Bij Dream Theater - Awake (1994):


Ik dacht alleen een rustperiode.

http://www.dreamtheater.net/news_dreamtheater.php#mprcmh

owh, gelukkig maar , ik was echt ff bang dat ze echt zouden stoppen . Bedankt voor de info klumpie

In de catagorie 'boeiend nieuws':

All right,here's the scoop. Mike and the boys in DT have been in the studio for a month already and half of the album is done! So expect the new album to be out in April/May of 2007 with a summer tour to follow. He's also planning on doing another side project but it won't be a prog,classic rock,or tribute project,it'll be a METAL project. He always wanted to do one but always got side tracked. He plans on doing this project with members of Opeth and Porcupine Tree but that's still in the talk process. If u remember Mike had a little feud with Geoff Tate and that's now "water under the bridge." Whatever was said between them was just blown out of proportion so they're cool with each other. They would love to tour with each other again,hope it happens. That's all for DT.

Dit is wat Mike Portnoy (de drummer van DT) beweert in een interview. In april/mei 2007 een nieuw studio-album van Dream Theater . Ik kan niet wachten

Daarnaast lijkt me het zijproject met Opeth en Porcupine Tree ook ronduit geweldig. Ik ben echt benieuwd hoe dat gaat worden

dit verhaal zingt al bijna 2 jaar rond, maar Wilson heeft erg weinig tijd (niet vreemd gezien als zijn nevenactiviteiten)

Op de site van Dream Theater een update over het nieuwe album, dat 'Systematic Chaos' gaat heten. Tevens zijn ze met Roadrunner Records in zee gegaan.
Wat er letterlijk op de site staat is dit:

When DREAM THEATER and ROADRUNNER RECORDS Unite!

FOR IMMEDIATE RELEASE
FEBRUARY 8, 2007

WHEN DREAM THEATER AND ROADRUNNER RECORDS UNITE!

BAND AND LABEL JOIN FORCES WITH NEW STUDIO ALBUM PLUS WORLD TOUR TO
FOLLOW

ROADRUNNER RECORDS is proud to announce the signing of progressive
metal pioneers Dream Theater. A new studio album, Systematic Chaos
is due in June. Dream Theater will hit the road in support of the
album for a world tour, including major festival appearances in
Europe.

Since their first studio release in 1989, this US based five-piece
has notched up record and DVD sales in excess of six million and
headlined to audiences of 20,000. Having undertaken seven world
tours across 42 different countries, Dream Theater has established
a live reputation that has swept them to arena-status around the
globe. They have appeared alongside acts such as Deep Purple,
Iron Maiden and Yes.

Recognized by peers and public alike for their advanced musical
expertise, the band (Mike Portnoy, drums; John Petrucci, guitar;
John Myung, bass; James LaBrie, vocals; Jordan Rudess, keyboards)
has long held the ability to combine complex arrangements with
unadulterated songwriting skills, the material often underpinned
by riffs as heavy as anything in the Metallica repertoire.

"This album's got all of the elements we've become known for,"
reveals Portnoy. "The focus on musicianship, the skull-crushing
riffs, the big progressive epics and the heart-wrenching melodies.
We've got one of the strongest and most devoted fan bases in the
world, and they should certainly be happy with the new material.
By working closely with the label we hope to turn a great many
new heads too."

"Dream Theater and Roadrunner Records have led parallel careers on
the cutting edge of metal for many years," say A&R men, Derek Oliver
& Dante Bonutto, "We're thrilled to be working with a genuine
market-leader, and when you add everything the guys bring to the
table to the independent spirit and work ethic of the label, the
results can only be exciting in the extreme!"

Prior to teaming up with Roadrunner, Dream Theater was signed to a
seven-album deal with Warner Music Group worldwide. The deal
commenced with the critically acclaimed and commercially successful
Images And Words (1992), a Gold-certified US release, and concluded,
in equal style, with Octavarium (2005), a Top 40 Billboard outing.
In August of last year the band issued Score, a live album/DVD
(recorded at Radio City Music Hall in New York), which went straight
to the No. 1 spot on the Billboard DVD charts, knocking Pink Floyd
from the top!

By the following month, the five were holed up at Avatar Studios in
New York, working on the new album with veteran engineer/ mixer Paul
Northfield (Rush, Queensryche, Porcupine Tree). As usual, Portnoy
and Petrucci chose to co-produce the project, which features seven
compositions (one a 25-minute epic), and word on the grapevine is
that the Dream Theater/Roadrunner alliance looks all set to kick
off with a classic.

