‘THE NORTH’. Sublieme wandelfilm in de Schotse Hooglanden.

The North - VPRO Cinema - VPRO Gids - vprogids.nl

De afgelopen dagen twee films gekeken die zich afspeelden in de jaren 1920, en die beide gaan over hoe irritant Ieren zijn:

Eergisteren eindelijk The Banshees of Inisherin gekeken, en ik was zeker niet teleurgesteld. Voor zo'n simpel verhaal, over het einde van een vriendschap binnen een kleine gemeenschap op een Iers eiland, gaf de film enorm veel stof tot nadenken. Het script, het acteerwerk, de cinematografie, de mise-en-scène waren allemaal top notch - met een speciale vermelding voor Colin Farrell, die toch een fantastische ontwikkeling heeft doorgemaakt in het afgelopen decennium. 8,5/10

De dag daarop, gisteren dus, heb ik ook eens Sinners gekeken, en deze heeft me juist enorm teleurgesteld. Naast het prima acteerwerk, en de aanwezigheid van enkele interessante inhoudelijke thema's, heb ik hier verder weinig positiefs over te zeggen. Het is een bewijs van de kunst van filmmaken: terwijl Banshees eigenlijk nergens over gaat, was het Sinners waar ik me voor het grootste gedeelte van de film dodelijk heb verveeld. Visueel schommelde de film tussen bloedeloos (saai, extreem conventioneel, moeilijk te volgen) en zielloos (overgesatureerde kleuren, digitaal ingevulde achtergronden en effecten); de pacing van de film was slaapverwekkend, en toen er eindelijk horrorelementen in de film kwamen brachten die zo goed als geen spanning of shock met zich mee. De motieven van racisme, classisme, kolonialisme, cultureel erfgoed, etc. die achter het verhaal staken hadden wel degelijk potentie, maar helaas was de film zelf te veel een product van de plastic Amerikaanse cultuurindustrie om daar een interessante draai aan te geven. Krappe 5/10

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1170000/1170582.jpg?cb=1749364193

Het begin was wel heel erg Disney x Gen-Z en was even bang dat ik hier toch echt te oud voor was een gevoel dat ik heel, heel zelden krijg, maar mijn innerlijke tienermeisje was hier uiteindelijk weer blij mee.

Turks Fruit openlucht, met passerend cruiseschip.
Daarmee wordt niet Monique van de Ven bedoeld.

Gisteravond:

https://www.moviemeter.nl/images/cover/34000/34687.jpg?cb=1585743758

Bijzonder fijn en treurig tegelijkertijd.

Gisteravond:

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1115000/1115024.jpg?cb=1505986743

Degelijke King-verfilming door Flanagan, dan weet je wel dat een overdaad aan monoloog je deel is, viel al bij al nog mee.

https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/419.jpg?cb=1707491848
https://www.moviemeter.nl/images/cover/1158000/1158804.jpg?cb=1734870739

Beide prima films die ik al een tijd op mijn to watch lists had staan, maar ook beide niet zo goed als ik had verwacht. Falling down is een sociaal commentaar waarbij de boodschap maar matig binnen kwam, maar die alsnog prima wegkeek dankzij het uitstekende werk van regisseur Joel Schumacher en hoofdrolspelers Michael Douglas en Robert Duvall (6,5/10); Nosferatu was visueel verbluffend, maar uiteindelijk voor Dave Eggers begrippen een nogal rechttoe rechtaan Dracula hervertelling, en van de maker van The Lighthouse en The VVitch weet je gewoon dat hij beter kan (7,8/10).

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1169000/1169621.jpg?cb=1739022629

Wat een goede actrice is Nora El Koussour zeg...

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1162000/1162923.jpg?cb=1729531880
Zou eigenlijk helemaal in mijn straatje moeten passen, maar ondanks de toffe visuele stijl vond ik er niet heel veel aan. Ondanks de korte speelduur betrapte ik me er op een gegeven moment op dat ik op m'n telefoon zat te kutten, en dat is altijd een slecht teken. Het lijkt me wel een topfilm om met kinderen te kijken, want de film weet zonder dialoog knap morele vraagstukken aan te kaarten zonder zwart-witte antwoorden te geven. Maar als ik nog eens een visueel indrukwekkende animatiefilm over een kat wil zien, dan zou ik veel eerder het geweldige Puss in Boots: The Last Wish nog eens opzetten. 6,4/10

Gisteravond:

https://www.moviemeter.nl/images/cover/7000/7181.jpg?cb=1568456517

Wederom een ijzersterke Powell/Pressburger-film! Niet zo indrukwekkend als A Matter of Life and Death, niet zo iconisch als The Red Shoes, veel kleinere prent dit, in zwart-wit, de woeste Schotse natuur waar de elementen vrij spel hebben als achtergrond voor een liefdesverhaaltje. Een ode ook aan het zangerige Gaelic, en met de nodige humor (de kolonel met zijn arend zijn hilarisch).