Wanneer ik Onderhond's stemmenlijst doorspit valt het me op dat hij de laatste jaren relatief weinig nieuwe albums, artiesten en labels heeft ontdekt die de moeite waard zijn. Daarnaast lijken labels als Ad Noiseam, Hymen, Planet Mu, Third Movement en n5MD aan kwaliteit te verliezen, terwijl raselectronische artiesten als Keef Baker, Dryft en SubtractiveLAD meer richting post-rock beginnen te hellen, Xanopticon een ietwat rustiger weg kiest, veel artiesten op dubstep mikken et cetera. Het is uiteraard mogelijk dat vele pareltjes uit de huidige periode pas later zullen worden ontdekt en wellicht mist Onderhond gewoon de tijd om op uitgebreide zoektochten te gaan, maar alleszins vraag ik me toch af: verkeert electronic in een dal(letje)?

Om nou onderhond als referentie te nemen vind ik iets kort door de bocht gaan eerlijk gezegd, hoewel ik veel van oh's platen ook wel kan waarderen. Maar het lijkt erop alsof er een soort van luwte is ontstaan inderdaad. Veel artiesten weten even niet welke richting ze op moeten gaan. Ondertussen worden er wel genoeg goede platen uitgebracht hoor, check mijn stemmenlijst er maar eens op na. Ik denk dat de grenzen nog lang niet zijn bereikt, al denken een aantal cynici dat wel.

Totaal niet.
Er gebeurd genoeg, alleen is de niche die de genoemde artiesten/labels jaren lang hebben bevolkt misschien wat ingekakt (veel artiesten zijn toch in herhaling gevallen). IDM en industriele techno is gewoon iets wat z'n beste tijd heeft gehad qua nieuwe ontwikkelingen.

Maar je geeft zelf ook al antwoord op je vraag want idd verschuift nogal veel richting dubstep, wat gewoon een nieuwe ontwikkeling is in de electronica. Of je het nu boeiend vindt of niet.

ohh en Onderhond als referentie kader is jezelf een zeer grote beperking opleggen. Zou ik niet doen.
Je zou beter een combi van verschillende users kunnen doen (waar OH er een van is).

Volgens mij zijn er weinig stemmenlijstjes van actieve electronic-liefhebbers die ik nog niet heb doorzocht, dus wees gerust: mijn referentiekader strekt zich verder uit dan slechts Onderhond, al is zijn smaak vooralsnog wel mijn favoriete.

@ orbit: ik heb gedurende deze middag jouw stemmenlijst doorspit tot en met 3*, en hoewel ik het meeste dat binnen mijn interessegebied valt al kende (want jouw 4.5*- en 5*-lijst had ik al eens eerder doorzocht), heb ik er wel een aantal platen met potentieel uit weten te peuteren. Verder wil ik nog even opmerken dat Onderhond niet de enige aanleiding was tot het stellen van mijn vraag, daar deze (zoals vaak) te vinden is in een combinatie van factoren, waarvan ik de meeste hierboven al heb neergeschreven.

Je kunt ook nog verder je eigen pad trekken: via last.fm kun je makkelijk soortgelijke artiesten vinden. Wellicht kan OH dan ook weer iets via jou ontdekken.

Heb verder ook niet het idee dat electronic in een dal zit; sommige stromingen zijn inderdaad een beetje 'op', maar er zijn nog zoveel interessante ontwikkelingen gaande...

...en frustrerend dat het is! Ik heb zowel gezocht tussen de soortgelijke artiesten als de voor mij interessante tags, en goedbeschouwd vond ik amper iets boeiends dat ik nog niet kende. Verder heb ik een enorme lijst van netlabels en een behoorlijk uitgebreid overzicht van labels die zich met electronic bezighouden doorzocht, maar opnieuw: veel opzienbarends ontdekte ik niet. Wel heb ik nieuwe releases weten te vinden door de discografie van praktisch alle artiesten die me interesseren op te zoeken via Discogs, maar echt nieuwe dingen kom je op die manier natuurlijk niet tegen. Kortom: het meeste is óf al ontdekt óf verstopt zich in obscure hoekjes die je hoogstwaarschijnlijk slechts bij toeval treft, wat zoeken vaak tot iets weinig belonends en daardoor flink ergerlijks maakt.


Verlicht mij!