Systematic Chaos, Dream Theater's ninth studio release, arrives at
a time when the band is casting a longer-than-ever shadow across the
rock and metal landscape. Their influence is being acknowledged by
an increasing number of contemporary, cutting-edge acts such as
Stone Sour, Trivium, Shadows Fall, Opeth as their fan base continues
to grow.

Touring plans will be announced shortly. Please visit
www.roadrunnerrecords.com or www.dreamtheater.net for
up to the minute information.


Goed nieuws lijkt me

Bij Dream Theater - A Change of Seasons (1995):

Ik geloof dat deze muziek wel wat op die van Rush lijkt,ze zullen er wel door geinspireerd geweest zijn,alleen speelt Dream Theater nog wat steviger als ik het goed heb tenminste,Wat ik tenminste uit diverse berichten vernomen heb.Misschien lijkt dit mij ook wel wat,maar waar moet je beginnen?(met welk album dus dan),ik houd iig van de jaren 70 en begin 80 muziek van Rush.

Ik hoor inderdaad ook overeenkomsten met Rush van eind jaren 70. Misschien is images and words het beste album om mee te beginnen. Naar mijn mening lang niet de sterkste DT, maar wel een van de meest toegankelijke en het best aansluitend op Rush (wat ik daarvan ken dan).

Ik ken van DT iig nog niet veel ,hebben ze niet een verzamelaar die aanbevelenswaardig is met de beste nummers erop?

nee, geen verzamelaar...
wel uitgebreide live albums waarvan Score uit 2006 een compleet overzicht geeft van alles wat DT gedaan heeft.
Van elk album komt een nummer of B side voorbij uit DT's carriere tot en met 2006.

voltazy,bedankt voor de info.Met luistergroeten .

Mike Portnoy is in elk geval wel een behoorlijk bewonderaar van Neil Peart en dat is, op het moment dat hij voor het eerst inzet op dit album ook behoorlijk duidelijk.

Persoonlijk vind ik Awake (1994) DT's beste album, maar het al genoemde Images And Words (1992) is wellicht nog geschikter als kennismaker.

In de docu bij Score werd verteld dat Portnoy, Petrucci en Myung naar een concert van Rush waren geweest en daar tegen elkaar gezegd hadden dat het concert "majestic" was. Uit die uitspraak hebben ze vervolgens de beginnaam van de band, Majesty, gehaald.

Bij Dream Theater - Metropolis Part 2: Scenes from a Memory (1999):

Dream Theater is mijn favoriete band omdat ik de muziek "begrijp", ik heb zelf jarenlang muziek gemaakt en (mede) daardoor snap ik de muziek die zij maken, ik kan dus niet oordelen hoe ik de muziek zou vinden als ik geen muzikant zou zijn en ik kan begrijpen dat sommige mensen hun muziek wat tè vinden: te ingewikkeld,druk,moeilijke overgangen etc.etc. Ik kan enkel voor mijzelf zeggen dat de muziek geniaal is in zijn soort, er gebeurd zoveel, er is zoveel te genieten dat ik vaak met een glimlach op mijn gezicht zit en niks anders kan zeggen dat dit waanzinnig is! Dit is pure emotie voor mij, muzikale emotie ook, en dat is misschien voor sommige niet muzikanten niet te begrijpen of weggelegd...helaas!

Dat zou inderdaad wel eens het jammerlijke aan het gegeven kunnen zijn. Zelf speel sinds jaar en dag gitaar, en kan ik ook de genialiteit van DT telkens weer horen. Ik heb wel reeds gemerkt bij veel kameraden en vriendinnen dat ze de muziek van DT, zonder muzikale voorkennis, wel weten te appreciëren, en wel horen dat er een zekere vorm van genialiteit inzit, alleen kunnen ze hier niet dieper op ingaan.
Ik denk dat het grootste probleem is dat velen een enorme band hebben met hun favoriete groepen, maar niet van Dream Theater houden omdat ze een soort 'bedreiging' vormen, in die zin dat ze muzikaal veel sterker zijn dan de meeste bands. Zo heb ik een goede vriend van mij zijn appreciatie zien evolueren. Eerst niets anders dan Megadeth en Metallica, beste muzikanten ter wereld, tot hij eens met een aandachtig oor DT toch een kans gaf. Sindsdien, no turning back

Ik kan dit als gitarist alleen maar beamen. Ook voor mij is Dream Theater belangrijk geweest voor de ontwikkeling van mijn muziek appreciatie. Ik begon met Metallica en ben daarna mijn interesses uit gaan breiden naar bands als Tool en Dream Theater. Metallica blijft echter m'n favoriete band. Hoewel het niet veel scheelt.

