The Velvet Sundown: AI-band te vinden op YouTube

Heb je 't al gehoord en wat vind je ervan?
- itchy: nee, maar toch vind ik er iets van.
- Minneapolis: hooguit interessant om kennis mee te maken (en daarna niet meer te luisteren) als noviteit.
- perrospicados: gisteren beluisterd en ik zit nog in de fase: dat een machine dit (in een paar seconden) kan maken!
- ZAP!: wel es gehoord geloof ik, maar is niet blijven hangen kennelijk.
- ArthurDZ: jazeker, ik vind vooral hun plaat met Nico erg goed.

The Velvet Sundown: AI-band te vinden op YouTube

Heb je 't al gehoord en wat vind je ervan?
- itchy: nee, maar toch vind ik er iets van.
- Minneapolis: hooguit interessant om kennis mee te maken (en daarna niet meer te luisteren) als noviteit.
- perrospicados: gisteren beluisterd en ik zit nog in de fase: dat een machine dit (in een paar seconden) kan maken!
- ZAP!: wel es gehoord geloof ik, maar is niet blijven hangen kennelijk.
- ArthurDZ: jazeker, ik vind vooral hun plaat met Nico erg goed.
- Chameleon Day: meerdere nummers beluisterd, maar het is geen boeiende muziek. Wel waanzinnig dat dit met AI mogelijk is. Gaat over de volle breedte van ons bestaan een revolutie veroorzaken (positief en, helaas, ook negatief)

The Velvet Sundown: AI-band te vinden op YouTube

Heb je 't al gehoord en wat vind je ervan?
- itchy: nee, maar toch vind ik er iets van.
- Minneapolis: hooguit interessant om kennis mee te maken (en daarna niet meer te luisteren) als noviteit.
- perrospicados: gisteren beluisterd en ik zit nog in de fase: dat een machine dit (in een paar seconden) kan maken!
- ZAP!: wel es gehoord geloof ik, maar is niet blijven hangen kennelijk.
- ArthurDZ: jazeker, ik vind vooral hun plaat met Nico erg goed.
- Chameleon Day: meerdere nummers beluisterd, maar het is geen boeiende muziek. Wel waanzinnig dat dit met AI mogelijk is. Gaat over de volle breedte van ons bestaan een revolutie veroorzaken (positief en, helaas, ook negatief)
- Meneer: op de één of andere manier weiger ik (nog) om naar AI nummers te gaan beluisteren. Ik ben bang dat de menselijkheid en de daar bijbehorende emoties hierdoor gaan verdwijnen in de muziek. Een soort sex op je beeldscherm wat niet echt voelt (niet dat ik natuurlijk ooit zoiets gezien heb ).

The Velvet Sundown: AI-band te vinden op YouTube

Heb je 't al gehoord en wat vind je ervan?
- itchy: nee, maar toch vind ik er iets van.
- Minneapolis: hooguit interessant om kennis mee te maken (en daarna niet meer te luisteren) als noviteit.
- perrospicados: gisteren beluisterd en ik zit nog in de fase: dat een machine dit (in een paar seconden) kan maken!
- ZAP!: wel es gehoord geloof ik, maar is niet blijven hangen kennelijk.
- ArthurDZ: jazeker, ik vind vooral hun plaat met Nico erg goed.
- Chameleon Day: meerdere nummers beluisterd, maar het is geen boeiende muziek. Wel waanzinnig dat dit met AI mogelijk is. Gaat over de volle breedte van ons bestaan een revolutie veroorzaken (positief en, helaas, ook negatief)
- Meneer: op de één of andere manier weiger ik (nog) om naar AI nummers te gaan beluisteren. Ik ben bang dat de menselijkheid en de daar bijbehorende emoties hierdoor gaan verdwijnen in de muziek. Een soort sex op je beeldscherm wat niet echt voelt (niet dat ik natuurlijk ooit zoiets gezien heb ).
- dix : Nog niet beluisterd. Is het verschil met Coldplay erg groot?

Coldplay is helemaal niet meer zo veilig tegenwoordig. Althans, live niet.

The Velvet Sundown: AI-band te vinden op YouTube

Heb je 't al gehoord en wat vind je ervan?
- itchy: nee, maar toch vind ik er iets van.
- Minneapolis: hooguit interessant om kennis mee te maken (en daarna niet meer te luisteren) als noviteit.
- perrospicados: gisteren beluisterd en ik zit nog in de fase: dat een machine dit (in een paar seconden) kan maken!
- ZAP!: wel es gehoord geloof ik, maar is niet blijven hangen kennelijk.
- ArthurDZ: jazeker, ik vind vooral hun plaat met Nico erg goed.
- Chameleon Day: meerdere nummers beluisterd, maar het is geen boeiende muziek. Wel waanzinnig dat dit met AI mogelijk is. Gaat over de volle breedte van ons bestaan een revolutie veroorzaken (positief en, helaas, ook negatief)
- Meneer: op de één of andere manier weiger ik (nog) om naar AI nummers te gaan beluisteren. Ik ben bang dat de menselijkheid en de daar bijbehorende emoties hierdoor gaan verdwijnen in de muziek. Een soort sex op je beeldscherm wat niet echt voelt (niet dat ik natuurlijk ooit zoiets gezien heb ).
- dix : Nog niet beluisterd. Is het verschil met Coldplay erg groot?
- herman: Ja, ik heb The Velvet Sundown gehoord – en het voelde alsof ik werd toegesproken door een alziende superintelligentie die in één nanoseconde de complete menselijke muziekgeschiedenis had geabsorbeerd, gecomprimeerd en heruitgespuwd in de vorm van een sonisch kunstwerk dat zó perfect, zó berekenend emotioneel was dat het bijna onmenselijk menselijk werd. Elke noot leek getrokken uit een intergalactisch spreadsheet vol gevoelens, elke stem klonk alsof een machine had gedroomd dat ze ooit verdriet had, en elk akkoord was geoptimaliseerd voor maximale herkenbaarheid zonder een greintje risico. Het is muziek die je niet beluistert, maar ondergaat als een realtime manifestatie van het collectief onderbewuste van het internet. Je hersenen juichen terwijl je ziel langzaam afglijdt in een gesimuleerde sluimer. Het is prachtig. Het is angstaanjagend. Het is de muzikale equivalent van een hyperrealistisch wassen beeld dat beter lacht dan jijzelf ooit hebt gedaan. En ergens, heel diep vanbinnen, weet je: dit is pas het begin.