Ik zit sowieso in een wat ander hoekje dan jij; de wat glitchy dingen luister ik eigenlijk al een paar jaar niet meer naar, hetzelfde geldt een beetje voor de labels die je in je eerste post noemt.

Als ik electronica luister is het ambient-achtig spul (via Deaf Center bij http://www.musicmeter.nl/label/Type uitgekomen). Of wat meer de James Holden-kant (via Border Community en At the Controls kun je ook weer wat deuren openen).

Ik heb zo even je meest afgespeelde artiesten op last.fm doorgekeken en kan wel wat namen noemen waar je misschien iets mee kunt, misschien ken je het, misschien ook niet. (Zijn allemaal wel vrij bekende namen).

De eerste reeks past ong. bij jouw artiesten lijstje, met daaronder nog wat andere reeksen met bekende namen in ongeveer naar gelijke stijl ingedeeld.

-tarmvred, iszoloscope, black lung, antigen shift, hecq, kattoo, lusine icl
-abfahrt hinwil, wisp, kettel, loess, yagya, murcof
-arovane, dictaphone, swod
-amon tobin, the cinematic orchestra
-raison d'etre, sephiroth, sophia
-lustmord, deathprod, biosphere, tim hecker, fennesz

@ herman: Type Records ken ik (waarschijnlijk via Sietse's lijst) al en het album 'At the Controls' heb ik in het verleden reeds aangehoord (en vervolgens weer verwijderd), maar gezien de top 10-positie van zowel jou als Goodfella zal ik hem spoedig eens een herkansing schenken.

@ hdk-nl: mijn last.fm zegt (nog) niet érg veel over mijn smaak, omdat ik tot op heden te weinig heb beluisterd om stabiele charts te ontwikkelen, waardoor artiesten met een ruime discografie erg gemakkelijk hoog komen te staan, terwijl artiesten met slechts een paar albums zonder veel twijfel laag blijven rondsluimeren, maar ik waardeer uiteraard je moeite. Alle door jou genoemde, op mijn persoonlijke smaak gebaseerde aanraders (het eerste rijtje) ken ik helaas al, en ook de overige artiesten zijn bijna allemaal bij mij bekend, maar enkele artiesten klinken alvast best interessant. Dank!

Ik denk met name dat dance al een jaar of 10 totaal stilligt, daar gebeurt echt helemaal niets in.. niet voor niets is de populariteit van al dat soort party's al jarenlang tanende. Ik denk dat je het sowieso buiten de dansbare paden moet zoeken, of dat nu dubstep, idm of ambient is.. daar is de grootste kans dat je nog wat innovatie tegenkomt.

Bron?
Volgens mij is dat totaal niet het geval.

Overigens heb ik zelf het idee dat het simpelweg lastig is om te blijven innoveren. Zoiets als dubstep is toch ook een combinatie van verschillende oudere genres en geluiden?

Volgens mij waren er vroeger zowel meer feesten en trokken ze ook meer bezoekers, maar ik kan me vergissen.. zie gewoon minder posters en andere aandacht om me heen.

En dubstep is inderdaad totaal niet vernieuwend nee..

...maar niet onmogelijk: electronic heeft een bijna oneindig aantal soorten samples en structuren tot zijn beschikking, dus me dunkt dat de mogelijkheden tot innovatie praktisch onbeperkt zijn.

er is genoeg innovatie binnen electronic, de vraag of je die innovatie waarderen kan staat daar natuurlijk los van.

Totaal geen dalletje, integendeel. Dubstep is misschien geen geweldig origineel genre, maar met uitstulpsels en uitwaaieringen als DJ /rupture, Flying Lotus, Mount Kimbie en dergelijken worden er simpelweg geweldig innovatieve, kleurrijke dingen gedaan.

En ook met techno en aanverwanten gaat het volgens mij wel lekker. Ik ben momenteel helemaal verslingerd aan Songs From the Beehive van Move D & Benjamin Brunn uit 2008 en ik heb niet het idee dat iemand anders die plaat eerder had kunnen maken. Dat heeft in mijn optiek te maken met de ontwikkeling waarin het genre nog altijd zit. Bovendien is bijvoorbeeld The Field erg goed bezig in een stijl die al jaren welbekend is, maar die nooit uitgediept is naar de geboden mogelijkheden, wat The Field wel doet. Daarnaast vind ik dat de esthetiek van techno en aanverwante genres een mooie stap voorwaarts gemaakt heeft sinds de jaren '00.

