11) Maurice Ravel - Pianoconcert voor de linkerhand, 2e deel [1930] (klik)

Paul Wittgenstein was een pianist die in 1913 zijn debuut maakte. Tijdens de eerste wereldoorlog werd hij beschoten door een sluipschutter en moest zijn rechterarm geamputeerd worden. Na de oorlog schreven diverse componisten speciale stukken voor hem die alleen met de linkerhand bespeeld hoefden te worden. Dit is daarvan de bekendste.

12) Antonin Dvorak - Negende symfonie, 4e deel [1893] (klik)

Weer zo'n absolute evergreen die altijd heel hoog staat in klassieke toplijstjes. Met deze symfonie werd Dvorak op het eind van zijn leven alsnog wereldberoemd.

13) Ludwig von Beethoven - Maanlicht sonata [1801] (klik)

Soloconcerten of muziekstukken zoals deze waarop slechts één instrument te horen is zijn doorgaans niet mijn ding, maar voor diverse sonata's van Beethoven maak ik graag een uitzondering.

14) Igor Stravinsky - De lentewijding [1913] (klik)

Wat mij betreft één van de allerbeste klassieke werken ooit gemaakt. Deze balletmuziek werd verguist bij de eerste keren dat het werd opgevoerd (velen vonden het veel te modern en te onconventioneel) maar vandaag de dag wordt het geheel terecht als meesterwerk beschouwd. Geniet van de volle 34 minuten!

15) Wolfgang Amadeus Mozart - Vijfentwintigste symfonie, 1e deel [1773] (klik)

Daar is ie dan, het oudste nummer uit de lijst. De laatste symfonieën van Mozart zijn zijn bekendste, maar geef mij maar deze 25e.

16) Anton Bruckner - Negende symfonie, 2e deel [1896] (klik)

Binnen de klassieke muziek bestaat een behoorlijke mythevorming over de "negende" symfonie. Een opvallend groot aantal componisten is, in navolging van Beethoven, niet verder dan het aantal van 9 stuks gekomen. Het zou een soort magische grens zijn die voor sommigen niet te passeren bleek. Bij Bruckner had het feit dat de 9e symfonie zijn laatste was een weinig heroïsche achtergrond. Tot op de dag voor zijn sterven werkte hij namelijk aan deze symfonie, waarvan de finale op dat moment op een haar na voltooid was.

En terecht
Jammer alleen van die link naar een vreselijke versie van het 1e deel van deze sonata met een keyboard-piano-geluid en strings erbij.

Bij deze:

YouTube - GILELS plays Beethoven - Moonlight Sonata Op 27 No 2 - Mvt 1
YouTube - GILELS plays Beethoven - Moonlight Sonata Op 27 No 2 - Mvt 2
YouTube - GILELS plays Beethoven - Moonlight Sonata Op 27 No 2 - Mvt 3

17) Samuel Barber - Adagio for strings [1938] (klik)

Zelfs als je helemaal niet van klassieke muziek houdt is het welhaast onmogelijk dat je dit nummer nog nooit gehoord hebt. Het is namelijk al in tientallen films, documentaires e.d. gebruikt.

18) Hector Berlioz - Fantastische symfonie, 5e deel [1830] (klik)

Met deze symfonie introduceerde Berlioz diverse nieuwigheden. Zo is dit de eerste symfonie met een programma, is voor het eerst een klok in een symfonie te horen, wordt gebruik gemaakt van ongebruikelijke speelmanieren en is er een leitmotiv te horen. In dit laatste deel is tevens een vette knipoog naar het overbekende Dies Irae opgenomen.

Klopt, ooit gekocht nadat ik de film Platoon had gezien. Bij navraag op de klassieke afdeling van een willekeurige platenzaak kreeg ik een CD van Leonard Bernstein uit 1983 in handen. Met de Los Angeles Philharmonic Orchestra speelt hij ook nog 2 andere stukken op die CD: Rhapsody in Blue van George Gershwin en Appalachian Spring van Aaron Copland. Ook mooie stukken.

19) Richard Wagner - Rit van de walkuren [1856] (klik)

Het woord Wagneriaans is zelfs in de popmuziek een begrip. Het staat voor theatrale en bombastische muziek en wordt gekoppeld aan artiesten die het grote gebaar niet schuwen (een archetypisch voorbeeld is Total eclipse of the heart van Bonnie Tyler). Dit stuk komt uit de opera Die Walküre, het tweede deel van het kolossale vierluik Der Ring des Nibelungen dat maar liefst bijna 15 uur duurt.

20) Jean Sibelius - Vijfde symfonie, 3e deel [1915] (klik)

Het kan heel goed zo zijn dat je na 1 minuut en 25 seconden denkt: hé, waar ken ik dit van? Deze blazerssectie werd gebruikt in het nummer Beach Baby van First Class, vanaf 3:05, (klik) en zit in het intro van Since Yesterday van Strawberry Switchblade (klik).

Ik ken geen betere uitvoering als deze.

21) Claude Debussy - Prélude à l'après-midi d'un faune [1894] (klik)

Dit dromerige en sfeervolle orkestwerk wordt beschouwd als het eerste impressionistische muziekstuk, een term ontleend aan de schilderkunst. Debussy had zelf een rothekel aan dit etiket, maar hij is er zijn hele leven nooit meer vanaf gekomen.

22) Pjotr Iljitsj Tsjaikovski - Het zwanenmeer [1877]

Bij de 10 beste balletstukken ooit gemaakt zitten er wat mij betreft 3 van Tsjaikovsky. Het zwanenmeer is mijn favoriet. Mooie stukken hieruit zijn scene 3 van akte 1 (klik) en scene 14 van akte 2 (klik).