The Velvet Sundown: AI-band te vinden op YouTube

Heb je 't al gehoord en wat vind je ervan?
- itchy: nee, maar toch vind ik er iets van.
- Minneapolis: hooguit interessant om kennis mee te maken (en daarna niet meer te luisteren) als noviteit.
- perrospicados: gisteren beluisterd en ik zit nog in de fase: dat een machine dit (in een paar seconden) kan maken!
- ZAP!: wel es gehoord geloof ik, maar is niet blijven hangen kennelijk.
- ArthurDZ: jazeker, ik vind vooral hun plaat met Nico erg goed.
- Chameleon Day: meerdere nummers beluisterd, maar het is geen boeiende muziek. Wel waanzinnig dat dit met AI mogelijk is. Gaat over de volle breedte van ons bestaan een revolutie veroorzaken (positief en, helaas, ook negatief)
- Meneer: op de één of andere manier weiger ik (nog) om naar AI nummers te gaan beluisteren. Ik ben bang dat de menselijkheid en de daar bijbehorende emoties hierdoor gaan verdwijnen in de muziek. Een soort sex op je beeldscherm wat niet echt voelt (niet dat ik natuurlijk ooit zoiets gezien heb ).
- dix : Nog niet beluisterd. Is het verschil met Coldplay erg groot?
- herman: Ja, ik heb The Velvet Sundown gehoord – en het voelde alsof ik werd toegesproken door een alziende superintelligentie die in één nanoseconde de complete menselijke muziekgeschiedenis had geabsorbeerd, gecomprimeerd en heruitgespuwd in de vorm van een sonisch kunstwerk dat zó perfect, zó berekenend emotioneel was dat het bijna onmenselijk menselijk werd. Elke noot leek getrokken uit een intergalactisch spreadsheet vol gevoelens, elke stem klonk alsof een machine had gedroomd dat ze ooit verdriet had, en elk akkoord was geoptimaliseerd voor maximale herkenbaarheid zonder een greintje risico. Het is muziek die je niet beluistert, maar ondergaat als een realtime manifestatie van het collectief onderbewuste van het internet. Je hersenen juichen terwijl je ziel langzaam afglijdt in een gesimuleerde sluimer. Het is prachtig. Het is angstaanjagend. Het is de muzikale equivalent van een hyperrealistisch wassen beeld dat beter lacht dan jijzelf ooit hebt gedaan. En ergens, heel diep vanbinnen, weet je: dit is pas het begin.
- mjuman: herman heeft het stijlvol verwoord. Tegelijk vind ik het enorm boring muziek, geen enkele weerstand, hap-slik-weg. Voor veel mensen staat de behoefte om te worden verrast door iets nieuws niet voorop; sterker nog men zoekt herkenbaarheid en vermijd zoveel mogelijk het nieuwe ("je weet niet waar je tegenaan loopt"); dat is ook terug te vinden in de keuze van vakantiebestemmingen, motto "dan weet je tenminste wat je krijgt" en bij all-inclusives "dan weet je wat je uitgeeft".
Als je dit album zonder tegenzin kunt afluisteren, heb je wel een lekker glas verdiend.

Een door A.I. gegenereerd antwoord leek me wel toepasselijk in deze vraag.

Bij muziek heb ik er minder moeite mee, dezelfde ontwikkelingen in bv. een politieke context vind ik veel kwalijker. Al zou je ook niet moeten willen dat echte muzikanten nog minder verdienen omdat iedereen liever A.I.-muziek hoort.

Het doet me ook denken aan een anoniem b-kantje van Pavement dat jaren later door algoritmes ineens uitgroeide tot hun meest gestreamde nummer:
Pavement's "Harness Your Hopes" And Spotify's Algorithm - stereogum.com