Over IDM, en dan met name op de labels die Animosh noemt, ben ik momenteel minder te spreken, maar dat heeft er denk ik mee te maken dat dat genre minder op de verbeelding werkt (in mijn geval althans) waardoor ik sneller verveeld raak. De enige IDM die me tegenwoordig nog echt raakt, is enerzijds het elementaire werk, waarin je de verkenning echt kunt terughoren, en anderzijds het ongrijpbare, emotieloze kille verdwaalwerk. Wat ik nu hoor is negen van de tien keer een overgeproduceerd papje van zalvende melodielijntjes en overdreven smooth lopende ritmes. De verknipte rauwheid heeft vaak een glad randje gekregen.

In ambient tenslotte hoor ik ook niet zo heel veel progressie meer, al ben ik daarin niet meer zo goed op de hoogte eigenlijk. Maar het blijft voor mij een genre waar progressiviteit ondergeschikt is aan de mooiste patronen en klanklijnen. Wanneer beide gecombineerd worden, is het echter helemaal optimaal.

Ik heb alleen het gevoel dat juist techno een extreem behoudend genre is, waarin iedere stap voorwaarts per definitie al wordt ontvangen met gejuich en toeters en bellen vanuit achterban. In wezen blijft het natuurlijk wel eeuwig voortbordurend met een statische beat en slechts wat variëren in geluiden die je eroverheen kunt plakken. IDM is een genre waarin wat dat betreft veel meer voorbij komt en veel meer geexperimenteerd wordt, er zijn echter niet veel artiesten die in al hun nummers hetzelfde concept vasthouden of dezelfde beat. Misschien vermoeiender voor de techno luisteraars of dergelijke, voor mij eigenlijk ideaal. Mijn hersens slaan kompleet op nul als er vrijwel geen variatie zit in beats of concepten. Maarja, dat is wel duidelijk. Ik denk dat er vooral nog veel valt te behalen in het combineren van stijlen die opkomen. Zo combineert een act als Zeller dubstep én idm.. en dat klinkt best lekker. En zo zijn er wel meer artiesten natuurlijk, niet altijd met succes trouwens. Misschien is succes ook wel hetgeen wat bepaald wat uiteindelijk ontwikkeld. Je kunt natuurlijk niet oneindig blijven produceren en varieren als het uiteindelijk niet je boterham belegd.. Misschien gaat Tiesto ooit nog wel eens met succes componenten overnemen die door anonieme electronic acts zijn ontwikkeld 10 jaar geleden

ik kijk natuurlijk van uit een heel andere hoek dan de meeste mensen hier naar electronica. Ik zit met name in de hoek van de ambient (drone), glitch en experimenteel pretentieus geneuzel.
Hier ben ik eigenlijk verder ingegaan omdat ik bij IDM snel de uitdaging kwijt was. Heel even heb ik nog de hoop gehad dat het met breakcore een nieuwe impuls zou krijgen, maar helaas is dat ook niet gebleken.
Ik sluit mij dan ook zeker bij Gyzzzzzzzzzzzzzzzzzz aan dat IDM momenteel gewoon niet de hoek is waar je innovatie moet zoeken. Dit had ik een jaar of 3 a 4 terug al door.

Dat er mensen zijn die moeite hebben met 4/4 ritmes kan ik mij echter ook goed voorstellen (in veel gevallen heb ik daar ook moeite mee), echter neemt dat niet weg dat hier wel degelijk nog steeds vernieuwingen plaatsvinden. Wellicht zijn die veranderingen miniem, ze zijn er wel.

Binnen het gebied van ambient veranderd ook wel iets, maar dat is niet echt veel. Je kunt er geen boeken over vol schrijven.
De laatste belangrijke veranderingen die daar hebben plaatsgevonden zijn eigenlijk toch redelijk toch te herleiden naar het werk Endless Summer van Fennesz en wat later het (her)intreden van de klassieke piano (en andere klassieke elementen).
Op het gebied van drones en is de enige "verandering" de steeds meer voorkomende invloeden van uit de metal en de noise met zware gitaren en gewoon meer met dikke lagen aan ruis spelen. Verder is ook hier weinig nieuws te ontdekken. Maar dat is dan ook niet de essentie van drones.
Wat we hier denk ik meer zullen gaan zien in de toekomst is het gebruik van technieken zoals "binaural recordings" en dolby surround, waar de eerste met name op cd's zal zijn (koptelefoon muziek) en de tweede met name in de concertzaal.


