Bij Joy Division - Closer (1980):

Hier de volledige opname van 'In A Lonely Place' door Joy Division tijdens een oefensessie.

De opname zou stammen van 14 mei 1980. Vier dagen voor het overlijden van Curtis. Dat maakt het toch een ijzingwekkende opname, mede gelet op de lyrics.

(edit: overigens kloppen de lyrics van het tweede couplet zoals weergegeven op YT niet; ik hoor Curtis wat anders zingen, maar wat?)

En met Curtis op melodica?

Spooky ... als het ook echt waar is.
Want ik las dat er controverse rond bestaat.

Facts and figures ...

Het nummer blijf tekstueel en muzikaal natuurlijk één van de meest,
zoniet de meest tot de verbeelding sprekende beyond the grave ervaring.

Hoedanook, goed gevonden, CD.

Heel wat interessanter dan de solotoeren van Peter Hook.

Voor wie hem van het net wil plukken: http://www.youtube-mp3.org/.

Prachtig nummer, maar tegelijkertijd erg luguber, vooral deze 4 regels:

''The hangman looks 'round as he waits
Cord stretches tight then it breaks
Someday we will die in your dreams
How I wish we were here with you now''

Word ik wel stil van.

Waar heb je dat gelezen? In het commentaar bij die YouTube post van mij?

Ben toch echt benieuwd van welke datum die opname stamt. Het idee dat de band vier dagen voor het verscheiden van Curtis dit nummer heeft geoefend, is aangrijpend en welhaast luguber.

Overigens zie ik dat er meerdere versies van dezelfde sessie op YouTube gepost zijn, sommige bewerkt met effecten e.d.. De versie die ik heb gepost is "unedited".

Beluister ook deze versie.

Over de lyrics vond ik bijvoorbeeld dit.
Joy Division: In a Lonely Place - joydiv.org

En over die befaamde laatste repetities dit.
The Power of Independent Trucking: how I wish we were here with you now: In A Lonely Place - thepowerofindependenttrucking.blogspot.com

En hier ook.
Recycle: Joy Division & New Order - The Factory Years: Recycle: Record Store Day - Ceremony 30th Anniversary Edition - neworder-recycle.blogspot.com

Luguber maar wel een prachtig nummer inderdaad.

Alsof Ian Curtis een eigen toespraak heeft ingesproken voor het definitieve afscheid.

Beklemmend geheel.
Ben er erg van onder de indruk.

Bedoel je o.a. deze remake van dit nooit uitgebrachte nummer van Joy Division/Warsaw (Pictures in My Mind)?

Ja, dat bedoel ik.

Hook kan best zelf songs schrijven, maar daar kleeft vandaag een klef Hook etiket aan.
Daarom graaft ie een oud Joy Division nummer op, want dat klinkt altijd stoer.

Ik vind het hoedanook een zwak nummer. Ben blij dat het toen onafgewerkt bleef.
Vooral met de tekst was Ian nog niet klaar, denk ik.

The J. Geils Band - Night Time [Live]

Maar bovenal bedoel ik Hooks integrale UP optredens.

Dat dacht ik al. Heb er wat van bekeken op YT, maar vind het helemaal niks; die 'stage performance' van Hooky is zum - nog daargelaten het (onvergeeflijke) feit dat die dat in zijn uppie doet, zonder zijn oude companen (en überhaupt vind ik dat die albums niet meer live door NO gebracht moeten worden).

Aanvankelijk speelde NO enkel JD nummers op de verjaardag
van Ians dood, maar vanaf de jaren 90 zijn ze toch wat tegen dat principe
beginnen zondigen. De songs zijn natuurlijk voor 3/4de hun kindjes.

Maar Hook gaat in zijn eentje echt wel uit de bocht, vind ik.
Zeker omdat hij bezwaren had tegen het idee dat NO misschien
wel eens zonder hem zou kunnen doorgaan. Hook vond dat de anderen
de groep niet konden laten doorgaan zonder hem. Niet zonder zijn toestemming.

Bij Joy Division - Closer (1980):

Muzikaal was de tour van Hooky in mei 2011 helemaal niet slecht, maar deze egotripper heeft de schijn natuurlijk behoorlijk tegen. Ik was in ieder geval niet teleurgesteld in de muzikale prestaties, zijn beweegredenen om deze tour te doen is een ander verhaal.

Als je kijkt naar de interviews met de betrokkenen (bandleden en mensen er nauw bij betrokken) op de diverse, goed verkrijgbare dvd's (documentaires etc) hoef je geen profiler te zijn om te ontdekken dat bijv. Barney en Hooky sterk verschillend zijn qua karakter. Hook lijkt veel meer te voldoen aan het beeld van een rockstar die nog steeds op zoek is naar erkenning (' wraak?). Tekend is bijv. dat hij in een interview (ik meen op de dvd van Grant Gee), dat is afgenomen ttv U2-day op MTV zegt: "we could have, no should have been there; they (U2) have stolen our baby" - de frustratie valt van zijn gezicht af te lezen; net als op het moment dat de Hacienda ter sprake komt. Imo voelt Hook zich miskend en zoekt hij nog steeds naar waardering.