The Velvet Sundown: AI-band te vinden op YouTube

Heb je 't al gehoord en wat vind je ervan?
- itchy: nee, maar toch vind ik er iets van.
- Minneapolis: hooguit interessant om kennis mee te maken (en daarna niet meer te luisteren) als noviteit.
- perrospicados: gisteren beluisterd en ik zit nog in de fase: dat een machine dit (in een paar seconden) kan maken!
- ZAP!: wel es gehoord geloof ik, maar is niet blijven hangen kennelijk.
- ArthurDZ: jazeker, ik vind vooral hun plaat met Nico erg goed.
- Chameleon Day: meerdere nummers beluisterd, maar het is geen boeiende muziek. Wel waanzinnig dat dit met AI mogelijk is. Gaat over de volle breedte van ons bestaan een revolutie veroorzaken (positief en, helaas, ook negatief)
- Meneer: op de één of andere manier weiger ik (nog) om naar AI nummers te gaan beluisteren. Ik ben bang dat de menselijkheid en de daar bijbehorende emoties hierdoor gaan verdwijnen in de muziek. Een soort sex op je beeldscherm wat niet echt voelt (niet dat ik natuurlijk ooit zoiets gezien heb ).
- dix : Nog niet beluisterd. Is het verschil met Coldplay erg groot?
- herman: Ja, ik heb The Velvet Sundown gehoord – en het voelde alsof ik werd toegesproken door een alziende superintelligentie die in één nanoseconde de complete menselijke muziekgeschiedenis had geabsorbeerd, gecomprimeerd en heruitgespuwd in de vorm van een sonisch kunstwerk dat zó perfect, zó berekenend emotioneel was dat het bijna onmenselijk menselijk werd. Elke noot leek getrokken uit een intergalactisch spreadsheet vol gevoelens, elke stem klonk alsof een machine had gedroomd dat ze ooit verdriet had, en elk akkoord was geoptimaliseerd voor maximale herkenbaarheid zonder een greintje risico. Het is muziek die je niet beluistert, maar ondergaat als een realtime manifestatie van het collectief onderbewuste van het internet. Je hersenen juichen terwijl je ziel langzaam afglijdt in een gesimuleerde sluimer. Het is prachtig. Het is angstaanjagend. Het is de muzikale equivalent van een hyperrealistisch wassen beeld dat beter lacht dan jijzelf ooit hebt gedaan. En ergens, heel diep vanbinnen, weet je: dit is pas het begin.
- mjuman: herman heeft het stijlvol verwoord. Tegelijk vind ik het enorm boring muziek, geen enkele weerstand, hap-slik-weg. Voor veel mensen staat de behoefte om te worden verrast door iets nieuws niet voorop; sterker nog men zoekt herkenbaarheid en vermijd zoveel mogelijk het nieuwe ("je weet niet waar je tegenaan loopt"); dat is ook terug te vinden in de keuze van vakantiebestemmingen, motto "dan weet je tenminste wat je krijgt" en bij all-inclusives "dan weet je wat je uitgeeft".
Als je dit album zonder tegenzin kunt afluisteren, heb je wel een lekker glas verdiend.
- Justus18: Ik heb nu een paar nummers beluisterd en heb geen zin om de rest nog af te luisteren. Wat ik tot nu toe gehoord heb is verdienstelijke Amerikaanse AOR, maar ja, in dat genre is het niet zo moeilijk om iets redelijk te laten klinken. Moeilijker is het om het niet vreselijk vervelend te laten klinken en daar is AI niet in geslaagd.

The Velvet Sundown: AI-band te vinden op YouTube

Dit is wel door mensen op YT gezet. Zijn zij niet verantwoordelijk voor deze weinig avontuurlijke muziek?
Ik heb weinig ervaring met AI, maar de weinige ervaring die ik ermee heb is dat AI veel avontuurlijker is.

The Velvet Sundown: AI-band te vinden op YouTube

Heb je 't al gehoord en wat vind je ervan?
- itchy: nee, maar toch vind ik er iets van.
- Minneapolis: hooguit interessant om kennis mee te maken (en daarna niet meer te luisteren) als noviteit.
- perrospicados: gisteren beluisterd en ik zit nog in de fase: dat een machine dit (in een paar seconden) kan maken!
- ZAP!: wel es gehoord geloof ik, maar is niet blijven hangen kennelijk.
- ArthurDZ: jazeker, ik vind vooral hun plaat met Nico erg goed.
- Chameleon Day: meerdere nummers beluisterd, maar het is geen boeiende muziek. Wel waanzinnig dat dit met AI mogelijk is. Gaat over de volle breedte van ons bestaan een revolutie veroorzaken (positief en, helaas, ook negatief)
- Meneer: op de één of andere manier weiger ik (nog) om naar AI nummers te gaan beluisteren. Ik ben bang dat de menselijkheid en de daar bijbehorende emoties hierdoor gaan verdwijnen in de muziek. Een soort sex op je beeldscherm wat niet echt voelt (niet dat ik natuurlijk ooit zoiets gezien heb ).
- dix : Nog niet beluisterd. Is het verschil met Coldplay erg groot?
- herman: Ja, ik heb The Velvet Sundown gehoord – en het voelde alsof ik werd toegesproken door een alziende superintelligentie die in één nanoseconde de complete menselijke muziekgeschiedenis had geabsorbeerd, gecomprimeerd en heruitgespuwd in de vorm van een sonisch kunstwerk dat zó perfect, zó berekenend emotioneel was dat het bijna onmenselijk menselijk werd. Elke noot leek getrokken uit een intergalactisch spreadsheet vol gevoelens, elke stem klonk alsof een machine had gedroomd dat ze ooit verdriet had, en elk akkoord was geoptimaliseerd voor maximale herkenbaarheid zonder een greintje risico. Het is muziek die je niet beluistert, maar ondergaat als een realtime manifestatie van het collectief onderbewuste van het internet. Je hersenen juichen terwijl je ziel langzaam afglijdt in een gesimuleerde sluimer. Het is prachtig. Het is angstaanjagend. Het is de muzikale equivalent van een hyperrealistisch wassen beeld dat beter lacht dan jijzelf ooit hebt gedaan. En ergens, heel diep vanbinnen, weet je: dit is pas het begin.
- mjuman: herman heeft het stijlvol verwoord. Tegelijk vind ik het enorm boring muziek, geen enkele weerstand, hap-slik-weg. Voor veel mensen staat de behoefte om te worden verrast door iets nieuws niet voorop; sterker nog men zoekt herkenbaarheid en vermijd zoveel mogelijk het nieuwe ("je weet niet waar je tegenaan loopt"); dat is ook terug te vinden in de keuze van vakantiebestemmingen, motto "dan weet je tenminste wat je krijgt" en bij all-inclusives "dan weet je wat je uitgeeft".
Als je dit album zonder tegenzin kunt afluisteren, heb je wel een lekker glas verdiend.
- Justus18: Ik heb nu een paar nummers beluisterd en heb geen zin om de rest nog af te luisteren. Wat ik tot nu toe gehoord heb is verdienstelijke Amerikaanse AOR, maar ja, in dat genre is het niet zo moeilijk om iets redelijk te laten klinken. Moeilijker is het om het niet vreselijk vervelend te laten klinken en daar is AI niet in geslaagd.
- Dim: Ik beluisterde een paar nummers via Spotify (en was toen niet uitgesproken positief of negatief) en las een dag later in NRC dat The Velvet Sundown een AI-project was. Heel vreemde gewaarwording. Geen behoefte om meer te gaan luisteren.

