Kwam net op een site een leuke blunder tegen. Onderstaand album is daadwerkelijk in de winkels beland. Daar heeft iemand ontslag gekregen vermoed ik



edit: de foto is dus van Muddy Waters

Misschien kennen jullie ook nog wat van deze missers?

Wonderfull Days van Charlie Lownoise & Mental Theo, maar da's een schrijffout. Ik kon zo snel geen hoes hiervan vinden.

Er is veel meer fout aan deze cover dan alleen de spelling.

Super!

Misschien is het omdat ik nog nooit van deze artiest gehoord heb (ofwel kijk ik niet goed), maar wat is er eigenlijk fout aan?

Ik vermoed een verkeerde foto

Ah sorry, de heer op de foto is Muddy Waters

Aha, dat verklaart veel
Wel een serieuze misser, ja.

Klein missertje van Deep Purple op sCandinavian nights

7de track op het album Don't break the oath:
WELCOME PRINCESS OF HELL heet die track.

Zou WELCOME PRINCES OF HELL moeten zijn.

En Do'nt moet Don't zijn

Waarom zou het niet Princess kunnen zijn?

Het klopt gewoon inderdaad..

Dan is het offtopic

het is gewoon zo.
Was een foutje dat er ingeslopen is.
Nu laat men die fout behouden bij de re-issues (omdat het nummer al 20 jaar verkeerd geschreven wordt en daardoor bekent is)

Tis trouwens zeer leuk om dat te zien.
in de lyrics staat er overal "princes" en in de titel daarboven princess.



dat is dan weer een schrijffout van mij

Princess schrijf je toch echt zo.

Behalve als het een meervoud van prince is

Oja, klopt..Ik zeg al niks meer

Ik heb in Aswan in Egypte op vakantie in 1991 een musicassette gekocht van Said al Gaier met daarop ´The Pest Songs´ als verduidelijking van de Arabische titel. Het foutje was voor mij ook de reden voor aanschaf. Ik had toevallig net gehoord dat het door elkaar halen van de ´B´ en de ´P´ in westers schrift daar wel vaker voor kwam.

Bij de cd versie van het album "Collapse 12 Floors" van Merzbow dat ik in mijn bezit heb, staat op de zijkanten "Collapse 12 Florrs". Erg slordig vind ik, typisch voorbeeld van 'te snel getypt'.

Ik heb er zo gauw geen afbeelding van. Wél van de prachtige voorkant, waar dan weer niks mis mee is. Hier staat netjes "Collapse 12 Floors".

Release met Albert King. Hier was iemand duidelijk vergeten dat hij een linkshandige gitarist was

Niet heel storend, maar ik heb verschillende CD's waar de titel of de artiestennaam verkeerd gespeld is op het 'ruggetje', de zijkant dus.

Bijvoorbeeld een verzamel-CD van Albert Hammond waarop de naam wordt gespeld als Albert Hammomd, en eentje van Mariah Carey waarop ze ineens Mariay Carey heet.
Allemaal bij officiële releases, in dit geval toevallig allebei van Columbia/Sony. Maar het is gewoon een beetje storend; het lijkt op haastwerk. Alsof het teveel moeite was om er nog een laatste blik op te werpen voordat de zaak naar de drukker ging.

Leuke thread, vanavond eens een paar opzoeken! De enige die ik zo gauw kan bedenken is een cassette van Fuck, the Retarded Girl (welke artiest op last.fm steevast met "the comma is important" wordt getagged - inderdaad nogal een semantisch verschil tussen kommarijke en kommaloze versie) waarop de artiest Fuck the Retarded Girl heet. Klein maar fijn.

Maar goed, ik weet dat er nog wel meer van zulke zooi in mijn platenkast staat, vanavond dus eens opzoeken.

Nummer 9 : Het moet When You Dance I !!! Can Really Love zijn. Zeer onprofessioneel dat dat niet eens gecontroleerd is en nog altijd niet is aangepast.

Verdorie, is me nooit opgevallen. In het booklet en op de opdruk van de c.d. staat het ook verkeerd genoemd.

Island heeft in het verleden ook veel fouten gemaakt op de backcover van de eerste c.d versies (ik weet niet of dit inmiddels bij de c.d.'s waarvan een remaster is verschenen, is hersteld).

Voorbeelden:

Traffic: When the Eagle Flies

Dream Gerrad i.p.v. Dream Gerrard

Tom Waits: Franks Wild Years

Cold Call Ground i.p.v. Cold Cold Ground

Tom Waits: Rain Dogs

Union Sqare i.p.v. Union Square
Bridge of Rain Dog i.p.v. Bride of Rain Dog

Fairport Convention: Liege and Lief

Tim Lin i.p.v. Tam Lin

En zo kan ik nog wel even doorgaan.


