Bij Glenn Frey - After Hours (2012):

Ook Joe Walsh komt 20 jaar na het voorgaande album weer met een nieuwe plaat.

Glenn Frey ( 6-11 -1948 - 18-1 2016)

Glenn Frey is niet meer en normaal gesproken zou dit het definitieve einde van de Eagles moeten zijn.

Frey ( met Don Henley) is de oprichter van de groep en een man met visie.
Aanvankelijk de rocker binnen het gezeldschap, maar producer Glyn Johns hoort er in het beginstadium geen rockband in.
Eigenlijk had de britse producer gelijk en geleidelijk aan zijn Frey's bijdragen meer gewortelt in de wat softere country/pop.
De geringe rockers van zijn hand zijn meestal
co- composities.
Eigenlijk was Frey bij nader inzien de romanticus binnen de Eagles en ook zijn solomoves bevatten zulks.
Frey was een regelaar, de man die de setlijsten maakte en de spreekstalmeester was tijdens de concerten.
De chef, de planner, die graag de controle hield en niet zo goed tegen opstandige mede-bandleden kon.
Henley was de gelijkwaardige partner, Joe Walsh kon een potje breken vanwege zijn muzikale reputatie, maar de rest moest inschikken.
Goedlachs, amicaal, humoristich , maar dat was voor de camera, wie was Frey nu echt en wat was nu de magie van de Eagles ?
Best wel veel. Onvergetelijke liedjes met een enorme tijdloosheid ,ongeacht je smaak.)
Stel een compilatie samen ( de beste songs van de reguliere albums ,- vaak ook hits) en dan heb je een hele sterke bloemlezing van de groep.
Feitelijk is alleen Desperado, als je het over coherentie hebt, een echt geslaagde Eaglesplaat,
Ironisch genoeg wel hun minst goed verkopende.
Hotel California is best ok, maar een meesterwerk.......nee, niet echt.
Vanaf On The Border zijn de albums onderhoudend, maar feitelijk leunend op een handjevol sterke troeven.
Nee, de Eagles zijn nooit echt van de albums geweest.
Live deed de band goed werk, het feest der herkenning, perfectie en met de komst van Joe Walsh nu echt het rockelement binnen handbereik.
Toen in 1980 met een grote boem de groep uitelkaar viel, ging Frey gestaag door met feel-good music.
Hij omarmde de door hem zo geliefde soulmuziek en met name thuisland Amerika ging weer net zo makkelijk voor de bijl.
Niet geheel opmerkelijk school er in Frey een niet onverdienstelijk acteur en dat leverde natuurlijk ook weer de nodige aandacht op.

Zijn gezondheid liet hem al eind jaren 80 in de steek en net voor de Hell Freezes Over reunie, was hij net herstellende van fysieke problemen.
Hij zag dit als een gevolg van een niet al te gezonde levensstijl, die de 70er jaren kenmerkte.
Toch denk ik dat Frey een aardig leven hebt gehad.
Altijd in de spotlights gebleven, een 2e leven met zijn levenswerk de Eagles en natuurlijk heel rijk.
Dat het nu zo abrupt eindigt is te betreuren, maar was het wel zo abrupt ?
Frey is van 1948, waarschijnlijk een bikkel
en zal wellicht gezondheidsproblemen die al langer speelde, voor de sake of the band niet te serieus genomen hebben.......who knows.
Eind Juli werden de laatste concerten gegeven en de band was al weer bezig met concerten in 2016.

Het mocht niet meer zo zijn.
Frey bleek ernstiger ziek dan gedacht en we mogen aannemen dat The Eagles hun eeuwige farewell tour niet meer gaan voortzetten,- zou ook niet kunnen zonder Frey.

Wat is de status van deze legendband.
In Amerika natuurlijk geen discussie. Wellicht hun grootste band ooit.
In Europa populair, maar lang niet bij iedereen.
Te zakelijk, te gelikt en te geregisseerd.
Voor mijzelf kan ik alleen maar zeggen dat ik nooit en te nimmer zo'n perfecte samenzang heb gehoord tijdens een door mij bezocht concert in 1996 in De Kuip.
En muzikaal stond het ook als een huis.

Glenn Frey thank you for the music.
Rest in peace.

Tjonge wat een mooie terugblik op Glenn Frey's leven/carriere, bikkel2.
De Eagles: we hebben het over een absoluut legendarische band.

R.I.P. Glenn Frey.

Dank buizen.

Danny Vera speelde nog Take It Easy, tijdens zijn optreden gisteren in de Melkweg. Hij speelde trouwens ook een paar nummers van andere dode helden oa Elvis, Johnny Cash en Lemmy.