Zondag Doornroosje hier

Bij Motorpsycho and Ståle Storløkken - The Death Defying Unicorn (2012):

Net terug van Motorpsycho Effenaar WWWWAAAAUUUUWWWW!!!!

Ongelooflijk, nog nooit zo een lange groove meegemaakt! By far het best optreden dat ik van ze heb meegemaakt... Deze plaat als vanzelf in zijn geheel gespeeld... knalt live nog meer dan de plaat zelf... Met toetsen... voegt werkelijk toe... niet meer normaal.... Motorpsycho is God....

Beloofd veel goeds voor komende zaterdag in Tivoli als ik dit lees

Rekken ze de nummers live nog wat meer uit dan op plaat en spelen ze naast dit album ook nog ander spul ?

Dit omdat ze live schijnen nogal lange shows te geven, dus dit alles maakt erg nieuwschierig voor een Motorpsycho-maagd als ik

Tot nu toe wordt er alleen in de toegiften andere numemrs gespeeld. De setlisten zijn te volgen op het MP-forum.
Want andere nummers betreft val je dus niet echt met je neus in de boter helaas.

De set bestaat uit een hele langgerekte versie van de plaat van 2 uur zonder pauzes, daarna volgt nog een toegift, die duurde in Eindhoven ongeveer een half uur schat ik, met wat oudere songs...

Maar vooral de uitvoering van de nieuwe plaat is magnifiek, Motorpsycho met pompend orgel... vooral rauwer en groovier dan op de plaat... geen tijd om te applaudiseren ook want er wordt werkelijk nergens een seconde gestopt.... het ontlokte iemand uit het publiek de opmerking bij de toegift "Play it all over again!!"....

Werkelijk magnifiek...

Zit nu te luisteren naar Through The Veil en kan niet wachten dit geweld zaterdag aan den lijve te mogen ondervinden

Ben benieuwd wat je er van vind, gezien je goede smaak denk ik dat je van je sokken wordt geblazen door deze geweldenaars!!

Gaat vast goedkomen en lijkt een episch begin te worden van wat een mooi concertjaar beloofd te worden voor mij

Hier overigens nog een filmpje van Into The Gyre live @ Effenaar !

filmpje gaaf!! thnx.....

Helemaal kapot geblazen in de Vera, poeh wat een show. Focus lag vooral op de enorm lompe groove van de bas en drums, melodie was soms ver te zoeken en ook het orgeltje en toetsen waren soms niet meer te horen door de enorme bas massa, gelukkig ken ik de plaat goed zodat ik de rest er nog bij kon denken . De hele plaat werd integraal gespeeld, en als toegift even Gullible's Travails Pt. I-IV en Starhammer ( werkelijk briljant was dat, wat een afsluiting )...wat een ervaring weer en wat een geweldige muzikanten.

Alleen Gullible's Travails is al 20 minuten lang en dan nog eens 10 minuten Starhammer, 2 van mijn favoriete recentelijke Motorpsycho nummers, wat een epische toegift !

Had het graag willen zien, maar ik verwacht niet dat ze dezelfde toegift vanavond in Utrecht zullen spelen.
Desalniettemin zal het naar verwachting hoe dan ook wel niet tegenvallen

Jullie horen het morgen

Starhammer klokte ook wel tegen de 20 min aan, was zeer episch en het verbaasde me dat ze dat na bijna 2 uur nog konden opbrengen.

En have fun vanavond hehe.

Ik was er ook, wat een grandioze finale inderdaad! Zelfs praatclub Vera kwam er niet meer overheen.

Dan toch nog maar even de plaat draaien voor ik ze vanavond weer eens live ga zien (als ik het goed geteld heb de 13e keer alweer...). Moet zeggen dat ik de laatste Motorpsycho platen niet veel gedraaid heb, voor mij blijft toch ook hun periode van Timothy's Monster tot en met Trust Us waar het bij deze band om draait.