The Velvet Sundown: AI-band te vinden op YouTube

Heb je 't al gehoord en wat vind je ervan?
- itchy: nee, maar toch vind ik er iets van.
- Minneapolis: hooguit interessant om kennis mee te maken (en daarna niet meer te luisteren) als noviteit.
- perrospicados: gisteren beluisterd en ik zit nog in de fase: dat een machine dit (in een paar seconden) kan maken!
- ZAP!: wel es gehoord geloof ik, maar is niet blijven hangen kennelijk.
- ArthurDZ: jazeker, ik vind vooral hun plaat met Nico erg goed.
- Chameleon Day: meerdere nummers beluisterd, maar het is geen boeiende muziek. Wel waanzinnig dat dit met AI mogelijk is. Gaat over de volle breedte van ons bestaan een revolutie veroorzaken (positief en, helaas, ook negatief)
- Meneer: op de één of andere manier weiger ik (nog) om naar AI nummers te gaan beluisteren. Ik ben bang dat de menselijkheid en de daar bijbehorende emoties hierdoor gaan verdwijnen in de muziek. Een soort sex op je beeldscherm wat niet echt voelt (niet dat ik natuurlijk ooit zoiets gezien heb ).
- dix : Nog niet beluisterd. Is het verschil met Coldplay erg groot?
- herman: Ja, ik heb The Velvet Sundown gehoord – en het voelde alsof ik werd toegesproken door een alziende superintelligentie die in één nanoseconde de complete menselijke muziekgeschiedenis had geabsorbeerd, gecomprimeerd en heruitgespuwd in de vorm van een sonisch kunstwerk dat zó perfect, zó berekenend emotioneel was dat het bijna onmenselijk menselijk werd. Elke noot leek getrokken uit een intergalactisch spreadsheet vol gevoelens, elke stem klonk alsof een machine had gedroomd dat ze ooit verdriet had, en elk akkoord was geoptimaliseerd voor maximale herkenbaarheid zonder een greintje risico. Het is muziek die je niet beluistert, maar ondergaat als een realtime manifestatie van het collectief onderbewuste van het internet. Je hersenen juichen terwijl je ziel langzaam afglijdt in een gesimuleerde sluimer. Het is prachtig. Het is angstaanjagend. Het is de muzikale equivalent van een hyperrealistisch wassen beeld dat beter lacht dan jijzelf ooit hebt gedaan. En ergens, heel diep vanbinnen, weet je: dit is pas het begin.
- mjuman: herman heeft het stijlvol verwoord. Tegelijk vind ik het enorm boring muziek, geen enkele weerstand, hap-slik-weg. Voor veel mensen staat de behoefte om te worden verrast door iets nieuws niet voorop; sterker nog men zoekt herkenbaarheid en vermijd zoveel mogelijk het nieuwe ("je weet niet waar je tegenaan loopt"); dat is ook terug te vinden in de keuze van vakantiebestemmingen, motto "dan weet je tenminste wat je krijgt" en bij all-inclusives "dan weet je wat je uitgeeft".
Als je dit album zonder tegenzin kunt afluisteren, heb je wel een lekker glas verdiend.
- Justus18: Ik heb nu een paar nummers beluisterd en heb geen zin om de rest nog af te luisteren. Wat ik tot nu toe gehoord heb is verdienstelijke Amerikaanse AOR, maar ja, in dat genre is het niet zo moeilijk om iets redelijk te laten klinken. Moeilijker is het om het niet vreselijk vervelend te laten klinken en daar is AI niet in geslaagd.
- Dim: Ik beluisterde een paar nummers via Spotify (en was toen niet uitgesproken positief of negatief) en las een dag later in NRC dat The Velvet Sundown een AI-project was. Heel vreemde gewaarwording. Geen behoefte om meer te gaan luisteren.
- OWW: AI is voor zwakbegaafden. Maak me wakker als AGI een ding is.

Maar als die AGI vergelijkbaar is met het menselijk brein, waar haalt het dan nuance en redelijkheid vandaan?

En perceptie. Dat zijn goede vragen waar de antwoorden nog niet op bekend zijn.