Hierbij aansluitend een fragment uit MOJO 212 (juli 2011):

Hook, who sang Movement tracks Dreams Never End and Doubts Even Here, still seems irked at Sumner’s exclusive assumption of the vocalist’s role, and notes that initially all three members sang on debut 45 Ceremony. When this is put to Morris, he shifts in his seat. “We had ‘the Ceremony singing contest’, in Strawberry,” he says. “It was like X Factor with Martin and Rob as Simon Cowell. It was fair, you didn’t have to play, you just had to sing a verse. I sounded like Al Johnson and got knocked out early on. Then it was the showdown between Hooky and Bernard – and Bernard won!”
“I think”, adds Gillian,, “Hooky would have loved to have been the singer.”

Verder meldt Hook zelf het verschil qua richting die de groep wilde volgen. Hij wilde een meer akoestische richting volgen, terwijl Sumner en Morris de elektronische tour op wilden. Zijn aandringen om het rock-element te behouden, zorgde volgens hem voor hun eigen unieke sound. Ook zouden de relaties tussen de oud bandleden de laatste tijd weer versoepeld zijn.

Ook meldt MOJO nog dat Hook werkte aan een heropname van Atmosphere met Rowetha Satchell (!)

http://www.tumblr.com/tagged/peter+hook+and+the+light

OpYouTube heb ik al clips zien staan met deze dame -maar nog niet de moed opgebracht ernaar te luisteren.

Grappig dat stuk dat je aanhaalt. N.a.v.die interviews ben ik ook anders naar de achtereenvolgdende albums van NO gaan kijken - ze ziet ahw het spanningsveld/het compromis aan de albums af. Get Ready is bijv. meer gitaar-georiënteerd, scherper, terwijl het daaropvolgende Waiting for theSirens Call 'poppier' is en meer synths heeft.

Barney heeft al als zodanig geacteerd, maar ik zie hem nog wel weer achter het mengpaneel van de producer plaatsnemen - hij is niet zo'n fan van het podium.

Overigens geven we nu een mod wel wat werk - om dit te verplaatsen, aangezien deze discussie - hoe boeiend ook - niet bij dit album hoort

In dat licht bezien is het ook duidelijk dat de uitvoeringen van Hooky van de JD-songs veel meer aansluiten bij het orgineel dan de lichtere versies van New Order

Want wat zijn She's Lost Control, Transmission en Disorder zonder de kenmerkende basloopjes? Luister idd maar eens naar de uitvoeringen op de NO Dvd Live (Glasgow 2005).

De bas is zeker belangrijk.
Bij bovenstaande nummers sluit het sfeervolle Atmosphere zeker aan.

Blijkbaar heeft Hook er moeite mee dat Joy Division vooral als band van Ian Curtis gezien wordt, terwijl de overige leden ook zeker belangrijk waren voor het geluid.
Iets wat ik me goed kan voorstellen.

Dat Hook voor het rock element zorgt in NO en zijn bas daarbij onmisbaar is,
is een waarheid als een koe. En tot in lengte van dagen ben ik hem daar dankbaar voor.

Je ziet die split tussen Hook en de rest van de groep goed op Brotherhood.
Brotherhood is vooral een Hook album en meteen het zwakste uit hun Factory tijd.
Te snel in elkaar gebokst en Hook is geen groot songwriter, wel een goed performer.

Na Brotherhood krijg je Hook met Revenge ("wraak", zoals Mjuman schalks opmerkte)
en Sumner met Electronic. Terwijl Hook de plank misslaat met Revenge, slaagt Sumner
er met Electronic in aansluiting te krijgen bij de madchester scene uit de late 80s, early 90s.
Heel interessant is ook de plaat van The Other Two waarop je heel wat blauwdrukken hoort
van would be New Order songs. Echter missen deze songs body en inhoud.

De groep maakt in diezelfde periode samen Technique, een album waarop
al die invloeden uit hun soloprojecten wonderwel in elkaar overvloeien.

De platen daarna zijn consensus platen waarop de leden ieder om beurt
het laken wat naar zich toe proberen te trekken. En Hook trekt aan het kortste eind.

Opvallend is ook - en daar doelde Premo denk ik op - als je naar de dvd van NO Glasgow Live kijkt - dat niet alleen een aantal JD songs een andere aanpak kregen (daar verdween de scherpte uit), maar ook een aantal NO songs -die werden meer in een 'hoekige' rock-struktuur gestoken (je kunt veelbeter de maten tellen), waardoor een deel van the magic flow verdween - bijv. True Faith en Perfect Kiss; het organische was eruit. Ik denk dat het een compromis richting Hook was.