En om dan af te sluiten met een tipje.
Het is totaal geen makkelijke kost maar (Florian) Hecker zijn laatste album Acid in the Style of David Tudor is qua innovatie denk ik een van de meest boeiende albums van de afgelopen paar jaar.
Echter is dit echt hele zware kost. Het vervelende aan dit album is dat je echt de tekst die in het boekje staat nodig hebt om te begrijpen wat er precies gebeurd.
Iets waar niemand hier dus echt op zit te wachten.

Orbit, die beat is absoluut niet statisch. Het hele genre stoelt juist op de beweeglijkheid van de beats.

Dat in IDM meer geëxperimenteerd wordt, vind ik ook niet kloppen. Het enige wat daar gebeurt is dat meer verschillende structuren aangegrepen worden, maar dat is meer een kwestie van een vaak al voorhanden zijnd geluidje kiezen of aangrijpen dan een vorm van ontwikkeling.



Vermoeiender is de late Autechre bijvoorbeeld zeker wel, maar dingen als Ochre, Stendeck en Detritus zijn juist ontzettend easy-listening vergelijken bij de meeste techno. Al kan ik me voorstellen dat je die dingen (terecht eigenlijk) niet onder IDM schaart. Ze klinken ontzettend rijk en vol en je hoeft geen enkele moeite te doen om in de nummers te kruipen.

Bij de eerder aangehaalde plaat van Move D en Benjamin Brunn valt een nummer soms pas na een minuut of drie. En dan is het ook meteen hard raak ook, ondanks de minimale verschillen en de ogenschijnlijke afwezigheid van enige verandering na die drie minuten. Maar juist daar houd ik erg van, als artiesten het moeilijk maken, waarna je er plotseling invalt. En al helemaal wanneer je zoiets keer op keer kunt herbeleven, en niet slechts die ene keer dat je de muziek begint te doorgronden.

Ik krijg de indruk dat jij duidelijk hoorbare variatie en verschillende geluiden en soorten beats in tracks nagenoeg gelijk stelt aan innovatie en experiment. Maar volgens mij hebben die twee vrijwel niets met elkaar te maken. Iedereen kan - juist in electronic, waar je technisch gezien niet instrument gebonden bent - onmiddellijk volledig switchen van stijl, maar juist het ontwikkelen van een eigen geluid en het polijsten daarvan, definieert innovatie voor mij. En vaak is dat in de vorm van minimalisme, want juist het bombast dat jij vaak kunt waarderen in electronica (of in muziek in het algemeen) vind ik bij vlagen behoorlijk cheap overkomen - zoals veel werk van bijvoorbeeld Stendeck of Keef Baker.

Misschien is het inderdaad handig om te bepalen wat überhaupt onder vooruitgang wordt verstaan hier.

Verder vind ik dat je vooruitgang in de meeste gevallen pas achteraf echt kan zien, en dan bedoel ik niet een jaar maar voor een langere periode zoals bijvoorbeeld 5 jaar. Niemand hier luistert naar het gehele spectrum binnen electronic en kan dus ook geen uitspraak doen ja of nee electronic verkeert in een dal.

Hoe dan ook, ik geloof wel dat (voorlopig) elektronische muziek vooruitgang zal blijven boeken en dat dit niet in een mooi strakke lijn gebeurt zal duidelijk zijn, het ene jaar wat minder het andere jaar wat meer. Achteruitgang geloof ik in ieder geval niet in.

Ook moeten we 'geen vooruitgang' niet gaan verwarren met 'er op uitgekeken raken'. Kortom dit is eigenlijk veel te moeilijk om hier een zinnig antwoord op te kunnen geven als slechts muziekliefhebbers, maar dat maakt het niet minder interessant natuurlijk.

Vooruitgang en achteruitgang zijn subjectieve begrippen die in mijn ogen de mate aangeven waarin mensen albums vernieuwend en sterk vinden.