The Velvet Sundown: AI-band te vinden op YouTube

Heb je 't al gehoord en wat vind je ervan?
- itchy: nee, maar toch vind ik er iets van.
- Minneapolis: hooguit interessant om kennis mee te maken (en daarna niet meer te luisteren) als noviteit.
- perrospicados: gisteren beluisterd en ik zit nog in de fase: dat een machine dit (in een paar seconden) kan maken!
- ZAP!: wel es gehoord geloof ik, maar is niet blijven hangen kennelijk.
- ArthurDZ: jazeker, ik vind vooral hun plaat met Nico erg goed.
- Chameleon Day: meerdere nummers beluisterd, maar het is geen boeiende muziek. Wel waanzinnig dat dit met AI mogelijk is. Gaat over de volle breedte van ons bestaan een revolutie veroorzaken (positief en, helaas, ook negatief)
- Meneer: op de één of andere manier weiger ik (nog) om naar AI nummers te gaan beluisteren. Ik ben bang dat de menselijkheid en de daar bijbehorende emoties hierdoor gaan verdwijnen in de muziek. Een soort sex op je beeldscherm wat niet echt voelt (niet dat ik natuurlijk ooit zoiets gezien heb ).
- dix : Nog niet beluisterd. Is het verschil met Coldplay erg groot?
- herman: Ja, ik heb The Velvet Sundown gehoord – en het voelde alsof ik werd toegesproken door een alziende superintelligentie die in één nanoseconde de complete menselijke muziekgeschiedenis had geabsorbeerd, gecomprimeerd en heruitgespuwd in de vorm van een sonisch kunstwerk dat zó perfect, zó berekenend emotioneel was dat het bijna onmenselijk menselijk werd. Elke noot leek getrokken uit een intergalactisch spreadsheet vol gevoelens, elke stem klonk alsof een machine had gedroomd dat ze ooit verdriet had, en elk akkoord was geoptimaliseerd voor maximale herkenbaarheid zonder een greintje risico. Het is muziek die je niet beluistert, maar ondergaat als een realtime manifestatie van het collectief onderbewuste van het internet. Je hersenen juichen terwijl je ziel langzaam afglijdt in een gesimuleerde sluimer. Het is prachtig. Het is angstaanjagend. Het is de muzikale equivalent van een hyperrealistisch wassen beeld dat beter lacht dan jijzelf ooit hebt gedaan. En ergens, heel diep vanbinnen, weet je: dit is pas het begin.
- mjuman: herman heeft het stijlvol verwoord. Tegelijk vind ik het enorm boring muziek, geen enkele weerstand, hap-slik-weg. Voor veel mensen staat de behoefte om te worden verrast door iets nieuws niet voorop; sterker nog men zoekt herkenbaarheid en vermijd zoveel mogelijk het nieuwe ("je weet niet waar je tegenaan loopt"); dat is ook terug te vinden in de keuze van vakantiebestemmingen, motto "dan weet je tenminste wat je krijgt" en bij all-inclusives "dan weet je wat je uitgeeft".
Als je dit album zonder tegenzin kunt afluisteren, heb je wel een lekker glas verdiend.
- Justus18: Ik heb nu een paar nummers beluisterd en heb geen zin om de rest nog af te luisteren. Wat ik tot nu toe gehoord heb is verdienstelijke Amerikaanse AOR, maar ja, in dat genre is het niet zo moeilijk om iets redelijk te laten klinken. Moeilijker is het om het niet vreselijk vervelend te laten klinken en daar is AI niet in geslaagd.
- Dim: Ik beluisterde een paar nummers via Spotify (en was toen niet uitgesproken positief of negatief) en las een dag later in NRC dat The Velvet Sundown een AI-project was. Heel vreemde gewaarwording. Geen behoefte om meer te gaan luisteren.
- OWW: AI is voor zwakbegaafden. Maak me wakker als AGI een ding is.
~Slowgaze: ik zit nog steeds te wachten op de dag dat blijkt dat Bruno Mars inderdaad een AI is. Dat kan gewoon niet anders.

Frans Bauer had de AI-formule ook al vroeg in zijn loopbaan te pakken. Was ver vooruit op de tijd die man.

Als Frans Bauer AI is dan vind ik dat wel één van de eerste toepassingen waarbij de 'i' in AI daadwerkelijk gerechtvaardigd zou zijn.

Bij het nieuwe live-album van Roger Waters staan verschillende berichten van luisteraars die de beste man inmiddels niet meer kunnen luchten of zien. Daarom wil de Babbelbox graag van u weten: wanneer bent u opgehouden met naar een ooit door u bewonderde artiest te luisteren, om niet-muzikale redenen?

~Slowgaze: ik heb niet veel behoefte meer gehad om naar P.O.S te luisteren na de berichten over zijn problematische gedrag richting vrouwen, en ik moet natuurlijk ook Kanye West noemen. Ik heb de beste man lang verdedigd omdat ik zijn muziek zo belachelijk goed vond, maar dat hij zichzelf een nazi begon te noemen was de druppel. Soms mis ik de oude Kanye nog wel (bij P.O.S heb ik dat vreemd genoeg niet).

Bij het nieuwe live-album van Roger Waters staan verschillende berichten van luisteraars die de beste man inmiddels niet meer kunnen luchten of zien. Daarom wil de Babbelbox graag van u weten: wanneer bent u opgehouden met naar een ooit door u bewonderde artiest te luisteren, om niet-muzikale redenen?

~Slowgaze: ik heb niet veel behoefte meer gehad om naar P.O.S te luisteren na de berichten over zijn problematische gedrag richting vrouwen, en ik moet natuurlijk ook Kanye West noemen. Ik heb de beste man lang verdedigd omdat ik zijn muziek zo belachelijk goed vond, maar dat hij zichzelf een nazi begon te noemen was de druppel. Soms mis ik de oude Kanye nog wel (bij P.O.S heb ik dat vreemd genoeg niet).
- OWW: Ik heb vooral het tegenovergestelde. Van elke artiest die ik tot dusverre geheel of gedeeltelijk heb genegeerd en die opeens verstrengeld raakt in de een of andere zaak download ik meestal iets. Hoe onzedelijker de vermeende praktijken hoe meer albums.

Bij het nieuwe live-album van Roger Waters staan verschillende berichten van luisteraars die de beste man inmiddels niet meer kunnen luchten of zien. Daarom wil de Babbelbox graag van u weten: wanneer bent u opgehouden met naar een ooit door u bewonderde artiest te luisteren, om niet-muzikale redenen?