Bij Dream Theater - Awake (1994):

Awake is een schitterend album van DT, vanmiddag net vers gekocht samen met het album I&W samen voor het luttele bedrag van slechts 15 eurotjes.

Heel goed ricardo, dan heb je de essentie van DT precies te pakken.

Casartelli,weet jij nog meer muziek en/of bands die vergelijkbare muziek maken als DT en b.v ook Rush?En wat zijn nog meer aan te raden albums van DT?

Oke, ik heet dan wel niet Casartelli, maar ik wil je best een paar tips geven van bands die je waarschijnlijk ook leuk zult vinden:

Porcupine Tree (de laatste albums)
Marillion (onder Steve Hogarth)
Deadsoul Tribe

Ayreon zou je overigens ook wel eens kunnen proberen evenals Arena

Verder nog:
Evergrey
Journey
Queensrÿche
Riverside
Threshold
Tool
en Yes

Ik zal er nu zeker verschillende zijn vergeten, en sommige zul je ook echt niet kunnen waarderen, maar het is een begin

Ik heet dan weer wel Casartelli, maar goed, Wouter komt al met een aantal fraaie namen. Persoonlijk vind ik dat er geen band is zoals Rush (de grote bewonderaars bij wier album we hier zitten, schieten vaak nogal tekort qua subtiliteit en songwriting, al viel dat op dit album nog redelijk mee).

Tussen Rush en DT echter is het al genoemde Queensrÿche wel een belangrijke schakel. Het album "Operation: Mindcrime" is eigenlijk een must voor elke rock- en metalliefhebber (heeft evenwel voor veel mensen een paar luisterbeurten nodig om te bezinken). Mocht Queensrÿche aanslaan, dan wil ik eigenlijk Fates Warning ook nog wel even genoemd hebben, met name de albums "A Pleasant Shade of Gray" en "Disconnected".

Uit Wouters lijstje vind ik Yes en vooral Marillion (zowel Fish als Hogarth) ook erg goed, maar die zou ik toch niet zo direct in het verlengde van de Rush - DT lijn willen plaatsen.

En Porcupine Tree uiteraard ook

Bij Dream Theater - Awake (1994):

Welke albums van DT zijn nog meer aan te bevelen eigenlijk? Behalve dan Awake en I&W?

Wel, als vooral deze stevige sound je ligt, is ook Train of Thought een aanrader. Six Degrees of Inner Turbulence heeft ook zo zijn memorabele momenten. Maar persoonlijk vind ik dat je met deze en I&W eigenlijk de essentie wel te pakken hebt.

Ik heb ze beiden nu ongeveer 3 keer beluisterd,maar ik vind Awake echt super en nog iets beter dan I&W. Zijn dit album en I&W de hardste albums van Dream Theater dan Casar?

Nee Train Of Thought is de hardste gevolgd door Systematic Chaos en Six Degrees Of Inner Turbulence

Bedankt voor de info hier iedereen.Ik geloof dat Metropolis ook hoog beoordeeld word,maar wat is dat voor een soort album dan?Je mag het antwoord ook geven bij het album Metropolis hoor.

Metropolis (voluit: Metropolis Part 2: Scenes From a Memory) is een conceptalbum en daarbij wat symfonischer van aard (voor meer info, zie inderdaad ter plekke). Volgens een wezenlijk deel van de Dream Theater fans is die plaat het meesterwerk, maar volgens een ook relatief groot deel schiet de plaat door in pretentie en instrumentaal gefröbel ten koste van zoiets als composities / liedjes.

Naastgetekende hoort tot het ook relatief grote deel. Niettemin moet je, als je in DT geïnteresseerd bent, de plaat eigenlijk op zijn minst wel kennen...

Aanrader voor Dreamtheaterfans is Liquid Tension Experiment met leden van Dream theater en Tony Levin o.a. King Crimson, Peter Gabriel. Spock's beard en The Flower Kings zijn ook toppers en sluiten wel aan bij eerder genoemde bands.

Bericht uit Metalfan.nl

Dream Theater is begonnen met de opnames van een nieuw album, dat begin 2009 dient uit te komen. Mike Portnoy is inmiddels klaar met de drumtracks. Om een idee te krijgen hoe de plaat zal worden, moet je je volgens de opgewonden Portnoy voorstellen dat A Change Of Seasons, Octavarium, Learning To Live, Pull Me Under en The Glass Prison allemaal op één en hetzelfde Dream Theater album komen te staan.

Dat klinkt in ieder geval want dat zijn allemaal vette nummers. Ik ben heel erg benieuwd. En begin 2009 duurt niet zo lang meer.