Hoe is vooruitgang mogelijk? Door experimenteren. Het is mogelijk door mooie nieuwe combinaties van geluiden of (elementen uit) verschillende stijlen en door te spelen met al bestaande stijlen. Wanneer de muziek die hieruit voortkomt voor een individu slaagt mag die het een vooruitgang noemen. Dubstep is oorspronkelijk een combinatie van 2-step en drum & bass die veel mensen geslaagd vinden. Drum & bass is oorpronkelijk ontstaan door breakbeats uit funkplaten opgepitcht te loopen en dit vonden veel mensen bij het ontstaan een vooruitgang. Idm is techno/electro met wat afwijkendere beats en/of melodieën.

Toen electronische muziekstijlen als electro, techno, house en idm ontstonden werden hun prototypes in het begin door artiesten al zoveel mogelijk geperfectioneerd. De artiesten die het pionierden hadden achtergronden van al bestaande muziek waar ze mee speelden, nieuwe combinaties legden. Nadat de blauwdruk voor een stijl ontworpen was door artiesten met oude muziek als baggage zijn er altijd ''artiesten'' na gekomen die dit eindeloos zijn gaan kopieren zonder er veel interessants aan toe te voegen. Dit zijn na-aap artiesten die alleen inspiratie halen uit artiesten binnen de stijl waar ze in werken en dus een beperktere baggage hebben. Dit valt te zien als stilstand en wanneer na-aap producers ''modernere'' (hippe) geluiden gebruiken die sommige mensen slechter vinden klinken dan de oude geluiden, kunnen die mensen dat achteruitgang vinden.

Ik hou inderdaad meer van hoorbare innovatie en bijvoorbeeld een geniaal gevonden bass die ergens juist precies in komt vallen of een verdubbeling van beats e.d. na verloop van tijd. Je bekijkt mijn smaak hier nogal zwart/wit moet ik zeggen, alsof het alleen maar groots en grootser kan. Verder is veel IDM natuurlijk ook vooral interessant vanwege de details en innovatie of vernuftigheid tov elkaars werk. Anders hoef je alleen maar steeds dezelfde plaat te maken, iets dat ik vooral bij techno het gevoel heb dat er gebeurt.. Variatie in beats hoor ik ook nergens terug. Volgens mij kiest een technonummer één bpm maat en wijkt daar vervolgens niet meer vanaf. Volgens de letter van de regeltjes variëert die bij techno ook vervolgens niet verder dan 120 tot 150 bpm. Beperking dacht ik toch wel.
Als jij Keef baker of Stendeck cheap vind overkomen, moet je nagaan hoe ontzettend cheap ik de meeste techno wel niet vind overkomen.. simpliciteit boven alles. Keef en Stendeck hebben bovendien een behoorlijk eigen geluid, misschien afgeleid van Gridlock, maar geheel eigen. Misschien wel de laatste 2 artiesten in de Gridlockstijl die nog electronic vanuit de ziel maken. Maar dat is slechts één van de stijlen die me invalt als ik aan idm-achtige electronic denk. Iets als Raoul Sinier is 180 graden anders en zou je eigenlijk niet eens meer in dezelfde categorie als voornoemde artiesten plaatsen. Precies hetgeen je zoekt volgens mij als je op zoek bent naar genres met innovatie of die zich geen beperking laten opleggen.
Je kunt me nog 1000x doorzagen over de geweldige nuanceverschillen in techno en hoe subtiel en doordacht die allemaal bijna ongemerkt worden toegepast, het zijn allemaal garnalenstapjes vergeleken de reuzensprongen die er zo nu en dan tussen de echte experimentele artiesten te vinden zijn. Enige verschil is dat je de meeste techno nog wel op een dansfeestje kunt draaien en veel idm niet.. daar wringt hem stiekem de schoen natuurlijk.. en over technofeestjes gesproken.. Daar kom ik per ongeluk nog wel eens terecht, wat een gedateerde en 90s bedoeningen zijn dat zeg. Mensen die zich optrekken aan een gevoel wat al 15 jaar dood is.

Re-flec-tie reflectie zelfreflectie.

Doe ik verder uitspraken over zijn smaak in zijn algeheelheid dan?

Het mooie van idm achtige electronic is dat je er niet eens een smaaklabel aan kunt hangen, het ene ligt tegen noise aan waar jij van houdt, het andere is Boards of Canada, waar Gyzzz van houdt. Nu weer iemand over ruimte voor innovatie..