~Slowgaze: ik heb niet veel behoefte meer gehad om naar P.O.S te luisteren na de berichten over zijn problematische gedrag richting vrouwen, en ik moet natuurlijk ook Kanye West noemen. Ik heb de beste man lang verdedigd omdat ik zijn muziek zo belachelijk goed vond, maar dat hij zichzelf een nazi begon te noemen was de druppel. Soms mis ik de oude Kanye nog wel (bij P.O.S heb ik dat vreemd genoeg niet).
- OWW: Ik heb vooral het tegenovergestelde. Van elke artiest die ik tot dusverre geheel of gedeeltelijk heb genegeerd en die opeens verstrengeld raakt in de een of andere zaak download ik meestal iets. Hoe onzedelijker de vermeende praktijken hoe meer albums.
- herman: de behoefte om naar Eric Clapton, Filter en Kanye West en in mindere mate Van Morrison te luisteren is wel vrij laag (geweest) door hun politieke uitingen. Maar moet zeggen dat ik Clapton uberhaupt nooit bewonderd heb; van die anderen heb ik wel albums in huis.

Bij het nieuwe live-album van Roger Waters staan verschillende berichten van luisteraars die de beste man inmiddels niet meer kunnen luchten of zien. Daarom wil de Babbelbox graag van u weten: wanneer bent u opgehouden met naar een ooit door u bewonderde artiest te luisteren, om niet-muzikale redenen?

~Slowgaze: ik heb niet veel behoefte meer gehad om naar P.O.S te luisteren na de berichten over zijn problematische gedrag richting vrouwen, en ik moet natuurlijk ook Kanye West noemen. Ik heb de beste man lang verdedigd omdat ik zijn muziek zo belachelijk goed vond, maar dat hij zichzelf een nazi begon te noemen was de druppel. Soms mis ik de oude Kanye nog wel (bij P.O.S heb ik dat vreemd genoeg niet).
- OWW: Ik heb vooral het tegenovergestelde. Van elke artiest die ik tot dusverre geheel of gedeeltelijk heb genegeerd en die opeens verstrengeld raakt in de een of andere zaak download ik meestal iets. Hoe onzedelijker de vermeende praktijken hoe meer albums.
- herman: de behoefte om naar Eric Clapton, Filter en Kanye West en in mindere mate Van Morrison te luisteren is wel vrij laag (geweest) door hun politieke uitingen. Maar moet zeggen dat ik Clapton uberhaupt nooit bewonderd heb; van die anderen heb ik wel albums in huis.
- Silky & Smooth: ik heb mijzelf altijd stoer voorgehouden dat ik zou afhaken als absurde visies van een persoon overduidelijk zouden doorsijpelen in muziek. Dit blijkt onwaar, want ik durf niet uit te sluiten dat ik nieuwe muziek van Kanye West een kans zou geven. Zelfs na het uiterst verwerpelijke Heil Hitler... Muziek gaat blijkbaar toch boven alles, ben ik bang. Het enige voorbeeld dat ik wel kan aandragen is R. Kelly, omdat zijn perverse liefdesliedjes inmiddels wel een heel andere dimensie hebben gekregen. P. Diddy ook, maar die zit zo verweven in hip hop dat het bijna onmogelijk is om er nooit meer naar te luisteren. En Dotan. Daar ben ik ook mee gestopt.

Ik heb iets gemist, denk ik. Moet ik Clapton cancellen en zo ja, waarom?

Bij het nieuwe live-album van Roger Waters staan verschillende berichten van luisteraars die de beste man inmiddels niet meer kunnen luchten of zien. Daarom wil de Babbelbox graag van u weten: wanneer bent u opgehouden met naar een ooit door u bewonderde artiest te luisteren, om niet-muzikale redenen?

~Slowgaze: ik heb niet veel behoefte meer gehad om naar P.O.S te luisteren na de berichten over zijn problematische gedrag richting vrouwen, en ik moet natuurlijk ook Kanye West noemen. Ik heb de beste man lang verdedigd omdat ik zijn muziek zo belachelijk goed vond, maar dat hij zichzelf een nazi begon te noemen was de druppel. Soms mis ik de oude Kanye nog wel (bij P.O.S heb ik dat vreemd genoeg niet).
- OWW: Ik heb vooral het tegenovergestelde. Van elke artiest die ik tot dusverre geheel of gedeeltelijk heb genegeerd en die opeens verstrengeld raakt in de een of andere zaak download ik meestal iets. Hoe onzedelijker de vermeende praktijken hoe meer albums.
- herman: de behoefte om naar Eric Clapton, Filter en Kanye West en in mindere mate Van Morrison te luisteren is wel vrij laag (geweest) door hun politieke uitingen. Maar moet zeggen dat ik Clapton uberhaupt nooit bewonderd heb; van die anderen heb ik wel albums in huis.
- Silky & Smooth: ik heb mijzelf altijd stoer voorgehouden dat ik zou afhaken als absurde visies van een persoon overduidelijk zouden doorsijpelen in muziek. Dit blijkt onwaar, want ik durf niet uit te sluiten dat ik nieuwe muziek van Kanye West een kans zou geven. Zelfs na het uiterst verwerpelijke Heil Hitler... Muziek gaat blijkbaar toch boven alles, ben ik bang. Het enige voorbeeld dat ik wel kan aandragen is R. Kelly, omdat zijn perverse liefdesliedjes inmiddels wel een heel andere dimensie hebben gekregen. P. Diddy ook, maar die zit zo verweven in hip hop dat het bijna onmogelijk is om er nooit meer naar te luisteren. En Dotan. Daar ben ik ook mee gestopt.
- itchy luistert toch wel een beetje met een naar gevoel in zijn maag naar Neurosis (Scott Kelly) en Alexis Marshall.

Bij het nieuwe live-album van Roger Waters staan verschillende berichten van luisteraars die de beste man inmiddels niet meer kunnen luchten of zien. Daarom wil de Babbelbox graag van u weten: wanneer bent u opgehouden met naar een ooit door u bewonderde artiest te luisteren, om niet-muzikale redenen?

