Talent is niet eerlijk verdeeld, meneer.

Ik vond 'De Vaas' beter.

Ik eet ook liever biefstuk.

Ik ben meer het vegaburger-type

Een verborgen talent, Rob? Alhoewel hij nu natuurlijk niet meer verborgen is.

Wie mijn albums downloade wist dat ik dichter was. Heb namelijk bij de digitale boekjes gedichtenbundels gestopt.

@Sandokan-veld vandaar.

@ Sandokan-veld: tamelijk late reactie, maar de eerste strofe van 'Kastanjezoekers' vind ik heerlijk

Dank

Dit forum inspireerde mij in een nachtelijk uurtje tot de volgende beslommering. Dichterlijk debuterend drop ik hier :


Nonkel

daar zit je dan met je opruiende gedrag
vals gemaakt door onvast geharp
heb je wel door dat ze
je straks zullen verraden

als pistool houd je alvast een capodaster
het T-shirt preludeert op je naderend ongeluk
de fotograaf naast je staat paraat
om dat vast te leggen zoals ik je nu vastleg

je haar zit in de war
maar het heeft nog nooit zo goed gezeten
het veelkleurig vlammend jack is opengeslagen

je blik alert, op het ergste voorbereid : eeuwige
roem popglamour Nobelprijs-
genomineerd met zinnen die niet mogen rijmen

soms mis je een woord op de bordjes die
synchroon moeten worden verhangen

verbeten haal je je instrument tevoorschijn :
het blikken politieautootje

Muze !
haal het doek maar op


.

Even een kleine overpeinzing en had zin om het met jullie te delen:

Dagen als vandaag
zijn dagen die eenmalig zijn
Nachten als vannacht
maken het dromen fijn
Gedachten zijn lucht
vol waarde en steeds gezucht
De snelheid van voeten
sneller dan seconden lopend
Wat groen is, is morgen bruin
geen secondenblik waardig
Neem de tijd
voor hij jou neemt


(een mening erover is altijd welkom, zelfs al is ze vernietigend, we zijn er om te leren )

Een nieuw gedicht, het gaat over mijn leven. Ik noem het stukje pure poëzie 'Duif Wim'.

Ik heb een duif,
zijn naam is wim.
Hij eet een druif,
en is goed in gym.

Wim is een metafoor,
want Wim is een duif.
Heb je het door?
Een metafoor als duif.

Diepzinnig.
Wim.
Op het leven.

Mooi gedicht hoor. Alleen de laatste 2 regels zijn misschien een beetje cheesy.

Zelf moest ik gedichten schrijven voor Nederlands. Hier is er 1 van :


Twee Handen

Twee handen ontmoeten
alsof ze voor een dag samen zijn
En de zon die zei
''Vandaag schijn ik voor jou''.

Twee blikken kruizen
alsof ze elkaar nog nooit hadden gezien
En op die laatste dag zei hij
''Neem me mee naar Antwerpen''.

Twee dagen verdwenen
alsof de tijd niet langer bestond
Maar die laatste klokslag zei
dat het nooit meer zo zou zijn

Het volgende gedicht noem ik 'principes':

In een land,
hier ver vandaan.
Weigerde hij,
wederom.
Waarom?
Het was Prins Ipes.
Daarom.
En ze aten koekjes.
Tot diep in de nacht.

Ik vind het abstract en diepzinnig. Willem-Sjaak Speer zal er jaloers op zijn.

Bedankt, die laatste 2 waren een last minute toevoeging dus waarschijnlijk dat ze daarom wat cheesy zijn.

Liefdesgedicht:

Kind des hemels
Omhuld in wit vederen gewaad
Gekomen om mijn hart met liefde te vervullen
Brengend van een glimlach op m'n gelaat

Vanuit het boven afgedaald
Boodschapper van vreugd
verwarmer van bevroren zielen
en verdrijver van wat niet deugd

Gelukzalige engel
Drager van de woorden die mijn mond tekort komt
en van de dromen die me werden bestolen

Je bent een golf van geluk
in een oceaan van pijn
Je bent een dag
in de wereld van de nacht

Zeg ze om naar het land te komen van bloemen en de stralende zon
Daar, waar iedereen jou diepste angsten kent
En ze al zingend vergeet

In mijn land waar de tijd vliegt als een zwaluw in de lente
waar de dromen worden geleefd

Kom nu, ik reik je mijn hand
we gaan dansen van geluk

We zullen kuieren door ongekende steden
Drinken van rivieren

Hier, in mijn land.
Het is niet ver.
Neem nu mijn hand en vlieg met me weg

Een kampvuur liedje dat ik heb geschreven voor op scoutskamp.


