'Before Elvis there was nothing ' is een veel aangehaalde en vaak verkeerd begrepen uitspraak van John Lennon. Begin jaren vijftig kende de (blanke) jeugd nog niet zijn 'eigen muziek'. Op de radio klonken vooral zoetgevooisde stemmen als Doris Day en Rosemary Clooney . Dit veranderde met de komst van Elvis voor de radio en bracht veel jongeren ertoe om zelf een gitaar ter hand te nemen. Lennon is zo'n voorbeeld daarvan en hij 'ontdekte' met dank aan Elvis even later de veelal zwarte artiesten die hem inspireerden bij zijn composities. Lennon ' verafschuwde ' echter veel van Elvis latere film en' zoete ' werk in de jaren zestig. Desondanks bleef hij hem bewonderen als een van de allergrootsten.

The Dutch Collection komt morgen uit.
Men kon kiezen uit 150 voorgeselecteerde nummers en de 50 meest gekozen nummers bepalen het album.

Mag ik zeggen dat ik zwaar teleurgesteld ben in het eindresultaat.
Dit is wel een heel erg voor de hand liggende selectie waaruit blijkt dat vooral de outsiders hun stem hebben uitgebracht.
(hoewel ik eigenlijk niks mag zeggen; ik heb niet eens meegedaan....maar kom op nou: zelfs geen "Reconsider Baby" of "Mystery Train").
Dan vind ik de door fans samengestelde 3cd "Artist of the century" enkele malen beter......

laten we even stilstaan bij één der droevigste gebeurtenissen van de laatste 50 jaar. Het overleiden van de fantastische King! Elvis Presley, een man die muziek maakte als geen ander. Innovatie, emotie en opzwepende sounds. Dat maakte de man apart. Een man waar men U tegen zegt met een hele grote hoofdletter.

Elvis, het gaat je goed!

"everybody wanted to be like Elvis"

John Lennon

"before anyone did anything, Elvis did everything"

John Lennon

laten we nu eens stoppen met het herinneren van elvis door een citaat van john lennon. lijkt er wel op of alleen dankzij john lennon elvis nog salonfahig is!
elvis heeft john lennon niet nodig om herinnerd te worden.
dus elvis kunnen we beter eren met een uitspraak van hemzelf: bv

"Good evening, ladies and gentlemen. My name is Jerry Lee Lewis. Welcome to the International. I don't like this room."
(op 31 augustus 1971, voor optreden in het International Hotel te Las Vegas; elvis begon optredens daar vaak met : My name is, en dan bv. Johnny Cash, Johnny Rivers, Glenn Campbell, Wayne Newton en zelfs Bill Cosby, op 9 febrauri 1974).

Ike Turner.

Rocket '88

Ik wil me graag wat verder verdiepen in Elvis Presley en zijn muziek. Heb dat verzamel album met 30 #1 Hits al beluisterd, en is voor mij het mooiste verzamel album dat ik ken. Ik vind vooral zijn stijl van zingen in nummers als Heartbreak Hotel erg, erg, erg mooi (om even duidelijk te zijn)

Heeft er iemand misschien aanraders voor mij van albums van Elvis waarin hij in dezelfde stijl als in het nr Heartbreak Hotel zingt?

Andere goede aanraders zijn ook welkom

Ik heb onlangs Hawai Via Satelite gekocht wat toch wel een van zijn betere live-optredens moet zijn en hij is inderdaad erg goed.

http://www.youtube.com/watch?v=WoOcXOdhMzk

Ah! het is weer bijna de 16e! mooi moment om weer eens paar dagen te zwelgen in elvis!

Bah wat doen al die Elvis albums tussen mijn updates?!