~Slowgaze: ik heb niet veel behoefte meer gehad om naar P.O.S te luisteren na de berichten over zijn problematische gedrag richting vrouwen, en ik moet natuurlijk ook Kanye West noemen. Ik heb de beste man lang verdedigd omdat ik zijn muziek zo belachelijk goed vond, maar dat hij zichzelf een nazi begon te noemen was de druppel. Soms mis ik de oude Kanye nog wel (bij P.O.S heb ik dat vreemd genoeg niet).
- OWW: Ik heb vooral het tegenovergestelde. Van elke artiest die ik tot dusverre geheel of gedeeltelijk heb genegeerd en die opeens verstrengeld raakt in de een of andere zaak download ik meestal iets. Hoe onzedelijker de vermeende praktijken hoe meer albums.
- herman: de behoefte om naar Eric Clapton, Filter en Kanye West en in mindere mate Van Morrison te luisteren is wel vrij laag (geweest) door hun politieke uitingen. Maar moet zeggen dat ik Clapton uberhaupt nooit bewonderd heb; van die anderen heb ik wel albums in huis.
- Silky & Smooth: ik heb mijzelf altijd stoer voorgehouden dat ik zou afhaken als absurde visies van een persoon overduidelijk zouden doorsijpelen in muziek. Dit blijkt onwaar, want ik durf niet uit te sluiten dat ik nieuwe muziek van Kanye West een kans zou geven. Zelfs na het uiterst verwerpelijke Heil Hitler... Muziek gaat blijkbaar toch boven alles, ben ik bang. Het enige voorbeeld dat ik wel kan aandragen is R. Kelly, omdat zijn perverse liefdesliedjes inmiddels wel een heel andere dimensie hebben gekregen. P. Diddy ook, maar die zit zo verweven in hip hop dat het bijna onmogelijk is om er nooit meer naar te luisteren. En Dotan. Daar ben ik ook mee gestopt.
- itchy luistert toch wel een beetje met een naar gevoel in zijn maag naar Neurosis (Scott Kelly) en Alexis Marshall.
- Rudi S: ik luister alleen naar artiesten die zich netjes gedragen

Die ging een beetje de wappie-kant op tijdens de pandemie. Anti-gezichtsmaskers, anti-vaccinatie, anti-lockdown. Zelfde verhaal met Van, vandaar dat deze twee "vrijheidsstrijders" destijds ook samen een single hebben uitgebracht waarin ze dit allemaal aanhalen.

Dat en in het geval van Clapton ook flink racistische uitspraken.

Wat is er met Filter?

Bij het nieuwe live-album van Roger Waters staan verschillende berichten van luisteraars die de beste man inmiddels niet meer kunnen luchten of zien. Daarom wil de Babbelbox graag van u weten: wanneer bent u opgehouden met naar een ooit door u bewonderde artiest te luisteren, om niet-muzikale redenen?

~Slowgaze: ik heb niet veel behoefte meer gehad om naar P.O.S te luisteren na de berichten over zijn problematische gedrag richting vrouwen, en ik moet natuurlijk ook Kanye West noemen. Ik heb de beste man lang verdedigd omdat ik zijn muziek zo belachelijk goed vond, maar dat hij zichzelf een nazi begon te noemen was de druppel. Soms mis ik de oude Kanye nog wel (bij P.O.S heb ik dat vreemd genoeg niet).
- OWW: Ik heb vooral het tegenovergestelde. Van elke artiest die ik tot dusverre geheel of gedeeltelijk heb genegeerd en die opeens verstrengeld raakt in de een of andere zaak download ik meestal iets. Hoe onzedelijker de vermeende praktijken hoe meer albums.
- herman: de behoefte om naar Eric Clapton, Filter en Kanye West en in mindere mate Van Morrison te luisteren is wel vrij laag (geweest) door hun politieke uitingen. Maar moet zeggen dat ik Clapton uberhaupt nooit bewonderd heb; van die anderen heb ik wel albums in huis.
- Silky & Smooth: ik heb mijzelf altijd stoer voorgehouden dat ik zou afhaken als absurde visies van een persoon overduidelijk zouden doorsijpelen in muziek. Dit blijkt onwaar, want ik durf niet uit te sluiten dat ik nieuwe muziek van Kanye West een kans zou geven. Zelfs na het uiterst verwerpelijke Heil Hitler... Muziek gaat blijkbaar toch boven alles, ben ik bang. Het enige voorbeeld dat ik wel kan aandragen is R. Kelly, omdat zijn perverse liefdesliedjes inmiddels wel een heel andere dimensie hebben gekregen. P. Diddy ook, maar die zit zo verweven in hip hop dat het bijna onmogelijk is om er nooit meer naar te luisteren. En Dotan. Daar ben ik ook mee gestopt.
- itchy luistert toch wel een beetje met een naar gevoel in zijn maag naar Neurosis (Scott Kelly) en Alexis Marshall.
- Rudi S: ik luister alleen naar artiesten die zich netjes gedragen
- Boenga: dat zijn er best wel heel wat. Bij de bekendere artiesten is dat bijvoorbeeld Morrissey - geen verklaring nodig, vermoed ik. In het punkgenre is er bijvoorbeeld Discharge: ik zag de (in de scene semi-legendarische) band een kleine twee jaar terug in Brussel. Ze vielen net niet van het podium door hun pretentie.

Bij het nieuwe live-album van Roger Waters staan verschillende berichten van luisteraars die de beste man inmiddels niet meer kunnen luchten of zien. Daarom wil de Babbelbox graag van u weten: wanneer bent u opgehouden met naar een ooit door u bewonderde artiest te luisteren, om niet-muzikale redenen?