Out of the Woods is in ieder geval een veelbelovende opener, doet me door de sax een beetje denken aan die fantastische plaat van Colin Stetson van vorig jaar.

Ik had gehoopt dat het kwartje vanavond zou vallen, maar het lukte de mannen niet om de spanningsboog het hele concert intact te houden. Af een toe een heerlijke zompige groove, maar ook te veel mindere momenten, om niet te zeggen oeverloos gepiel.

Van mij mogen ze wel weer een nieuwe weg inslaan.

Inderdaad, ik heb me bij vlagen ronduit staan vervelen. Ik mag hopen dat ze deze 70's fixatie snel achter zich laten. Op plaat vind ik het wel tof, maar wat een geneuzel af en toe op het podium. Het erge is dat als ze dan eens los gaan het al snel heel goed is, waardoor die langdradige stukken alleen maar meer storen. Ik heb meerdere keren gedacht "get on with it!" en dat heb ik nog niet eerder gehad bij een Motorpsycho-concert...

dit is allemaal hopeloos off topic, maar ik verplaatst het morgen wel

Het kwartje zal misschien wel of niet vallen, was niet mijn 13e keer, wel de 5e... ik vond dit veruit het beste optreden wat ik zag... lang is het altijd... dradig is denk ik een gemoedstoestand... als je niet in het optreden kunt komen zal je het ervaren als boven door Herman geschetst... it's just an opinion....

Ik vond het juist een geweldig concert, waarbij de plaat, die ik wat minder vind, helemaal tot leven kwam. Oeverloos gepiel heb ik niet gehoord. In elk geval niet in vergelijking met andere MP-concerten

Hier sluit ik me volledig bij aan... zie ook bericht erboven...

Ik begreep wel van meer mensen dat ze het een mindere keer vonden, maar gelukkig waren er ook nog mensen die het wel goed vonden. Overigens viel de lengte wel mee, net iets meer dan 2 uur. Enige kortere Motorpsycho-concert dat ik heb meegemaakt was op een festival.

Hier nog een mooie recensie:

3voor12 - Motorpsycho zoekt en vindt hoger bewustzijn - 3voor12.vpro.nl

En nou mag mijn cd wel eens eindelijk binnenkomen, besteld bij cdwow, die vinden dat ze hem nog steeds niet kunnen leveren vanwege nog niet released, terwijl hij bij de concerten met bakken tegelijk is verkocht... ik doe het nu nog steeds met een kopietje.....

Zijn wij wel bij hetzelfde concert geweest dan ?

Gisteravond in Utrecht was zoals eerder verkondigd mijn eerste concert van de Noorse helden.
Vol positieve gevoelens samen met nog 4 vrienden om iets voor 8 uur de Tivoli binnengelopen, alwaar het bij de ingang uitgedeelde programmaboekje de positief ingestelde spanningsboog nog een stukje strakker deed staan.

Uiteindelijk begon het optreden om 9 uur en al zeer spoedig bleek het geluid onvoorstelbaar hard en buitengewoon slecht te zijn.
Het was vanaf waar wij stonden, domweg in het midden van de zaal, bijna onmogelijk ook maar iets van melodie en zanglijnen te ontwaren uit de onvoorstelbare geluidsderrie die moest doorgaan voor muziek.

Na zo'n 40 minuten trokken we het allemaal niet meer en besloten we onze heil achterin de zaal te zoeken, dit in de hoop dat het geluid daar iets dragelijker zou zijn.
Maar ook dit bleek zinloos, want achterin bleek er feitelijk weinig verschil, alleen was het iets minder hard.
Zag Bent en Hans uit volle borst in hun microfoons staan zingen, maar hoorde gewoonweg geen woord. Weer nam de onvoorstelbare muur van geluid de overhand.

Om een lang verhaal kort te maken, we hebben met zijn vijfen unaniem besloten dat het gewoonweg de moeite niet meer waard was en hebben voor het eerst van ons leven voor het einde van een concert de zaal verlaten !