Monaco is nog zo'n tam en geflopt Hook-project. Dat brug-beeld van Electronic wil ik wel ondersteunen: hoe gering de bijdrage van Neil Tennant (Pet Shop Boys) ook was, Electronic 1 is een zeer draaibaar en goed in het gehoor liggend album geworden. De twee volgende zijn iets minder.

Die evolutie die Premo opmerkt heeft wellicht ook te maken
met het verdwijnen van Gillian uit de groep. Die sensuele toets
was deel van de magie van New Order vond ik. Interessante discussie.

Sensueel? Dat is me ontgaan.

Komt bij meer mannen voor CD

Nee zonder gekheid bij JD was het imo klip en klaar dat Ian en Martin de architecten waren, de een muzikaal (vaak repeteren, sneller spelen), de ander voor het geluid.

Hoe het daarna werd en welke inbreng Gillian had is me niet altijd duidelijk. Als je weet hoe snel en onder wat voor omstandigheden (het nakende faillisment van Factory) The Other Two hun leuke en goede album -jazeker - bijna speels hebben opgenomen, vermoed je toch dat je te maken hebt met de stille krachten van NO. Van Hook heb ik -qua composities - nooit een echt hoge pet op gehad en Barney lijkt me typisch iemand van "stille wateren, diepe gronden" - ook een perfectionist, een fijnslijper. Dat merk je ook aan hoe hij zich uit, hij is veel bedachtzamer.

De 'Hooks' van Hook maken Joy Division tot iets bijzonders, anders was het maar een standaard bandje. Zonder de hooks had ik New Order helemaal niet leuk gevonden.
Als ik hem was, had ik ook wat meer respect gewild.
Maar hij kan geen nummers schrijven, alleen toffe hooks. Daarvoor heb je toch de hele band samen nodig.

Even een vraagje aan de kenners die ook bootlegs van JD kennen. Welke JD bootleg(s) vinden jullie nou echt de moeite waard? Ik heb er een flink aantal, moet er nog een aantal beluisteren en wil er daarna 1 of 2 houden en de rest verkopen. Ben benieuwd wat door jullie als de beste bootlegs worden gezien.

Ik heb ook wel wat bootlegs van Joy Division; een (bijna?) compleet overzicht van alle uitgebrachte bootlegs vind je hier

Qua geldwaarde denk ik dat de oude bootlegs (Warsaw-The Ideal Beginning op single, misschien Le Terme op LP) het meest gezocht zijn.
Qua opnames zijn de Warsaw-LP en de The Ideal Beginning 7' en 12' interessant, evenals de single die bij het Italiaanse tekstboek zat (met daarop You're No Good For Me). Die zijn intussel wel al allemaal zovele keren op LP en CD verschenen (mijn CD-versie van Warsaw heeft teveel bas in de mix; op LP klinkt-ie OK).

Verder vind ik de volgende 2 bootlegs interessant: de 'Death'-LP, omdat die de vroegste live-opnames van Joy Division laat horen (als je At A Later Date van 'Short Circuit' niet meetelt) (Italiaanse bootleg uit '85; beperkt [?] tot 500 exemplaren, en de Isolation-LP (volledig blanke hoes met oncorrecte info op het inlegvel) omdat daarop een jam met Section 25 staat en een titelloos fragment van een onbekend Joy Division-nummer.

Ja bizar hoeveel bootlegs er zijn. Ik heb een aantal hele mooie. De Warsaw LP (één van de... want daar zijn er ook een aantal van) heb ik (op geel vinyl). Heb ook een Italiaans singletje met You're No Good for Me erop. Die Death LP heb ik er niet bij zitten volgens mij, wel de Isolation LP.
Ik zag op joydiv.org dat Unknown Martyrs (heb ik ook) als een van de beste werd gezien, maar die opnames staan nu ook op de Heart and Soul box. Maar goed, ben er nog niet uit. Die Isolation LP zal ik in elk geval eens wat extra aandacht gaan geven.

Oké, ik zal er eens voor kijken. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik zeer weinig kennis heb over deze kwestie, wist inderdaad wel dat die twee elkaar niet meer zo aardig vonden.

Zijn er trouwens mensen die naar Hook's uitvoering van Closer in de Melkweg gaan? Ik ben stiekem wel benieuwd hoe hij het doet en het lijkt me mooi om één van mijn favoriete platen eens live te horen... Maar ik heb geloof ik geen medestanders in mijn kennissenkring, dus als er hier mensen zijn die ook (willen) gaan hoor ik het graag!

Op Hook na is dat gewoon een coverband die Closer gaat spelen... mij niet gezien.

Tsja, ik verwacht ook niets geniaals, maar het lijkt me leuk om Closer een keer live te zien.
Als het een coverband zonder Hook zou zijn was ik ook gegaan.