Ja, dat is waar. Maar ik ga niet hiervoor een geheel nieuw topic aanmaken.

Een eerlijke mening: Ik vind het niet zo best (en dat is een eufemisme). Je springt van de hak op de tak, je zinnen zijn veel te lang (waarom zoveel komma's?), ... Ik moest de openingszin vijf keer lezen! Kortom, het is behoorlijk *** (en dat is geen dysfemisme).

ik vind het een beetje basisschoolniveau.

Ik zou ook wat spaarzamer zijn met de komma's en bijzinnen.

Even voor de duidelijkheid. Dit heb ik ergens in 2e klas geschreven van de middelbare school. Ik denk namelijk niet dat iemand op de basisschool over dit soort vervelende onderwerpen kan schrijven handsome_devil, maar dat terzijde.

Natuurlijk zijn eerlijke meningen welkom. Want met een beetje goedmakerige argumenten schiet het ook niet op.

En ja, het wordt tijd dat ik eens wat nieuws schrijf. Want ik zou vast wat gegroeid zijn Misschien diep ik ergens een ander kort verhaal van korter geleden op. Maar er staat veel op papier, dus dan moet ik het even overtypen.

Sorry, maar ik word hier niet vrolijk van.

Zal ik het maar verwijderen mensen

Nee joh, waarom?

Het kan beter, maar heel slecht is het niet. Waarom heb je niet iets nieuws geplaatst?

Omdat ik daar nog maar half aan begonnen ben. Zit vol ideëen, maar nu moet ik nog tijd hebben het op papier te zetten. Heb wel veel geschreven, pen en papier. Maar dan moet ik even wat zaken over gaan typen.
Verder ben ik nooit tevreden over wat ik schrijf. Dus tsja.

Even kijken of ik er iets constructiefs van kan maken. Allereerst een veel te opzettelijk pompeuze stijl; een onnodige overdaad aan bijzinnen en komma's (zoals al genoemd) welke zo samen de indruk moeten wekken dat het allemaal erg complex is maar eigenlijk in het geheel niet kunnen verhullen dat het intens oppervlakkig is. Een leraar Literature van mij liet ooit eens ontvallen dat, indien iemand eens een roman wilde schrijven, hij of zij er het beste aan deed na het schrijven alle bijvoeglijk naamwoorden te verwijderen, iets wat de roman-in-wording enkel ten goede zou komen. Dat bevat een beetje de essentie van het probleem hier, hoewel je dan weer niet erg veel gebruik gemaakt van bijvoeglijk naamwoorden (ten goede of ten slechte), maar ook het te bewust 'complex' maken van een tekst middels bijzinnen en zo meer valt onder het type stijlmiddelen dat makkelijk ingezet wordt teneinde zo'n doel te bereiken terwijl het eigenlijk enkel irritatie opwekt en de mogelijke oppervlakkigheid enkel nog benadrukt (natuurlijk kan de tekst in essentie ook best goed zijn).

Goed schrijven is feitelijk de controle over je tekst hebben. Hoewel er nogal eens gedacht wordt dat echt schrijven, échte literatuur allemaal maar intens ingewikkeld is en met van die pagina-lange zinnen en een hoop dure worden, is dat ver, vér van de waarheid. Een echte schrijver weet op micro- en macroniveau zijn tekst volledig naar zijn hand te zetten. Perfectie vinden in een veel simpeler stijl is dan ook wellicht nog veel moeilijker (ik denk aan een Kawabata). Controle over je schrijven en stijl betekent ook stijlvastheid; dat betekent niet dat je binnen een tekst niet kunt experimenteren, geen verschillende stemmen kunt gebruiken; in tegendeel, een fantastisch schrijver is een vat aan stemmen (iets wat, om een modern schrijver te noemen, David Mitchell tot in de puntjes beheerst). In je tekst hanteer je echter, zoals genoemd, een vrij pompeuze stijl terwijl het stylistisch gezien verder juist haaks hierop staat (en dan bedoel ik niet door een kundige juxtapositie van het één en het ander), evident in woordkeuze, beelden en ideeën. Dat zijn punten die allereerst echt aandacht nodig hebben, wat mij betreft.

Ik ben wel benieuwd hoe het verhaal zich verder ontvouwt, trouwens, heb je misschien een synopsis o.i.d.?

Bedankt voor je uitgebreide reactie. En ik kan me er zeker in vinden.