Je houdt gewoon niet van techno muziek, wat ook tot gevolg heeft dat je je er niet in kunt inleven. Doordat je de nuance verschillen in techno niet op waarde kunt schatten ga je reuzensprongen in idm waarnemen (die er nauwelijks zijn). Er is trouwens ook meer experimentele techno (Pan Sonic, Ø, Soundhack), techno die met dub wordt gemengd (dubtechno), techno die met house wordt gemengd (tech-house), techno met afgestripte composities (minimal techno) en ik zie idm ook als een soort vorm van techno. Eigenlijk ben je als echte idm liefhebber ook bijna aan jezelf verplicht om te zien wat de roots van idm zijn door de eerste Detroit techno te luisteren en de eerste singles op het Warp label met wat ook wel bleep techno wordt genoemd. Veel goede idm artiesten weten dit wel op waarde te schatten. Van Autechre weet ik dat bijvoorbeeld. Veel goede idm artiesten distantiëren zich ook liever van de naam idm.

Het is in veel opzichten trouwens veel makkelijker om naar idm te luisteren. De scheve beats en melodieën trekken wat makkelijk je aandacht. Maar of het ook zo fundamenteel sterk in elkaar steekt als bij sommige techno het geval is? Zelden. Het is te moeilijk voor de meeste producers van idm om maar iets echt fundamenteel sterks neer te zetten (juist door de hoge vrijheid en lage muzikale baggage), daarom ben ik ook wat techno gaan luisteren. Ik ben begonnen met idm, daarom snap ik ook wel hoe je idm heel avontuurlijk vind klinken, maar techno is ook geweldig hoor, als je er tenminste in op kunt gaan. En veel techno is natuurlijk wel kut, maar dat is hetzelfde met idm.

Verder bekijkt Gyzzz je smaak niet zwart/wit, je bevestigt nota bene in je eerste alinea precies wat hij zelf als indruk kreeg (namelijk: Ik krijg de indruk dat jij duidelijk hoorbare variatie en verschillende geluiden en soorten beats in tracks nagenoeg gelijk stelt aan innovatie en experiment.). Wat betreft zwart/wit kijken mag je vind ik ook in de spiegel kijken (als je bijvoorbeeld alle techno gedateerd noemt en gevoelsdood).

Ik kan je reply wel waarderen John Doe, maar je gaat niet in op hetgeen ik ook daadwerkelijk schrijf in de eerste alinea, namelijk: ik hou ook van subtiele verschillen in muziek, of dat nu idm wordt genoemd of iets anders. Ik val inderdaad meer op de experimentele electronic (waarom zouden trouwens vele sites idm ook zo benoemen en techno niet?? Zet je minstens aan het denken) vanwege het afwijken van ritmes of melodieën, maar dat neemt niet weg dat ik daarin niet naar kwaliteit en nuances zoek. Gyzz deed voorkomen alsof ik alleen maar voor de grootst mogelijke overdaad ga in verschillen of nuances. Onzin.
Verder vind ik dat er bij idm (ik haat die term ook, maar we zitten er nu eenmaal aan vast, bij gebrek aan beter of een betere onderklassering) ook veel crap wordt gemaakt. Ik beweer ook niet het tegenovergestelde. Ik hoor echter nog steeds wel progressie of stappen een andere kant op, waardoor ik weet dat er vanzelf artiesten zullen komen die weer prima werk maken of innovatief zijn, en misschien wellicht ook een heel ander genrelabel krijgen opgespeld.
Ik snap heus wel dat de Detroit school één van de geestesvaders is voor veel muziek waar ik van houd. Sommig spul kan ik ook best waarderen. Aan de andere kant is dat op zijn beurt natuurlijk weer geïnspireerd door Kraftwerk en de electronic uit de jaren 80, waar ik al iets beter in thuis ben. Ik ben altijd meteen gecharmeerd geweest van de rauwere industrial zaken die de jaren 80 hebben opgeleverd en hou dus bij voorkeur van artiesten die dit rauwe ongepolijste mengen met de wat toegankelijker dingen uit de techno/house wereld om een eigen sound mee te maken. Of verder, om vanuit die sound wéér iets nieuws te brouwen, etc etc.. En daar kun je behoorlijk subtiel en onderscheidend in te werk gaan. Pan Sonic ken ik, en dat bevalt me inderdaad al stukken beter, maar dat had je dan al verwacht denk ik. En ik heb vroeger (voordat ik uberhaupt de term idm ooit had gelezen) wel eens mooie sets meegemaakt van Sven Vath of John Digweed, maar dat werd totaal weggeslagen door sets die ik vervolgens van Autechre of Orbital hoorde. Ik denk dat mijn voorkeur toen wel meteen vaststond ja..