~Slowgaze: ik heb niet veel behoefte meer gehad om naar P.O.S te luisteren na de berichten over zijn problematische gedrag richting vrouwen, en ik moet natuurlijk ook Kanye West noemen. Ik heb de beste man lang verdedigd omdat ik zijn muziek zo belachelijk goed vond, maar dat hij zichzelf een nazi begon te noemen was de druppel. Soms mis ik de oude Kanye nog wel (bij P.O.S heb ik dat vreemd genoeg niet).
- OWW: Ik heb vooral het tegenovergestelde. Van elke artiest die ik tot dusverre geheel of gedeeltelijk heb genegeerd en die opeens verstrengeld raakt in de een of andere zaak download ik meestal iets. Hoe onzedelijker de vermeende praktijken hoe meer albums.
- herman: de behoefte om naar Eric Clapton, Filter en Kanye West en in mindere mate Van Morrison te luisteren is wel vrij laag (geweest) door hun politieke uitingen. Maar moet zeggen dat ik Clapton uberhaupt nooit bewonderd heb; van die anderen heb ik wel albums in huis.
- Silky & Smooth: ik heb mijzelf altijd stoer voorgehouden dat ik zou afhaken als absurde visies van een persoon overduidelijk zouden doorsijpelen in muziek. Dit blijkt onwaar, want ik durf niet uit te sluiten dat ik nieuwe muziek van Kanye West een kans zou geven. Zelfs na het uiterst verwerpelijke Heil Hitler... Muziek gaat blijkbaar toch boven alles, ben ik bang. Het enige voorbeeld dat ik wel kan aandragen is R. Kelly, omdat zijn perverse liefdesliedjes inmiddels wel een heel andere dimensie hebben gekregen. P. Diddy ook, maar die zit zo verweven in hip hop dat het bijna onmogelijk is om er nooit meer naar te luisteren. En Dotan. Daar ben ik ook mee gestopt.
- itchy luistert toch wel een beetje met een naar gevoel in zijn maag naar Neurosis (Scott Kelly) en Alexis Marshall.
- Rudi S: ik luister alleen naar artiesten die zich netjes gedragen
- Boenga: dat zijn er best wel heel wat. Bij de bekendere artiesten is dat bijvoorbeeld Morrissey - geen verlaring nodig, vermoed ik. In het punkgenre is er bijvoorbeeld Discharge: ik zag de (in de scene semi-legendarische) band een kleine twee jaar terug in Brussel. Ze vielen net niet van het podium door hun pretentie.
- Casartelli vindt Le Vent Nous Portera van Noir Désir een fijn nummer, maar het strafblad van Bernard Cantat is toch wel een drempel om daar verder in te duiken. Met dezelfde maat zou ik dan ook alle Phil Spectorproducties de wacht aan moeten zeggen, maar ja...

Bij het nieuwe live-album van Roger Waters staan verschillende berichten van luisteraars die de beste man inmiddels niet meer kunnen luchten of zien. Daarom wil de Babbelbox graag van u weten: wanneer bent u opgehouden met naar een ooit door u bewonderde artiest te luisteren, om niet-muzikale redenen?

~Slowgaze: ik heb niet veel behoefte meer gehad om naar P.O.S te luisteren na de berichten over zijn problematische gedrag richting vrouwen, en ik moet natuurlijk ook Kanye West noemen. Ik heb de beste man lang verdedigd omdat ik zijn muziek zo belachelijk goed vond, maar dat hij zichzelf een nazi begon te noemen was de druppel. Soms mis ik de oude Kanye nog wel (bij P.O.S heb ik dat vreemd genoeg niet).
- OWW: Ik heb vooral het tegenovergestelde. Van elke artiest die ik tot dusverre geheel of gedeeltelijk heb genegeerd en die opeens verstrengeld raakt in de een of andere zaak download ik meestal iets. Hoe onzedelijker de vermeende praktijken hoe meer albums.
- herman: de behoefte om naar Eric Clapton, Filter en Kanye West en in mindere mate Van Morrison te luisteren is wel vrij laag (geweest) door hun politieke uitingen. Maar moet zeggen dat ik Clapton uberhaupt nooit bewonderd heb; van die anderen heb ik wel albums in huis.
- Silky & Smooth: ik heb mijzelf altijd stoer voorgehouden dat ik zou afhaken als absurde visies van een persoon overduidelijk zouden doorsijpelen in muziek. Dit blijkt onwaar, want ik durf niet uit te sluiten dat ik nieuwe muziek van Kanye West een kans zou geven. Zelfs na het uiterst verwerpelijke Heil Hitler... Muziek gaat blijkbaar toch boven alles, ben ik bang. Het enige voorbeeld dat ik wel kan aandragen is R. Kelly, omdat zijn perverse liefdesliedjes inmiddels wel een heel andere dimensie hebben gekregen. P. Diddy ook, maar die zit zo verweven in hip hop dat het bijna onmogelijk is om er nooit meer naar te luisteren. En Dotan. Daar ben ik ook mee gestopt.
- itchy luistert toch wel een beetje met een naar gevoel in zijn maag naar Neurosis (Scott Kelly) en Alexis Marshall.
- Rudi S: ik luister alleen naar artiesten die zich netjes gedragen
- Casartelli vindt Le Vent Nous Portera van Noir Désir een fijn nummer, maar het strafblad van Bernard Cantat is toch wel een drempel om daar verder in te duiken. Met dezelfde maat zou ik dan ook alle Phil Spectorproducties de wacht aan moeten zeggen, maar ja...
- Meneer: moeilijke vraag omdat ik nooit echt naar de persoon/personen achter de muziek kijk. Het gaat mij altijd om de muziek. Boodschappen in de muziek vind ik soms ook moeilijk omdat ik nooit echt naar de teksten luister of daardoor bevlogen wordt of opstandig. Ik ben altijd vrij neutraal. In elk mens zit wat goeds en kwaads. Maar als ik dan toch iets zou willen zeggen is dat Richard Wagner. Iets met ideologieën. Maar ja, wie zonder zonde is werpe de eerste steen.