Verder om op deze laatste vraag te antwoorden. In denk dat je een bepaald overzicht/samenvatting bedoeld? Dat had ik met dit verhaal niet. Ik ben gewoon blanco begonnen.
Met hetgeen waar ik nu mee bezig ben heb ik dat wel gedaan voordat ik aan het schrijven begon. Heb ook informatie ook opgezocht etc. etc. etc.

Nee, ik bedoel meer dat ik gewoon benieuwd was hoe het verhaal zich verder ontwikkelt. Samenvatting o.i.d. wel, maar niet per sé eentje van vooraf. Goed schrijven stoelt wat mij betreft ook op ideeënrijkdom. Die kan zich manifesteren op verschillende niveaus, en daarom kan er evengoed haast niets gebeuren in een boek en kan het tegelijk toch geweldig zijn. Anderzijds kan het simpelweg unputdownable zijn wegens zijn plot, of een combinatie van factoren natuurlijk. Een tekst heeft pas bestaansrecht als er ideeën aan ten grondslag liggen.

Het onderzoeksgedeelte kan ik enkel toejuichen trouwens. Essentieel, wat mij betreft.

Juist, uhm. Over dit verhaal heb ik er niet eentje klaarliggen. Zal eens kijken wat ik nu kan maken.
Om het nu even kort aan te kaarten. Het gaat dus om een jongen die zich van "zwerver" opwerkt in een crimineel leven. En dan later aan de top van een criminele organisatie komt te staan. In het verhaal beschrijf ik de weg die de persoon afloopt om zich omhoog te werken in de criminele ladder. Zowel de up en downs worden besproken, zowel persoonlijk als materieel.
Zo verraad hij onder andere vrienden, maar wordt hij ook verraden. En zo leeft hij in een luxe wereld die door bepaalde gebeurtenissen in gevaar komt.

Dus een vrij standaard Godfather/American Gangster-achtige verhaal.

Waar ik nu mee bezig ben is het wel anders. Ik heb inderdaad van te voren een soort schema opgesteld wat ik wil behandelen in welke volgorde etc. etc.

Zielig, emotioneel geladen verhaal. Heb me na het lezen van een verhaal nog nooit zo slecht gevoeld.

snob

Intellectueel rrrrrrrrrrrrrrrrrrr

Grapje.

Als je dat meent, dan is het positief voor Reijersen.

Hahaha.

oh fantastisch! Een poezie-topic! Ik zal hier zeer binnenkort wel eens iets posten!

Hey poezie! Leuk! Daar ben ik nu alweer een tijdje mee bezig. Ik heb de afgelopen twee jaar in het Engels geschreven, en toch wel wat positieve reacties gehad van die en gene. Nu ben ik het in mijn moerstaaltje aan het proberen. Dat vind ik iets lastiger, maar het lukt steeds beter. Ik zal mijn laatste werk hierbij als showcase gebruiken.

Zalig als wij waren in elkanders ogen
stonden wij naakt te vertoeven op het droge.
Maar mijn schapen waren reeds allemaal verdronken
Ik kon hun ogen niet geloven.

Lege kassen in de grassen brachten mij in verwarring.
Ik liet haar hand los zachtjes en ik voelde de verwarming.
Zij verliet mij voor een kilte onbegonnen in de staat
van mijn passen die verbrandden wat ik altijd achterlaat.

Maar zondaars waren wij tezamen naakt daar aan de kade.
De onschuld die wij waren was teloorgegaan na amen
De wereld maakte salto's en ze strafte ons met een
grote grimas die wij deelden in die tijd genaamd voorheen.

Het is een beetje dood hier.

Reijersen, waar blijft jouw beloofde schrijfsel?

Een rusteloze ziel in een zielloos lichaam
wachtend op een ander leven
hangende in het schemergebied
tussen dood en leven
als een aria in een voorbijgaand lied

Niet slecht, Vin.

Dank je, meestal rijm ik in het Engels omdat je dan meer synoniemen kan gebruiken.

In de Nederlandse taal heb je ook genoeg synoniemen, toch?

Ik vind de Nederlandse taal mooi genoeg.

Twee van mijn laatste gedichten:

Een van mijn laatste werken:
Titel: Eeuwige Eenzame Reus

Nog een kleintje die ik pas bedacht:

hier in deze kamer
zit ik naast een hamer
de hamer kijkt niet blij
alle pracht in deze kamer
maar de hamer zit naast mij