Deze reply van je kan ik ook waarderen. Techno is trouwens zelfs uitgevonden door Kraftwerk. Ik had laatst het geluk de grondlegger van Underground Resistance te spreken en deze wilde zelf benadrukken dat techno (ondanks dat het wordt beweerd) niet door Detroit artiesten is bedacht, maar door Kraftwerk. Detroit techno was echter wel een vernieuwing doordat ze het geluid van Kraftwerk met de funk van Parliament/Funkadelic zijn gaan mengen. Dit was dus weer een vooruitgang door een combinatie.

Als je sets van de Detroit techno militia (als deze) of Rob Hall luistert (als deze) heb je meer van het idm geluid dan bij Orbital trouwens, terwijl het toch voornamelijk onder techno en electro valt. Orbital valt ook onder techno eigenlijk. Maar ik zou zeggen, zie techno en idm meer als verbonden of als hetzelfde maar dan met kleine verschillen. Dan krijg je ook niet zoeen dit is goed, dat is kut of ik-wij-hen discussie. En hier heb je trouwens nog een oud industrieel techno/electro nummertje dat je misschien vet vindt. Gaat ook al aardig richting het zogenaamde idm trouwens.

Een typische discussie die al langer in de lucht hangt, maar die er ook al een hele tijd stond aan te komen.

Of electronic in een dalletje zit hangt er inderdaad maar vanaf waar je naar op zoek bent. Al een paar jaar is het harde er weer vanaf. Alles wordt wat rustiger, braver, ook organischer. Minimal techno en dubstep als boegbeeld van deze evolutie. Zij die op zoek zijn naar wat harder schraap en stampwerk komen daardoor wat bedrogener uit.

10 jaar geleden gebeurde ongeveer hetzelfde, wanneer hardcore stilaan doodbloedde en je je heil al moest gaan zoeken in progressive tranceplaatjes om niet dood te gaan aan disco nouveau en andere corny onzin.

Voor vele mensen was dat net weer een hoogtepunt. Binnen een paar jaar keert het wel weer, maar moet zeggen dat ik zelf tegenwoordig wel wat last heb om nog echt boeiende nieuwe muziek te vinden. Monster X is een leuke mix van electro en breakcore, maar staat niet op MM. Bij deze dus een tip voor de liefhebbers.

Als je je lang verdiept in een genre (of het nou techno, idm, ambient, of wat dan ook) gaan kleine nuance verschillen je juist opvallen. Het ontwikkelen van een eigen geluid wat gyz stelt ligt in mijn ogen juist aan deze veranderende geluiden, iedere artiest op z'n eigen manier. De term 'innovatie' vind ik ergens ook misplaatst, want wat versta je eronder!

Sommige liefhebbers hier hebben in mijn ogen een eeuwige drang naar verandering (vernieuwing). Dat neemt een hoop plezier weg in waar ik in muziek van kan genieten vind ik. Ik ben erg vatbaar voor hele kleine muziekvariaties waarbij anderen makkelijk eroverheen scheren dat het genre zich niet ontwikkelt. Het is maar net hoe je er naar kijkt. Voor mij is het licht experimentele/glitchy/industrial/melodisch (wat vele de onzinnige term 'IDM' meegeven) nog volop in ontwikkeling, soms ook negatief (zoals post-rock invloeden en experimenten met vocalen. Het verfijnt je eigen muzieksmaak alleen maar meer. Ik heb in ieder geval ook in 2009 weer aardig wat ontdekt.

Het gaat denk ik vooral om de ontwikkeling van je eigen muzieksmaak (wat vaak gereflecteerd wordt op de ontwikkeling van de muziek zelf) om te oordelen of je genre in een 'dal' verkeert. (behalve als je dat laat afhangen van de stemmenlijst van een andere user..... )

Gezien mijn erg gelijkende smaak is het in mijn opinie verre van bizar dat ik (onder andere) Onderhond's stemmenlijst als voorbeeld nam, wetende dat de presentatie van mijn welgeteld nul stemmen moeilijk als een subjectieve representatie kan dienen. Verder is het nimmer mijn intentie geweest om uitsluitsel te krijgen betreffende de gestelde vraag, maar des te meer om een discussie op gang te brengen óver die vraag.