Gevonden op GoForMusic :

Elvis Presley mag zich dan al dertig jaar uitleven in 'the great gig in the sky', The King brengt nog steeds tonnen geld in het laatje. Volgens businesstijdschrift Forbes is Elvis voor de zesde keer in de laatste zeven jaar (in 2006 moest hij Kurt Cobain laten voorgaan) 'de best verdienende dode beroemdheid'. Elk jaar is hij goed voor 52 miljoen dollar, waarmee hij levende popsterren als Justin Timberlake (44 miljoen dollar) en Madonna met gemak achter zich laat. Dat Elvis nog zo goed boert, heeft ondermeer te maken met nieuwe initiatieven zoals de Elvis Sirius Satellite Radio show, de nog steeds goed lopende cd-verkoop en merchandise en de niet aflatende stroom bezoekers aan Graceland. Zijn erfgenamen kunnen er maar wel bij varen...(29/10/08)

bron : http://www.proximusgoformusic.be/nl/item.php?text_id=256569

In Engeland bij Arsenal weten ze inmiddels hoe het hoort: The Wonder of You wordt daar voor elke wedstrijd gedraait, vergelijkbaar met You'll never walk alone bij Liverpool.

In de jaren '50 was de blanke muziek allemaal veel te zoet en braaf, de zwarte muziek waren de blues, die steeds meer op Rock 'n' Roll begonnen te lijken (Chuck Berry, Little Richard, etc.) De eerste blanke die zo'n zwart nummer opnam, was Bill Haley. Langzaam begon R&R zich te verspreiden, maar R&R werd pas over de hele wereld gehoord door Elvis Presley. Hij maakte de perfecte mix van 'blanke' en 'zwarte' muziek. Elvis lusiterde alle muziek, en was van alle stijlen fan (gospel, rythem&blues, country, etc.), daarom kon hij het ook zo goed combineren. Zo kan ik nu nog genieten van Elvis' jaren '50 werk, terwijl Bill Haley nu toch echt verouderd is. Toen hij bij RCA ging, onder leiding van Colonel Parker, wist Parker hem nog bekender te maken met tv-optredens en filmrollen.. Ook zorgde hij ervoor dat Elvis niet vergeten werd toen hij 2 jaar in het leger ging (1958-1960). Toen Elvis terug kwam, maakte hij misschien wel z'n mooiste plaat: Elvis is Back, waar hij weer veel stijlen combineerd: prachtige ballads, strakke R&R, blues, alles zit erin.

Dan wordt hij lange tijd filmster. Slappe musicals, met slechte soundrack en nog slechtere scripts. Hij liet zien dat hij nog behoorlijk kon acteren als 'rebel', in Jailhouse Rock en mijn favoriete Elvis-film: King Creole. Maar die talloze musicals zijn stuk voor stuk troep. Hij had zelf ook een hekel aan al deze films, maar Colonel Parker zorgde dat hij het bleef doen, omdat het erg winstgevend was. Hier werd hij flink overtroeft door de Britse Invasie, die voortborduurde op de R&R. John Lennon zei ook dat zonder Elvis geen Beatles zouden zijn.