Zoals ik al bij het Topic muziekgerelateerde ergernissen heb opgemerkt, kan dit bij een simpele eindcontrole voorkomen worden. Kennelijk interesseert dit bij de platenmaatschappijen niemand. Vinden ze het dan gek dat er massaal (illegaal) wordt gedownload en gekopieerd als ze niet een eens fatsoenlijk product kunnen uitbrengen. Als er in een boek relatief gezien net zoveel spelfouten zouden zitten zou het boek welhaast onleesbaar zijn.

Ik heb al veel excuses voor downloaden gelezen, maar dit is toch wel de belachelijkste tot nu toe. Omdat één platenlabel 20 jaar geleden veel fouten maakten op hun covers is het niet gek dat mensen tegenwoordig massaal downloaden? Kom op zeg....

Het gaat niet om één platenlabel. Ik heb maar één voorbeeld gegeven. En het gebeurt nog steeds. Daarnaast worden er behalve zetfouten nog veel meer fouten gemaakt, zoals ik in het Topic muziekgerelateerde ergernissen heb genoemd (niet volledig afgedrukte linernotes, digitale fouten in het productieproces enz.)

En voor alle duidelijkheid, ik verdedig (illegaal) downloaden of kopieëren niet (ik moet hier zelf helemaal niets van hebben). Wat is bedoel te zeggen is dat platenmaatschappijen ook wel eens hun hand in eigen boezem mogen steken en wat meer aandacht mogen besteden aan het product dat zij op de markt brengen.

Als ik er ervoor kies om voor een c.d. bijvoorbeeld 18 euro uit te geven i.p.v. een gratis gedownloade versie, dan mag ik er toch zeker iets voor terugverwachten en wel op zijn minst een perfect product.

Ik zal het nooit als excuus voor het downloaden opvoeren, maar af en toe vraag je je af waar labels en maatschappijen mee bezig zijn.

Een goed voorbeeld was het stapeltje CD's op het Disky-label dat ik een paar jaar geleden kocht. Voor een zeer zacht prijsje, ik geef het meteen toe, maar toch...
Het waren live-opnamen van allemaal bekende groepen en artiesten uit de jaren zeventig en tachtig. De verpakking ziet er steevast hetzelfde uit, iets met als titel 'Quality live performance' of iets dergelijks. Sommigen van jullie hebben ze misschien wel eens gezien.

Met die performances is over het algemeen niets mis, want het zijn live-opnamen van de door kenners veelgeprezen serie radio-opnamen van King Biscuit's Flower Hour. Alleen in een andere verpakking voor de Nederlandse markt dus.

Wat mij dan een beetje stoort is dat het platenlabel er budget-CD's van maakt en vervolgens maar wat aanrotzooit. De nummers staan in een andere volgorde, waardoor je soms rare overgangen krijgt, en de CD's hebben fantasietitels die meestal zijn afgeleid van hun grootste successen. Zo heet het live-album van David Crosby doodleuk Déjà vu, alsof die titel al niet eerder aan een zeker meesterwerk was gegeven.
(Hij staat hier op MuMe: http://www.musicmeter.nl/album/36411)

Maar het meest storend was dat de hoesfoto's vaak dateerden uit een periode die totaal geen raakvlak had met de tijd waarin het live-optreden was opgenomen, dus heel andere bezettingen. Misschien dat veel mensen dat totaal niet in de gaten hebben, maar ik stoor me daar dus enorm aan.
Ook al zijn het series met budget-prijsjes, probeer er als platenmaatschappij iets aardigs van te maken waar de fan wat aan heeft.

Disky kun je niet echt een platenmaatschappij noemen. Disky is juist zo`n firma die de cd-handel naar de kl@#te helpt.

Quote van de Disky pagina:

dus.......

Dank voor de info, platedraaier. Dat wist ik eigenlijk niet. In de supermarkten heb ik ze volgens mij nog nooit gezien (maar mijn vrouw doet vaker boodschappen dan ik en voor CD's ga ik al helemaal niet naar de supermarkt), maar ik tref die Disky-CD's vaak aan bij platenzaken als Music Store en Van Leest en dan staan ze meestal buiten op het plein. Gericht op impulsaakopen dus.

Maar het gaat dus om 'een pioniersrol in de realisatie van verkoop van entertainmentproducten in 'mass markets' tegen 'mass media' prijzen.' Klinkt weinig muzikaal inderdaad, meer een soort Arcade.

Mijn gedachte zou zijn om die CD's gewoon in de originele vorm op de markt te gooien. Minder werk en je hebt de aanbeveling van King Biscuit, wat door veel liefhebbers toch als een kwaliteitskenmerk voor live-(radio-)opnamen gezien wordt.
Maar goed, dan praat ik weer als muziekliefhebber en ik heb nu eenmaal geen marketing gestudeerd. Rare wereld leven we toch...

Deze mag er ook zijn ( voor de Greg Sage fans onder ons ) :

Mijn plaatje is weggevallen, dat ging dus om de achterkant van After the Gold Rush van Neil Young.