Dit is ook een leuk stukje uit het Zwanenmeer van Tsjaikovsky met vioolsolo+orkest, o.a. door Janine Jansen op haar 1e Decca-cd gezet, hier een andere versie op Youtube:
Tchaikovsky Swan Lake- Act III- Danse Russe : YouTube - Tchaikovsky Swan Lake- Act III- Danse Russe
Schrik trouwens niet van het 1e harde en onverwachte akkoord.

@Titan leuke topic, naast het ijzeren repertoire ook wat minder bekende componisten.
Dit is zijn goede instappers.
DeepeR's post vind ik wel correct Gilels is een fenomeen in Beethoven,
check met name de late sonates.

Heel leuk topic, zal de stukken eens langs gaan. Maar is er een chronologische volgorde op de stukken die je onder de aandacht brengt, van mooiste naar minst mooist?

edit: ik lees je eerste berichtje al....

23) Olivier Messiaen - Turangalila symfonie, 5e deel [1948] (klik)

Ik heb een zwak voor oude electronische instrumenten en ook in de klassieke muziek zijn ze terug te horen. De Ondes-Martenot, die klinkt als een kruising tussen een zingende zaag en een Theremin en ook door hippe en moderne bands als Radiohead regelmatig wordt ingezet, is er eentje van. Messiaen gebruikte hem heel vaak en het instrument heeft een prominente rol in deze symfonie.

24) Eric Satie - Trois gymnopédies [1888] (klik)

Nog een Fransman en wel eentje die, getuige diverse berichten op deze site, vrij populair is. Zijn ingetogen pianostukken weten blijkbaar veel mensen te beroeren, waaronder ook popmuzikanten. De band Japan gebruikte dit stuk in het nummer Nightporter (klik).

Top dat je dit erbij hebt gezet en in mooie uitvoering ook !

25) Hugo Alfvén - Tweede symfonie, 3e deel [1899] (klik)

Hugo wie? Hugo Alfvén dus. Bepaald geen grote naam in de klassieke muziek en dat is m.i. niet terecht. Vooral liefhebbers van de stroming in de klassieke muziek die (late) romantiek heet kunnen niet om deze Zweed heen. Dit opzwepende stuk zet je een paar keer op het verkeerde been. Net wanneer je denkt dat het is afgelopen begint het weer opnieuw en dat fenomeen doet zich enkele malen voor.

26) Gustav Holst - The Planets [1916]

Het is een beetje behelpen met Britse componisten in deze lijst. Sterker nog: de enige die erin voorkomt is nota bene van Zweedse komaf. Dit is zijn bekendste werk, een suite over (de op dat moment reeds ontdekte) planeten. De mooiste delen van deze suite zijn wat mij betreft het krachtige Jupiter (klik) en het subtiele en ingetogen slotstuk Neptunus (klik).

27) Ludwig von Beethoven - Zevende symfonie, 2e deel [1813] (klik)

Als ik van deze lijst een echte toplijst had gemaakt (dus met op 30 het minste nummer en op 1 het beste) zou dit waarschijnlijk bovenaan hebben gestaan. Dit deel van Beethovens 7e werkt op een fantastische mooie en subtiele manier naar een climax toe en het komt regelmatig voorbij in films e.d. (Irréversible en The Fall o.a.).

28) Maurice Ravel - Bolero [1928] (deel 1) en (deel 2)

Over opbouwen naar een climax gesproken! Als er één klassiek stuk is dat dit het best weet te symboliseren is dat wel de Bolero. Het is een stukgedraaid stuk, maar niet kapot te krijgen.

29) Anton Bruckner - Zesde symfonie, 3e deel [1881] (klik)

Het blijft me verbazen dat zo'n vrome, conservatieve, onopvallende en in zichzelf gekeerde man als Bruckner zulke grootse en gloedvolle symfonieën wist te maken.

30) Edvard Grieg - Peer Gynt Suite 1 [1875]

De laatste bijdrage alweer van de hele lijst. Het slotstuk is voor Edvard Grieg. Om dit stuk wordt hij toch het meest herinnerd. De mooiste delen zijn ook de bekendste en heten Ochtendstemming (klik) en In de hal van de bergkoning (klik).

@Titan, misschien leuk om nog je favoriete uitvoeringen op cd erbij te zetten?

soms kan dat een bepaald stuk net wat extra's geven of juist helemaal niet.
De meeste dingen uit je top 30 heb ik ook wel op cd, maar veel stukken heb ik ook in meerdere uitvoeringen.

en ik mis eerlijk gezegd mijn favoriete componist, Mahler, hier een beetje. Terwijl je wel veel Bruckner in je lijst hebt. Is daar nog een reden voor of kijk ik zo beroerd ?

Mahler heeft de schifting net niet gehaald (met zijn 6e symfonie). Wat favoriete uitvoering betreft: van de meeste nummers ken ik te weinig verschillende uitvoeringen. Ik vond dat gegeven niet zo relevant. Het ging me ook meer om het stuk op zich dan de uitvoering. Over het algemeen ben ik erg gecharmeerd van uitvoeringen gedirigeerd door Bernstein en Von Karajan.

Mooi lijstje Titan. Enkele ervan ken ik nog niet dus die ga ik zeker een keertje beluisteren. Ik "mis" wel de 5e van Dmitri Shostakovitsj in je lijstje. Maar ja, de 30 zijn al snel gevuld natuurlijk . Bruckner vind ik ook een topper qua symphonieën trouwens.

Bruckner vind ik een wat 'vreemde eend in de bijt vergeleken met andere collega's uit de romantiek. Toch een componist die ik erg waardeer. Probeer zijn 4e eens.