Eind 1968 komt Elvis' comeback, de tv-special. In een leren pak zingt hij al z'n oude hits, en laat een prachtig staaltje R&R zien. Hij zingt geweldig en ziet er goed uit. Nu zijn filmcarriere bijna is afgelopen, is hij weer enthousiast in de studio, om eindelijk muziek te maken die hij wil. Hij kiest de nummers zorgvuldig, werkt goed samen met de nieuwe muzikanten, waaruit nog een prachtig Elvis-album komt: From Elvis in Memphis. Wat natuurlijk ook een grote kritiek op Elvis is, is dat hij zijn nummers niet schreef. Elvis is geen songwriter, maar hij is wel de baas van z'n muziek. Hij regelt alles in de studio (soort van dirigent zeg maar), en in de jaren '50 paste hij sommige nummers ook erg aan, zoals Don't Be Cruel. Hij was dus niet gewoon iemand die niks van muziek afwist en maar wat melodietjes zong, hij wist wel wat hij deed, en zei ook tegen zijn muzikanten wat hij moest doen. Vanaf 1969 treedt hij ook weer eindelijk live op, voornamelijk in Las Vegas, wat behoorlijk goede shows zijn met veel afwisseling van muziek. Hij heeft behoorlijk wat muzikanten en zelfs een orkest achter zich staan. Toch is hij nog duidelijk in charge. Tot en met 1971 blijft hij zo goed aan het werk, met nog wat prachtige albums, zoals Elvis Country, waar zijn stem prefect klinkt. Zijn shows blijven ook goed, maar vanaf 1972 begint de downfall: zijn typische stage-pakken (die oorspronkelijk waren afgeleid van karatepakken (ja Elvis deed ook karate), zodat hij goed kon bewegen op het podium), worden steeds glimmender en overdreven. Hij komt wat aan, wat de jaren daarna nog flink door zou gaan, door zijn verslaving aan bananenbroodjes, en zijn pil/drugsgebruik neemt ook toe. Vooral nadat zijn huwelijk op de klippen is gelopen. Ook in de studio wordt hij steeds meer gewoon een zanger, in plaats van musicus. Zijn shows worden langzaam maar zeker minder energiek, en steeds bombastischer (d.m.v. orkest). In 1973 valt hij nog af, en ziet er weer goed uit voor z'n volgende TV-special Aloha From Hawaii. Het oogt allemaal wat decadent (wat ook kwam door zenuwen), maar hij klinkt nog steeds fantastisch. Het ging steeds slechter met hem, hij kwam steeds meer aan, pillen namen hem steeds meer over, hij moest soms 2 of 3 shows per dag geven hoe ziek hij ook was (door de geldwolf Parker), en 3 albums per jaar produceren. In 1977 is het dieptepunt. Om het album Moody Blue op te vullen gebruiken ze zelfs 3 live-opnamen, en Elvis doet niets meer dan gewoon zijn partijen in te zingen. Maar, hoe slecht hij er ook aan toe is, zijn prachtige stem blijft. Z'n laatste TV-special is ook niet veel soeps; hij ziet er dik uit en zijn oude R&R nummers zijn een lachertje. De ballads (waar hij de laatste jaren meer op concentreerde) blijven wel prachtig. Op 16 augustus sterft hij aan een hartaanval.

50s: King of R&R
60s: slechte filmster
70s: begint als fantastische artiest, maar wordt steeds meer een dikke, vermoeide zanger.

Hoe je het ook bekijkt, hij blijft zoiezo de allerbeste zanger aller tijden.

Bron? Of is dit topic al lang uitgestorven?

Veel mensen weten niet dat Elvis blond haar had. Hij verfde het zwart.

Insane die hoeveelheid Elvis verzamel albums die er sinds 1977 uitgekomen zijn. Je kan elke dag een ander Elvis album opzetten en dan ben je een jaar bezig voor je ze allemaal gehad hebt....

Na 50 jaar vervallen de rechten toch? Dus sinds een paar jaar krijg je allemaal goedkope cd's met zijn jaren '50 werk.

Volgens mij is dat pas 50 jaar na iemands z'n dood.

O, maar hoe komt het dan dat er nu honderden compilatiealbums van de man zijn voor een paar euro (met enkel jaren '50 nummers)?

Idd, mijn vriendin is Elvisfan en zelfs zij koopt al die bijna identieke goedkoopuitgebrachte cd's niet meer.
Het heeft niets met iemands dood te maken, het is 50 jaar nadat de nr's uitgebracht zijn, dan vervallen de rechten.

Groot gelijk heeft ze.

Geen idee, maar 'rechtenvrij' betekent niet dat je zo maar de muziek van Presley mag uitgeven. Rechtenvrij betekent dat ik die muziek zonder afdracht zelf mag uitvoeren.

70 jaar na de dood van de rechthebbenden, geloof ik.

Ik heb het even nagekeken. Inderdaad pas na 70 jaar.

Volgens wikipedia zijn het er maar 11.

Volgens Wikipedia:

Releases
↙Studio albums 23
↙Live albums 7
↙Compilation albums 11
↙Extended plays 30
↙Singles 102
↙Soundtracks 19
↙No.1 Single 33

Elvis heeft minder uitgebracht dan vaak wordt gesuggereerd.

Kijk voor de gein hier eens: Elvis Presley

En dan helemaal naar beneden scrollen. Dat is toch wel meer dan op Wikipedia staat.

Hoe kan dat?