Erg jammer allemaal, had er zeer hoge verwachtingen van, maar langer dan een uur trokken we dit gewoon echt niet...
Heb van mijn leven nog nooit zulk slecht geluid bij een optreden meegemaakt, niet normaal !

Ik had het over de lengte van de nummers....

Enneh, Stalin, jammer dat je eerste Motorpsycho ervaring zo een debacle is geworden....

Ik vraag het me ook af, want waar ik stond (in het midden, zo'n 10 meter van het podium) was het geluid best goed.

Toch raar, want zoveel verder van het podium stonden wij nou ook niet...

Spijtige ontwikkeling inderdaad, maar gelukkig is de cd wel goed !
Wellicht dat ik ze in de nabije toekomst nog eens een kans geef, want ze zullen ongetwijfeld wel weer eens terug naar NL komen.

Ik stond in de Effenaar midvoor tegen het podium geplakt, je kunt Maaike nog wild schuddend met haar hoofd op de YouTube filmpjes zien, het geluid daar was ook oké, hard wel, maar gewoon goed....

Was er ook bij, herken niet het hierboven beschreven gepiel - vond juist dat er binnen het concept weinig ruimte was voor improvisatie.
We stonden rechts van het midden, op zo'n 8 meter van het podium. Inderdaad erg hard, maar gedegen, zoniet virtuoos spel. Die drummer is echt een aanwinst! Concert had zelfs nog wel wat langer mogen duren. Waar ik me wel aan geërgerd heb, was dat eeuwige en oeverloze gelul verderop in de zaal tijdens de zachtere passages. Nee, dan liever half doof naar huis...

Zelden zo'n uiteeenlopende ervaringen gelezen over een concert. Op mijn Facebook is er ook een vrouw die helemaal weg is van dit album, maar het concert dermate vervelend vond dat ze ook voortijdig is weggegaan. Zelf heb ik ook wel wat mensen zien vertrekken van de voorste rijen (ik stond zelf op de 2e/3e rij).

Wat de zang betreft ben ik het wel met Stalin eens en dat hoorde ik ook van mijn gezelschap. De zang was waar wij stonden ook niet te verstaan en bij 1 nummer zelfs helemaal niet hoorbaar. Dat het af en toe een grote bak harde herrie is vind ik dan weer niet erg, maar de zang was nu echt wel een zwak punt. Een ander minpuntje vond ik dat drummer Kenneth amper te zien was doordat de bekkens voor zijn hoofd zaten. Ik vind het toch altijd wel leuk als ik de gezichten kan zien van de muzikanten. Bij Bent en Snah zie je ook altijd het spelplezier van hun gezicht stralen en dat maakt een concert voor mij ook wel leuker.

@Stalin: ik zou zeker nog een keer gaan, er komt vast nog wel een tournee (misschien al later dit jaar) waarbij ze niet deze plaat integraal spelen.

Hier dan nog eens samengevat mijn observaties, vanaf de plek waar ik stond

- het geluid was hard;
- maar niet te hard;
- en gedetailleerd, alles was hoorbaar;
- zang Snah was goed hoorbaar, Bent tikje te zacht;
- het vals zingen (Motorpsycho eigen) viel goed mee deze keer;
- heren hadden zichtbaar spelplezier;
- Snah lijkt steeds meer de frontman te zijn;
- en Bent lijkt zichzelf steeds meer op de achtergrond te stellen;
- Saether en Storlokken dragen cheesy capes, Snah een soort kapiteinsjasje en Kapstad is gekleed in iets onduidelijks;
- witte cape Storlokken lijkt te knipogen naar Rick Wakeman (eat your heart out);
- enorme bak toetsen heeft die Storlokken bij zich zeg;
- koortjes en strijkjes van het album werden niet gemist;
- Kapstad is een erg goede drummer, maar mag af en toe ook wel eens een stapje terug doen ten faveure van "het liedje";
- dit was mijn 40e optreden, volgende keer wil ik een medaille of schouderklopje.