkoord. De liveregistratie van die tournee op de dvd 'On the Night' en vooral de niet-officiële release van een concert uit Bazel (1992) toont een band in topvorm.
Tja, met dat laatste ga ik niet akkoord. De liveregistratie van die tournee op de dvd 'On the Night' en vooral de niet-officiële release van een concert uit Bazel (1992) toont een band in topvorm.
Nee de band was eerder een soort circusact geworden die Knopfler daarna terecht opdoekte. Overigens begon Knopfler tijdens zijn 2e solotour ook elk concert met een ellenlange versie van Calling Elvis. Totaal overbodig met zo’n repertoire.
0
geplaatst: 29 december 2019, 16:30 uur
goldendream schreef:
Toch mezelf wat corrigeren: 'Alchemy' blijft voor mij het hoogtepunt.
Toch mezelf wat corrigeren: 'Alchemy' blijft voor mij het hoogtepunt.
Eens hiermee. De Love Over Gold Tour, geweldige band, geweldige setlist en een fijne niet overdreven show. Volgens mij in Ahoy de Ierse zanger Paul Brady als support act.
1
geplaatst: 29 december 2019, 17:59 uur
Je kan wel een uur Calling Elvis, maar hij is toch echt dood, dus hij neemt niet op 
2
geplaatst: 29 december 2019, 18:39 uur
luigifort schreef:
Je kan wel een uur Calling Elvis, maar hij is toch echt dood, dus hij neemt niet op
Je kan wel een uur Calling Elvis, maar hij is toch echt dood, dus hij neemt niet op
Philip Lynott – King's Call (with Mark Knopfler) - YouTube
Te laat teruggebeld.
* denotes required fields.
* denotes required fields.