When daylight says goodnight
Morning is still far
And when you are alone
Whisper to the stars

Children of the sun
Time to close your eyes
Dream about today
Till the sun arise

Rustle of the trees
And silence of the night
When nature comes to peace
Everything is right

Moon is smiling kind
You know you’re safe and warm
Don’t worry ‘bout a thing
You’re safe from all the harm

Now wander to your tents
Together like a class
Tomorrow they’ll be dry
Your wet feet in the grass

The fire’s running out
So listen to the moon
Hush your talking lips
Sleep is coming soon

Omdat het wel leuk is als iemand in ieder geval reageert (denk ik):

Willemmusic: Mooi gedicht, vreemd ritme.
Fake_World: Beetje cheesy inderdaad, paar mooie regels.
R & P: is de nieuwe Annie MG Schmidt ofzo.
NYCL: aardig gedicht, goede structuur
Lennonlover: te veel taalfouten.

1. Dank.
2. Geïnspireerd op het tekstritme dat Bob Dylan ten tijde van 'Highway 61 Revisited' hanteerde,dat het daarover gaat zul je wel geraden hebben.
Het ritme van de Beat-Generation poetry dat hier toen ook met Simon Vinkenoog en Johnny van Doorn salonfähig was.
Nu ik hier toch zit te typen en ik richt mij vooral tot Reijersen, initiator van dit topic:
3. Zou het een idee zijn om dit topic wat aan te scherpen? Dat het over (pop)muziek moet gaan? Het zal de hier geplaatste poëzie wat verfijnen. En beter bij MuMe passen.

Hoeft niet persé, toch? Ieder zijn inspiratiebron.

Ik plaats er ook maar eentje:


Vanaf de maan

Moet je luisteren, ik was op de maan.
En daarvandaan
zag de wereld er heel anders uit.
Vanaf de duisternis, zag ik
Dagtegalen - fluitend en wel,
en golven, die het zand zowat kusten.
Bomen, steeds minder,
maar niet minder mooi.
Mensen, van hier naar daar en van
Oost naar West, zoekend naar geluk.
Terwijl het geluk vlak naast hen lag.
Daarvandaan, vanaf de maan,
kon je het zo zien liggen.

De oude eik

Recht naast mijn knoesten raam
Stond de oude eik van ome Tom
Een wilgentak die op knappen Stond

Vervlogen trots van een tijd
Waar er mensen als bomen waren
En de wind in de takken waaide

De straat was toen opgebroken door
Wortels die in de aarde haakten
Om de aarde maar niet los te laten

En nu

Na 30 jaren is mijn bronstijd aangebroken
De tijd, zij maakte de planten dood
Iedereen die hier woonde moest verdwijnen
Zij moesten voor de vloedgolven van de tijd, wijken

Maar hij staat nog hier, in de straat gehaakt
Zwoegend om de aarde maar niet weg te geven
Hij die nergens nog mee inbind
Hij die niet meegenomen wordt door de wind.

'Dichter puur zang'

Als ik Poë zie,
zie ik een reflectie.
Ook al is Poë geen naam,
transport is dat ook niet.

Toevalligheden.
Blikseminslag.

En voor je het weet,
is het een feit dat ik uit de po eet.

''Adem''

adem steelt mijn antwoord
mijn antwoord verteld een hoop
de ware is vol liefde
door haat ga je niet dood

adem steelt mijn antwoord
mijn antwoord brengt de waarheid
de waarheid komt onverwachts
het bedrog komt met de dag

''Katja''

mijn paard is dood
mijn paard is niet meer
mijn paard was rood
mijn paard was van leer

mijn paard was niet echt
mijn paard was mijn recht
Katja was mijn paard
het was Katja, nikszeggend altijd oprecht

''Sex''

altijd hard, altijd geil
altijd liefdevol, getint met smaakvolle stijl
altijd oprecht, nooit onverdiend
altijd onverwachts, maar nooit heb ik de onderkant van je clitorus gezien

Laten we samen een gedichtenbundel maken RLCB.